08 می 2008
بازگشت به جامعه غالبا ً برای کودکان سرباز دختر دشوار تر است
ننگ و پنهان کاری بار سنگین تری ایجاد می کنند
آغاز متن
نویسنده: جین مورس
عضو هیئت تحریریه
واشنگتن- بهبود یافتن از تنش های زندگی سربازی در هنگام جنگ برای کودکان دشوار است؛ و برای دختران که مسئلۀ بی آبرویی مانع از بازگشت آن ها به زندگی عادی می شود، به ویژه مشکل تراست.
به گفتۀ میشل وسلز، نویسندۀ کتاب کودکان سرباز: از خشونت تا حمایت، به سختی می توان دربارۀ سربازان دختر اطلاعاتی یافت. او به America.gov گفت، ما اطلاعات خوبی در دست نداریم و فکر می کنم دلیل عمدۀ آن احساس ننگ عمیق دختران است. انجام دادن کار هایی مانند کشتن و ناقص العضو کردن برای دختران در تصور نمی گنجد. این کار ها برای آنان غیر قابل تصورتر است تا برای پسران.
وسلز، روانشناس و استاد دانشگاه کلمبیا و کالج راندولف-ماکون و دارای سال ها تجربۀ کار در زمینۀ حمایت از کودکان است، او با صندوق مالی کودکان مسیحی، یک سازمان غیر انتفاعی که به 13 میلیون کودک و خانوادۀ آن ها در 31 کشور کمک می کند، همکاری دارد. این صندوق به کودکان متعلق به همۀ مذاهب یاری می رساند.
او گفت حامیان از کودکان، اخیرا ً به شواهدی دال بر استفاده از 10,000 دختربچه در سال ها جنگ در آنگولا، برخورده اند. او اضافه کرد کمبود اطلاعات در رابطه با کودکان سرباز امری عادی است.
طبق اطلاعات موجود، از کودکان سرباز در جنگ های سراسر آفریقا، کلمبیا، سریلانکا، برمه، فیلیپین، ایران، عراق و چچن استفاده می شود.
وسلز گفت، نتیجتا ً غالب دخترانی که قبلا ً سرباز بوده اند – چه از طریق سرباز گیری و چه بعد از ربوده شدن – و چه در نقش جنگنده یا نیرو های پشتیبانی- سعی در پنهان کردن تجربیات پیشین خود دارند. آن ها بیم دارند نتوانند ازدواج کرده و یا تشکیل یک زندگی عادی بدهند.
وسلز گفت، در آفریقا که استفاده از کودکان سرباز بسیار متداول بوده است، روابط خانوادگی در نظر جامعه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. ما بیشتر اوقات با جوامعی با نظام اشتراکی سروکار داریم که دختر ها سعادت خود را امری فردی نمی دانند بلکه آن را در چهارچوب روابط اجتماعی می بینند و این که تا چه حد از سوی هم سن و سال هایشان و بزرگتر ها پذیرفته می شوند.
وسلز گفت،غالبا ً دختر بچه های سرباز مجبور به برقراری روابط جنسی با ربایندۀ خود می شوند. وقتی بچه ای متولد می شود، دختران که شاید از درصد کمی حمایت در این گونه جماعت ها برخوردار باشند، پدر بچه را به عنوان شوهر واقعی خود تلقی می کنند. او اضافه کرد اما این گونه "ازدواج های زیر بته ای" در زمان صلح پایدار نمی مانند، مخصوصا ً میان گروه های شورشیان، زیرا از نظر جامعه، این زوج ها در عوض برگشتن به زندگی غیر نظامی، زندگی نظامی را برای خود انتخاب کرده اند.
حتا دختر بچه هایی که قبلا ً سرباز بوده و با داشتن فرزند در زمان صلح موفق به یافتن شوهر می شوند هم با دلشکستگی روبرو هستند. وسلز گفت، در غرب آفریقا و دیگر مناطق کشاورزی جنوب صحرای آفریقا، شوهر تازه، فرزندان زنش که ثمرۀ روابط قبلی او بوده را نمی پذیرد. آن کودکان به افرادی از خانواده سپرده می شوند که مایل به نگهداری از آنان هستند؛ و اغلب یا طرد می شوند و یا مورد بهره کشی قرار می گیرند.
کمک به دختران برای توانمند کردن آن ها در کمک به خود
به عقیدۀ وسلز، مشکل برنامه هایی که برای کمک به کودکان سرباز سابق تر تیب داده می شود این است که این برنامه ها در نظر نمی گیرند کودکان چگونه می توانند خودشان به خود کمک کنند.
او گفت، ما همیشه حرف های آن ها را آن طور که باید گوش نمی دهیم. یکی از مسائلی که در رابطه با دختران مطرح می شود این است که آیا ما وقت کافی صرف می کنیم تا بفهمیم بازگشت به جامعه از نظر آن ها چگونه تلقی می شود؟
برای رسیدگی به این امر، وسلز در حال همکاری با صندوق مالی کودکان مسیحی و 10 آژانس دیگر در برنامۀ پژوهش در مشارکت عمل (PAR) در سیرالئون، لیبریا و اوگاندا است. فعالیت های این برنامه بر بیش از 600 دختر که قبلا ً سرباز بوده و مادر هستند، تمرکز دارد.
وسلز گفت، هدف، توانمند ساختن دختران است؛ آن ها باید فرایندی را سپری کنند که بتوانند به امور خود سامان بدهند و بگویند برگشت به جامعه از نظر آن ها چیست؛ کمبود های خود را تقاضا کنند و اقدامات کوچکی را برنامه ریزی نمایند.
وسلز گفت، یکی از اتفاقاتی که تا به حال افتاده این است که آن ها نمی خواهند خیلی رویشان دست گذاشته شود. برای همین با کمیته های مشاوره در جامعۀ خود آغاز به کار کرده اند و این کمیته ها در بعضی موارد از مردان و زنان، هردو، تشکیل شده است. موضوع مهم این است که فراتر از جامعه نروند، بلکه همراه با آن و از طریق آن حرکت کنند.
او گفت، بعضی از این دختران در جوامع خود مشغول به کار هستند یا واحد های تجاری کوچکی دایر کرده اند. با این که این برنامه هنوز تکمیل نگشته است، اما نتایج آن تا کنون رضایت بخش بوده. وسلز گفت، دختران می گویند احساس می کنند که برای اولین بار مورد توجه قرار می گیرند، می توانند ابراز عقیده کنند و از کارهایی که می توانند در کنار دوستان و بزرگسالان جامعه و فرزندان خود انجام دهند، احساس غرور می کنند.
نابرابری جنسیتی مسئله ایست که هنوز باقی مانده است.
وسلز گفت: "من عقیده دارم در محیط های جنگزده، اشتباه است برگشتن به جامعه را به عنوان پدیده ای مثبت تلقی کنیم . این موضوع باید جزئی از یک حرکت وسیع تر در جهت کسب حقوق دختران و کلیۀ حقوق بشر باشد. او گفت، خشونت علیه زنان، در بسیاری از جوامع مردسالار رواج دارد."
وسلز گفت، مسئلۀ سربازان دختر تنها یک مشکل کوچک در طیف وسیعی از مسائل مربوط به نفی حقوق دختران است.
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
