14 می 2008
توأم شدن کمک های بخش خصوصی و دولتی، رتبۀ آمریکا را در گزارش سالانه ارتقا داد
آغاز متن
نویسنده: مایکل گلب
گزارشگر ویژه
واشنگتن- بنا بر گزارش مرکز کامیابی جهانی مؤسسۀ هادسن، در نتیجۀ گسترش فعالیت های بخش خصوصی، کمک آمریکایی ها به کشور های در حال توسعه، نزدیک به 6 درصد در سال 2006 افزایش داشت، و این علیرغم کاهش مقدار کمک های آژانس های دولتی آمریکا می باشد.
از سوی منابع دولتی وخصوصی آمریکا، و مهاجرانی که پول به کشورشان می فرستند، روی هم رفته 130 میلیارد دلار به کشور های در حال توسعه ارسال شده است – این مبلغ شش برابر کل حمایت مالی دومین کشور اهدا کنندۀ کمک های مالی است.
طبق شاخص سازمان بشر دوستی جهانی، مبالغ اهدایی گروه های خصوصی بشر دوست و حواله های پولی از سوی مهاجران بالغ بر 106 میلیارد دلار شد که نسبت به 95 میلیارد دلار سال قبل افزایش قابل ملاحظه ای داشته و چهار برابر کمک های رسمی دولت آمریکا در سال 2006 است. سازمان های خیریۀ خصوصی، بنیاد ها، شرکت ها، تشکل های مذهبی و دانشگاه ها حدود 35 میلیارد دلار در سال 2006 برای حمایت مالی از کشور های در حال توسعه تأمین نموده اند، و این در مقایسه با تنها 34 میلیارد دلار سال 2005 است. مهاجران، مبلغ بی سابقه ای، نزدیک به 72 میلیارد دلار برای خانواده ها یا پیشبرد پروژه هایی به کشور زاد گاه خود ارسال کرده اند. سال قبل مهاجران 62 میلیارد دلار ارسال داشته بودند.
کمک های رسمی توسعه (ODA) (1) از سوی آژانس های دولتی آمریکا در سال 2006 به زیر 24 میلیارد دلار رسید و این در مقایسه با 28 میلیارد دلار سال قبل از آن بود، و دلیل آن به اجرا درآمدن چند برنامۀ بخشودگی بدهی بود. بخشودگی بدهی که از کمک های مربوط به توسعه محسوب می شود، در سال 2005 با بخشودگی وام های کشور هایی نظیر عراق و نیجریه، افزایش پیدا کرد. از نقطه نظر جهانی، کمک های رسمی توسعه در میان هر 22 کشور اهدا کنندۀ کمک های مالی به 104 میلیارد دلار در سال 2006 سقوط کرد، در حالی که سال قبل از آن میزان کمک های مالی آن به 107 میلیارد دلار می رسید، که آن هم ناشی از بخشودگی وام بود.
دست بالا داشتن کمک های اهدایی بخش خصوصی نسبت به بخش دولتی هماهنگ با گرایشی مشابه در تمام کشور های اهدا کننده است. در گزارش آمده است که بخش خصوصی کمک های خارجی خود را از طریق مشارکت های نوآورانه و خلاق خصوصی و دولتی تأمین می کند.
کارول آدلمن، رییس مرکز کامیابی جهانی می گوید: "اقدامات بشردوستانه به نوعی هیجان انگیز شده اند، ما شاهد روی کار آمدن اشخاص و اقدامات تازه ای بوده ایم که الگو های نوینی برای تأمین کمک های خارجی ابداع می کنند."
در این گزارش از تغییر نوع فعالیت های شرکت ها صحبت به میان آمده است، که گرایش به سوی "بازار یابی در رابطه با آرمان" دارد به طوری که شرکت ها درصد معینی از سود خود را به خیریه یا آرمانی مشخص اختصاص می دهند. تخمین زده می شود که تلاش شرکت ها جهت کمک های مرتبط با آرمانی خاص، سالانه به 1,5 میلیارد دلار می رسد.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
با وجود این تغییر، نصف یا بیشتر از نصف کل کمک های مالی از سوی کشور های عضو سازمان توسعه و همکاری های اقتصادی (OECD)(2) اهدا می شد. بریتانیا، دومین کشور اهدا کنندۀ کمک های مالی، در سال 2006 حدود 21 میلیارد دلار تأمین کرد که 13 میلیارد دلار آن کمک رسانی رسمی بود. آلمان، سومین کشور اهدا کنندۀ کمک های مالی، با 18 میلیارد دلار مشارکت نمود که 10 میلیارد دلار آن از کمک های رسمی توسعه بود. سازمان توسعه و همکاری های اقتصادی معرف کشور های صنعتی است.
میزان کمک ها ممکن است بر حسب رویداد های پیش بینی نشده یا تحولات سیاسی دچار تغییر شود. برای مثال، دولت آمریکا و سازمان های خصوصی در ایالات متحده تقریبا ً 3 میلیارد دلار در سال اول بعد از سونامی ماه دسامبر 2004 در آسیا، کمک های مالی جمع آوری کردند. احتمال دارد حمایت های انجام شده از قربانیان تند باد برمه، بر جمع کل کمک های مالی سال 2008 تأثیر گذار باشد، اما آدلمن می گوید هنوز برای برآورد مبلغ کمک ها خیلی زود است.
بررسی کمک های ایالات متحده حاکی از گوناگونی زیادی است. سازمان های خیریۀ خصوصی و سازمان های مردمی 13 میلیارد دلار برای کمک به کشور های در حال توسعه تأمین نمودند که شامل مدت زمان کار داوطلبانه معادل بیش از 2 میلیارد دلار در سال 2006 بود. تشکل های مذهبی با 9 میلیارد دلار مشارکت کردند و بنیاد ها با 4 میلیارد دلار. کالج ها و دانشگاه ها با 4 میلیارد دلار که بیشتر به صورت کمک های آموزشی، کمک هزینه های تحصیلی و کمک های دیگر به دانشجویان کشور های درحال توسعه بود.
در حالی که کمک های آمریکا، وقتی جمع کل آن محاسبه می شود خیلی بیشتر از سایر کشور هاست، اما زمانی که این کمک ها برحسب تناسب آن با اقتصاد کشور و جمعیت محاسبه می شود، کمک های اهدایی بقیۀ کشور ها برابر کمک های آمریکا یا بیشتر از آن است.
وقتی با درصد درآمد ناخالص ملی محاسبه می شود، سوئد سخاوتمندترین منبع کمک های رسمی است و بعد از آن نروژ و لوگسامبورگ قرار دارند. با این محاسبه، یعنی به نسبت درصد درآمد ملی، ایالات متحده مقام بیست و یکم را کسب می کند. اما با محاسبۀ کمک های دولتی و خصوصی به طور توأم، مشارکت های آمریکا در سال 2006 این کشور را به مقام ششم در صورت محاسبۀ در صد درآمد ملی، ارتقا داد.
بر پایۀ محاسبۀ سرانه، نروژ با 768 دلار (رسمی و خصوصی) مقام اول را درمیزان سرانۀ کمک های مالی دارد. ایالات متحده با 434 دلار در کل کمک های اهدایی دولتی و خصوصی بر حسب جمعیت خود، دارای مقام چهارم میان کشور های عضو سازمان توسعه و همکاری های اقتصادی است.
1. Official Development Assistance (ODA)
2. Economic Co-Operation and Development (OECD)
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.