06 می 2008

ایالات متحده و روسیه پیمان هسته ای غیرنظامی امضا می کنند

این موافقت نامه اجازۀ تجارت غیرنظامی مواد هسته ای را می دهد

آغاز متن

نویسنده: مرل کلرهالز جونیور
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن – ایالات متحده و روسیه که زمانی رقبای هسته ای بودند، اکنون شریک یکدیگر هستند و موافقت نامه ای را امضا کرده اند که اجاز توسعۀ انرژی هسته ای برای مصارف غیرنظامی، گسترش تجارت و تقویت تلاش های در جهت ممانعت از تکثیر سلاحهای هسته ای را می دهد.

پرزیدنت بوش در 5 مه این موافقت نامه را مورد تایید قرار داد و توسط ویلیام برنز سفیر ایالات متحده و سرگئی کیرینکو مدیر "روساتم" در تاریخ 6 مه در مسکو امضا شد. روساتم شرکت هسته ای دولتی روسیه است.

بوش و ولادیمیر پوتین، رییس جمهور زمان روسیه، در سال 2006 در نشست گروه هشت در سنت پترزبورگ بر سر این معامله به توافق رسیدند.

بنا به خبرگزاری رویترز، برنز گفت: "ایالات متحده و روسیه زمانی رقبای هسته ای بودند، امروز ما شرکای هسته ای هستیم. این موافقت نامه به ما اجازه می دهد که برخی ایده های بسیار خلاقانه که روسیه و ایالات متحده برای مقابله با چالشهای روزافزون تکثیر سلاحهای هسته ای پیشنهاد کرده اند را پیاده سازی کنیم."

رییس جمهور این موافقت نامه را برای تایید به کنگره خواهد فرستاد و آنها 90 روز فرصت خواهند داشت تا در این مورد اقدام کنند. چنانچه کنگره ظرف 90 روز اقدامی انجام ندهد، این موافقت نامه اجرایی خواهد شد. پارلمان روسیه نیز باید آن را تایید کند.

این توافق، موافقت نامۀ 123 خوانده می شود چرا که تحت شمول بخش 123 قانون انرژی هسته ای ایالات متحده قرار می گیرد و برای اینکه کشورها بتوانند در زمینۀ تجارت هسته ای غیرنظامی با ایالات متحده همکاری کنند باید ابتدا آن را امضا کنند.

پس از مراسم امضا، کیرینکو گفت: "امضای این موافقت نامه گسترۀ عظیمی از فرصتها را برای همکاری اقتصادی در تجارتهای بزرگ و رو به رشد مرتبط با استفادۀ غیرنظامی از انرژی هسته ای فراهم می کند."

وزارت امور خارجه گفت که این موافقت نامه به شرکتهای انرژی هسته ای ایالات متحده و روسیه اجازه می دهد که وارد تجارتهای مشترک شوند و اجازه می دهد که مواد هسته ای میان دو کشور جابجا شوند.

وزارت امور خارجه در ششم مه گفت: "در حالیکه ما با چالشهای جهانی قرن بیست و یکم روبرو می شویم، این موافقت نامه با گسترش پیوندهای میان دولتها و صنایع هسته ای دو کشور، قدرت و ثبات روابط ایالات متحده و روسیه را افزون خواهد کرد."

وزیر مطبوعات کاخ سفید، دانا پرینو، در ششم مه گفت که این موافقت نامه "اهداف ایالات متحده و روسیه در زمینۀ مبارزه با تکثیر هسته ای و همکاری های انرژی هسته ای غیرنظامی را ارتقا می دهد."

وی گفت: "این موافقت نامه همچنین راه را برای همکاری های بیشتر تحت برنامه ها و ابتکارات دوجانبه و چندجانبه و در زمینۀ انرژی هسته ای و مبارزه با تکثیر هسته ای هموار می کند، مانند اعلامیۀ انرژی هسته ای و مبارزه با تکثیر هسته ای در 3 ژوییۀ 2007 و مشارکت جهانی انرژی هسته ای."

پرینو گفت که این موافقت نامه راه را برای فروش تجاری اقلام هسته ای غیرنظامی به روسیه از جانب شرکتهای آمریکایی هموار می کند و تجارت را گسترش می دهد.

ولادیمیر یوسیف، یک پژوهشگر ارشد در مرکز امنیت بین المللی مسکو، به رویترز گفت: "اهمیت این موافقت نامه فوق العاده زیاد است چرا که بازار عظیم آمریکای شمالی را به روی مواد هسته ای شرکتهای روسی باز می کند."


مذاکرات در مورد موافقت نامۀ هسته ای ایالات متحده و روسیه در اکتبر 2006 آغاز شدند و پس از گفتگوهایی در واشنگتن، مسکو و وین در اتریش، تکمیل شدند. این موافقت نامه پیش از امضا شدن برای بررسی نهایی به مسکو و واشنگتن فرستاده شدند. به گفتۀ وزارت امور خارجه، این موافقت نامه برای 30 سال معتبر است و اجازۀ انتقال فناوری، مواد، تجهیزات و اجزای لازم برای پژوهشهای هسته ای و تولید انرژی هسته ای را می دهد.

 

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.