25 مارچ 2008
معمار آمريكايی آفريقايی تبار، پاول ويليامز ، هاليوود را مبهوت كرد
چند دهه فعاليت حرفه اي، استحكام، جذابيت، و وجدان اجتماعی را با يكديگر تركيب كرده بود
آغاز متن
نوشته لورن مانسن – عضو هيئت تحريريه America.gov
واشنگتن – بخش بزرگی از منظره متمايز لس آنجلس توسط فردی با افق ديد وسيع شكل گرفته است كه حرفه او مانند بسياری از ستارگان سينما كه مشتريان او هستند سينمايی است: معمار پاول ريوير ويليامز، آمريكايی آفريقايی تباری كه مرزهای تعصب نژادی را در نورديد تا به موفقيتی فوق العاده در حرفه ای كه تحت سلطه سفيدپوستان است دست يابد.
ويليامز (1980-1894) از همان ابتدا با موانعی روبرو شد. او كه در سن 4 سالگی يتيم شده بود، توسط نامادری و ناپدری بزرگ شد كه او را تشويق كردند تا علاقه خود را در زمينه معماری پيگيری كند، هرچند كه آموزگاران او اين انديشه را مسخره می كردند. در آن زمان، به هيچ وجه، كسی چيزی در مورد معماران سياه نمی شنيد، اما ويليامز استقامت نمود و در مؤسسه طراحی بيو آرتس وابسته به دانشگاه كاليفرنيای جنوبی پذيرفته شد.
ويليامز 20 ساله كه مصمم بود تا شهرتی برای خود دست و پا كند در سال 1914 در يك مسابقه معماری شركت كرده و برنده شد. او در سال 1920 به عضويت اولين "كميسيون برنامه ريزی شهر لس آنجلس" تعيين گرديد و در سال 1921 يك معمار رسمی شده و سال بعد، شركت خود را تأسيس نمود. به اظهار تئودور لندزمارك ، استاد معماری كالج معماری بوستون، استعداد و سرسختی ويليامز به برطرف كردن بدبينی اوليه مشتريان و همرديفان بالقوه كمك می كرد.
لندزمارك گفت: " او نمونه ای از تأکید بر این واقعیت است كه افراد بسيار خلاق، عليرغم وجود موانع، قادر بوده اند بر توقعات مبتنی بر نژاد فائق آيند. امروز، معماران جوان رنگين پوست به پاول ويليامز به عنوان يك قهرمان می نگرند كه دليل آن، كيفيت كار او و توان او در موفق شدن در زمانی بود كه سياهان در معرض تعصب آشكار قرار داشتند."
ويليامز دائما با تبعيض مواجه شد اما با آن به عنوان يك امر طبيعی برخورد می نمود. او كه يك طراح چيره دست بود، روشی را برای واژگون سازی طرح ها ابداع كرد تا مشتريانی كه از نشستن در كنار يك امريكايی آفريقايی تبار اكراه داشتند بتوانند طرح های او را از طرف ديگر ميز كه نشسته بودند در جهت صحيح ببينند.
ويليامز در مورد طنز تلخ تبعیض نژادی اظهار نظر كرد كه او را از اقامت گزيدن در مناطق محصوری كه در آنها طراحی می كرد و خانه های تماشايی برای ديگران می ساخت محروم كرده بود.
ويليامز در سال 1937 در مقاله ای در مجله آمريكن مگزين نوشت: "امروز چند طرح اوليه را برای يك خانه روستايی بزرگ طراحی كردم كه در يكی از زيباترين مناطق مسكونی جهان ساخته خواهد شد. گاهی اوقات، زندگی كردن در آنجا را در خواب ديده ام. من از عهده داشتن چنين خانه ای بر می آمدم. اما امروز عصر ... به خانه كوچك و ارزان خود ... در بخش نسبتا نامطلوب لس آنجلس برگشتم. رؤياها نمی توانند واقعيت ها را تغيير دهند؛ می دانم ... بايد هميشه در همان محله، يا محله ديگری شبيه به آن، زندگی كنم چون ... من يك سياهپوست هستم."
او و خانواده اش بالاخره به ميدان لافايت، كه يك منطقه اعيان نشين لس آنجلس است، نقل مكان كردند اما در عين حال، ويليامز با دستمزدهای كلان، سرگرم بود.
او تا زمان بازنشستگی اش در سال 1973 برخی از مهم ترين ساختمان های دولتی منطقه بزرگ لس آنجلس را طراحی كرد. قابل توجه ترين آنها هتل بورلی هيلز، ساختمان MCA (شركت موسيقی امريكا)، دادگاه منطقه ای لس آنجلس، و ساختمان تفريحی عصر فضا در فرودگاه بين المللی لس آنجلس (با همكاری همكارانی از دو شركت ديگر) هستند.
همچنين ويليامز خانه های شخصی مشتريان مشهوری را مانند تايرون پاور ، آنتونی كويين، باربارا ستنويك ، ژاژا گابور ، لون چينی بزرگ ، برت لار ، دنی توماس ، فرنك سيناترا ، لوسيل بال، و دزی آرنز ساخت كه باعث شد به او لقب "معمار ستارگان" را بدهند.
گرچه ويليامز در سبك های معماری گوناگونی استاد بود – تجديد حيات تيودور ، جورجيايي، استعماری اسپانيايي، شاتوی فرانسوي، ريجنسي، مديترانه ای – اما او به خاطر سادگی شيكش مشهور بود. او از تزئينات بيش از حد، اجتناب می كرد و خطوط تميز و عناصر دارای سبكی را ترجيح می داد كه دارای منشأهای تاريخی با استفاده از تفاصيل عصری محدود بودند. لندزمارك گفت كه ويليامز به دليل آموزش كلاسيكش، به عنوان يك سنت گرا توصيف شده است اما "ارزيابی مجدد جالبی در درون محافل معماری در حال شكل گيری است." او معتقد است كه به همين سادگی می توان ويليامزرا به عنوان يك نوگرا طبقه بندی كرد.
لندزمارك از چند ساختمان مشهور طراحی شده توسط ويليامز در اواسط قرن به عنوان شواهد يك ظرافت ساده شده كه به طراحی معاصر روی آورده است، نام برد (از جمله خانه مجردی سيناترا، ويلای خارج شهر متعلق به بال و آرنز در پالم سپرينگز، و ساختمان تفريحی فرودگاه لس آنجلس)
اما بنا به اظهار كرن اي. هادسن ، نوه ويليامز، او با وجود همه دستمزدهای سطح بالای خود، به همان مقدار به دليل كارش در زمينه طراحی منازلی با قيمت متوسط برای رزمندگانی كه از جنگ جهانی دوم باز می گشتند و ساختن مجتمع هايی كه نيازهای ساكنان كم درآمد لس آنجلس را برآورده می ساختند، می باليد.
لندزمارك گفت كه معماران مشهور ديگری – از جمله لوكوربوزيه و فرنك لويد رايت -- نيز در طراحی خانه هايی با قيمت مناسب شركت داشتند "اما البته پروژه های ايشان برای مشتريان ثروتمند، بيشترين ميزان توجه را به خود جلب می نمود."
لندزمارك گفت "پاول ويليامز، به عنوان مردی كه ديدگاه های حاكم امريكاييان آفريقايی تبار را در طول عمر خود در معرض چالش قرار داد" برای معماران اقليتی جوان، الگو است. ويليامز اغلب اظهار اميدواری می كرد كه سياهان بيشتری به تبعيت از او به رشته معماری روی آورند. در حالی كه امريكاييان آفريقايی تبار هنوز در اين رشته به اندازه كافي دیده نمی شوند، اما علائمی وجود دارند كه حاكی از تغيير هستند.
لندزمارك توضيح داد كه در اقتصادی كه به سرعت به سمت جهانی شدن پيش می رود، اين حرفه به "معمارانی كه مهارت هايی در فن آوری جديد داشته باشند" متكی است.
او گفت "جريانی كه در پنج تا هشت سال اخير بروز كرده، رويه ای يكپارچه با ساختار ديجيتال است." با چنين روشي، اعضای يك تيم – به عنوان مثال، يك مدير پروژه در هندوستان، يك معمار در برزيل، يك طراح دكوراسيون داخلی در نيويورك و يك معمار منظره در جاماييكا – می توانند در اطراف جهان پراكنده باشند اما تلاش های خود را برای تكميل كردن يك طرح كلي، از طريق ارتباط رايانه ای هماهنگ كنند. لندزمارك گفت "يك رويه يكپارچه، فرصت هايی را برای گروهی متنوع تر از حرفه ای ها برای همكاری روی يك پروژه واحد، ايجاد می كند."
او پيش بينی كرد كه همچنان كه رويه يكپارچه به يك استاندارد صنعت تبديل می شود، مشاركت بيشتر در ميان افراد دارای سوابق بسيار متفاوت، اجتناب ناپذير خواهد بود.
لندزمارك چند مؤسسه را – دانشگاه آركانزا، دانشگاه مريلند، كالج معماری بوستون، و مدرسه جديد در سن ديه گو -- به دليل پايبندی ايشان به جذب نيرو از ميان اقليت ها در برنامه های معماری ايشان ستود. او گفت كه هنوز كار زيادی مانده كه بايد انجام داد اما معماران جوان امروز از اين مطلب آگاه هستند كه "فعاليت های پيشروانه و قهرمانانه ويليامز در قرن بيستم، درها را" به روی جانشينان قرن بيست و يكم باز كرده است.
به مقاله "هنرها" مراجعه كنيد .
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
