25 مارچ 2008
کارآفرینی در دانشگاه های آمریکا گسترش می یابد
تحصیل روحیۀ کارآفرینی را تقویت و برای دانشجویان سرمایۀ اولیۀ تأمین می کند
آغاز متن
آندری ژوانیکی- عضوهیئت تحریریه
واشنگتن- سید حسین فعالیت خود را در سال 2007 آغاز کرد، و انگیزۀ او مبارزه با اخاذی بود. او پرداختن ساعتی 60 تا 70 دلار برای درس خصوصی در زمانی که دانشجو بود را اخاذی می نامد.
ناراحتی ازعدم توانایی در هزینه کردن درس خصوصی، حسین را به راه انداختن یوپرودیجی واداشت. از طریق این شرکت، 120 معلم خصوصی انگلیسی زبان، در جنوب آسیا و ایالات متحد ه از طریق اینترنت به دانشجویان کمک های درسی می کنند. نه تنها شرکت یوپرودیجی در حال پیشرفت بوده ورونق یافته است ، بلکه در یکی از بزرگترین مسابقات تجاری نیز برندۀ اول شده است.
این مسابقه – رقابت طرح مشاغل 100 هزار دلاری در مؤسسۀ فناوری ماساچوست (MIT) – یکی از راه هایی است که تعداد زیادی از کالج ها و دانشگاه های آمریکا از طریق آن، دانشجویان و استادان را به ایجاد کار و تجارت تشویق می کنند. در این مسابقه، جوایز به صورت نقدی و خدمات کاری به دانشجویانی که بهترین برنامه های کاری را طراحی می کنند، اهدا می شود .
تینا سیلیگ، مدیر اجرایی برنامۀ شرکت های تکنولوژیک دانشگاه استانفورد می گوید، آموزش فنی به تنهایی دیگر کافی نیست. او در صحبتی با تارنمای America.gov می گوید "با پیشرفت هایی که در بیوتکنولوژی و فناوری اطلاعات حاصل شده، ما به مهندسان و دانشمندانی نیاز داریم که قادر باشند ایده های خود را از سطح تجربی خارج کرده و به بازار بیاورند.
در گذشته، برنامه های کارآفرینی فقط در دسترس دانشجویان مدارس بازرگانی بود. این موضوع در دهۀ 1990 تغییر کرد ، یعنی زمانی که مربیان متوجه شدند دانشجویان رشته های علمی، مهندسی و رشته های دیگر برای موفقیت سریع در جهانی که مرتب در حال تحول است باید مهارت های کارآفرینی و رهبری نیز داشته باشند.
در سال 1970، فقط تعداد انگشت شماری از این قبیل برنامه ها وجود داشت. اما طبق تحقیقیاتی که در سال 2003 انجام گرفت، در اوایل دهۀ 2000، حدود 1600 کالج و دانشگاه، تعداد 2200 درس و کلاس کارآفرینی ارائه می دادند. و این کلاس ها محبوبیت زیادی میان دانشجویان دارد. ادوارد رابرتس، رییس مرکز کارآفرینی MIT می گوید، به علت تقاضای روز افزون برای دانشجویانی که قادر به رهبری، مذاکره و ارائۀ ایده ها و پروژه های جدید هستند، حتا دانشگاه MIT هم که در زمینۀ کارآفرینی سابقه ای دیرین داشته است مجبور به ایجاد تغییراتی شد. رابرتس این مرکز را در سال 1996 به قصد توأم کردن مهارت های فنی با مهارت های مدیریتی در گروه های آموزشی و دانشکده های مختلف MIT ، تأسیس کرد.
در پی آن، طرح های ابتکاری دیگری مانند مرکز نوآوری های تکنولوژیک و یک شرکت خدمات آموزشی هم براه افتاد که رابرتس آن را "حلقۀ واکنش مثبت" می خواند. اعتبار بالای دانشگاه MIT در زمینۀ کارآفرینی، موجب جذب دانشجویان علاقمند می شود که آن ها هم به نوبۀ خود به این موسسه اعتبار می بخشند.
رابرتس گفت، "در یک دهه اخیر، ما شاهد رشد سریع سرمایه های اولیۀ شرکت های وابسته به MIT بوده ایم."
طبق گزارش این مرکز، هر ساله 150 شرکت وابسته به MIT تأسیس می شود. این مؤسسه، در کنار دانشگاه همسایه و رقیب خود، دانشگاه هاروارد، به ایجاد کردن جادۀ 128 ، مجموعۀ شرکت های علمی وفنی در اطراف کیمبریج، ماساچوست، مباهات می کند.
سید که اکنون دانشجوی دورۀ کارشناسی ارشد در دانشگاه هاروارد است، می گوید که شخص او وشرکتش در درون فرهنگ کارآفرینی این دو دانشگاه، ترقی کرده و می کند. او دسترسی به سازمان های مساعدت کنندۀ شرکت های جدیدالتأسیس، و امکانات استفاده از شبکۀ اینترنت را از امتیازات ارزشمند می داند.
او گفت، " من می توانم تلفنم را بر دارم ، شمارۀ کسی را که یک هفته پیش ملاقات کردم بگیرم و از او درخواست کمک مالی ، ارتباط فردی و یا توصیه های مختلف کنم.."
دانشگاه استانفورد که وزنۀ اصلی و شناخته شده ترین مرکز تکنولوژی جهان، یعنی سیلیکون ولی در کالیفرنیاست، یکی دیگر از دانشگاه هایی است که در اواسط دهۀ 1990 ، رویکرد خود به کارآفرینی را تغییر داد. این دانشگاه، زمانی که متوجه نیاز به آموزش های کارآفرینی و پایه گذاری این قبیل فعالیت ها گردید، برنامۀ شرکت های فناوری استانفورد را ایجاد کرد.
این برنامه به دلیل مجاورت با محیط خاص این منطقه یعنی سیلیکون ولی، از امتیازات زیادی برخوردار است. سیلیگ می گوید، با بودن در این منطقه بخصوص ، دانشجویان ما می توانند مستقیما وارد جامعۀ کارآفرینی شوند.
این برنامه شامل هفتۀ کارآفرینی، با امکانات استفاده از شبکه های اینترنتی، و یک دوره مسابقات نوآوری دراین مرکز می باشد . در مسابقات سال 2007، از شرکت کنندگان خواسته شده بود که برای استفاده ازکش لاستیکی راه های خلاقانه پیدا کنند.
دانشگاه استانفورد، برخلاف MIT ایجاد یک شرکت خاص را مربوط به برنامۀ کارآفرینی خود محسوب نمی کند. سیلیگ گفت حساب کردن روی تعداد شرکت هایی که دانشجویان تأسیس کرده اند، یک معیار سطحی بیش نیست. اوگفت، تقاضا برای دانشجویان ما زیاد است، چون آنچه مهم است طرز فکر آن هاست، نه این که ضرورتا ً شرکتی تأسیس کرده باشند.
اما میان تلاش های کارآفرینی در استانفورد و MIT شباهت ها بیشتر از تفاوت هاست.
یکی از گزارشگران روزنامۀ انگلیسی گاردین در سال 2002 این طورنوشته بود، "کسانی که از دانشگاه های استانفورد و ام آ ی تی بازدید به عمل می آورند، غالبا ً از دیدن این که مناسبات محکمی میان محققین دانشگاهی و کمپانی های تکنولوژی پیشرفته وجود دارد، جا می خورند. استادان برجستۀ دانشگاه، مؤسس یا مدیر شرکت هستند ... دانشجویان فارغ التحصیل این دانشگاه ها در آزمایشگاه های شرکت به کار اشتغال دارند ... تا جایی که به پژوهش ارتباط پیدا می کند، نمی توان به طور مشخص تعیین کرد تحصیل دانشگاهی در کدام نقطه تمام می شود و صنعت از کدام نقطه شروع می گردد."
هر دوی این موسسات آموزشی ، اصول کارآفرینی را در جهان اشاعه می کنند.. استانفورد که برای ترویج آموزش در رشته های کارآفرینی در هند کمک های زیادی کرده است، میزبان نشست هایی دربارۀ این فعالیت ها در شمال وجنوب آمریکا، اروپا و آسیا بوده است.. دانشگاه ام آی تی که همکاری هایی مشترک با دولت های بریتانیا و دانمارک داشته، سرگرم ارائۀ یک برنامۀ توسعۀ کارآفرینی برای مربیان در سراسر جهان است. این دانشگاه کارگاهی را برای تشویق به برگزاری مسابقاتی نظیر مسابقۀ 100 هزار دلاری ترتیب داده است و خود هر بار در یکی از کشور های جهان آن را به عهده می گیرد .
برای اطلاعات بیشتر درمورد مرکز MIT و استانفورد به تارنمای این دو دانشگاه مراجعه کنید
http://entrepreneurship.mit.edu/who
مسابقۀ 100 هزار دلاری
برنامۀ استانفورد
تارنمای بخش مربیان برنامۀ استانفورد شامل صد ها سخنرانی درسی کوتاه و پادکست درمورد برجسته ترین شرکت ها و مدیریت آنان است:
http://edcorner.stanford.edu
استفاده از این منابع، رایگان و برای مقاصد آموزشی و غیر تجاری می باشد. برای اطلاع از جزئیات این مقررات به این تارنما مراجعه کنید :
http://edcorner.stanford.edu/termsOfUse.html
برای اطلا عات بیشتر دربارۀ تاریخ کارآفرینی به تارنمای "کار آفرینی چیست" متعلق به
اصول کار آفرینی، از انتشارات دفتر برنامه های اطلاعات بین الملل رجوع کنید:
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
