America.gov - شرح قصه آمریکا

21 مارچ 2008

حق مخالفت گرامی داشتن آزادی در آمریکا است

مخالفین جنگ، با روش های ابتکاری صدای خود را در واشنگتن به گوش می رسانند

آغاز متن

نویسنده: لیا ترهیون
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن—خانواده ها و گروه های گردشگر دانش آموزی که در تعطیلات فصل بهار به بازدید پایتخت کشور آمده بودند، در 19 مارس، با مثالی از عمل سیاسی مستقیم توسط مخالفین جنگ عراق که با گردشگران و ساکنان قاطی شده بودند، مواجه شدند.

تظاهر کنندگان جوان و مسن که در شهر پراکنده شده بودند، در پنجمین سال درگیری در عراق، نگرانی خود را از طریق رساندن صدای خود به عموم، آشکار نمودند. در حالیکه یک گروه پلاکارد نارنجی که بر روی آن نوشته شده بود "از عراق خارج شوید، از ایران دور شوید" با خود حمل می کردند و از میدان مک فرسون عبور کردند، پلیس های اسب سوار آرام بر روی اسب های خود نشسته بودند. گروه های صلح طلب در نزدیکی کاخ سفید و دیگر ساختمان های دولت فدرال، شعارها و سرود های ضد جنگ می خواندند.

پرزیدنت بوش که همان روز در پنتاگون سخرانی داشت، "مجادله های قابل درک در مورد این مطلب که آیا این جنگ ارزش ادامه دارد و آیا پیروزی در این جنگ ارزش دارد و ما می توانیم در این جنگ پیروز شویم" را تائید نمود.

اما وی حمایت خود را از جنگ عراق اعلام نمود و گفت افزایش نفرات نظامی تاثیر خود را گذارده است. وی ضمن ستایش از شجاعت و عزم آنان، عملیات نظامی را شرافتمندانه، ضروری و عادلانه خواند و اظهار داشت: "جنگ در عراق طولانی تر و سخت تر و پر هزینه تر از آنچه که ما پیش بینی کرده بودیم است، اما این جنگی است که ما باید در آن پیروز شویم."

در همان نزدیکی، در نشنال مال و خیابان های اطراف شهر، آمریکائی ها از نقاط مختلف کشور با این گفته ها موافق نبودند.

کهنه سربازان برای صلح در پاسخ به مارش نظامی موسوم به " یک، دو، سه، چهار" با کلماتی مناسب راهپیمائی صلح، به جای میدان مشق نظامی، ترانه می خواندند. اعضای گروه پلاکارد ها و علایم چشمک زن صلح را به اهتزاز در آوردند. برخی بر روی صندلی های چرخدار نشسته بودند. زمانی که گروه به مقابل کاخ سفید رسید یک نفر از آنان در تقبیح جنگ سخنرانی کرد.

بسیاری جمله "از سربازان ما حمایت کنید، آنان را برگردانید" را با احساسات بیان می کردند.

مایک فرنر، یک پزشکیار نیروی دریائی، یا متخصص پزشکی دوران جنگ ویتنام به America.gov گفت: "من به این دلیل اینجا هستم که رئیس جمهور به نحو آشکاری علاقه ای به شنیدن خواست اکثریت مردم این کشور ندارد، و ضروری است که ما به خیابان ها بیائیم و تظاهرات بیشتری صورت دهیم… کاری که ما واقعاً باید انجام دهیم، اینست که مانند همیشه، این جنگ را خاتمه دهیم." وی گفت هدف این معترضین، ارسال صلح آمیز این پیام بود.

صف گروه های تظاهر کننده سیاه پوست که نقاب های سفید علامت مرگ را در تن داشتند و در سکوت مسیر خود در شهر را طی می کردند، بیشتر حالت نمایشی داشت. آنها اعتراض خود را "رژه مرگ" نامیدند.

در قانون اساسی ایالات متحده آزادی بیان تضمین شده است

هرچند تظاهرات واشنگتن به گستردگی چند تظاهرات گذشته نبود، ولی بسیار جدی تر بود. تظاهر کنندگان سعی در بستن راه ورود اداره مالیات ایالات متحده را نمودند که به عنوان علامتی به درخواست توقف استفاده از پول پرداختی مالیات دهندگان برای هزینه های جنگ عراق بود. چندین نفر در کل شهر دستگیر شدند.

جاش آلدیوا، افسر سخنگوی پلیس شهر واشنگتن به America.gov گفت: "اعتراض غیر قانونی نیست. این حق ماست. این حق در منشور حقوق افراد در قانون اساسی تصریح شده است." اما هنگامی که اعتراض کنندگان قوانین را از طریق سد کردن رفت و آمد وسایل نقلیه ، عبور از موانع پلیس و سعی در ورود به ساختمان هائی که ورود به آن ممنوع شده است، زیر پا گذارند، آنان ممکن است بازداشت شوند.

آلدیوا توضیح داد، در این موارد افراد بازداشت شده به ایستگاه های محلی پلیس برده می شوند و سوابق آنان بررسی می شود. اگر سابقه خلاف نداشته باشند، ممکن است با پرداخت جریمه آزاد شوند.

سازمان های مختلف اجرای قانون، محلی و فدرال، بر خلاف دستگیری اعتراض کنندگانی که با آرامش به تظاهرات می پردازند، آنها را کنترل می کنند. بنا به اظهار ارنشتاین فابز، رابط مطبوعاتی اداره خدمات حفاظتی فدرال: "در اداره مالیات ایالات متحده تظاهرات صلح آمیز بود، اما شما همچنان نیاز به دستگیری افرادی دارید که از قانون تخطی می کنند."
مخالفان معترضین به جنگ گروهی از مردم بودند که در مرکز استخدام ارتشی گرد آمده بودند و پلاکارد های با مضمون "ما از ارتش شجاع خود و ماموریت عادلانه آنان حمایت می کنیم،" در دست داشتند.

عدم اطاعت مدنی ریشه عمیقی در تاریخ آمریکا دارد

عدم اطاعت مدنی سلاحی قدیمی در دست مخالفان است و سابقه آن به واقعه محموله چای در سال 1773 باز می گردد که در آن مستعمره نشینان بار چای یک کشتی را در اعتراض به سیستم نامناسب مالیات و عوارض دولت انگلیس در بندر بوستون به دریا ریختند.

مقاله معروف نوشته هنری دیوید تورو در سال 1849 در مورد نافرمانی مدنی هنوز در گوش آمریکائی ها طنین انداز است که می گوید: "قدرت حکومت ... هنوز قدرتی ناخالص است: برای اینکه کاملا عادلانه گردد، باید قدرت آن از سوی حکومت شوندگان تائید گردد و مورد رضایت آنان باشد."

اعتراض غیر خشونت آمیز در جنبش حقوق مدنی سال های دهه های 1950 و 1960 و در جنبش مخالفت با جنگ ویتنام در سال های دهه های 1960 و 1970 به کار می رفت. روش های راهپیمائی و اعتراض نشسته، هر دو از اشکال مقاومت منفی به شمار می آیند.

سازمان دهندگان تظاهرات، از قبیل گروه اتحاد برای صلح و عدالت، قبل از راهپیمائی آموزش هائی در زمینه اعتراض غیر خشونت آمیز و اصالت عمل سیاسی ارائه دادند. برنامه های مشابه در شهرهای سرتاسر کشور بر گذار گردید.

دایان روزن، فعال ضد جنگ، در مورد دلیل حضور خود در آنجا، به America.gov گفت: "من با شرکت خود در این مراسم صرفاً می خواهم مردم بدانند که افرادی هستند که اینگونه فکر می کنند."

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.