11 مارچ 2008

در یک شب به یاد ماندنی دستگاه ها و تجهیزات ژاپنی و کانادائی به ایستگاه فضائی فرستاده شد

سفینه بی سرنشین اروپائی حامل لوازم و تجهیزات نیز در راه پیوستن به ایستگاه فضائی است

آغاز متن

نویسنده: شریل پلرین
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن – با دو پرتاب در طی سه روز، فضانوردان و لوازم و تجهیزاتی به ایستگاه فضائی بین المللی (ISS)(1) ارسال شد که برای اولین بار منافع هر پنج کشور همکار – ایالات متحده، ژاپن، کانادا، روسیه و آژانس فضائی اروپا (ایسا)(2) را در بر دارد.

شاتل فضائی اندیور که در شبی دیدنی از مرکز فضائی کندی به فضا پرتاب شد، ساحل شرقی فلوریدا را در ساعات اولیه قبل از سحر در یازده مارس نورانی کرد. ماموریت این شاتل شامل حمل بخش های تحت فشار آزمایشگاه ژاپنی کیبو(3)، روبات کانادائی دارای دو بازو موسوم به دکستر(4)، و پنج راهپیمائی در فضا خواهد بود. سفر 16 روزه اندیور، طولانی ترین ماموریت فضائی است که تا کنون به ایستگاه فضائی اعزام گشته است.

دومنیک گوری، فرمانده اندیور، درست قبل از پرواز گفت: "خداوند واقعاً با این شب زیبا برای پرواز، به ما لطف کرده است. پس اجازه دهید این شب را نورانی تر سازیم و نمایشی برای آنها ارائه دهیم."

در صبح 9 مارس، ژول ورن، اولین وسیله نقلیه انتقال اتوماتیک (ATV)(5) از ایسا، سری جدیدی از سفینه های فضائی بدون سرنشین که برای پشتیبانی از عملیات ایستگاه فضائی ، و تصحیح مسیر خود (ارتقاء مدار) طراحی شده اند، از پایگاه فضائی در ایستگاه فضائی گویان با موشک آریان 5 ، به پائین ترین مدار زمین پرتاب شد.

در چند هفته آتی، سفینه فضائی با مانور، خود را برای پیوستن به ایستگاه فضائی و انتقال بار، سوخت، آب و اکسیژن به ایستگاه مداری آماده خواهد کرد.

در بیانیه مطبوعاتی پس از پرواز، کیجی چیکاوا، رئیس آژانس اکتشافات فضائی ژاپن (ژآکسا)(6)، و گی بوجولد، مدیر آژانس فضائی کانادا قدردانی خود را از ناسا و دیگر همکاران ایستگاه فضائی و امید خود را در باره آینده خود در فضا، بیان نمودند.

چیکاوا گفت: "من معتقدم با این پرواز ما به یک شریک واقعی در پروژه ایستگاه بین المللی فضائی تبدیل خواهیم شد."


ژول ورن

سفینه فضائی جدید، که در همان مدار ایستگاه فضائی، در ارتفاع 260 کیلومتر در مقایسه با ارتفاع 345 کیلومتر ایستگاه، به دور زمین می چرخد، در این مدار برای دو هفته، قبل از تصحیح مسیر و پیوستن به ایستگاه فضائی، مورد آزمایش قرار می گیرد.

در اراضی آژانس فضائی فرانسه، مرکز ملی تحقیقات فضایی (7)، مرکز کنترل ATV در طول ماموریت کنترل پرواز را در همآهنگی با مراکز کنترل ماموریت در مسکو و هیوستون، انجام می دهد. سفینه فضائی در تاریخ سوم آوریل، پس از بازگشت اندیور به زمین، به ایستگاه فضائی ملحق خواهد شد.

دانیل ساکوت، مدیر مسائل انسانی پرواز فضائی، مسائل جاذبه و اکتشافات در ایسا، در بیانیه ای گفت: "ماه گذشته، با الحاق شاتل کلمبوس، اروپا واحد خود را در ساختمان ایستگاه فضائی بین المللی به دست آورد. با پرتاب اولین ATV، ما اکنون وسیله باربری خود را داریم. ما مالک مشترک ISS شده ایم و اکنون درحال تبدیل شدن به یک همکار کامل و تمام عیار در هدایت ایستگاه هستیم."

ATV بزرگترین و پیشرفته ترین سفینه فضائی است که در اروپا تولید شده و با الهام از نام نویسنده و تخیل گرا قرن نوزدهم فرانسه، به نام ژول ورن نام گذاری شد. این سفینه ترکیبی از عملکردهای مختلف سکوی پرواز بدون سرنشین، یک وسیله نقلیه فضائی با قابلیت مانور و یک مدول ایستگاه فضائی را دارد.

سفینه فضائی شامل مدول تحت فشار 45 متر مربعی و یک سیستم الحاق ساخت روسیه می باشد. این سیستم مانند آنهائی است که در سفینه سایوز که توسط انسان هدایت می شود و سفینه پشتیبانی پروگرس به کار می رود. ژول ورن در حدود سه برابر سفینه روسی پروگرس است و میتواند بیش از سه برابر آن بار حمل کند.

ATV اولین سفینه فضائی است که برای هدایت الحاق اتوماتیک، در انطباق با محدودیت های سخت ایمنی که در مقابل هدایت سفینه فضائی توسط انسان وجود دارد، طراحی شده است.

ژول ورن در اولین ماموریت خود 4.6 تن محموله، که در حدود نیمی از آن سوخت سفینه است، با خود به ایستگاه فضائی حمل خواهد کرد که سیستم رانشی آن برای مانورهای گاه به گاه برای افزایش ارتفاع ایستگاه فضائی، تغییر مدار پروازی که به طور طبیعی دراثر کشش اتمسفری ایجاد می شود، استفاده می شود.

ژول ورن برای مدت چهار ماه در ایستگاه خواهد ماند و در بازگشت زباله ها را به همراه خواهد آورد. این سفینه سپس در حوالی اقیانوس اطلس جنوبی از مدار خارج و در برخورد با اتمسفر خواهد سوخت.
ایسا قراردادی با صنایع برای ساخت چهار ATV که تا سال 2015 به پرواز درخواهند آمد، منعقد نموده است.

اندیور

در طول 16 روز پرواز، 7 سرنشین اندیور با همکاری سه سرنشین ایستگاه فضائی و تیم های ایستگاه های زمینی در سرتاسر دنیا، اولین بخش از آزمایشگاه کیبو ژاکسا و سیستم روبات دو بازوئه آژانس فضائی کانادا موسوم به دکستر را نصب خواهند نمود.

فرمانده 50 ساله، گوری، دارای تجربه سه پرواز فضائی و ناخدای بازنشسته نیروی دریائی ایالات متحده است. خلبان سفینه فضائی گرگوری جانسون، 45 ساله، سرهنگ نیروی هوائی ایالات متحده است. رابرت بنکن، 37 ساله و سرگرد نیروی هوائی ایالات متحده؛ مایک فورمن، 50 ساله و ناخدای نیروی دریائی ایالات متحده، تاکائو دوئ، فضانورد ژاپنی، 53 ساله؛ ریک لاینهان، 50 ساله، دارای تجربه سه پرواز با شاتل؛ و گارت رایزمن، 40 ساله؛ متخصصان ماموریت STS-123 می باشند.

رایزمن با فرمانده پگی وایتسون و مهندس پرواز یوری مالنچنکو در ایستگاه باقی خواهند ماند. او جایگزین لئوپولد ایهارتز، یک ژنرال نیروی هوائی فرانسه و فضانورد ایسا خواهد شد که با اندیور به زمین باز می گردد. ایهارتز در فوریه با شاتل آتلانتیس و با موشک STS-123 به ایستگاه پرتاب شد.

برای اطلاعات بیشتر درباره ماموریت STS-123، شامل تصاویر و مصاحبه ها با خدمه پروازی به تارنمای ناسا مراجعه کنید.



1. International Space Station (ISS)
2. European Space Agency (ESA)
3. Kibo
4. Dextre
5. Automated transfer vehicles (ATVs)
6. Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA)
7. Centre National d'Etudes Spatiales

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.