10 مارچ 2008
دانشگاه های آمریکا به سرعت "سبز" می شوند
رؤسای دانشگاه ها تعهد می دهند که انتشار کربن را کاهش دهند
آغاز متن
جفری توماس- عضوهیئت تحریریه
واشنگتن- "سبز شدن" دانشگاه های آمریکا سرعت می یابد. بسیاری از رؤسای کالج ها و دانشگاه ها، مؤسسات آموزشی خود را موظف به کاستن از مقدار تولید دیوکسید کربن و دیگر گاز های گلخانه ای ناشی از فعالیت های انسان درطول سال ، نموده اند.
در جدیدترین گزارش درجه بندی تداوم زیست محیطی 200 دانشگاه از میان دانشگاه هایی که از کمک های مالی هنگفت – بالغ بر 230 میلیون تا 35 میلیارد دلار– بهره مند هستند، افزایش ناگهانی تمایل به رعایت اصول زیست محیطی به چشم می خورد، به طوری که 45 درصد از آن ها متعهد به مبارزه با پدیدۀ تغییر آب وهوا از طریق کاهش انتشار دیوکسید کربن شده اند.
تقریبا ً 500 تن از رؤسای کالج ها و دانشگاه های آمریکا تعهداتی مبنی بر ایجاد هر چه زودتر یک برنامۀ جامع در مؤسسات آموزشی خود جهت کمک به کاهش گاز های گلخانه ای- با میزان انتشار دیوکسید کربن معادل با صفر- را به امضا رسانده اند. در این فاصله، و در حالی که برنامه هایی جامع در دست تهیه است، طبق تعهدی که نموده اند، موظف هستند به دو اقدام برای کاستن از حجم گاز های گلخانه ای، مبادرت کنند. یک نمونه از این اقدامات تولید ویا خرید 15 درصد از برق مورد مصرف خود از منابع تجدید پذیر است؛ و همین طور سرمایه گذاری از محل بودجۀ اعطا شده در یکی از شرکت های سبز.
و بالاخره این که، طبق این تعهد، مؤسسۀ آموزشی می بایست برنامۀ کاری و گزارش پیشرفت اقدامات خود را در اختیار عموم قرار دهد.
چگونگی موفقیت یک کالج در کاهش انتشار دیوکسید کربن
درسال 2006، کالج آتلانتیک (COA) در بارهاربر ، مین واقع در نزدیکی پارک دیدنی آکادیا، متعهد شد اولین دانشگاهی خواهد بود که انتشار دیوکسیدکربن معادل با صفررا داشته باشد. دیوید هیل ، رییس این کالج در مصاحبه ای اظهار داشت، " COA کالج کوچکی است (دارای حدود 325 دانشجو) که به مسائل زیست محیطی توجه دارد و این تعهد را پذیرفته چون کار درست همین است. اولین انگیزه برای پذیرفتن این تعهد این است که ما باید به آن چه در این جا تدریس می شود، عمل هم بکنیم."
COA در جهت کاهش انتشار کربن- که نقشی کلیدی در گرم شدن کرۀ زمین دارد- یک بررسی جامع از نوع انرژی مصرفی به عمل آورده و اقدامات وسیعی را برای بهبود وضعیت آن در بنا های آموزشی خود در پیش گرفته است. هر جا که امکان داشته، به جای لامپ های رشته ای از مهتابی هایی استفاده شده که در مصرف انرژی صرفه جویی می کند. این کالج که فقط دارای یک رشتۀ تحصیلی، اکولوژی انسانی است، راه های متفاوتی برای رفت و آمد دانشجویان و کارمندان در نظر گرفته است، مانند استفادۀ مشترک از اتومبیل و استفاده از دوچرخه، و همین طور برقراری برنامه های کاری قابل تغییر، موجب شده که کارمندان بتوانند یک رشته از کار های خود را در منزل انجام دهند.
COA مفهوم تجدید پذیری منابع را به کلیۀ فعالیت های کالج تعمیم می دهد – تولید مواد خوراکی اورگانیک و دخالت دادن دانشجویان و کارمندان در تصمیماتی چون خریداری اثاث و یا بریدن درخت ها در جهت تأمین انرژی برای خوابگاه های جدید، که با گندله های چوبی گرم می شوند. کالج علاوه بر این، دست به تشکیل یک کمیتۀ مشورتی نیز زده است.
دانشجویان به طور گسترده ای پیرامون بازار محصولات جایگزین کربن مطالعه نموده و به دنبال راه هایی برای خنثی کردن موادی هستند که انتشار آن ها اجتناب ناپذیراست و در برنامه هایی سرمایه گذاری کرده اند که انتشار آلاینده ها را محدود نماید. آن ها پروژه ای را در پورتلند، اورگان انتخاب کردند که با استفادۀ بهینه از علائم راهنمایی و درنتیجه روان تر شدن جریان ترافیک، مقدار زمانی را که اتومبیل ها پشت چراغ راهنمایی خلاص کار می کنند، کاهش می دهد. به کارگیری روش هایی برای استفادۀ هرچه کمتر از کربن، بر پایۀ این نظریه است که کاهش انتشار یک تن مواد آلاینده در یک اتمسفر واحد، به معنای کاهش مواد آلاینده در کل اتمسفر زمین خواهد بود.
در دسامبر 2007، درست 15 ماه بعد از این که COA انتشار کربن را به صفر رساند، اعلام داشت که به تعهد خود عمل نموده است. و به این ترتیب اولین کالج یا دانشگاهی شد که به عدم انتشار کربن نایل آمد.
COA به واسطۀ این اقدامات خود، ازسوی تارنمای (Grist.org) که به انتشار اخبار زیست محیطی اختصاص دارد، به عنوان سبز ترین کالج جهان معرفی شد. مؤسسۀ غیر انتفاعی ساستینبل اندومنتز (SEI) نیز کالج COA را یکی از چهار کالج و دانشگاهی معرفی کرد که موفق به دریافت اولین جایزۀ نوآوری تجدیدپذیر این مؤسسه گشته اند.
درجه بندی کالج ها و دانشگاه ها بر اساس رعایت اصول زیست محیطی
SEI در دو سال متوالی به انتشار گزارشاتی حاوی فهرست دانشگاه هایی که از هنگفت ترین کمک های مالی برخوردار هستند مبادرت کرد . در آخرین گزارش آمده است که راهنمای استاندارد های ساختمانی با در نظر گرفتن اصول زیست محیطی در 59 درصد از این 200 مؤسسۀ آموزشی رعایت شده و در 42 درصد از آن ها از وسایل نقلیه ای استفاده می شود که دوگانه سوز و یا برق سوز هستند.
بیش از یک سوم از مؤسسات آموزشی از انرژی تجدید پذیر استفاده کرده و 30 درصد از آن ها، خود به تولید انرژی بادی یا خورشیدی می پردازند. بیش از دو سوم از این مؤسسات آموزشی، مواد غذایی مورد مصرف خود را از بازار های محلی تهیه می کنند. در حال حاضر سوخت بیودیزلی تولید شده، و در یک سوم از این مؤسسات مورد استفاده قرار می گیرد.
گزارش عملکرد بیشتر از دو سوم از مؤسسات آموزشی در سال 2008، بهتر از کارنامۀ سال 2007 آن ها بوده است. معدل کارنامۀ هیچ یک از دانشگاه های بزرگ به A نرسید، اما شش مؤسسۀ آموزشی موفق به کسب A- گردیدند: دانشگاه هاروارد در ماساچوست، کالج دارتماوت در نیوهمشایر، دانشگاه واشینگتن، کالج میدلبری در ورمونت، کالج کارلتون در مینه سوتا، و دانشگاه ورمونت.
این 200 کالج و دانشگاه بیش از 343 میلیارد دلار به عنوان کمک های مالی در اختیار دارند، و درگزارش SEI سرمایه گذاری آن ها و خرید سهام از محل این کمک های مالی، به منزلۀ یکی از بااهمیت ترین اقدامات در زمینۀ استفاده از انرژی و امکانات تجدید پذیر تلقی می شود. در این گزارش آمده است که درصد مؤسساتی که در انرژی تجدید پذیر سرمایه گذاری کرده اند، سه برابر افزایش یافته و از 9 درصد به 31 درصد بالغ گشته است.
بیش از یک سوم از این مؤسسات آموزشی دارای مدیران تمام وقت برای امر تدوام زیست محیطی هستند.
برای مطالعۀ کارنامۀ 2008 تدوام زیست محیطی به تارنمای مؤسسۀ ساستینبل اندومنتز مراجعه کنید:
http://www.endowmentinstitute.org/sustainability
اخیرا ً فدراسیون ملی حیات وحش، گزارشی پیرامون بهترین اقدامات کالج ها و دانشگاه های آمریکا درمورد کاهش انتشار گاز های گلخانه ای منتشر کرده است. این گزارش در تارنمای فدراسیون در دسترس است:
http://www.nwf.org/campusEcology/BusinessCase/download.cfm
دانشگاه هاروارد رعایت یک سلسله اصول تدوام زیست محیطی را در محیط دانشگاهی خود، از افزایش کارایی و استفاده از منابع تجدیدپذیر انرژی گرفته، تا کاهش تولید زباله و مواد خطرناک، در پیش گرفته است. برای مطالعه دربارۀ اصول ساختمان سازی سبز و محصولات و فناوری مربوط به آن مراجعه کنید به تارنمای هاروارد:
http://www.greencampus.harvard.edu/theresource/guidelines
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
