03 جون 2008
آزادی بیان
بحث آزادی بیان به عنوان عامل تحول در قرن بیست و یکم
آغاز متن
به نشريه آزادی بیان خوش آمدید، ما در این جا به بررسی گسترش روابط میان شهروندان، رسانه ها و دولت می پردازیم. آیا سئوالی در مورد این که چگونه اطلاعات به مردم آمریکا می رسد دارید؟ اخیرا ً چه وقایعی در کشور شما نشان دهندۀ تأثیرات خوب (یا بد) رسانه های مردمی یا وبلاگ نویسان بوده است؟ آیا مسئله ای مربوط به آزادی بیان در کشور شما مطرح است که شما میل داشته باشید ما آن را مورد بررسی قرار بدهیم؟ لطفا ً نظرات و سئوالات خودتان را برای ما ارسال کنید.
28 آوریل
انقلابی که از طریق فیس بوک به شما رسید
آیا پدید آورندگان آمریکایی فیس بوک درک می کنند که شبکۀ اجتماعی آن ها که در آن مردم جوک، عکس و پیام های شخصی را با هم رد و بدل می کردند ممکن است تبدیل به یک ابزار تشکیلاتی قدرتمند برای گروه های سیاسی در سراسر جهان بشود؟
تارنما هایی مانند فیس بوک را هر کس و در هر کجا می تواند تدوین و تصحیح کند- یکی از 69 میلیون کاربر آن در پهنۀ جهان می تواند با گروهی از طرفداران یک فیلم آشنا شود و یا مردم را به یک مهمانی چند روزه دعوت کند، بعضی ها با یک هدف سیاسی به جمع آوری کمک مالی از سوی هزاران تن اهدا کننده می پردازند ، یا تظاهرات دسته جمعی ترتیب می دهند.
در یک بعد از ظهر ماه ژانویه، یک مهندس جوان راه و ساختمان اهل کلمبیا که از خشونت در کشورش جانش به لب رسیده بود، در فیس بوک گروهی برای اعتراض به ارتش انقلابی کلمبیا (FARC) درست کرد، تا شب که به خانه رسیده بود 1500 نفر به این گروه ملحق شده بودند.
مباحثاتی که طی چند هفتۀ بعد میان آن افراد در فیس بوک صورت گرفت، منجر به راه پیمایی 4 فوریه "یک میلیون صدا علیه FARC " گردید که هزاران تن در آن شرکت کردند و عناوین خبر های بین المللی را به خود اختصاص داد.
این نوع فعالیت های اجتماعی در همۀ قاره های جهان، و در دیگر شبکه های اینترنتی هم در جریان است. دو شبکۀ پر طرفدار روسیه، اودنوکلاسنیکی.رو و وکونتاکتی.رو روی هم رفته 26 میلیون عضو ثبت نام شده دارند.
در 4 مه، "روز عدم اطاعت مدنی" ترتیب داده شده توسط فیس بوک (Facebook ) در مصر هم زمان با سالروز هشتاد سالگی تولد حسنی مبارک برگزار می شود. تظاهر کنندگان از مردم خواسته اند در این روز لباس سیاه به تن کنند و برای قربانیان اعتراضاتی (که آن هم از طریق فیس بوک ترتیب یافته بود) که روز 6 آوریل در محله الکبرا توسط دولت سرکوب شد و این گروه آن را "مرگ رسانه های مصری و عربی" می خواند، عزاداری نمایند.
بعضی از فعالان اردنی نیز برای ترتیب دادن تظاهرات روز 4 مه از فیس بوک استفاده می کنند. اما همسایگان آن ها در سوریه باید راه دیگری برای سازمان دادن تشکلات خود پیدا کنند: دولت سوریه در نوامبر سال 2007 استفادۀ فیس بوک از سرور هایش را ممنوع اعلام کرد و طبق گزارش ها، برخی از فعالان اینترنتی آن را بازداشت کرده اند.
آیا شبکه های اینترنتی محل رشد و نمو اصلاحات سیاسی در کشور شما هستند؟ تجربیات خود را با خوانندگان ما در میان بگذارید.
14 آوریل
آیا قوانین تازۀ پخش ماهواره ای در جهان عرب خبر از سرکوب رسانه ها می دهد؟
وزرای اطلاعات اتحادیۀ عرب در نشستی در ماه فوریه، "قوانین مربوط به ترتیب پخش رادیو وتلویزیون ماهواره ای منطقۀ عرب" را تصویب کردند. بر اساس این آیین نامه ، توهین به رهبران عرب، و نماد های ملی و مذهبی از سوی تلویزیون ماهواره ای ممنوع است. بسیاری از فعالان حقوق رسانه ها و گروه های طرفدار آن ها عقیده دارند که هدف از تنظیم این آیین نامه سانسور کردن یکی از منابع رسانه ای غیر دولتی جهان عرب است.
دیوید داج، از مؤسسۀ مطبوعات بین المللی ، گفت این آیین نامه برای آزادی مطبوعات در منطقه به منزلۀ یک قدم به عقب برداشتن ، و تهدید کنندۀ تلاش های مهمی است که اخیرا ً در تک تک بعضی کشور های جهان عرب صورت گرفته است.
در 1 آوریل، تلویزیون ماهواره ای نایل ست که تحت کنترل دولت است برنامه های خود را از مرکز الهیوار واقع در لندن قطع کرد زیرا گفته می شد که این ماهواره با مخالفان اصلی مصر، اخوان المسلمین، در ارتباط است. پخش برنامه های البرکه و الحکمت هم متوقف گشت.
در بیانیه ای از سوی خبرنگاران بدون مرز گفته می شود، " تصمیم نیل ست، تأیید کنندۀ نگرانی هایی است که ما در مورد آیین نامه اعلام کرده بودیم و نشان دهندۀ موجی از تدابیر اتخاذ شده جهت سانسور ایستگاه های تلویزیون ماهواره ای می باشد که دولت های عرب را مورد انتقاد قرار می دهند."
امین بسیونی، رییس نیل ست، به کار گیری این تدابیر از سوی آیین نامه را تکذیب کرد، و و مروان کریدی، کارشناس ارتباطات بین المللی، به ماگدا ابو فضیل، خبرنگار، اظهار داشت که در اختیار داشتن چارچوبی برای پوشش دادن به بیش از 400 کانال ماهواره ای " عقیدۀ زیاد بدی هم نیست."
به هر جهت کریدی گفت مهم است بدانیم که این آیین نامه از سوی دول عرب یک حرکت نمادین است یا یک اقدام عینی برای ممنوع کردن پخش برنامه های ماهواره ای، او اضافه کرد امکان اقدام گروهی دول برای سانسور یا محدود کردن رسانه ها افسانه ای بیش نیست.
شما چه فکر می کنید؟ آیا این آیین نامه به معنای پایبندی به مقررات است، یا سرکوب آزادی رسانه ها و یا چیزی میان این دو؟
7 آوریل
وبلاگ ها برای حفظ اعتبار، خود را تعدیل می کنند
یکی از درس هایی را که انتخابات 8 مارس در مالزی به سیاستمداران یاد داد این است که کاندیدا ها نمی توانند صرفا ً به رسانه های سنتی مانند تلویزیون، مطبوعات و رادیو برای رساندن پیام خود به رأی دهندگان، متکی باشند. همان طور که تعداد بیشتری از مردم به اینترنت دسترسی پیدا می کنند، و آن را به صورت خصوصی در منزل مورد استفاده قرار می دهند، به منابع خبری زیادی نیز دست می یابند.
اینترنت جهان روزنامه نگاری را هم متحول کرده است. هر کس می تواند یک وبلاگ داشته باشد و موضوعاتی را از طریق آن منتشر نماید – به آسانی و به طور ناشناس – این موضوع اجازه می دهد مردم بتوانند آزادانه و بدون ترس از مجازات یا جلب توجه دولت، عقاید خود را بیان کنند. اما ناشناس بودن می تواند منجر به انتشار اخبار غیر واقعی یا گمراه کننده از سوی وبلاگ نویسانی باشد که، در صورت افشا شدن خبر، ترسی از خدشه دار شدن اعتبار خود ندارند.
با افزایش خوانندگان وبلاگ ها، سطح ایمنی آن هم بالا تر می رود. بی دقتی ها بیشتر ملاحظه می شود و اعلام می گردد. محبوبیت وبلاگ ها نه تنها در گرو موضوعات مطرح شده و موضع گیری های سیاسی است، بلکه به اعتبار آن نیز وابسته می باشد؛ بنابراین، منافع شخصی یک وبلاگ نویس حکم می کند که جایگاهی معتبر برای مباحثات حفظ نماید. این موضع موجب می شود غالب وبلاگ نویسان با خوانندگان خود رو راست باشند.
برای اطلاع دربارۀ وبلاگ ها و انتخابات در مالزی نگاه کنید به "رسانه های جایگزین مالزی تبدیل به فاکتور های تعیین کنندۀ سیاسی می شوند."
آیا سئوال یا نظری دربارۀ اهمیت فزایندۀ وبلاگ ها در سیاست دارید؟ آن را به این جا ارسال کنید.
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
