30 ژانويه 2008
راهنمایی سایر مادران مبتلا توسط یکی ازبهره مندان این طرح در تانزانیا
آغاز متن
نویسنده: اِستیون کافمن
عضو هیئت تحریریه
واشنگتن- اندکی پس از اینکه تاتو مسانجی، پرستار دوره دیده اهل تانزانیا، متوجه شد که باردار است، فهمید که به ویروس HIV نیز مبتلا شده است. در سال های قبل، ممکن بود این ویروس به فرزند متولد نشده اش هم منتقل شود. اما دوراندیشی و شرکت او در برنامه پیشگیری از سرایت ویروس از مادر به فرزند، که بودجه آن را آمریکا تأمین می کند، تضمین نمود که فیت، دختر دو ساله مسانجی، به HIV مبتلا نیست.
مسانجی از آن زمان، به عنوان مشاور و راهنمای مادرانی که با همین مشکل روبروهستند، در بیمارستان به کار مشغول است. او از سرگذشت خودش مانند یک الگو و منبع الهام کسانی که مبتلا به ویروس HIV هستند، استفاده کرده و به آنان اطمینان می دهد که می توانند فرزندان خود را از ابتلا به این بیماری همه جا گیر که در تانزانیا و دیگر جاهای دنیا نقشی ویران کننده داشته، حفظ کنند.
برنامه جلوگیری از انتقال از مادر به فرزند (PMTCT)(1)، که شامل معالجه با دارو های ضد ویروس برای مادران وکودکان مبتلاست، یکی از برنامه های متعدد است که هزینه آن از محل طرح اضطراری 15 میلیارد دلاری رییس جمهور برای مبارزه با ایدز (PEPFAR)(2) تأمین می شود، که در سال 2003، توسط پرزیدنت بوش اعلام شد. از آن هنگام، PEPFAR معالجه و درمان بیش از 1,4 میلیون مرد، زن و کودک را به عهده داشته است.
روز 27 ژانویه، در سخنرانی سالانه رییس جمهور درباره وضعیت کشور در واشنگتن، بوش درخواست خود برای دوبرابر کردن بودجه PEPFAR در پنج سال آینده ، با بودجه ای معادل 30 میلیارد دلار را مجددا ً عنوان نمود و اظهار داشت: "این برنامه، بسیاری دیگر از افراد را درمان کرده و امید را به دل آن ها باز می گرداند." به دعوت لورا بوش، بانوی اول، مسانجی و فیت در ساختمان مجلس آمریکا شاهد این سخنرانی بودند.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
از یک مادر و دختر اهل تانزانیا، برای شنیدن سخنرانی سالانه رییس جمهور درباره وضعیت کشور دعوت شده بود.
مسانجی، که از برنامه PEPFAR بهره مند شده و حالا در جهت جلوگیری از انتقال بیماری از مادران به کودکان کار می کند، از درخواست بوش برای افزایش بودجه استقبال می کند زیرا این افزایش به افراد بیشتری که مبتلا به HIV بوده و از بیماری ایدز رنج می برند کمک خواهد کرد.
او به America.gov اظهار داشت: "همه مردم به طور یکسان اهمیت و به این خدمات نیاز دارند. ما واقعا ً به این خدمات احتیاج داریم چون وقتی یک نفر از ابتلا به این بیماری نجات پیدا می کند، خیلی های دیگر هم نجات می یابند."
مسانجی از نتایج مثبت کار در تانزانیا گزارش می دهد
مسانجی گفت برنامه پیشگیری از ابتلا به HIV، و معالجه و درمان PEPFAR دارای بسیاری دستاورد های مثبت در تانزانیا بوده است. در کنار تلاش های PMTCT، برنامه مشاوره و راهنمایی که او در آن شرکت داشته، به کسانی که به ویروس HIV مبتلا بوده اند کمک کرده تا شرایط خود را بهتر درک کنند و خود را از احساس ترس و ننگی که همسایگان و همکاران به آن ها القا می کنند، رهایی بخشند.
او گفت، قبل از این برنامه خیلی ها از انجام آزمایشات می ترسیدند. اما حالا، هنگامی که برای معاینات قبل از زایمان مراجعه می کنند، همگی آزمایشات را انجام داده اند. انجام این آزمایش ها برای همه عادی شده و این برنامه در کاهش احساس ننگ و بی آبرویی در جوامع خیلی مؤثر بوده است. او اضافه کرد، "بدون ننگ و بی آبرویی ... احساس آزادی می کنیم."
مسانجی که وظیفه مشاوره و راهنمایی را به عهده دارد، به افرادی که به HIV مبتلا نیستند توصیه می کند پرهیز وخویشتنداری بهترین راه برای مبتلا نشدن است، اما در مورد استفاده صحیح از کاندوم هم آن ها را راهنمایی می کند.
به افراد مبتلا، دارو داده می شود و مراقبت های لازم از آن ها به عمل می آید، و مسانجی مادران باردار را در مورد این که چگونه از انتقال بیماری به فرزندان خود جلوگیری کنند، راهنمایی می کند.
او گفت، PEPFAR خیلی خوب اداره می شود، و برنامه جلوگیری از سرایت بیماری از مادر به فرزند در تانزانیا دارای عملکرد مؤثری است. مسانجی، از قابلیت های این برنامه در پیدا کردن کودکانی که در معرض HIV قرار گرفته و پیگیری وضعیت سلامت آن ها و همین طور کودکانی که در دور افتاده ترین نقاط کشور زندگی می کنند، تمجید می کند.
او می گوید: "آن ها سیستمی برای پیگیری وضع کودکانی دارند که در معرض خطر ابتلا به بیماری هستند و آن قدر در مراجعه کودکان به کلینیک مصر هستند تا آزمایشات لازم انجام، و جواب منفی آن معلوم شود."
وقتی از مسانجی در مورد پیشرفت هایی که مایل است شاهد آن باشد سؤال شد، او گفت می خواهد شاهد گسترش هر چه بیشتر PEPFAR در نقاط دور افتاده تانزانیا باشد. "در بسیاری ازمناطق، مردم پول کافی برای تهیه بلیط اتوبوس و طی کردن راه های طولانی برای بهره مند شدن از این خدمات را ندارند. برای همین اگر این خدمات در دسترس آن ها باشد، تعداد زیادتری از مردم از این بیماری نجات پیدا می کنند و از این خدمات بهره مند می شوند."
پپفار بزرگترین ابتکار عمل بین المللی است که توسط یک کشور واحد برای مقابله با یک بیماری معین ایجاد شده است. در حال حاضر، ایالات متحده قصد دارد به همین برنامه در بوتسوانا، ساحل عاج، اتیوپی، گویان، هاییتی، کنیا، موزامبیک، نامیبیا، نیجریه، رواندا، آفریقای جنوبی، تانزانیا، اوگاندا، ویتنام، و زامبیا نیز جامه عمل بپوشاند.
زوقتی این برنامه برای اولین بار در سال 2003 اعلام شد، طبق برآورد ها فقط 50,000 تن در جنوب صحرای آفریقا، برای بیماری HIV/ایدز، تحت درمان قرار داشتند.
به لطف برنامه PEPFAR ، تا 30 سپتامبر سال 2007، حدود 1,445,500 تن مرد، زن وکودک در حال دریافت دارو های ضد ویروس هستند، که شامل 1,358,500 تن در 15 کشور نامبرده هم می شود. شصت و دو درصد از افرادی که در این کشور ها تحت درمان قرار گرفته اند زن و دختر می باشند و حدود 86,000 تن نیز کودکان زیر 14 سال هستند.
برای اطلاعات بیشتر ً به تارنمای PEPFAR مراجعه کنید.
1. Prevention of Mother-to-Child Transmission (PMTCT)
2. President’s Emergency Plan for AIDS Relief (PEPFAR)
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.