31 ژانويه 2008
مسلمانان برمه پرسابقه ترین قربانیان حکومت نظامی هستند
ایالات متحده از طریق آژانس سازمان ملل، به وضعیت حقوقی روهینجیا ها رسیدگی می کند
نویسنده: استیون کافمن
عضو هیئت تحریریه
آغاز متن
واشنگتن- گرچه مسلمانان روهینجیای برمه، گروهی منزوی در ایالت راکین شمالی (NRS)(1)، از تظاهرات سال 2007 این کشور برای دستیابی به دموکراسی و سرکوب متعاقب آن توسط حکومت نظامیان، متأثر نشدند، اما کماکان تحت فشار حکام برمه قرار دارند و ادامه حیات آن ها وابسته به کمک های بین المللی است.
اعضای این جامعه که تعداد آن ها 728,000 تن برآورد می شود، در نتیجه سرکوب اقلیت های دینی و قومی از سوی حکومت نظامی، عملا ً مانند زندانیان زندگی می کنند. فعالیت های دراز مدت دولت برای "برمه ای کردن" این جمعیت، شامل حتی آن دسته از مسلمانان روهینجیا که به آیین بودایی گرویده اند نیز می شود.
علیرغم قدمت حضور روهینجیاها در این منطقه، که به قرن هفتم باز می گردد، حکومت نظامیان آن ها را شهروندان برمه ای تلقی نمی کند و به همین علت، آن ها با انواع تبعیضات حقوقی، اقتصادی ، و اجتماعی دست به گریبان هستند. آن ها در موقع سفر، در فعالیت های اقتصادی، در امور مربوط به ثبت احوال، و امور تحصیلی با مشکلات عدیده ای روبرو می شوند.
مارک راپوپورت، نماینده اصلی کمیسرعالی امور پناهندگان سازمان ملل (UNHRC)(2) در برمه، روز 30 ژانویه به America.gov اظهار داشت که روهینجیا ها "کماکان در معرض اعمال تبعیض آمیز و محدود کننده" رژیم نظامی هستند.
روهینجیا ها در تظاهرات اعتراض آمیز سپتامبر 2007 شرکت نداشتند. با این حال، NRS ، که معمولا ً یک منطقه ممنوعه است، از زمان برگزاری آن تظاهرات در معرض کنترل و مراقبت شدید تری قرار گرفته است. راپوپورت اضافه کرد که سازمان های غیر دولتی وآژانس های بشر دوستی در محیط عملیاتی خود در منطقه، با محدودیت های روزافزونی مواجه هستند. او اشاره نمود که اخیرا ً در خواست هایی از سوی حکومت نظامی برای به تعویق انداختن دیدارهای دیپلماتیک، که از سوی سازمان ملل برنامه ریزی می شود، صورت گرفته و دولت برمه درخواست های روادید را رد کرده یا آن را با تأخیرصادر می کند.
راپوپورت گفت، "فعلا ً، اقدامات سازمان های غیر دولتی و آژانس های سازمان ملل روال عادی خود را در NRS طی می کند. چنانچه در آینده هم این طور نباشد، روهینجیا ها نیز قربانیان ثانوی وقایع و سرکوبگری های سپتامبر [2007] خواهند بود."
از دهه 1970، دولت با ایجاد محدودیت و حتی ممنوع کردن انتشار قرآن، ندادن مجوز و روادید به مسلمانان برای رفتن به سفر حج، عرصه را بر مسلمانان تنگ تر کرده و آن ها اجازه به جای آوردن آیین های مذهبی خود را ندارند. دولت از عبادتگاه ها نیز صرف نظر نکرده و دستور داده که مساجد بسته و یا ویران شوند.
برنامه کارت شناسایی
در تلاش برای از بین بردن تبعیضاتی که نسبت به مردم روهینجیا اعمال می شود، ایالات متحده مشغول تأمین بودجه برای برنامه UNHCR است تا با صدور کارت هایی، ثبت تولد و ازدواج، ثبت نام در مدارس، و دسترسی به کمک های درمانی و غذایی را تسهیل کند. مقامات آمریکایی و مقامات سازمان ملل امیدوار هستند با این کارت های شناسایی، روهینجیا ها بتوانند حق شهروندی خود در برمه را استحکام ببخشند. راپوپورت برنامه صدور کارت شناسایی را قدم اول، اما قدمی مثبت در این جهت توصیف نمود.
او گفت: "در کشوری که داشتن اسناد ومدارک تا این حد اهمیت دارد، داشتن کارت شناسایی امری حیاتی است."
برای مثال، به دلیل محدودیت در انجام سفر، جوانان دانشجوی مسلمانی که در NRS زندگی می کنند و برای تحصیل در دانشگاه ها و دانشکده های پزشکی خارج از ایالت خود پذیرفته شده اند، حق سفر به خارج از ایالت و ثبت نام در دانشگاه را ندارند.
راپوپورت می گوید، از آغاز این برنامه در ژوییه 2007، تا به حال مجموعا ً تعداد 35,485 کارت شناسایی صادر شده است. او با تصدیق این مطلب که هنوز بسیاری از مردم فاقد هرگونه مدرک شناسایی هستند، گفت، اما این خودش یک پیروزی به حساب می آید.
پناهندگان روهینجیا
در نتیجه خشونت و بدرفتاری های رژیم، تعداد زیادی از روهینجیا ها در زمره پناهندگان بین المللی قرار گرفته اند. بسیاری از آن ها جزو یک میلیون پناهنده غیرقانونی برمه در تایلند هستند.
مقصد اصلی غالب آن ها، کشور همسایه، بنگلادش بوده است – اما در میان سال های 1991 و 1992، دولت بنگلادش، به بهانه ازدیاد جمعیت و کمبود جا، 250,000 تن از این پناهندگان را وادار به بازگشت به برمه کرد. طبق تحقیقات مستند UNHCR، 12,000 تن از پناهندگان روهینجیا نیز در مالزی به سر می برند، اما اذعان دارد که ممکن است عملا ً دو برابراین تعداد در آن کشور حضور داشته باشند.
به علاوه، حدود 500,000 تن از رو هینجیا ها نیز از سوی دولت برمه وادار به جابه جایی در داخل کشور شده اند، و این امر بسیاری از آن ها، به خصوص زنان و کودکان را با خطر قاچاق انسان مواجه کرده است.
ایالات متحده علاوه بر تأمین بودجه برای صدور کارت های شناسایی، از طریق مشارکت با UNHCR، برنامه غذای جهانی و دیگر سازمان های غیر دولتی، مشغول رسیدگی به وضعیت مسلمانان روهینجیا که در NRS ، و اردوگاه های پناهندگان بنگلادش و مالزی به سر می برند، می باشد.
در شرح مختصر برنامه های کمک رسانی UNHCR در NRS آمده که در کنار بهبود وضع حقوقی و نوع رفتاری که با روهینجا ها می شود، این سازمان تلاش می کند به زنان و دختران نیز در خانواده و جامعه اقتدار ببخشد، زیرا این ها از آسیب پذیر ترین اقشار بوده و به ندرت توانایی مشارکت در جامعه را دارند.
1. Northern Rakhine State (NRS)
2. U.N. High Commissioner for Refugees (UNHCR)
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
