30 ژانويه 2008
مسیر نامزدی انتخابات ریاست جمهوری سال 2008
کاندیدا ها نمایندگانی برای معرفی خود در حزب جمع آوری می کنند
آغاز متن
(روزآمد شده 22 ژانویه)
برای احراز مقام نامزدی ریاست جمهوری از سوی حزب، کاندیدا ها می بایست از حمایت اکثریت نمایندگانی که در مجمع ملی حزب که در تابستان سال 2008 برگزار می شود، برخوردار باشند. این که نمایندگان رأی خود را به چه کسی می دهند در پی نتایج به دست آمده از تشکیل انجمن های حزبی و انتخابات مقدماتی معین می گردد. نمایندگان مجمع به طور نسبی میان ایالات تقسیم می شوند.
غالب نمایندگان در برابر کاندیدایی که در انتخابات مقدماتی یا انجمن حزبی پیروز شده متعهد می باشند. احزاب در هر ایالت برای تعیین نمایندگان، دارای مقررات خاص خود هستند. تعداد این نمایندگان در بعضی ایالات، به طور نسبی تقسیم می شود، در حالی که در بعضی دیگرطبق سیستم متفاوتی، همه چیز از آن برنده است. برخی از رهبران ایالتی احزاب، به انتخاب تعدادی نماینده "غیر متعهد" هم مبادرت می کنند که به این ترتیب می توانند به هر کاندیدایی رأی دهند. کاندیدا ها برای کسب مقام نامزدی حزب باید اکثریت آرای مجمع حزب را به دست آورند. در صورتی که برای انتخاب یک کاندیدا به چند دور رأی گیری نیاز باشد – چیزی که در دوره های اخیر انتخابات هرگز پیش نیامده است – در بعضی ایالات به نمایندگان اجازه داده می شود که بعد از انجام دور اول رأی گیری، رأی خود را تغییر دهند.
طی انتخابات مقدماتی و انجمن های حزبی، از دموکرات ها خواسته می شود تا به انتخاب 4,364 نماینده بپردازند، به این معنی که کاندیدا ها برای به دست آوردن مقام نامزدی، به کسب اکثریت 2,183 رأی نیاز دارند. به هر جهت، حزب دموکرات اعلام کرده است که قصد ندارد آرای 128 نماینده متعهد میشیگان و 185 نماینده متعهد فلوریدا را در رأی گیری مجمع ملی خود لحاظ کند، و این به دلیل سرپیچی این دو ایالت از مقررات حزبی و برگزاری انتخابات مقدماتی خود پیش از تاریخ 5 فوریه می باشد. طبق مقررات حزبی، کاندیدا ها در این دو ایالت به فعالیت های انتخاباتی نپرداختند، و نام بسیاری از کاندیدا های مطرح، در برگه رأی میشیگان و فلوریدا ظاهر نخواهد شد.
جمهوریخواهان به انتخاب دست کم 2,380 نماینده خواهند پرداخت، و در صورتی که حزب، مجازات ایالات وایومینگ، نیوهمپشایر، میشیگان، فلوریدا و کارولینای جنوبی را به دلیل برگزاری انتخابات مقدماتی پیش از تاریخ 5 فوریه لغو نماید، این تعداد می تواند افزایش نیز پیدا کند. در حال حاضر، این ایالات احتمال دارد نیمی از نمایندگان خود را از دست بدهند. تا تاریخ ژانویه 2008، کاندیدا های جمهوریخواه برای کسب مقام نامزدی حزب به رأی 1,191 نماینده نیاز دارند.
رقابت های اخیر
طبق گزارش های گرین پیپرز(1)، سازمانی که فرایند تعیین نمایندگان را دنبال می کند، میت رامنی، با توجه به موفقیت های اخیر خود در میشیگان و نوادا، با حدود 59 رأی نمایندگان متعهد در صدر رقابت های نامزد های جمهوریخواه قرار دارد. جان مک کین، سناتور آریزونا، با برخورداری از رأی 41 نماینده و پیروزی خود در کارولینای جنوبی، مایک هاکبی، فرماندار آرکانزا را پشت سر گذاشته است. فرد تامسون، سناتور سابق تنسی، و ران پل، عضو مجلس نمایندگان از تگزاس نیز، در پی رقابت های کارولینای جنوبی و نوادا، هریک آرایی از سوی نمایندگان حزب را به خود اختصاص دادند.
هر چند حزب دموکرات به برگزاری رقابت هایی در میشیگان مبادرت نمود، اما به علت سرپیچی از مقررات حزبی، هیچ رأیی از سوی نمایندگان تعیین نگردید. رقابت های حزبی دموکرات ها که میان باراک اوباما و هیلاری کلینتون در جریان است، رقابت های بسیار فشرده ای می باشد. با این که برنده انجمن های حزبی نوادا، کلینتون بود، اما طبق ارزیابی حزب، اوباما به دلیل پیروزی هایش در مناطق کشاورزی و روستایی، از یک رأی بیشتر برخوردار خواهد بود. حزب دموکرات نوادا از فرمولی برای تعیین نمایندگان استفاده می کند که در عوض مد نظر قرار دادن جمعیت، بر مبنای تقسیم کرسی ها به نسبت آرا صورت می گیرد. در حال حاضر، اوباما با داشتن دو رأی بیشتر از نمایندگان متعهد، از کلینتون پیشی دارد. جان ادواردز با 18 رأی از سوی نمایندگان، در مقام سوم قرار دارد.
برای کسب تازه ترین اطلاعات درباره رقابت های انتخاباتی به پیوند مربوط مراجعه کنید.
1. Green Papers
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
