21 فوريه 2008
برنامه "برق گاوی" فضولات حیوانی را به برق تبدیل می کند
خدمات برق در ورمونت از مواد آلاینده کاسته و عایدات مزارع را افزایش می دهد
آغاز متن
واشنگتن- یک مثل قدیمی می گوید: "از گوش خوک نمی توان کیف ابریشمی درست کرد ". اما خدمات برق ورمونت، با تبدیل کود گاوی به برق، عملا ً در صدد ایجاد چنین تحولی است. این اقدام در عین حال که مواد آلاینده را کاهش می دهد، وضع اقتصادی دامدارانی که در مضیقه هستند را نیز بهبود می بخشد.
برنامۀ "برق گاوی"(1) که در سال 2005 از طریق خدمات عمومی ورمونت مرکزی (CVPS)(2) اعلام شد، مبتنی بر تمایل هزاران مشتری - افراد و صاحبان مشاغل- در پرداخت مبلغی اضافه برای برق است، که در عوض، به تولید نیروی برق تجدید پذیر و همسایگان دامدار خود نیز کمک کرده اند.
دولت فدرال و دولت ایالتی هم وارد کار شده اند. آن ها با در اختیار قرار دادن کمک هزینه و وام، دامداران را در رویارویی با هزینه های سنگین نصب تجهیزات مورد نیاز برای تبدیل متان موجود در کود گاوی به برق، یاری می کنند.
فرایند این کار به نسبت آسان است: کود و دیگر ضایعات کشاورزی در مخازن سیمانی زیرزمینی و در دمای 101 درجۀ فارنهایت (حدود 38 درجۀ سانتیگراد) – دمای معدۀ گاو – نگهداری می شود.
باکتری ها این مواد انبار شده را هضم می کنند و با این که پاتوژن ها و تخم علف های هرز را از بین می برند، متان تولید می کنند. متان، که 20 برابر بیشتر از دیوکسید کربن برای نگهداشتن حرارت در اتمسفر ضرر دارد، سوخت یک موتور ژنراتور را تأمین می کند.
مشتریان CVPS می توانند انتخاب کنند که کل برق خود، نیمی از آن و یا یک چهارم آن را از طریق برق گاوی تأمین کنند و در ازای هر کیلووات ساعت آن 4 سنت اضافه بپردازند. مقامات شرکت می گویند این مبلغ برای مشتریان عادی معادل 20 دلار در ماه است. این 4 سنت اضافه پرداخت به دامداران تولید کننده تعلق می گیرد، که علاوه بر این، 95 درصد از قیمت بازار انرژی تولیدی خود را نیز دریافت می کنند.
در دسامبر 2007، هنگامی که نشریۀ پاور ، برنامه برق گاوی را در زمرۀ پنج اقدام بزرگ در جهان برای تولید انرژی تجدید پذیر شمارد، برای CVPS موفقیت بزرگی محسوب شد.
این نشریه به تفصیل دربارۀ منافع زیست محیطی این برنامه، شامل کیفیت بهتر هوا و آب، و بوی کمتر کود و کاهش انتشار گاز های گلخانه ای، توضیح داد. و به منافع آن جهت دامداران شرکت کننده در این برنامه اشاره کرد، که مهمترین آن درآمدی ثابت بود که می توانست بالا و پایین رفتن قیمت شیر را جبران کند.
به گفتۀ پاور ، دامداران در خرید سوخت نیز می توانند صرفه جویی کرده و از انرژی مازاد ژنراتور برای گرم کردن آب، و گرمایش محیط استفاده نمایند. و چون فرایند هضم موجب از بین رفتن پاتوژن ها می شود، مواد پس مانده را می توان جایگزین خاک اره ای کرد که در جای خواب چهارپایان استفاده می شود.
استیو کوستلو، سخنگوی CVPS می گوید بیش از 4,600 نفر برای بهره گیری از این برنامه ثبت نام کرده اند، و این به دامداران اطمینان می دهد که مزارع خود را با برق گاوی اداره خواهند کرد.
تا امروز فقط پنج مزرعه به این برنامه پیوسته اند – که چهار تا از آن ها در خط تولید هستند و دیگری، روند برنامه ریزی را طی می کند – که احتمالا ً حاکی از احتیاط آن ها در برابرهزینۀ سنگین نصب تجهیزات مورد نیاز است.
مارک سینکلر، معاون مدیر اتحاد ایالات انرژی پاک (CESA)(3)، یک سازمان ملی غیر انتفاعی برای انرژی تجدید پذیر در ورمونت گفت: "این فناوری هنوز نسبتا ً جدید است، و همین طور پرهزینه، و بازدهی آن به هشت تا ده سال زمان نیاز دارد."
CVPS می گوید، با وجود 5,200 رأس گاو شیر ده، مزارع شرکت کننده در این برنامه، سالیانه حدود 9,4 میلیون کیلووات - ساعت برق تولید می کنند.
فعلا ً شرکت محدود مزارع در این برنامه، موجب بیشتر بودن تقاضا نسبت به عرضه است که دیو دان، هماهنگ کنندۀ برنامۀ "برق گاوی" آن را خبر خوبی تلقی می کند. او می گوید، مردم به سرعت مشغول بستن قرارداد هستند، ما پیشاهنگ این امر هستیم و جا های دیگر تازه متوجه می شوند.
دان می گوید، هرچند تبدیل کود به انرژی طرح جدیدی نیست، رویکرد خدمات برق ورمونت از این نظر که الگوی تجاری تازه ای را عرضه کرده است، منحصر به فرد می باشد. ما راهی یافته ایم ... که بخش عرضه را، که دامداران هستند، با بخش تقاضا در ارتباط قرار می دهد. کسی باور نمی کرد که مشتریان به خاطر انتخاب انرژی تجدید پذیر راضی به پرداخت 4 سنت اضافه در ازای هر کیلووات ساعت برق باشند.
او می گوید: "اما آن ها این کار را می کنند چون می خواهند از انرژی تجدید پذیری استفاده کنند که همسایگانشان تولید کرده اند."
برای کاستن از هزینه های سنگین راه اندازی، وزارت کشاورزی آمریکا طبق یکی از بند های قانون مزارع مصوبۀ سال 2002 برای حمایت از سیستم های تولید انرژی تجدید پذیر، کمک هزینه و وام هایی در اختیار تولید کنندگان قرار می دهد. ادارۀ کشاورزی ایالت و دایرۀ انرژی نیز سوبسید های مختصر و وام هایی با بهرۀ کم برای آن ها تأمین می کند.
سینکلر می گوید، ایالت برای تصویب این پروژه ها تشریفات های ساده ای در نظر گرفته تا این دامداران مجبور به پرداخت هزاران دلار هزینۀ گرفتن وکیل برای کسب مجوز راه اندازی این پروژه ها نباشند.
سینکلر، برق گاوی را "برنامه ای سبز که در کشور منحصر به فرد است" خواند. اما او معتقد است هزینۀ اضافی که مصرف کنندگان درحال حاضر به طور داوطلبانه می پردازند، نهایتا ً بهتر است اجباری گردد تا این برنامه از حداکثر حمایت اقتصادی برخوردار شود. این رویکردی است که در آلمان به این برنامه دارند، و چند ایالت از هم اکنون به ساختاری مشابه می اندیشند.
جیسون برگمن، برنامه ریز محیط زیست که در ورمونت کار می کند، برق گاوی را منادی برنامه های آینده می داند.
برگمن نویسندۀ مشترک مقاله ای علمی در مورد "جامعه و زیرساخت" است که کار دفاع زیست محیطی، یک گروه مدافع محیط زیست می باشد؛ او این برنامه را سرآغاز استخراج زباله های ارگانیک برای تهیۀ منابع سوخت محلی می داند.
او می گوید: "نسل آیندۀ سیستم های تولید انرژی تجدید پذیر در پی ضایعات شهری، تجاری و کشاورزی خواهد بود و آن ها را به عنوان منابع نسبتا ً ارزان برای تولید انرژی به مصرف خواهد رساند."
آماندا سن پیر، مالک مشترک مزرعۀ پلیزنت ولی، برق گاوی را به منزلۀ ابزاری برای درآمدی متفاوت، می ستاید. او هنگام صحبت در برنامۀ تبلیغاتی این طرح که تهیه کنندۀ آن CVPS بود، معادل مثل از گوش خوک نمی توان کیف ابریشمی درست کرد را از نقطه نظر دامداران این گونه بیان کرد: "با بی ثباتی قیمت شیر، اگر از فروش شیر هم نتوانیم عایدی داشته باشیم، از کود گاو ها پول درمی آوریم."
1. Cow Power
2. Central Vermont Public Service (CVPS)
3. Clean Energy States Alliance (CESA)
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
