15 فوريه 2008
تأثیر فرهنگ هیپ-هاپ بر نقاشی معاصر
این ژانر تبدیل به منبع الهام موسیقیدانان، نقاشان، عکاسان، شعرا، و فیلمسازان شده است
آغاز متن
واشنگتن- هیپ-هاپ همیشه ابزار مؤثری در به بیان درآوردن خلاقیت بوده، اما تا کنون به نقش آن در نقاشی معاصر توجه اندکی شده است.
نمایشگاه تازه ای در گالری ملی پورتره، وابسته به مؤسسۀ اسمیتسونیان واقع در واشنگتن برپا گردیده که "بشناسید: هیپ-هاپ و نقاشی معاصر" نام دارد و نشان می دهد که هنرمندانی که در زمینه های گوناگون کار می کنند چگونه آثار خود را با استفاده از فرهنگ هیپ-هاپ ارائه می دهند.
هیپ-هاپ، به عنوان یک نهضت فرهنگی و یک ژانر موسیقی، در دهۀ 1970 و در شهر نیویورک ظهور کرد. دروهلۀ اول، آفریقایی آمریکایی ها آن را گسترش دادند، ولی اکنون، جوانان تقریبا ً تمام قاره ها از آن استقبال کرده اند.
فرانک گودییر سوم، یکی از سه مسئول این نمایشگاه معتقد است که وجهۀ هیپ-هاپ، به خاطر اشعار ترانه های رپ موسوم به "گانگستری"، که خشونت و زن ستیزی را اشاعه می دهند، صدمه خورده است. او در مصاحبه ای تازه گفته است، "مردم هنوز درک درستی از هیپ-هاپ ندارند چون تماس آن ها با این ژانر هنری فقط از طریق رسانه هایی صورت می گیرد که چهرۀ افراطی آن را به نمایش می گذارند. هدف از این نمایشگاه شناساندن دوبارۀ آن و گرامیداشت زیبایی ها، نشاط بخشی، و همه گیری آن است."
گودییر اضافه کرد: "گالری ملی پورتره سعی در تهیۀ تاریخ جامع فرهنگ هیپ-هاپ، و یا حتا به دست دادن تصویری کلی از آن را ندارد. "بشناسید"، نمایشگاهی است که هنرمند را در مرکز توجه قرار داده است. هدف از این نمایشگاه گرامی داشتن هیپ-هاپ و ارائۀ راهی برای بهتر شناختن آن و آشنا شدن با مسائلی است که برای هنرمندان هیپ-هاپ و مخاطبان آن ها، دارای اهمیت عمده هستند ."
"بشناسید" سومین نمایشگاه از سری نمایشگاه های "نقاشی معاصر" این گالری بوده و آثار هنرمندان زیر را به نمایش گذاشته است: دیوید شینبوم، عکاس؛ کناید وایلی، نقاش؛ تیم کونلون و دیو هاپ، هنرمندان نقاشی دیواری؛ نیکی جیووانی، شاعر؛ شینیک اسمیت هنرمند آثار چند رسانه ای؛ جفرسون پیندر، فیلمساز.
عکس های سیاه و سفید شینبوم که از اجرا کنندگان موسیقی هیپ-هاپ گرفته شده، یاد آور تصاویر معروف اجراکنندگان برجستۀ موسیقی جاز در دهه های 1930، 1940، و 1950 است. گودییر گفت: "وقتی کار دیوید را دیدم، متوجه چیزی متفاوت در آثار او شدم. رویکرد او نشانگر پایبندی جدیش به فرهنگ هیپ-هاپ است."
این عکس ها احساس نوعی تداوم در تاریخ موسیقی را به انسان منتقل می کنند، وعکس های متنوع شینبوم از اجراکنندگان موسیقی هیپ-هاپ – مانند ژوراسیک 5، موس دِف، پابلیک انمی، و جین گری - دقیقا ً به معنای دفاع از تداوم موسیقی عامه پسند آمریکا، از بلوز گرفته تا جاز، راک، و هیپ-هاپ است.
و اما نقاشی های ویلی از مردان جوان آفریقایی آمریکایی است که بزرگتر از اندازۀ طبیعی هستند، آن ها حالتی تند و آتشی مانند ضرب تپش گونۀ موسیقی هیپ-هاپ دارند. ویلی می گوید در تاریخ نقاشی پورتره، آثار معدودی وجود دارد که انسان های سیاهپوست را به تصویر کشیده باشد، و به همین جهت هدف او جبران این کمبود است.
تقدیر و بازآفرینی
او از سنت های هنر غرب تقدیر به عمل می آورد، هرچند که بسیاری از فرضیات موجود در آن سنت ها را نیز زیر سؤال می برد. معروفیت ویلی به خاطر جایگزین کردن شخصیت ها در شاهکار های نقاشی قدیم با چهره های مردان سیاهپوست است. او از اشارات معنی دار تاریخ هنر، مانند تزیینات باروک ، یا نشان های خانوادگی که یاد آور دوران رنسانس است در پس زمینۀ آثار خود استفاده می کند – با این فرق که اگر به دقت نگاه کنیم، نشان خانوادگی او در اصل یک دستگاه استریو یا یک جفت دستکش بوکس است.
براندون بریم فورچون، یکی از مسئولان مشترک نمایشگاه می گوید، زمانی که مسئولان گالری ملی پورتره تحقیقات خود درمورد هیپ-هاپ و جهان نقاشی معاصر را آغاز کردند، "ما متوجه شدیم که ویلی، سفارشاتی برای کشیدن پورترۀ هنرمندان هیپ- هاپ گرفته بود، هنرمندان برنامۀ سال 2005 به افتخار موسیقی هیپ-هاپ، که از شبکۀ تلویزیونی VH1 به طور زنده پخش می شد. در نمایشگاه "بشناسید" تعدادی از آن پورتره های سفارشی به نمایش درآمده، من جمله پورتره هایی از آیس تی که مانند ناپلئون در نقاشی ژان اوگوست دومینیک انگره ژست گرفته است، و اِل اِل کول جِی که ژست جان راکفلر، مرد قدرتمند دنیای تجارت، در یک نقاشی متعلق به سال 1917 و اثر جان سینگر سارجنت، را به خود گرفته است.
فورچون می گوید: "چهره های معروف هیپ-هاپ، زمانی که در هیئت شخصیت های تاریخی به تصویر درمی آیند، ابهت بیشتری پیدا می کنند."
کونلون و هاپ که هنرمندان نقاشی دیواری و ساکن واشنگتن هستند، به اتفاق کار می کنند و آثار آن ها نمایانگر تکنیک خاصی در حروف نویسی و تخته رنگ آمیزی است؛ این دو هنرمند با چهار اثر در این نمایشگاه شرکت کرده اند. مسئولان نمایشگاه "بشناسید" تصمیم خود مبنی بر شرکت دادن این دو هنرمند در نمایشگاه را توصیف کرده و جوبیل آ. بون، دیگر مسئول مشترک نمایشگاه، در این باره می گوید: " ما می خواستیم نماظری از واشنگتن را هم وارد نمایشگاه کنیم. آن ها مناسب کار ما بودند. آن ها چندین سفارش کاری گرفته اند و در کار خود بسیار ماهر و ورزیده هستند."
بون مخصوصا ً به یک نقاشی دیواری به خاطر سمبولیسم عمیق هیپ-هاپ آن اشاره کرد. این اثر “CON” نام دارد و شامل تصویر دو شاه، برگرفته از یک دست ورق بازی است. یکی از شاه ها، مانند یک هنرمند نقاشی دیواری، یک اسپری رنگ در دست دارد، و دیگری با میکروفونی در دست، آماده برای خواندن رپ می باشد. بون می گوید، در محافل دی جی، زمانی که فرد به اوج موفقیت در کار حرفه ای خود می رسد، او را یک شاه می خوانند.
شعر و تصویر
جیووانی، یک شاعر تحسین شده، فعال سیاسی و مربی است که از حامیان دیرین جنبش هیپ-هاپ هم می باشد. از او خواسته شد که شعر تازه ای برای این نمایشگاه بسراید. عنوان شعر او "این موقعیت عادلانه نیست: با این حال نمی توان فقط برایش گریست" است، و مضمون آن تشویق مردم به خلاقیت هنری علیرغم موانع و مشکلات آن ها است. بازدید کنندگان از نمایشگاه، می توانند این شعر را که با شابلون بر دیوار نوشته شده، بخوانند ، و یا آن را با صدای خود شاعر که برای همین نمایشگاه ضبط شده، گوش کنند.
بر دو دیوار مجاور، دستگاه های چند رسانه ای اسمیت نصب شده اند و اثر او "هیچ دزدی قابل سرزنش نیست"
نام دارد. گودییر گفت، ما از شینیک اسمیت برای شرکت در این نمایشگاه دعوت کردیم تا او پاسخی بصری به شعر نیکی بدهد. او دستگاه هایی را به شکل محراب روی دیوار نصب کرد که حاوی دوازده تصویر از هنرمندان فقید هیپ-هاپ بودند، اشخاصی مانند توپاک شاکور، بیگی اسمالز، لیزا لفت آی، لوپس و عالیه. نمود هنری "هیچ دزدی قابل سرزنش نیست" مانند نقاشی های دیواری، به اضافۀ بخش های ترکیبی آن مانند پارچه، اشیاء متفرقه و کولاژ است.
نمایشگاه "بشناسید"با سه فیلم کوتاه که از آثار پیندر هستند، پایان می گیرد؛ پیندر فیلم های خود را به مثابۀ آزمایش و تلفیق تجربیاتش با تجربۀ دیگران توصیف می کند.
در فیلم "قاطر"، پیندر در حال به دوش کشیدن یک جسم سنگین نمایش داده می شود که با زحمت در خیابانی به جلو می رود - او بار سنگین مبارزات خود را به دوش می کشد . فیلم دیگر "تفکرات در کارواش" نام دارد که مراحل عادی ماشین شویی را نشان می دهد، که در آن واحد هم معمولی و پیش پا افتاده، و هم مرموز و عجیب است. "مرد نامرئی"، که آهنگ متن آن یک ترانۀ هیپ-هاپ است، یاد آور شخصیت اول کتاب رالف الیسون، با همین نام می باشد. تاریخ برگزاری این نمایشگاه از 8 فوریه تا 26 اکتبر 2008 است.
برای اطلاعات بیشتر از تارنمای گالری ملی پورتره دیدن کنید.
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
