11 فوريه 2008
بسیاری از رهبران ایالات متحده از کالج های تاریخی مخصوص سیاهپوستان فارغ التحصیل شده اند
اینها موسساتی هستند که به عنوان مراکز آموزش افراد حرفه ای، دانشمندان و رهبران جامعه شناخته شده اند
آغاز متن
واشنگتن – پرزیدنت بوش در بیانیه اخیر خود به مناسبت هفته رسمی بزرگداشت این موسسات اظهار داشت: "آموزش رکنی اساسی برای دستیابی به رویای آمریکائی است و به صورت تاریخی، کالج ها و دانشگاه های سیاهپوستان به حصول اطمینان از این که هر دانشجوئی از فرصت دسترسی به آموزش با کیفیت بر خوردار است، کمک می کنند."
امروزه، در سراسر ایالات متحده 105 کالج و دانشگاه وجود دارد که از نظر تاریخی به سیاهپوستان اختصاص (HBCUs) داشته اند. بنا به اظهار بنیاد کالج سیاهان متحد ، بیش از 50 درصد متخصصان آمریکائی آفریقائی تبار از این موسسات فارغ التحصیل می شوند.
نیمی از آمریکائی های آفریقائی تبار که از HNCU فارغ التحصیل شده اند، به تحصیل در مدارس عالی و حرفه ای ادامه داده اند. HBCUsبه بیش از یک سوم دانشجویان آمریکائی آفریقائی تبار در رشته علوم و یک دوم دانشجویان رشته ریاضی بورس می دهند. به طور کلی، میانگین فارغ التحصیلان در HBCUs بالاتر از میانگین فارغ التحصیلان آمریکائی های آفریقائی تبار در اکثر موسسات دیگر است.
امروزه، اکثر موسسات آموزشی متعلق به سیاهپوستان به کلیه متقاضیان تحصیل در آنها، فارغ از مسائل نژادی، خوش آمد می گویند. تا قبل از آغاز جنبش حقوق مدنی در سال های دهه های 1950 و 1960، اکثر سیاهپوستانی که مایل به ادامه تحصیلات دانشگاهی بودند تنها می توانستند از طریق کالج ها HBCU اینکار را انجام دهند، بنابراین، این موسسات از اولین مراکز تربیت رهبران جامعه و مرکزی برای زندگی روشنفکری آمریکائی های آفریقائی تبار بودند.
برخی از این کالج ها قبل از جنگ داخلی (1865-1861) ایجاد شده اند. به عنوان مثال، دانشگاه ویلبرفورس در ویلبرفورس ایالت اوهایو، در سال 1856 در ایستگاه مقصد قطار زیرزمینی، شبکه ای از مسیرهای مخفی و پناهگاه های امن که بردگان از آن طریق به سوی آزادی فرار می کردند، ایجاد شد. اعتبارات مورد نیاز دانشگاه ویلبرفورس به کمک بخش خصوصی تامین می شد و در ابتدا به کلیسای اسقفی متودیست ها و بعد ها کلیسای اسقفی متودیست های آفریقائی وابسته بود.
بسیاری از مراکز آموزش عالی HBCU، بلافاصله بعد از جنگ داخلی، هنگامی که کنگره ایالات متحده اداره پناهندگان، آزادی واراضی رها شده ایالات متحده را برای کمک به 4 میلیون سیاهپوست آمریکائی در حال انتقال از حالت بردگی به سوی آزادی ایجاد کردد، تاسیس شدند. بیش از 1,000 مدرسه برای سیاهپوستان ایجاد شد و بیش از 400,000 دلار– که در آن زمان پول زیادی بود – برای ایجاد موسسات تربیت معلم هزینه شد.
امروزه حمایت دولت از طریق برنامه کاخ سفید صورت می گیرد که در آن پرزیدنت بوش در سال مالی 2008 تقاضای مبلغ 402.8 میلیون دلار به تقویت موسسات آموزش عالی که به تعداد بسیاری از دانشجویان اقلیت و محروم کمک می کنند و همچنین کالج ها و دانشگاه های HBCU، اختصاص داده است.
اکثر این موسسات، به طورعمدهً به منابع بخش خصوصی و کلیساها متکی هستند. اکنون آنها تاکید خاصی بر تربیت نه تنها دانشجویان، بلکه رهبران جامعه نیز دارند.
انجمن برجسته فارغ التحصیلان HBCU
کالج مورهاوس در آتلانتا که در سال 1867 تاسیس گشت، تنها کالج بخش خصوصی مختص سیاهان است که دوره چهار ساله هنرهای آزاد را برای مردان ارائه می دهد. از این کالج، با بیش از 3,000 دانشجو، نسبت به دیگر موسسات در ایالات متحده، مردان آمریکائی آفریقائی تبار بیشتری درجه لیسانس دریافت می دارند. فهرست فارغ التحصیلان این کالج کسانی مانند مارتین لوترکینگ جونیور ، برنده جایزه صلح نوبل ،و هم چنین اسپایک لی ، برنده جایزه فیلمسازی، و قهرمان المپیک، ادوین موسز ، ر در برمی گیرد
کالج اسپلمن ، که آن نیز در آتلانتا واقع شده است، قدیمی ترین موسسه مجهز به دوره چهار ساله هنرهای آزاد برای زنان سیاهپوست است و مکرراً از طرف نشریات ملی به عنوان یکی از بهترین موسسات دوره لیسانس در ایالات متحده انتخاب شده است. این کالج که در سال 1881، با 11 دانشجو در زیرزمین یک کلیسا ایجاد گشت. اخیراً در یک رای گیری در سطح ملی به دلیل نقش آن در "تحرک اجتماعی،" مقام اول را به دست آوردف زیرا میزان77 درصدی فارغ التحصیلان آن به مراتب ببیشتر از آن چیزی است که ازموسسه ای با چنان نسبت بالائی از دانشجویان متعلق به خانواده های کم در آمد مورد انتظار است. در انجمن فارغ التحصیلان این کالج افرادی مانند آلیس واکر ، نویسنده و مارتین رایت ادلمن ، بنیانگذار بنیاد دفاع از کودکان حضور دارند.
اندازۀ یک مدرسه ، نمی تواند معیار مناسبی برای تعیین تاثیر آن باشد. دانشگاه فیسک در نشویل ایالت تنسی، که در سال 1866 تاسیس گشت، دارای 825 دانشجو است، اما این دانشگاه، از هنگام تحصیل دبیلیو ئی بی دوبوا در قرن 19 در آن، نقش برجسته ای پیدا کرد. وی معتقد بود حقوق مدنی و قدرت سیاسی برای سیاهان ضروری است و در ایجاد انجمن ملی پیشبرد افراد رنگین پوست (NAACP) همکاری کرد. استادان و دانشجویان فیسک چهره های مهمی مانند آرنا بانتمپز ، استرلینگ ای براون ، رابرت هیدن و جیمز ولدون جانسون ؛ تاریخدان برجسته جان هوپ فرانکلین؛ رهبر حقوق مدنی جان لوئیس ، که اکنون یکی از رهبران حزب دموکرات در کنگره است؛ و نیکی جیووانی ، شاعر معاصر برنده جایزه را به ادبیات آمریکا عرضه داشته اند.
بزرگترین مخالفت با عقاید دوبوا در جامعه آمریکائی های آفریقائی تبار از طرف بوکر تی واشنگتن ، بنیانگذار و رئیس آنچه که امروزه دانشگاه توسکگی نامیده می شود، ابراز گردید. واشنگتن معتقد بود که سخت کوشی و تحصیلات در علوم صنعتی، به جای قدرت سیاسی، کلید پیشرفت سیاهان است. معروفترین افراد در میان انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه توسکگی عبارتند از داستان نویس رالف الیسون ، که به روشنی واشنگتن را در داستان تاثیرگذار خود، مرد نامرئی ، مورد انتقاد قرار داد؛ لیونل ریچی ، برنده پنج جایزه گرامی در موسیقی؛ و خلبانان توسکگی، یک گروه از خلبانان جنگنده آمریکائی آفریقائی تبار، که با عملکرد فوق العاده خود در جنگ جهانی دوم نقش بسیار شاخصی در یکپارچگی ارتش ایالات ایفا کردند.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:
http://www.america.gov/st/educ-english/2005/September/20050920145619jmnamdeirf0.5543329.html
و
http://www.america.gov/st/diversity-english/2008/January/200801291112461CJsamohT1.049221e-03.html
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
