20 فوريه 2008

شاتل فضایی آتلانتیس به زمین بازگشت در حالیکه شاتل فضایی ایندیور برای پرتاب در 11 مارس آماده می شود

ماموریت STS-123 بخشی از آزمایشگاه فضایی ژاپن و ربات دو بازویی کانادا را به ایستگاه فضایی منتقل خواهد کرد

آغاز متن

واشنگتن -- شاتل فضایی آتلانتیس، پس از پایان ماموریت 12 روزه اش در روز 20 فوریه در باند شماره 15 مرکز فضایی کندی به زمین بازگشت. این شاتل، آزمایشگاه علمی کلمبوس متعلق به سازمان فضایی اروپا (ایسا) را به ایستگاه فضایی بین المللی منتقل و نصب کرد و به این ترتیب صحنه، برای پرتابهای بعدی از ایالات متحده و اروپا آماده شد.

پس از فرود شاتل فضایی، مركز كنترل اعلام کرد كه این شاتل پس از عبور از ابرهای فشرده وارد آسمان آفتابی فلوریدا شد تا "ماموریت 5.3 میلیون مایلی (8.5 میلیون کیلومتری) خود را جهت گسترش دهکده جهانی فضایی به پایان برساند."

پرتاب بعدی در روز 8 مارس خواهد بود و قرار است در آن زمان وسیله نقلیه خودکار ایسا، موسوم به ژول ورن، از ایستگاه فضایی ایسا در گینه فرانسه به فضا پرتاب شود و تا 9 اوت در مدار بماند.

شاتل فضایی ایندیور در تاریخ 11 مارس، ماموریت 16 روزه خود را به ایستگاه فضایی آغاز می كند. در تاریخ 25 مارس، شاتل فضایی دیسکاوری به سمت ایستگاه فضایی حرکت خواهد کرد و یکی از بخشهای اصلی آزمایشگاه فضایی سازمان اکتشافات فضایی ژاپن (JAXA) را به ایستگاه منتقل میكند.

مدیر پرتاب شاتل فضایی ناسا، مایک لاینباخ، در جلسه مطبوعاتی پس از فرود آتلانتیس در 20 فوریه گفت: "خوشحالم از اینكه بعد از این ماموریت، ماموریت های مشابه دیگری خواهیم داشت."

7 خدمه STS-122، ماموریت خود را در تاریخ 7 فوریه آغاز کردند و دو روز بعد به ایستگاه فضایی رسیدند. خدمه شاتل فضایی، آزمایشکاه علمی ایسا را به ایستگاه فضایی منتقل و نصب کردند، و به این ترتیب توانمندی علمی این پایگاه افزایش یافت.

شاتل فضایی فضانورد جدیدی از سازمان فضایی اروپا، به نام لئوپلد آیهارتس را به ایستگاه منتقل کرد تا به دیگر خدمه اكتشاف 16 ایستگاه فضایی بپیوندد و همچنین یکی از تانکهای خالی نیتروژن نصب شده روی ایستگاه فضایی را تعویض كرد. سه خدمه این ماموریت، رکس والهایم، هانس شلگل و استنلی لاو برای نصب و راه اندازی آزمایشگاه کلمبوس و تعویض تانک نیتروژن سه راهپیمایی فضایی انجام دادند.

آیهارتس جای خود را با دانیل تانی از سازمان فضایی ناسا عوض کرد. دانیل تانی پس از سپری کردن 120 روز در ایستگاه فضایی به همراه دیگر خدمه شاتل فضایی آتلانتیس به زمین بازگشت.
بر حسب اتفاق، بازگشت شاتل فضایی آتلانتیس با چهل و پنجمین سالگرد پرواز چهار ساعته جان گلن در فضاپیمای فرندشیپ 7 ایالات متحده در سال 1962، به عنوان اولین مردی که در مدار زمین قرار گرفت، همزمان بود.

یکی از مسئولین ناسا گفت، برعکس آن ماموریت، "اکنون یاد گرفته ایم چگونه در فضا عمل کنیم و یاد گرفته ایم که چگونه به شکل بین المللی عمل کنیم، و به نظر من آینده ما این است. گام بعدی ما حرکت از یک ایستگاه در مدار پایین به سوی ایستگاهی بر روی ماه و سپس مریخ خواهد بود، و این کار را با همان ابزارهایی انجام خواهیم داد که در ایستگاه فضایی به وجود آورده ایم و در اینجا یاد گرفته ایم."

ماموریت مریخ

شاتل فضایی ایندیور در روز 18 فوریه برای انجام آزمایشهای مختلف به سکوی پرتاب مرکز فضایی کندی منتقل شد -- این آزمایشها شامل انجام مراحل کامل یک پرتاب آزمایشی موسوم به آزمایش شمارش معکوس است که قرار است طبق برنامه در روزهای 25-23 فوریه پیش از پرتاب شاتل در موعد مقرر در 11 مارس و آغاز ماموریت 16 روزه آن انجام شود.

7 خدمه شاتل فضایی ایندیور اولین قسمت آزمایشگاه کیبو و ربات دو بازویی سازمان فضایی کانادا موسوم به دکستر را به ایستگاه فضایی منتقل خواهند کرد. خدمه شاتل و ایستگاه فضایی در طول ماموریتشان پنج راه پیمایی فضایی انجام خواهند داد.

دومینیک گوری فرماندهی ماموریت STS-123 و گرگوری جانسون هدایت شاتل فضایی را به عهده خواهد داشت. رابرت بنکن، مایک فورمن و ریک لینهن، گرت رایزمن و فضانورد ژاپنی تاکائو دوی دیگر خدمه شاتل فضایی ایندیور هستند.

رایزمن به عنوان بخشی از اکتشاف 16 در ایستگاه فضایی خواهد ماند. او جایگزین ایهارتس خواهد شد که پس از اقامتی نسبتا کوتاه در ایستگاه فضایی جهت اطمینان از کارکرد درست دستگاههای کلمبوس و اینکه دانشمندان روی زمین میتوانند اطلاعات آزمایشگاه را دریافت کنند، با شاتل فضایی ایندیور به زمین باز خواهد گشت.

"امید" ژاپن

نام آزمایشگاه فضایی ژاپن کیبو است، که در زبان ژاپنی معنی آن "امید" است. اولین تاسیسات فضایی انسانی ژاپن موجب ارتقاء توان پژوهشی ایستگاه از طریق انجام آزمایشهایی خواهد شد که بر تحقیقات پزشکی و زیست شناسی فضایی، رصد زمین از فضا، تولید مواد، بیوتکنولوژی و ارتباطات متمرکز است.

دانشمندان و مهندسینی که در اتاق کنترل در ساختمان عملیات ایستگاه فضایی در مرکز فضایی تسوکوبا در حوزه ایباراکی، ژاپن، در شمال توکیو مستقر هستند آزمایشها و کنترل سیستمهای کیبو را انجام خواهند داد.

ناسا باید عملیات اتاق کنترل کیبو را با مرکز کنترل پروازش در هیوستون، و اتاقهای کنترل پرواز در روسیه و اروپا، برای استفاده از آزمایشگاه کلمبوس ادغام و هماهنگ کند.

دستیار مدیر اجرایی ناسا در عملیات فضایی، بیل گرستنمایر، گفت: "زمانی که آزمایشگاه کلمبوس را فعال کردیم این کار یک تجربه فوق العاده در یادگیری برای مرکز کنترل کلمبوس بود."

او اضافه کرد: "برنامه ها تهیه شده، پروتکلها تعیین شده، تیمها میدانند چگونه فرمانها را ارسال کرده و با یکدیگر همکاری کنند. ولی طی دو ماه آینده با جمع شدن آنها به دور یکدیگر به عنوان یک تیم و همکاریشان برای حل مسائل اجتناب ناپذیری که پیش خواهد آمد، این یک تجربه فوق العاده در یادگیری خواهد بود."

شش واحد مختلف آزمایشگاه کیبو شامل دو واحد تحقیقاتی، یک واحد تحت فشار و یک واحد روباز، و دو واحد لجستیک متصل به هر یک از دو واحد تحقیقاتی، یک سیستم بازوهای مکانیکی با کنترل از راه دور و یک سیستم ارتباطات درون مداری است.

کیبو دارای یک دریچه ارتباطی است که از طریق آن آزمایشها به بیرون و خارج از ایستگاه منتقل شده و در درون جو انجام میشوند. طی سه ماموریت بعدی شاتل فضایی، واحدهای مختلف کیبو در فضا نصب خواهد شد.

اولین واحد که در ماه مارس به ایستگاه میرسد واحد لجستیک برای واحد تحقیقاتی تحت فشار است. واحدهای لجستیک انبارهای "مداری" هستند که جهت نگهداری لوازم مورد مصرف در آزمایشگاه، سیستمهای تاسیساتی و تدارکات استفاده میشود.

برای اطلاعات بیشتر درباره اکتشافات فضایی به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.



برای اطلاعات بیشتر درباره ایستگاه فضایی و ماموریت شاتل به تارنمای ناسا مراجعه کنید.
http://www.nasa.gov/shuttle
http://www.nasa.gov/station


برای اطلاعات بیشتر درباره سازمان فضایی اروپا به تارنمای این سازمان مراجعه کنید.

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.