11 فوريه 2008
ایالات متحده در سوگ درگذشت تام لانتوس، نماینده کنگره از ایالت کالیفرنیا
مبارز حقوق بشر و بازمانده هولوکاست در پایان مغلوب سرطان شد
آغاز متن
واشنگتن -- تام لانتوس، نماینده مجلس نمایندگان، رییس کمیسیون امور خارجه و یکی از بزرگترین مدافعین حقوق بشر ایالات متحده، در روز 11 فوریه در شهر بتسدا، مریلند، زندگی را بدرود گفت. لانتوس در 80 سالگی درگذشت، و در ماه ژانویه اعلام کرد که در انتخابات بعدی شرکت نخواهد کرد.
تعهد نماینده کالیفرنیا به حقوق بشر زمانی شکل گرفت که او، به عنوان مرد جوانی در مجارستان، تقریبا تمام اعضای خانواده اش را در هالوکاست از دست داد. او تنها بازمانده هولوکاست است که تا کنون در کنگره ایالات متحده خدمت کرده است؛ لانتوس در سال 1980 به این سمت انتخاب شد.
لانتوس، که تابعیت آمریکا را برگزید، در اول فوریه 1928 در بوداپست، مجارستان، چشم به جهان گشود. او زمانی که ارتش آلمان نازی کشورش را اشغال کرد، 16 سال داشت. به عنوان یک نوجوان، عضو گروههای زیرزمینی ضدنازی بود و بعدها به جنبش دانشجویی ضدکمونیسم پیوست. پس از جنگ، بورسی به لانتوس جهت ادامه تحصیل در ایالات متحده اعطا شد، و او، در سال 1947، تحصیلاتش را در رشته اقتصاد آغاز کرد و در نهایت مدرک دکتری خویش را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، دریافت داشت.
در روز 2 ژانویه به هنگام اعلام کناره گیری از انتخابات به دلیل ابتلا به سرطان مری، لانتوس گفت، "فقط در ایالات متحده است که یک بازمانده فقیر هالوکاست و یک مبارز زیرزمینی ضدنازی میتواند تحصیل کند، خانواده تشکیل دهد، و افتخار خدمت به عنوان نماینده مجلس در سه دهه آخر زندگی را به دست آورد. هیچوقت نخواهم توانست قدردانی عمیقی را که نسبت به این کشور بزرگ احساس میکنم، به طور کامل ابراز دارم." لانتوس 14 دوره در مجلس نمایندگان انجام وظیفه کرد.
در اوت 2003، پیتر مدگیسکی نخست وزیر مجارستان، ، مدال "میدل کراس با ستاره فرمان جمهوری مجارستان" (1)، بالاترین نشان افتخاری که دولت مجارستان میتواند به فردی اعطا کند، را به لانتوس اهدا کرد.
لانتوس، در تمام طول زندگی خود، به دنبال این بود که صدایی برای حقوق بشر و آزادیهای مدنی باشد. او بشر به مدت 24 سال از بنیانگذاران و روسای مشترک کمیته پارلمانی حقوق بود و همچنان تا زمان مرگش از روسای مشترک این کمیته باقی ماند. او همچنین عضویت هیات ایالات متحده را در کنفرانس مقدماتی جهانی علیه نژادپرستی در سال 2001 به عهده داشت.
تعهد مادام العمر لانتوس به حقوق بشر در مجارستان آغاز شد و بخش زیادی از آن از رائول والنبرگ (2) الهام گرفته شده بود.
زندگی این نماینده کنگره میراثی از رائول والنبرگ به شمار می رود
لانتوس در ماجرایی که از داستان زندگی اش در "روزهای پایانی" (3) استیون اسپیلبرگ، تعریف کرده، بازگو می کند که،
"زمانی که هیتلر در 19 مارس 1944 مجارستان را اشغال کرد، من 16 سال داشتم. به گروههای زیرزمینی مجارستان پیوستم. در واقع اینها شامل چند گروه متفاوت بودند که سازماندهی خوبی نداشتند؛ دسته هایی متشکل از چند نفر. تعداد کمی از این افراد در فعالیتهای نظامی شرکت داشتند. ولی، این افراد، برای تهیه مواد غذایی و تدارکات پزشکی، تحت رهبری رائول والنبرگ به شکل فزاینده ای سازماندهی شدند و این احساس را پیدا کردند که جمعیتی مورد حمایت هستند و به امید خدا تحت حمایت سوئد، سوئیس، اسپانیا یا واتیکان از جنگ جان سالم بدر خواهند برد. در حالیکه روزهای سال 1944 سپری می شد، واقعا فکر نمی کیردم که شانس زیادی برای جان سالم بدر بردن از جنگ جهانی دوم داشته باشم. ... این رائول والنبرگ بود که بدن نحیف و شکننده اش را بین ماشین جنگی نازی و هزاران هزار مرد، زن و کودک یهودی قرار داده بود. اگر به خاطر او نبود، نه من و نه هیچیک از هزاران هزار یهودی دیگر تا ژانویه 1945 زنده نمی ماندیم."
رائول والنبرگ، که در سفارت سوئد در بوداپست منصوب شده بود، جان هزاران نفر را در طول جنگ جهانی دوم نجات داد. او این کار را به وسیله صدور گذرنامه هایی تحت محفاظت سوئد، برگه هایی ممهور به مهر سفارت که اعلان می کرد دارنده برگه قصد دارد به عنوان مهاجر به سوئد سفر کند و تحت حفاظت سفارت سوئد قرار دارد، انجام داد. این برگه ها یک افسانه پردازی قانونی بود، ولی والنبرگ موفق شد نازیها را متقاعد سازد که آن را بپذیرند. اقدامات او الهام بخش دولتهای دیگر، از جمله پرتغال و اسپانیا، شد تا دست به اقدامات مشابهی بزنند.
لانتوس تعریف می کند، "هیچ شکی در ذهن من وجود ندارد که والنبرگ بالاترین قهرمان اقدامات انسان دوستانه در جنگ جهانی دوم است. ملیت، زبان و حتی مذهب او با ما فرق داشت -- او یک لوترن بود. چیزی با هم در آن سهیم بودیم انسانیت مشترکمان بود."
لانتوس در سال 1947 خبر به دست آوردن بورسی از ایالات متحده را دریافت کرد، و بوداپست را در 8 اوت همان سال در قطاری که به سمت پاریس میرفت، ترک گفت. در آنجا او، سوار بر یک کشتی جنگی که اکنون به عنوان کشتی مسافری از آن استفاده میشد، سفر را آغاز کرد و عازم سرزمینی گردید که تبدیل به میهن جدیدش شد.
نماینده مجلس نمایندگان از ایالت کالیفرنیا، هیچوقت احساس شگفتی اش را درباره مسیر یک زندگی که زمانی چنان شکننده و ضعیف به نظر می رسید، از دست نداد:
"زندگی من امروز، با در نظر گرفتن پیشینه ام، چیزی است که به نظرم ممکن نمی رسد. افتخار خدمت در کنگره ایالات متحده نصیب من شده است. به زندگی ام در پنجاه سال گذشته فکر می کنم، زمانی که حیوان در خطر شکار شدن در بودم جنگل بودم، و چگونه اکنون به مسائلی مهم کشوری می پردازم که اینچنین عمیق دوستش میدارم. همه این ماجرا مانند یک رویا به نظر می رسد و باعث می شود تا احساس مسئولیت شدیدی در من ایجاد گردد. من این موفقیت را به خاطر آنچیزی که هستم به دست نیاوردم، این اتفاق به خاطر آنچیزی که این کشور هست، رخ داد."
1. Middle Cross with the Star of the Order of the Republic of Hungary
2. Raoul Wallenberg
3. The Last Days
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
