06 فوريه 2008
بعد از رأی گیری 24 ایالت در روز سه شنبه بزرگ، هنوز از نامزدهای ریاست جمهوری مشخص نشده اند
مک کین در رقابت میان جمهوریخواهان پیشتاز است و رقابت تنگاتنگ میان دموکرات ها ادامه دارد
نویسنده: میشل آستین
عضو هیئت تحریریه
آغاز متن
واشنگتن- هنگامی که احزاب 24 ایالت، زمانبندی انتخابات مقدماتی و تشکیل انجمن های حزبی خود را برای روز 5 فوریه تعیین کردند – که تا به حال بیشترین تعداد رقابت های انتخاباتی در یک روز واحد بوده است – غالب کارشناسان سیاسی این طور اظهار نظر کردند که تا پایان چنین روزی، نامزد های هر یک از احزاب مشخص خواهد شد.
کارشناسان اشتباه کرده بودند. بعد از شرکت تعداد بی سابقه ای از آمریکاییان در رأی گیری های سه شنبه بزرگ، هنوز نامزد احتمالی هیچ یک از احزاب معلوم نیست، و شمارش تعداد هیئت های نمایندگی هنوز ادامه دارد.
در همه رقابت های حزب دموکرات و در بسیاری از رقابت های جمهوریخواهان، تعداد هیئت های نمایندگی که در کنوانسیون ملی حضور خواهند داشت، نسبی است. برای احراز مقام نامزدی حزب، کاندیدا ها باید از حمایت اکثریت هیئت های نمایندگی برخوردار باشند.
در جبهه جمهوریخواهان، جان مک کین، سناتور آریزونا، نتایج خوبی در ایالات پر نماینده به دست آورد و همین امر موجب شد به لحاظ تعداد هیئت های نمایندگی حامی او، مقام اول را کسب کند، اما هنوز برای ادعای نامزدی از سوی حزبش، از نمایندگان کافی برخوردار نیست.
از آن جا که نفرات دوم این رقابت ها هم می توانند به اندازه نفرات اول، برای کسب رأی تعداد نمایندگان امیدوار باشند، و چون ایالت های بزرگتر، به نسبت وسعت شان حق ارسال تعداد بیشتری نماینده به کنوانسیون ملی را دارند، کاندیدایی که در تعداد بیشتری از ایالات، مقام اول را کسب می کند، ضرورتا ً دارای رأی اکثریت نمایندگان نیست. برای مثال، هر چند باراک اوباما، سناتور ایلینوی، اکثریت آرای مردمی در 13 ایالت از 24 ایالت را کسب کرد، اما هیلاری کلینتون، سناتور نیویورک، موفق به کسب اکثریت آرا در ایالات پر جمعیت تر گشت، و همین امر موجب می شود به لحاظ تعداد نمایندگان، در صدر قرار گیرد.
رویداد غیر مترقبه در رقابت های جمهوریخواهان
پس از برگزاری انتخابات مقدماتی اخیر، به نظر می رسید که رقابت ها در حزب جمهوریخواه میان دو تن، مک کین و میت رامنی، فرماندار سابق ماساچوست، ادامه یابد. با پیش رفتن انتخابات، مک کین در غالب ایالات پیروز شد، و در کسب بیشترین تعداد نماینده، به نحو چشمگیری از دیگر کاندیدا ها پیشی جست.
مک کین در ایالات بیشتر بخش های کشور پیروز شد: در نیو اینگلند، که آرای همه ایالات به استثنای ماساچوست را کسب کرد؛ در غرب میانه، با اوکلاهما و میسوری؛ در غرب، از جمله ایالت زادگاهش، آریزونا. او در اغلب ایالات پر جمعیت هم پیروزی هایی به دست آورد – ایلینوی، نیویورک، نیوجرسی، و کالیفرنیا – طی رقابت های جمهوریخواهان در نیویورک و نیوجرسی، تمامی نمایندگان به کاندیدای نفر اول تعلق می گیرند، و به این ترتیب، مک کین به لحاظ مجموع تعداد نمایندگان، از امتیاز بزرگی برخوردار شد.
مک کین به طرفداران خود در فینیکس گفت: "تصور می کنم امشب باید این موضوع را بپذیریم که ما در حزب جمهوریخواه، پیشتاز نامزدی انتخابات هستیم."
رامنی موفق به کسب موفقیت در دو ایالتی گردید که قبلا ً در آن جا ساکن بوده، یوتا و ماساچوست. دیگر موفقیت های او در ایالات کشاورزی مانند داکوتای شمالی، مونتانا، و آلاسکا نصیب او شد.
به هر جهت، آن چه صاحب نظران سیاسی انتظار داشتند رقابتی دو نفره باشد، با حضور مایک هاکبی، فرماندار سابق آرکانزا، تبدیل به رقابتی سه نفره گردید، که در پنج ایالت از ایالات جنوبی، پیروز شد.
هاکبی به طرفدارانش گفت: "امروز مردم در سراسر کشور گفتند، بله، شنیدیم صاحب نظران چه گفتند، اما این رأی ماست، نه رأی آن ها."
دموکرات ها موجب ایجاد انشعاب در ایالات و درهیئت های نمایندگی می شوند
رقابت های نزدیک میان کلینتون و اوباما، بعد از سه شنبه بزرگ که این دو کاندیدا در ایالاتی به پیروزی رسیدند و رأی هیت های نمایندگی را از آن خود کردند، هنوز ادامه دارد.
تعیین دقیق تعداد هیئت های نمایندگی که هریک از آن ها کسب کردند، به چند روز وقت نیاز دارد. اما با در نظر گرفتن نمایندگی های نسبی در رقابت دموکرات ها، انتظار می رود کاندیدای این حزب، بعد از رقابت های 5 فوریه، تعداد زیادی از آرای هیئت های نمایندگی را کسب کرده باشد.
کلینتون برنده بزرگترین و کوچکترین میدان های رقابت روز 5 فوریه بود. انجمن حزب دموکرات سرزمین کوچک ساموای آمریکا در اقیانوس آرام، دارای تنایج بی سابقه ای بود و اکثریت 285 تن شرکت کنندگان در آن، کلینتون را انتخاب کردند. این سناتور نیویورک، در کالیفرنیا نیز، که پرجمعیت ترین ایالت آمریکاست، پیروزی را از آن خود کرد. نزدیک به 3,7 میلیون از دمکرات های کالیفرنیا آرای خود را به صندوق ریختند.
سایر پیروزی های کلینتون به طورپراکنده در کشور پخش بود و شامل ایالات نیوجرسی، نیویورک، آریزونا، اوکلاهما، ماساچوست، و تنسی می شد.
پیروزیهای اوباما نیزکه از لحاظ جغرافیایی متفاوت بودند، یوتا، مینه سوتا، آلاباما، و کانتیکت را در بر می گرفتند.
هر چند کلینتون در بسیاری از پرجمعیت ترین ایالات موفق به کسب برتری شد، اما اوباما، در بسیاری از ایالات با اختلاف زیادی مقام اول را کسب کرد – بیش از 60 درصد از رأی دهندگان در ایالات آلاسکا، کلرادو، جورجیا، آیداهو، ایلینوی، داکوتای شمالی، و کانزاس، رأی خود را به نفع او به صندوق ریخته بودند.
در بعضی از ایالات، رقابت ها چنان نزدیک به هم جریان داشت که مشکل می شد تعیین کرد برنده چه کسی بود. به عنوان مثال، برخی گزارشات رسانه ها حاکی از این بود که کلینتون در ایالت میسوری واقع در غرب میانه پیروز شده است، و چند ساعت بعد اعلام می شد که اوباما موفق شده بود عملا ً آرای بیشتری کسب کند.
در حالی که نامزد های هیچ یک از دو حزب هنوز مشخص نشده، کاندیدا ها توجه خود را به دور بعدی رقابت ها معطوف داشته اند. در دو روز آخر هفته، یعنی 9 و 10 فوریه، هر دو حزب در لوییزیانا و واشنگتن به رقابت می پردازند، دموکرات ها در مین و نبراسکا، و جمهوریخواهان در کانزاس به فعالیت و مسابقه انتخاباتی مشغول خواهند شد. روز 12 فوریه، واشنگتن دی سی، و ایالات مریلند و ویرجینیا انتخابات مقدماتی خود را برگزار خواهند نمود.
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
