29 آوريل 2008

دانشجویان غیرسنتی دانشگاه های ایالات متحده را توانگر می كنند

دانشجویان مسن تر به دروس سخت كه در دنیای واقعی كاربرد دارند بها می دهند

آغاز متن

واشنگتن – دانشجوی معمولی دانشگاه در گذشته، یك دانش آموخته دبیرستانی بود كه در سن 17 یا 18 سالگی وارد یك مؤسسه آموزش عالی می شد، به طور تمام وقت تحصیل می كرد و در صحن دانشگاه زندگی می كرد؛ و سپس بعد از چهار سال، مدرك می گرفت. ولی این معیار دیگر در بسیاری از دانشگاه های ایالات متحده، واقعیت ندارد.

امروزه بسیاری از دانشجویان مانند ایوان كامیو، از شهر ماونت جكسون در ایالت ویرجینیا هستند كه پس از بسته شدن كارخانه ای كه به مدت 25 سال به عنوان یك خیاط در آن كار می كرد به دانشگاه بازگشت. كامیو دانش آموخته ممتاز كالج محلی لورد فیرفكس در میدل تاون در ویرجینیا نام گرفت. هنگامی كه در رشته مدیریت، معدل 3.9 (از حداكثر 4) را كسب كرد، ریاست جامعه علمی ممتاز را بر عهده داشت، در سازمان اداری دانشجویی فعال بود، و برنامه "سرپرستی از یک واحد نظامی" را برای سربازان در عراق بنیاد نهاد.

ناتانیل دانلی، رزمنده بازنشسته جنگ عراق هم یك دانشجوی سنتی نیست. دانلی كه یك گروهبان سابق نیروی دریایی است، رییس و بنیانگذار سازمان رزمندگان بازنشسته دانشجو در دانشگاه ایالتی سن دیاگو در است و در واحد نظامی فرماندار كالیفرنیا، آرنولد شوارتزنگر، در گروه كاری كالج خدمت كرده است. او همچنین عضو انجمن برادری تجاری آلفا كاپا پسی می باشد. دانلی در مصاحبه ای با آسوشیتدپرس در سال 2007 اقرار كرد كه موضوعات مورد توجه دانشجویان دیگر "گاهی بسیار پیش پا افتاده به نظر می رسند."

بسیاری از معلمان می گویند حضور چنین دانشجویان غیر سنتی، به خصوص رزمندگان بازنشسته ارتش، كلاس ها را پربار می سازد. به گفته دانیل بایمن، مدیر مركز مطالعات امنیت و صلح در دانشگاه جورج تاون در واشنگتن، كه به تازگی در نشریه "شرح وقایع آموزشی" به بررسی این موضوع پرداخته بود، "آنها دنیا را دیده اند، با خطرات بزرگی روبرو شده اند، و مجبور شده اند تصمیماتی بگیرند كه افراد معدودی مجبور به آن بوده اند. این به دانشجویان دیگر كمك می كند تا دنیا را با دید دقیق تری ببینند."

دانشجوی غیرسنتی در نظام آموزشی امریكا، یك پدیده جدید نیست. آرتور لیواین و ژانت كیورتون در كتاب سال 1998 خود به نام "هنگامی كه امید و ترس با یكدیگر برخورد می كنند: تصویری از دانشجوی دانشگاهی امروز"، تخمین می زنند كه دانشجویان سنتی 18 تا 22 سال تمام وقت مقطع كارشناسی كه در صحن دانشگاه زندگی می كنند تنها كمی بیش از 16 درصد تعداد كل مقاطع تحصیلات عالیه در ایالات متحده را تشكیل می دهند. همان طور كه در سال های دهه 1950 هم صدها هزار تن از رزمندگان سابق ایالات متحده به دانشگاه ها هجوم آوردند. تغییرات در اقتصاد، شاغلان را برای آموزش مجدد به دانشگاه ها بازگرداند و شمار فزاینده ای از زنان تصمیم گرفتند كه تحصیلات عالیه را دنبال كنند.

طبق آمار ایالات متحده، در سال 2003 حدود 6.1 میلیون دانشجوی غیرسنتی در رده سنی دانشگاهی (25 سال یا بالاتر) در كالج ها و دانشگاه های ایالات متحده ثبت نام كرده بودند كه این رقم 37 درصد كل دانشجویان را تشكیل می داد – نسبتی كه از اواخر دهه 1980 تقریبا ثابت مانده است. یك تخمین دیگر با استفاده از تعریفی كمی متفاوت تر از "غیرسنتی" این رقم را در سال 2005 در سطح 12 میلیون از كل تقریبی 15 میلیون نفر نشان می دهد.

بنا بر آمار سال 2003، زنان اكثریت جمعیت دانشجویی سنتی در رده سنی دانشگاهی (55 درصد) و همچنین دانشجویان غیرسنتی در رده سنی دانشگاهی (58 درصد) را تشكیل می دهند. در واقع، در میان دانشجویان 35 سال به بالا تقریبا دو سوم، زن هستند.

بنا بر داده ها، احتمال این كه دانشجویان غیرسنتی در رده سنی دانشگاهی به طور نیمه وقت در كلاس های دانشگاه شركت كنند بسیار بیشتر از همكلاسی های جوان تر آنها است (56 درصد در مقابل 16 درصد).

به منظور جلب نظر 60 درصد دانشجویان كالج كه همزمان با شركت در كلاس ها كار می كنند، بیش از یك چهارم مؤسسات آموزش عالی – و 40 درصد مؤسسات عمومی دو ساله – كلاس هایی در تعطیلات آخر هفته و شب ها ارائه می كنند. بیشتر مؤسسات دولتی چهار ساله (59 درصد) مهد كودك هایی در محوطه دانشگاه برای فرزندان دانشجویان در نظر گرفته اند. بسیاری از دانشجویان مجبورند بین خدمت كردن در ارتش و تحصیلاتشان، موازنه ایجاد كنند.

بررسی ها نشان داده اند دانشجویان غیرسنتی علایق و نیازهای متفاوتی دارند. به طور مثال، بنا بر بررسی كه اخیر روی نمونه وسیع و متنوعی از دانشجویان مقطع كارشناسی كه در یك دانشگاه شهری چهار ساله صورت گرفت، دانشجویان سنتی جوان دوست دارند كه كالج، ادامه ای از دبیرستان باشد، با مدرسانی شوخ طبع و با سختگیری نسبتا كمتر، در حالی كه دانشجویان سنتی دوست دارند مدرسان و دروس "روی هم رفته، دقیق تر، جدی تر، و به طور قابل ملاحظه ای دارای كاربرد بیشتری در "دنیای واقعی" باشند."

بنا بر گزارش ماه اكتبر 2007 شورای آموزش آمریكا، تحت عنوان "ساختار دهی به یك زمینه جدید: بزرگسالان مسن تر و تحصیلات عالیه"، بزرگسالان مسن تر همچنین علاقمند هستند كه حرفه جدیدی را آغاز كنند، بنابراین بسیاری از آنان خواهان یك ارزیابی فراگیری قبلی، برنامه های تسریع شده، مشاوره شغلی و كاریابی بهتر هستند.

اما این گزارش می گوید همانطور كه ممكن است بسیاری از بزرگسالان مسن تر تحصیلات عالیه را به عنوان راهی برای بازسازی خود ببینند، همچنین تمایل شدیدی به یک حس اجتماعی ابراز می كنند.
با این حال یك بررسی دیگر كه اخیرا روی بزرگسالان آمریكایی صورت گرفت نشان داد كه بیش از نیمی از آنها مایل هستند تا تحصیلات بیشتر را دنبال كنند. بنا بر گزارشی تحت عنوان "درجات فرصت" كه در سال 2006 تكمیل شد، نه نفر از هر 10 نفر با این نظر موافق هستند كه "منافع تحصیلات عالیه با زمان، پول، و انرژی كه صرف آن شده اند برابری كرده و یا حتی بیشتر است."
منافع عمده تری كه بزرگسالان ایالات متحده می گویند كه از تحصیلات بیشتر به دست می آورند شامل واقع گرایانه (درآمد بالاتر، كسب مهارت)، شخصی (حس موفقیت، شكوفایی استعدادها)، و آرمانگرایانه (ارائه یك الگوی خوب به فرزندانشان) است.

دانشجویان بالای 55 سال معمولا به "لذت یادگیری" به عنوان دلیل اصلی خود برای تحصیلات عالیه اشاره می كنند. همچنین بسیاری می گویند كه علاقمند به یافتن حرفه های خدماتی می باشند.

برای اطلاعات بیشتر به این پیوند مراجعه کنید.

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.