09 آوريل 2008
ترابری برای رأی دهندگان حوزه ویرجینیا یک موضوع کلیدی شمرده می شود
پرداخت هزینه پروژه های جاده های مورد نیاز، نگرانی رأی دهندگان حوزه دوم است
آغاز متن
نویسنده: میشل آستین
عضو هیئت تحریریه
واشنگتن – پل - تونل خلیج چساپیک، که یک طرف حوزه دوم کنگره در ویرجینیا را به طرف دیگر آن وصل می کند، در مدت کوتاهی پس از گشایش آن در سال 1964، به عنوان "یکی از هفت عجایب مهندسی جهان نوین" نام گرفت.
سلسله ای از پل ها و تونل ها به طول 37 کیلومتر که در عرض خلیج چساپیک احداث شده، دو نیمه منطقه محاصره شده در آب را به یکدیگر متصل کرده و مسافت مسافرانی را که از ویرجینیا بیچ و نورفوک به مقصدهای شمالی مانند دلاویر و نیویورک می روند، 153 کیلومتر کم می کند.
شگفتی دیگر این پروژه 200 میلیون دلاری این بود که احداث آن در مدتی کوتاه تر از چهار سال – و بدون استفاده از پول مالیات – به پایان رسید. مسئول پل - تونل خلیج چساپیک گفت زمانی که این پل- تونل در سال 1999 گسترش داده شد، "هیچ پولی از مالیات های محلی، ایالتی، یا فدرال برای تأمین هزینه های ساخت مورد استفاده قرار نگرفت."
تاکنون بیش از 95 میلیون وسیله نقلیه از این پل- تونل استفاده کرده اند و ممکن است این تعداد همچنان به صورت تصاعدی افزایش یابد. به موازات افزایش جمعیت در این منطقه، که غالبا از آن با نام "جاده های همتون" یاد می شود، ورودی های این پل و گذرگاه های آبی دیگری که این منطقه را به مناطق دیگر ایالت متصل می کنند، معمولا در طول ساعات پر آمد و شد بسته می شوند و اگر تصادفی رخ دهد، ترافیک کاملا متوقف می شود.
بنابراین گرچه موضوعات ملی از قبیل عراق، اقتصاد، و مهاجرت مورد توجه رأی دهندگان حوزه دوم ویرجینیا است، اما مهم ترین مسئله برای این رأی دهندگان شاید موضوعی باشد که نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری خیلی در مورد آن صحبت نخواهند کرد، یعنی ترابری.
گلن ساسمن، استاد علوم سیاسی دانشگاه اولد دومینیون در نورفوک گفت برای 1.6 میلیون مردم ، رانندگی از طریق جاده های همتون می تواند "گاهی غیر قابل پیش بینی شود."
ساسمن توضیح داد "نومیدی زیادی وجود دارد. ... مردم فکر می کنند که باید حتما کاری کرد اما نمی توانند در مورد اینکه چگونه هزینه آن را بپردازند به توافق برسند."
به طور معمول، مقامات ایالتی و محلی، مسئولیت تعیین این امر را بر عهده دارند که چه پروژه های جاده ای مورد نیاز است و هزینه آنها چگونه تأمین خواهد شد. قانون ایالت ویرجینیا نیز این مقامات را موظف نموده که هزینه نگهداری جاده های موجود را پیش از احداث جاده های جدید تأمین کنند.
بسیاری از رهبران محلی در مورد پروژه های اولویت دار – یعنی گسترش و ساخت پل و تونل های جدید، ساخت یک سامانه راه آهن سبک، و ادامه دادن یا پهن کردن جاده های اصلی – توافق دارند اما اعتراف می کنند که نمی دانند هزینه این پروژه ها چگونه تأمین خواهد شد. انتظار می رود که تکمیل پروژه های اولویت دار، بیش از 10 میلیارد دلار هزینه در بر داشته باشد.
ایالت برنامه ریزی کرد تا مسئولان ترابری، مالیات ها و عوارض را به منظور تأمین هزینه پروژه های حمل و نقل، افزایش دهند اما دیوان عالی ویرجینیا حکمی مبنی بر اینکه تنها رهبران منتخب می توانند مالیات وضع کنند، صادر کرد. همچنین این منطقه برنامه ریزی نمود تا از پول جمع آوری شده از کسانی که باید به دلیل "تخلفات رانندگی" – از جمله سرعت بیش از حد مجاز – جریمه پرداخت کنند استفاده کند. اما خشم شهروندان از جریمه های زیاد به لغو این قانون و برگشت مبلغ تخمینی 7.32 میلیون دلار دریافت شده طبق این قانون به شهروندان منجر شد.
از زمانی که این طرح های تأمین مالی کنار گذاشته شدند، رهبران قادر نبوده اند در مورد چگونگی پرداخت هزینه تعمیرات و بهبود دادن به وضعیت جاده ها به توافق دست یابند. این مسئله باعث شده که مسئولان و رأی دهندگان از عدم پیشرفت، عصبانی باشند. ساسمن گفت که به همین دلیل، برای رأی دهندگان ویرجینیا بیچ در این فصل انتخاباتی "شاید ترابری مسئله شماره یک باشد."
رأی دهندگان حوزه دوم ویرجینیا به رقابت های انتخاباتی و موضوعات آن توجه می کنند
ساسمن با اشاره به اشتیاق بالا و غیر معمولی این منطقه در دور ابتدایی انتخابات ریاست جمهوری که در 12 فوریه برگزار شد گفت توجه اصلی به ترابری، رأی دهندگان حوزه دوم ویرجینیا را از توجه کردن به موضوعات حاکم بر رقابت های انتخاباتی ریاست جمهوری و کنگره باز نمی دارد. اغلب رأی دهندگان در این منطقه به نامزد دموکرات باراک اوباما و نامزد جمهوریخواه جان مک کین ابراز علاقه کردند.
ساکنان حوزه دوم ویرجینیا، مانند بسیاری از مناطق دیگر کشور، در مقایسه با چند ماه پیش، اهمیت کمتری به جنگ در عراق و مهاجرت می دهند. اما بر خلاف بیشتر کشور، رأی دهندگان حوزه دوم ویرجینیا نگرانی خاصی در مورد اقتصاد ندارند. ساسمن گفت گرچه مقداری نگرانی در این مورد وجود دارد که یک افول اقتصادی ممکن است به صنعت حیاتی گردشگری در منطقه آسیب برساند، اما تا کنون این منطقه از ناحیه مشکلات اقتصادی به شدت بخش های دیگر کشور، ضربه نخورده است.
رأی دهندگان ویرجینیا از زمان لیندن بی. جانسون در سال 1964، علاقه ای به یک نامزد ریاست جمهوری دموکرات نشان نداده اند، اما جمعیت لیبرال این ایالت در سال های اخیر افزایش یافته و بعضی از کارشناسان سیاسی فکر می کنند که نامزد ریاست جمهوری دموکرات در سال 2008 می تواند در ویرجینیا به پیروزی دست یابد. این ایالت در حال حاضر دارای یک فرماندار دموکرات است و یک سناتور دموکرات را نیز به نام جیم وب در سال 2006 انتخاب نمود. مارک وارنر، که یک فرماندار دموکرات محبوب پیشین است نیز برای تصاحب کرسی سنا که اکنون در اختیار سناتور جمهوریخواه در حال بازنشسته شدن، یعنی جان وارنر است، مورد علاقه رأی دهندگان می باشد.
مانند بسیاری از نامزدهای جمهوریخواه کنگره در انتخابات میان دوره ای سال 2006، نماینده این حوزه، سلما دریک، با نبرد سختی برای انتخاب مجدد روبرو شد. حتی علیرغم شکست بسیاری از همکاران حزبیش در انتخابات میان دوره ای، او توانست کرسی خود را حفظ کند. ساسمن گفت تا کنون هیچ دموکرات معروفی تصمیم به رقابت با او در انتخابات سال 2008 را نگرفته است، به همین دلیل دریک احتمالا کرسی خود را حفظ خواهد کرد.
ساسمن گفت "تنها به این دلیل که ویرجینیا ممکن است در مورد رییس جمهور، آبی (دموکرات) شود ... لزوما به این معنی نیست که در انتخابات کنگره هم به همین صورت رفتار خواهد کرد."
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
