10 آوريل 2008
سرباز كودك پیشین، مشعل امیدی برای جان به در بردگان از درگیری است
اسماعیل به آ، برای توانبخشی به كودكان رزمنده پیشین مبارزه می كند
آغاز متن
نویسنده: جین مورس
عضو هیئت تحریریه
"معتقدم اگر به كودكان فرصت داده شود، استقامت آن را دارند كه از رنجها و بدبختی ها گذر نموده و زنده بمانند."
-- اسماعیل به آ، از كتاب او، یك راه دراز پیموده شده: خاطرات یك پسر سرباز
واشنگتن – اسماعیل به آ چیزهای وحشتناكی را در طول جنگ داخلی كه سیرالئون را ویران كرد، دید و انجام داد و این در زمانی بود كه او تنها یك نوجوان بود.
اما او با مقداری پشتیبانی و شانس خوب، اكنون می تواند به كودكانی كه مجبور به جنگیدن شده اند كمك كند.
به آ در سن 12 سالگی، وقتی كه ارتش شورشی به نام جبهه متحد انقلابی به شهرش حمله كرد، خانواده خود را از دست داد. او با فرار از این قتل عام، به مدت تقریبا یك سال با دیگر پسران وحشت زده همسن خود در روستاها سرگردان بودند. بالاخره، او و گروه كوچكش به طور تصادفی به یك پایگاه نظامی دولتی برخوردند و به عنوان سرباز برای پیكار كردن در این جنگ استخدام شدند.
او در كتابش به نام "یك راه دراز پیموده شده"، می نویسد كه به او تلقین می شد تا اعتقاد داشته باشد كه از كشورش دفاع می كند، و مخلوطی از مواد مخدر به او خورانده می شد تا او را درنده خو كند، و همین باعث شده بود كه برای او "كشتن به آسانی آب خوردن شده بود".
او در سن 15 سالگی توسط یونیسف از میدان های نبرد بیرون كشیده شد و در تأسیساتی كه توسط سازمان غیردولتی "كودكان وابسته به جنگ" اداره می شد، تحت توانبخشی قرار گرفت. او در نهایت به ایالات متحده راه پیدا كرد و در آنجا تحصیلات كالج را گذرانده و خاطرات تند و تلخ خود را، كه با تحسین بین المللی مواجه شد، نوشت.
به آ امروز در سن 28 سالگی به طرفداری از فعالیت یونیسف در حمایت از كودكان قربانی جنگ، به گوشه و كنار جهان سفر كرده و به جلب حمایت های دولتی و خصوصی برای توانبخشی و بازگرداندن سربازان كودك پیشین به جامعه می پردازد.
مشعل های امید
به آ به America.gov گفت: "مردم فكر می كنند اگر زمانی چنین بلایی بر سر شما به عنوان یك كودك بیاید، كار شما تمام است و دیگر نمی توانید بهبود پیدا كنید. اما این درست نیست."
او گفت كه كودكان جنگجوی گذشته، در صورت برخورداری از مراقبت و پشتیبانی مناسب، می توانند زندگی های معنی داری پیدا كنند.
به آ اعتراف كرد كه او یكی از خوش شانس ترین و آشكارترین "نمونه های موفق" این توانبخشی است. اما تأكید كرد: "می خواهم مردم بدانند كه من تنها نیستم، بلكه كسان دیگری هم هستند، تا مردم بتوانند تنوع نمونه های موفق را ببینند."
به آ گفت كه به همین منظور تلاش می كند تا انجمنی از كودكان سرباز پیشین تشكیل دهد كه بتواند در سطح عموم درباره چگونگی كمك به كودكان قربانی شده دیگر صحبت كند و "به عنوان الگو برای جوانانی كه از این فرآیند بیرون می آیند عمل كنند."
به آ گفت "افراد مختلف به روش های مختلف بهبود می یابند" و اضافه كرد كه بعضی ترجیح می دهند بلایی را كه به سرشان آمده فراموش كنند و آن وحشت ها را با صحبت كردن در مورد آنها، دوباره تجربه نكنند.
به آ در مورد خاطرات وحشتناك خود گفت: "چه در باره آن صحبت كنم یا نه، خودش همیشه به ذهنم می آید. جزئی از وجود من است. زندگی من از آن تجارب رنگ گرفته است. من زنده مانده ام تا آنها را تغییر بدهم و با آنها به خوبی زندگی كنم. بنابراین، برای من، اگر در هر حال قرار است كه مطرح شود، می توانم به خوبی از آن به شكلی استفاده كنم كه برای همه مردم سودمند باشد."
به آ گفت زمانی كه او و همرزمان خردسال دیگرش با یكدیگر صحبت می كنند، "این به یك صورت احساسی نیست. بلكه به صورتی است كه منفی نیست ....و ما بیشتر در مورد جزء قابل تغییر آن صحبت می كنیم."
او گفت كه امیدوار است انجمن كودكان جنگجوی پیشین را ظرف چند ماه آینده برای معرفی به عموم آماده كند.
چالش های اصلی
به آ در مورد همكاری كنونی اش با یونیسف گفت كه بیشتر حكومت هایی كه مجبور به سروكار داشتن با كودكان جنگجو نیستند علاقه خاصی به این موضوع ندارند. حكومت ها و گروه های شورشی كه از كودكان استفاده می كنند "دوست ندارند در مورد آن زیاد صحبت كنند چون نمی خواهند نشان دهند كه پیشینه حقوق بشری آنها وحشتناك است چون اجازه می دهند كه از كودكان سوء استفاده شود."
به آ تأكید كرد كه رهبرانی كه مسئولیت سربازان خردسال بر عهده آنان است باید با قانون روبرو گردند. او گفت "شما نمی توانید همه كسانی را كه در این جنگ دخالت داشتند محاكمه كنید. اما باید هماهنگ كنندگان، "ماهی بزرگ"، و كسانی بروید كه واقعا می دانستند كه این مسئله چه بلایی بر سر جامعه می آورد، را دنبال کرد."
به آ گفت محاكمه این رهبران "سابقه ای ایجاد می كند كه اگر شما مرتكب چنین كاری بشوید، در هیچ جای دنیا نمی توانید مخفی شوید، و مردم به دنبال شما خواهند آمد. دادگاه جنایتكاران بین المللی تا حد زیادی تلاش به این كار را می کند اما ما نیازمند پشتیبانی بیشتری هستیم."
شخصی كردن قضیه
به آ توصیه می كند كه افراد و گروه های علاقمند به كمك كردن به جنگجویان خردسال پیشین "زمانی را صرف كنید تا ببینید واقعا چه كاری می توانید برای كمك كردن به كسی انجام دهید، نه اینكه یك "كمك دهنده كور" باشید."
افراد دارای مهارت های ویژه – مانند مشاوره ارشادی یا مراقبت روانشناسی – می توانند راه هایی را برای كار كردن با جنگجویان خردسال گذشته ای كه در پی یافتن زندگی عادی هستند پیدا كنند.
به آ گفت "این كمك را حقیقی و شخصی كنید. این تنها راه است برای آنكه بتوانید كاری پایدار انجام دهید."
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
