08 آوريل 2008
گزارش ژنرال پترایس درباره اوضاع در عراق به کنگره
اظهارات ژنرال پترایس درباره عراق در کمیسیون روابط خارجی سنا
آغاز متن
[یادداشت سردبیر: در این متن به جدول هایی اشاره شده که در متن گنجانده نشده اند.]
گزارش درباره اوضاع در عراق به کنگره
ژنرال دیوید اچ. پترایس
فرمانده، نیروهای چندملیتی-عراقی
9-8 آوریل 2008
آقای رییس، اعضای بلندپایه کمیسیون، و دیگر اعضای کمیسیون، از فرصتی که در اختیار من گذاشتید تا آخرین اطلاعات مربوط به اوضاع امنیتی در عراق را به شما ارائه دهم و نقطه نظراتم را درباره توصیه های اخیر به سلسله مراتب فرماندهی بیان کنم، سپاسگزارم.
از زمانی که سفیر کراکر و من هفت ماه پیش در برابر شما حاضر شدیم، پیشرفت های قابل ملاحظه ولی متغیر امنیتی در عراق حاصل شده است. از ماه سپتامبر تا کنون، سطح خشونت و مرگ و میر غیرنظامیان به میزان قابل توجهی کاهش یافته، به القاعده عراق و تعدادی از دیگر عناصر افراطی لطمه های زیادی وارد شده، توانایی های نیروهای امنیتی عراق رشد کرده، و حضور چشمگیر مردم در برقراری امنیت محلی مشاهده شده است. با اینحال، اوضاع در برخی از مناطق هنوز هم رضایت بخش نیست و چالش های بیشماری کماکان وجود دارد. علاوه بر این، همانطور که حوادث دو هفته پیش به ما یادآوری کرد و همانطور که قبلا بارها هشدار داده ام، پیشرفتی که از بهار گذشته به دست آمده، شکننده و قابل بازگشت است. ولی، امنیت در عراق بهتر از زمانی است که سفیر کراکر و من در سپتامبر گذشته به شما گزارش دادیم، و به شکل قابل ملاحظه ای بهتر از 15 ماه گذشته است که عراق در مرز جنگ داخلی قرار داشت و این تصمیم اتخاذ شد که نیروهای اضافی ایالات متحده به عراق اعزام شوند.
چندین عامل در پیشرفتی که حاصل شده نقش داشته اند. اولین عامل، البته، تاثیر افزایش تعداد نیروهای ائتلاف و عراقی بوده است. همه شما به خوبی از افزایش نیروهای آمریکایی مطلع هستید. چیزی که کمتر نسبت به آن آگاه بوده اید این است که عراق نیز طرح افزایش نیرو را به اجرا گذاشته است، و بیش از 100.000 سرباز و پلیس را به نیروهای امنیتی خود در سال 2007 اضافه کرده و به تدریج در حال افزایش ظرفیت اعزام و به کارگیری این نیروها است.
عامل دوم، استفاده از نیروهای ائتلاف و عراقی در اجرای عملیات ضد شورشی در سرتاسر کشور بوده است، که به همراه یکدیگر به منظور حفاظت از مردم عراق، تعقیب القاعده عراق، مبارزه با تبهکاران و عناصر افراطی و شبه نظامیان، حمایت از مصالحه محلی، و مقدور ساختن پیشرفت سیاسی و اقتصادی در مناطق مختلف کشور استقرار یافته اند.
یک عامل مهم دیگر تغییر نگرش در میان برخی از عناصر مشخص در جمعیت عراق بوده است. از زمان اولین "جنبش" سنی در اواخر سال 2006، جوامع سنی در عراق به شکل فزاینده ای خشونت های بی هدف القاعده و ایدئولوژی افراط گری را طرد کرده اند. این جوامع همچنین متوجه شده اند که نمی توانند در مزایای اقتصادی عراق سهیم شوند مگر اینکه در صحنه سیاسی مشارکت داشته باشند. در طول زمان، این "جنبش ها" ده ها هزار تن از مردم عراق -- که برخی از ایشان شورشی های سابق بودند -- را بر آن داشته است تا به عنوان "فرزندان عراق" به برقراری امنیت محلی کمک کنند. با کمک ایشان و تعقیب بی وقفه القاعده عراق، خطری که از جانب القاعده عراق این کشور را تهدید می کرد -- در حالیکه هنوز هم بسیار خطرناک و مهم است -- به شکل قابل ملاحظه ای کاهش یافته است.
بالا گرفتن درگیری های اخیر در بصره، جنوب عراق، و در بغداد نمایانگر اهمیت آتش بسی است که توسط مقتدی الصدر در پاییز گذشته اعلام شد، عامل دیگری در کاهش کلی خشونت بوده است. البته، اخیرا، برخی از عناصر شبه نظامی دوباره فعال شده اند. با اینکه دستور مقتدی الصدر برای متوقف کردن درگیری ها تا حدی موجب حل اوضاع شد، بالا گرفتن درگیری ها همچنین نمایانگر نقش مخربی است که ایران در تامین بودجه، آموزش، مسلح کردن، و هدایت گروه های موسوم به "گروه های ویژه" داشته و موجب ایجاد نگرانی های جدید در مورد ایران در ذهن بسیاری از رهبران عراق شده است.
در حالیکه به آینده نگاه می کنیم، وظیفه ما به همراه شرکای عراقی مان این خواهد بود که بر پیشرفت حاصل شده تکیه و آن را پیش بریم، و به بسیاری از چالش هایی که کماکان باقی مانده اند، بپردازیم. به عقیده من می توانیم در حالیکه کاهش سطح نیروها را ادامه می دهیم، این اقدامات را نیز انجام دهیم.
ماهیت کشمکش
در ماه سپتامبر گذشته، ماهیت اصلی کشمکش در عراق را رقابتی بین جوامع قومی و نژادی برای دستیابی به قدرت و منابع این کشور تشریح کردم. این رقابت کماکان ادامه و به شدت تحت تاثیر بازیگران خارجی قرار دارد، و حل و فصل آن کماکان یکی از مسائل کلیدی در دستیابی به ثبات بلندمدت در عراق است.
عوامل گوناگونی رقابت قومی-نژادی در عراق را به سمت خشونت سوق می دهد. تروریست ها، شورشی ها، افراطی های شبه نظامی، و گروه های تبهکار تهدیدهای جدی را ایجاد می کنند. رهبران ارشد القاعده، که هنوز هم عراق را به عنوان جبهه اصلی در راهبرد جهانی شان تلقی می کنند، هنوز هم در حال هدایت عملیات، ارسال پول، و جنگجویان خارجی به عراق هستند. اقدامات کشورهای همجوار نیز بر چالش های عراق می افزاید. سوریه گام هایی در جهت کاهش عبور جنگجویان خارجی از قلمرو این کشور برداشته است، ولی هنوز اقدامات آن برای از بین بردن شبکه ای که از القاعده عراق حمایت می کند، کافی نبوده است. و ایران به شکل به ویژه مخربی، از طریق حمایت مرگبارش از "گروه های ویژه"، به خشونت ها دامن زده است. سرانجام، توان و ظرفیت ناکافی دولت عراق، سوء ظن های قومی مستمر، و فساد به مشکلات عراق می افزایند.
علیرغم این چالش ها و خشونت های هفته های اخیر، رقابت قومی-نژادی عراق در بسیاری از مناطق اکنون بیشتر از طریق بحث و گفتگو و کمتر از طریق خشونت پیگیری می شود. در واقع، تشدید خشونت ها در بغداد و جنوب عراق که اخیرا صورت گرفت، دست کم، به شکل موقت با اذعان این مسئله حل و فصل شد که مسیر عاقلانه حرکت به جلو از طریق گفتمان سیاسی است نه مبارزات خیابانی.
اوضاع و روند کنونی
همانطور که در ابتدا سخنانم گفتم، با اینکه بدیهی است که عراق هنوز هم کشوری خشونت زده است، ولی شاهد پیشرفت در حوزه امنیتی هستیم.
همانطور که در این جدول (اسلاید 1) نشان داده شده است، به مدت تقریبا شش ماه، حوادث امنیتی در سطحی بود که از اوائل تا اواسط سال 2005 شاهد آن نبوده ایم، ولی این سطح در هفته های اخیر در نتیجه خشونت ها در بصره و بغداد افزایش یافت. اما، سطح این حوادث دوباره رو به تنزل رفته است، ولی دوره ای که در پیش رو داریم، دوره حساسی است.
از آنجایی که ماموریت اصلی ما کمک به محافظت از مردم عراق است، تعداد مرگ و میر غیرنظامیان ناشی از اقدامات خشونت آمیز را از نزدیک تحت نظر داریم. همانطور که در این جدول (اسلاید 2) نشان داده شده است، میزان مرگ و میر در طول سال گذشته به سطحی کاهش یافت که از زمان حادثه بمب گذاری در مسجد سامره در فوریه 2006 شاهد آن نبوده ایم. این بمب گذاری موجب به راه افتادن چرخه خشونت های فرقه ای شد که بافت اصلی جامعه عراق را در سال 2006 و اوائل 2007 از هم گسست. این جدول همچنین استفاده روزافزون ما را از گزارش های ارائه شده توسط عراقی ها نشان می دهد. خط بالای این جدول نمایانگر گزارش هایی است که توسط نیروهای ائتلاف و عراقی ارائه شده است و خط پایین گزارش هایی را نشان می دهد که فقط توسط نیروهای ائتلاف تایید شده اند. از هر گزارشی که استفاده شود، میزان مرگ و میر غیرنظامیان ناشی از خشونت به شکل چشمگیری کاهش یافته است، ولی کاملا آشکار است که اقدامات بیشتری باید انجام گیرد.
خشونت های قومی-فرقه ای، به این دلیل که سرطانی است که اگر کنترل نشود گسترش می یابد، یک نگرانی ویژه در عراق است. همانطور که در مربع سمت چپ پایین این جدول (اسلاید 3) نشان داده شده است، تعداد مرگ و میر ناشی از خشونت های قومی-فرقه ای از زمان حضور ما در اینجا در ماه سپتامبر گذشته تنزل یافته است. یکی از عوامل مهم در این مسئله، کاهش خشونت های قومی-فرقه ای در بغداد بوده است، که میزان تراکم این خشونت ها به وسیله این مربع ها در طول زمان در پایتخت نشان داده شده است. یقینا، مقداری از این کاهش ناشی از جدا شدن برخی از محله های بغداد از لحاظ فرقه ای است، ولی به خاطر اینکه هنوز هم شکاف های فرقه ای و محله های مختلط بی شماری در بغداد و مناطق دیگر وجود دارد، این فقط بخشی از توضیح این مسئله است. در واقع، جهت کاهش خشونت و قادر ساختن رهبران سنی و شیعه به آغاز روند طولانی التیام و بهبود جوامع محلی، نیروهای ائتلاف و عراقی بر این شکاف های فرقه ای تمرکز کرده اند.
همانطور که در جدول بعدی (اسلاید 4) نشان داده شده است، با وجود اینکه تعداد حمله های بزرگ در ماه مارس توسط القاعده افزایش یافت، سطح کنونی چنین حملاتی کماکان بسیار کمتر از یک سال پیش است. علاوه بر این، در حالیکه به بهبود امنیت کمک کردیم و بر شبکه های دشمن تمرکز کرده ایم، شاهد کاهش کارآمدی چنین حمله هایی بوده ایم. به ویژه، تعداد مرگ و میر ناشی از خشونت های قومی-فرقه ای کماکان نسبتا پایین است، که نمایانگر عدم توانایی دشمن تا این تاریخ برای آغاز مجدد چرخه خشونت های قومی-فرقه ای بوده است.
ظهور داوطلبان عراقی که به برقراری امنیت در جوامع محلی کمک می کنند نیز یکی از تحولات مهم بوده است. همانطور که در این جدول (اسلاید 5) نشان داده شده است، اکنون بیش از 91.000 داوطلب قراردادی "فرزندان عراق" -- هم شیعه و هم سنی -- برای کمک به نیروهای ائتلاف و عراقی جهت محافظت از محله ها و حفظ امنیت تاسیسات زیربنایی و جاده ها حضور دارند. این داوطلبان کمک قابل توجهی در زمینه های مختلف کرده اند، و فقط صرفه جویی که در انهدام خودروها به خاطر کاهش خشونت ها شده -- بدون در نظر گرفتن زندگی انسان های بیگناهی که از دست نرفته -- بسیار بیشتر از هزینه ای است که ماهانه برای قرارداد این افراد پرداخته می شود.
فرزندان عراق همچنین به کشف مواد منفجره و سلاح های دست ساز و چاشنی ها مواد منفجره کمک کرده اند. در واقع، همانطور که در جدول بعدی (اسلاید 6) نشان داده شده است، تعداد چاشنی هایی که تا این زمان در سال 2008 کشف کرده ایم، بسیار بیشتر از میزانی است که در تمام سال 2006 کشف کردیم. با در نظر گرفتن اهمیتی که فرزندان عراق دارند، به منظور انتقال این افراد به درون نیروی امنیتی عراق یا دیگر شکل های اشتغال با دولت عراق همکاری نزدیکی داریم، و تا کنون بیش از 21.000 تن از این افراد در نیروهای انتظامی و نظامی عراق یا دیگر مشاغل دولتی پذیرفته شده اند. این روند آهسته بوده است، ولی در دست اجرا است و ما کماکان آن را از نزدیک تحت نظر خواهیم داشت.
القاعده نیز به اهمیت فرزندان عراق پی برده است، و عناصر القاعده عراق مرتبا آنها را آماج حملات خود قرار داده است. ولی، این حمله ها -- علاوه بر استفاده القاعده از زنان، کودکان و افراد معلول برای انجام بمب گذارهای انتحاری -- موجب انزوای بیشتر القاعده عراق از مردم این کشور شده است. و تعقیب قاطع و سرسخت القاعده عراق، به همراه از دست دادن حمایت محلی در بسیار از نواحی، به میزان قابل توجهی موجب کاهش توان، تعداد، و آزادی عمل و جابجایی القاعده شده است. این جدول (اسلاید 7)، تاثیر فزاینده اقدامات انجام شده علیه القاعده عراق را نشان می دهد. همانطور که مشاهده می کنید، تعداد مناطقی را که در آن القاعده از حمایت مردم بهره می برد و محل امنی برای آن به شمار می رفت، به شدت کاهش داده ایم، البته کاملا روشن است که هنوز هم اقدامات بیشتری باید انجام گیرد.
ضمن ذکر این پیشرفت ها، باید اشاره شود که القاعده هنوز هم توان اجرای حملات مرگبار را دارد، و باید فشار بی وقفه خود را بر این گروه، بر شبکه هایی که در خارج از عراق از آن حمایت می کنند، و بر منابع مالی که آن را تقویت می کنند، ادامه دهیم. این جدول (اسلاید 8) راهبرد جامعی را که ما، عراقی ها، و شرکای بین المللی و همکاران سازمانی به کار می گیریم تا دسترسی القاعده به چیزهایی که نیاز دارد را کاهش دهیم، نشان می دهد. همانطور که مشاهده می کنید، شکست دادن القاعده در عراق مستلزم نه فقط اقدام از جانب نیروهای ضدتروریستی ما، بلکه نیازمند عملیات مهم و اساسی توسط نیروهای عادی ائتلاف و عراق، اقدامات اطلاعاتی و امنیتی پیچیده، مصالحه سیاسی، برنامه های اقتصادی و اجتماعی، طرح های عملیاتی اطلاعاتی و امنیتی، فعالیت های دیپلماتیک، استفاده از قواعد ضدتروریستی در عملیات مربوط به زندانیان، و بسیاری از دیگر اقدامات است. در ارتباط با این اقدامات، از آنجایی که عملیات نظارت اطلاعاتی و شناسایی (ISR) یک امر حیاتی برای موفقیت عملیات ما در عراق و جاهای دیگر است، از حمایت کنگره برای اختصاص منابع بیشتر اطلاعاتی و امنیتی، تجسسی، و شناسایی در متمم آتی بودجه قدردانی می کنم.
همزمان با مبارزه با القاعده عراق، باید به یاد داشته باشیم که انجام این کار نه تنها موجب کاهش منبع اصلی بی ثباتی در عراق می شود، بلکه همچنین موجب تضعیف سازمانی می شود که رهبران القاعده آن را به عنوان ابزاری برای گسترش نفوذ خود و دامن زدن به بی ثباتی در منطقه تلقی می کنند. اسامه بن لادن و آیمن الظواهری به شکل مستمر از سوء استفاده از اوضاع در عراق پشتیبانی کرده اند، و همچنین شاهد این امر بوده ایم که القاعده عراق در فعالیت های بی ثبات کننده در منطقه گسترده تر خاورمیانه شرکت داشته است.
به همراه نیروهای امنیتی عراق، اقدامات خود را بر گروه های ویژه نیز متمرکز کرده ایم. نیروی قدس ایران، با کمک حزب الله لبنان، این عناصر را تامین مالی می کند، آموزش می دهد، سلاح در اختیار آنها قرار می دهد و آنها را هدایت می کند. همین گروه ها بودند که دو هفته پیش حمله موشکی و خمپاره ای علیه مقر دولت در عراق را انجام دادند، که موجب کشته شدن افراد بیگناه و رعب و وحشت در پایتخت شد و واکنش نیروهای عراقی و ائتلاف را به دنبال داشت. رهبران عراقی و ائتلاف مکررا خواست خود را برای انجام وعده های داده شده توسط احمدی نژاد و رییس جمهوری دیگران رهبران ارشد ایران جهت توقف حمایت از گروه های ویژه ابراز کرده اند. ولی، اقدامات یانبارتوسط نیروی قدس ادامه داشته است، و رهبران عراقی اکنون خطراتی را که از جانب این گروه عراق را تهدید می کند، به وضوح تشخیص می دهند. همه ما باید اقدامات ایرانی ها را در هفته ها و ماه های آتی از نزدیک تحت نظر بگیریم، زیرا این اقدامات نوع رابطه ای را که ایران مایل است با همسایگان خود داشته باشد و ویژگی های حضور ایران در عراق در آینده را نشان خواهد داد.
نیروهای امنیتی عراق
از ماه سپتامبر گذشته نیروهای امنیتی عراق به طور مستمر توسعه یافته اند و تا آنجایی که توان و شرایط موجود در عراق اجازه داده است، مسئولیت های امنیتی را به نیروهای عراقی منتقل کرده ایم. در حال حاضر، همانطور که در این جدول (اسلاید 9) نشان داده شده است، نیمی از 18 استان عراق تحت کنترل نیروهای استانی عراق قرار دارند. بسیاری از این استان ها -- نه فقط استان های موفق در ناحیه دولت منطقه ای کردستان، بلکه تعدادی از استان های جنوبی نیز -- خوب عمل کرده اند. چالش هایی در برخی از استان های دیگر، از جمله البته بصره، پدیدار شده است. با این وجود، این روند ادامه خواهد داشت، و انتظار می رود که [این مسئولیت ها] در استان های انبار و قادسیه در ماه های آینده [به نیروهای عراقی] منتقل شود.
از ماه سپتامبر تا کنون، نیروهای عراقی به شکل قابل ملاحظه ای رشد کرده اند، و بیش از 540.000 نفر اکنون در نیروهای امنیتی عراق خدمت می کنند. تعداد تیپ های رزمی که توانایی رهبری عملیات را دارند، اگرچه با اندکی حمایت از جانب نیروهای ائتلاف، به بیش از 100 تیپ افزایش یافته است (اسلاید 10). با در نظر گرفتن این واقعیت که میزان تلفات نیروهای عراقی اخیرا سه برابر تلفات نیروهای ما بوده است، این واحدها اکنون سهم فزاینده ای از وظائف و مسئولیت ها را به عهده گرفته اند. البته، پس از پایان این عملیات، نظر به اینکه در برخی موارد نیازهای تعدادی از واحدها و فرماندهان برآورده نشده بود، بررسی های دقیقی در رابطه با این اقدامات به همراه شرکای عراقی خود انجام خواهیم داد، و برخی از ارزیابی های ما به همین دلیل احتمالا پایین تر از آنچه که انتظار می رفت، خواهد بود. با وجود این، عملکرد بسیاری از این واحدها خوب و قوی بود، به ویژه پس از اینکه جا افتادند و اعتماد به نفس پیدا کردند، و برخی از واحدهای عراقی نشان دادند که توانایی کاملا مناسبی برای انجام این اقدامات را دارند.
پایه و اساس پیشرفت های حاصل شده طی سال گذشته، پیشرفت هایی است که در نهادهای امنیتی عراق ایجاد شده است. یک پایگاه آموزشی تحت مدیریت عراقی ها که به شکل فزاینده ای قوی و قدرتمند شده است این امکان را برای نیروهای امنیتی عراق فراهم کرد تا در طول 16 ماه گذشته رشد کند، که کنون دارای 133.000 سرباز و پلیس است. و پیش بینی می شود این پایگاه آموزشی که کماکان در حال گسترش است، 50.000 سرباز دیگر عراقی و 16 تیپ ارتشی و عملیات ویژه، به همراه 23.000 پلیس و 8 تیپ کشوری پلیس، در ماه های باقیمانده در سال 2008 آموزش دهد.
علاوه بر این، وزارتخانه های امنیتی عراق به شکل مستمر در حال بالا بردن توانایی خود برای صرف بودجه های امنیتی هستند. همانطور که در این جدول (اسلاید 11) نشان داده شده است، مانند سال 2006، وزارتخانه های امنیتی عراق بیشتر از میزانی که ایالات متحده از طریق صندوق نیروهای امنیتی عراق (ISFF) ارائه کرده است، برای این این نیروها هزینه کرده اند. پیش بینی می کنیم که عراق بیش از 8 میلیارد دلار در سال جاری و 11 میلیارد دلار در سال آینده برای اقدامات امنیتی صرف خواهد کرد، و این پیش بینی اخیرا ما را قادر ساخت تا درخواست تخصیص بودجه برای صندوق نیروهای امنیتی عراق را از 1/5 میلیارد دلار به 8/2 میلیارد دلار برای سال مالی 2009 به میزان قابل ملاحظه ای کاهش دهیم.
در حالیکه نیروهای امنیتی عراق پیشرفت کرده و بهتر شده اند، هنوز آمادگی دفاع از عراق را یا حفظ امنیت در سرتاسر این کشور ندارد. عملیات اخیر در بصره نمایانگر پیشرفت هایی است که در توانایی نیروهای امنیتی عراق برای اعزام تعداد قابل ملاحظه ای از این واحدها، تجهیزات، و نیروهای جایگزین ظرف مدت بسیار کمی حاصل شده است؛ به طور قطع آنها توانایی اعزام یک لشگر از واحدهای نظامی و انتظامی ظرف مدت به این کوتاهی را در سال گذشته نداشتند. از طرفی دیگر، عملیات اخیر همچنین نمایانگر اقدامات نسبتا زیادی است که باید در زمینه تدارکات، افزایش توان نیروها، توسعه بخش کارکنان، و فرماندهی و کنترل انجام گیرد.
همچنین کماکان در حال کمک به عراق از طریق برنامه فروش تسلیحات نظامی ایالات متحده در خارج از کشور (FMS) هستیم. تا ماه مارس 2008، دولت عراق بیش از 2 میلیارد دلار تجهیزات و خدمات با منشا آمریکایی از طریق برنامه FMS خریداری کرده است. از ماه سپتامبر گذشته، و با حمایت شما از سازمان هایی که در پروسه FMS هستند، با اقدامات برنامه FMS برای حمایت از نیازهای ضروری دوران جنگ، تحویل این تجهیزات و خدمات بهتر شده است. یک مسئله دیگر در رابطه با همین موضوع، از کنگره تقاضا دارم تا تخصیص مجدد بودجه برای برنامه تحصیل و آموزش نظامی بین المللی را مورد رسیدگی قرار دهد؛ برنامه ای که از ارائه آموزش به رهبران ارشد و نیمه ارشد نظامی و غیرنظامی عراق حمایت می کند و یکی از اجزا مهم آموزش رهبرانی است که عراق در آینده به ایشان نیاز خواهد داشت.
چالش های پیش رو
در حالی که اوضاع امنیتی در بسیاری از نواحی بهبود یافته است و نیروهای امنیتی مقدار بیشتری از مسئولیت ها را به عهده می گیرند، اوضاع در عراق همچنان به حد زیادی پیچیده و چالش انگیز است. احتمال دارد که عراق با بازگشت مجدد اقدامات شورشی القاعده عراق مواجه شود یا احتمال دارد که برخی از گروه های شیعه دستور آتش بس مقتدی الصدر را نقض کنند و مجددا دست به اقدامات خشونت آمیز زنند. بازیگران خارجی، مانند ایران، می توانند به خشونت در داخل عراق دامن زنند، و اقداماتی که توسط دیگر کشورهای همجوار انجام می گیرد نیز می تواند موجب تضعیف اوضاع امنیتی در عراق شود.
طرفه آنکه که اکنون چالش های دیگری به دلیل بهبود اوضاع امنیتی به وجود آمده اند، که فرصت های جدیدی در زمینه پیشرفت سیاسی و اقتصادی و خدمات بهتر در سطح محلی، استانی، و کشوری ایجاد کرده است. ولی پیشرفت ها این انتظار را به وجود آورده اند که این پیشرفت ها ادامه خواهند داشت. در ماه هایی که در پیش رو است، رهبران عراق باید توان و ظرفیت دولت را تحکیم و تقویت کنند، بودجه را به اجرا گذارند، قوانین جدیدی را به تصویب رسانند، انتخابات استانی را برگزار کنند، یک همه پرسی انجام دهند، وضعیت مناطق مورد اختلاف را مشخص کنند، و آوارگان و پناهندگان را مجددا در داخل کشور اسکان دهند. این مسئولیت ها برای هر دولتی چالش انگیز است، چه برسد به دولتی که هنوز در حال توسعه است و تجربه جنگ را پشت سر گذاشته است.
برنامه واکنش اضطراری فرماندهان، صندوق واکنش اضطراری وزارت امور خارجه، و برنامه USAID ما را قادر می سازد تا به عراقی ها در پرداختن به این چالش ها کمک کنیم. برای تحقق این هدف مهم، محترمانه از شما می خواهم تا بودجه اضافی (CERP) را که در متمم بودجه درخواست کرده ایم تا ماه ژوئن تامین کنید. همانطور که پیش از این اشاره کردم، فقط دستمزدهای ماهیانه ای که به فرزندان عراق پرداخت می شود بسیار کمتر از خسارت هایی است که اکنون به خودروها به دلیل امنیت بهتر در جوامع محلی وارد می شود. امری که موجب دلگرمی است این است که اخیرا دولت عراق 300 میلیون دلار برای ما به عنوان "CERP عراق" تخصیص داده است تا، در حالیکه دولت عراق ظرفیتش را برای انجام این پروژه ها ایجاد می کنند، ما این پروژه ها را برای مردم عراق انجام دهیم. دولت عراق همچنین تعهد کرده است که مبلغ 163 میلیون دلار برای تقبل تدریجی قراردادهای فرزندان عراق، 510 میلیون دلار به منظور ارائه وام به شرکت های کوچک، و 196 میلیون دلار برای برنامه مشترک آموزشی، تحصیلی و ادغام مجدد پرداخت کند. دولت عراق وعده داده است که وجوه بیشتری در حین اجرای بودجه ای که دو ماه پیش به تصویب رسید، ارائه کند. با وجود این، در حینی که منابع مالی عراق به تدریج از کمک های مالی ما پیشی می گیرد، این امر بسیار مهم است که منابع ما ادامه داشته باشد.
توصیه ها
ماه گذشته، توصیه هایی را درباره مسیر حرکت به جلو در عراق به سلسله مراتب فرماندهی خود ارائه کردم. طی این فرایند تیپ رزمی بود، حفظ و افزایش پیشرفت هایی امنیتی است که برای به دست آوردن آن سخت تلاش کرده ایم. من بر لزوم ادامه همکاری با شرکای عراقی خودمان به منظور تامین امنیت مردم آن کشور و انتقال هر چه سریعتر مسئولیت ها به عراقی ها، تا آنجایی که شرایط اجازه می دهد، ولی بدون به مخاطره انداختن پیشرفت های امنیتی که حاصل شده است، تاکید ورزیدم.
مانند ماه سپتامبر، توصیه های من بر اساس ملاحظات عملیاتی و راهبردی است. ملاحظات عملیاتی شامل تشخیص و تصدیق مسائل زیر است:
• افزایش نیروهای نظامی موجب پیشرفت شده است، ولی این پیشرفت ها قابل بازگشت است؛
• نیروهای امنیتی عراق توانایی های خود را افزایش داده اند ولی هنوز باید بیشتر از این رشد کنند؛
• انتخابات استانی در پاییز آینده، بازگشت پناهندگان، آزاد کردن زندانیان، و اقدامات مربوط به حل اختلافات مرزهای استانی و اصل 140 بسیار چالش انگیز خواهند بود؛
• انتقال فرزندان عراق به نیروهای امنیتی عراق و دیگر اقداماتی که باید پیگیری شود نیازمند زمان و نظارت دقیق خواهد بود؛
• خارج کردن بیش از حد و بیش از اندازه سریع نیروها می تواند موجب به مخاطره انداختن پیشرفتی شود که در سال گذشته به دست آمده است؛ و
• اجرای اقدامات ضروری در عراق مستلزم تعداد قابل ملاحظه ای از نیروهای عادی و نیز نیروهای عملیات ویژه و تیم های مشورتی خواهد بود.
ملاحظات راهبردی شامل تشخیص و تصدیق موارد زیر است:
• فشار وارد شده بر ارتش آمریکا، به ویژه نیروهای زمینی، بسیار زیاد بوده است؛
• تعدادی از چالش های امنیتی در داخل عراق با تهدیدات قابل ملاحظه منطقه ای و جهانی نیز مرتبط هستند؛ و
• یک عراق شکست خورده عواقب بسیار جدی برای مبارزه بزرگتر بر ضد القاعده، برای ثبات منطقه ای، برای بحران انسان دوستانه ای که هم اکنون نیز در عراق وجود دارد، و برای تلاش برای مبارزه با نفوذ زیان بخش ایرانی ها در بر خواهد داشت.
پس از سبک و سنگین کردن این مسائل، به سلسله مراتب فرماندهی خود توصیه کردم که به کاهش نیروهای رزمی اضافه شده ادامه دهیم و اینکه، با خروج آخرین تیپ های رزمی اضافه شده در ماه ژوئیه، یک دوره 45 روزه را برای تثبیت و ارزیابی اوضاع در نظر بگیریم. در پایان این دوره، پروسه ارزیابی را به منظور بررسی شرایط موجود در عراق آغاز خواهیم کرد و، در طول زمان، تعیین خواهیم کرد که چه زمانی می توانیم توصیه های خود را برای کاهش بیشتر نیروها عرضه کنیم. این پروسه، با ارائه توصیه های بعدی برای کاهش بیشتر نیروها، در صورتی که شرایط اجازه دهد، یک پروسه مستمر خواهد بود. این رویکرد امکان ایجاد یک جدول زمانی را برای خروج نیروها فراهم نخواهد کرد؛ ولی، انعطاف پذیری را که ما در عراق به آن نیاز داریم تا بتوانیم پیشرفت های امنیتی هنوز هم شکننده ای را که سربازان ما برای دست یافتن به آن سخت مبارزه و فداکاری های بسیار کرده اند، ایجاد می کند.
با این رویکرد، دستاوردهای امنیتی سال 2007 و اوائل 2008 می تواند مبنایی برای برقراری تدریجی امنیتی پایدار در عراق ایجاد کند. این امر نه تنها برای میلیون ها شهروند عراقی حائز اهمیت است، بلکه برای تمام آنهایی که در منطقه خلیج [فارس] زندگی می کنند، برای شهروندان ایالات متحده، و جامعه جهانی نیز از اهمیت حیاتی برخوردار است. به وضوح این امر در راستای منافع ملی ما است که به عراقی ها در جلوگیری از آغاز فعالیت مجدد القاعده در قلب جهان عرب کمک کنیم؛ به آنها کمک کنیم تا در مقابل تجاوزهای ایران به قلمرو و حاکمیت آن کشور مقاومت کنند، از بروز مجدد خشونت های قومی-فرقه ای که می تواند از مرزهای عراق فراتر رفته و بحران کنونی پناهندگان را حتی وخیم تر سازد جلوگیری کند، و عراق را قادر سازد تا نقش این کشور را در اقتصادهای منطقه ای و جهانی گسترش دهد.
اظهار نظرهای پایانی
در پایان سخنانم، مایلم به طور فشرده درباره افرادی که به کشور ما در عراق خدمت می کنند، اظهارنظر کنم. انتظارات ما از ایشان و خانواده هایشان بسیار زیاد بوده است، و آنها فداکاری های بسیاری در این راه از خود نشان داده اند. آگاهی شخصی و شدید من از فشاری که آنها و کل این نیرو به عنوان یک مجموعه تحمل می کند، یکی از عوامل مهم در توصیه های من بوده است.
کنگره، قوه مجریه، و شهروندان آمریکا تلاش های بسیار زیادی برای حمایت از سربازان ما و عزیزان خود انجام داده اند، و همه ما از این بابت بسیار سپاسگزاریم. هیچ چیز برای کسانی که خود را در معرض خطر قرار می دهند مهم تر از این نیست که بدانند کشورشان به فداکاری های ایشان و خانواده هایشان ارج می نهد.
به راستی، تمام آمریکایی ها باید به مردان و زنانی که به کشور ما در عراق خدمت می کنند، و به شهامت، اراده راسخ، پایداری و ابتکار عملی که هر روز از خود نشان می دهند، افتخار کنند. بزرگترین افتخار خدمت به عنوان سرباز در کنار آنها است.
با تشکر فراوان.
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
