08 آوريل 2008

شهادت سفیر رایان کراکر در برابر کمیته خدمات نیروهای مسلح درسنا

8 آوریل 2008

آغاز متن

آقای رئیس، سناتور مک کین و اعضای کمیته

برای من حضور در برابر شما و ارائه برآوردی از تحولات سیاسی؛ اقتصادی و دیپلماتیک در عراق مایه افتخار است. هنگامی که من و ژنرال پترائوس در سپتامبر در برابر شما ظاهرشدیم، من داوری سنجیده خود را دایربر این که آیا هدفهای ما در عراق قابل تحقق هستند – آیا عراق می تواند به کشوری یکپارچه، با ثبات و برخوردار از دولتی برگزیده به شیوۀ دموکراتیک که براساس قانون رفتار کند، تبدیل شود؟ – ارائه کردم.

در سپتامبر من گفتم که مجموع تحولات سیاسی اقتصادی و دیپلماتیک عراق یک سیر صعودی را می پیماید، هرچند که شیب آن خط چندان تند نیست. تحولات 7 ماه گذشته در عراق احساس مرا نسبت به آن روند مثبت تقویت کرده است. چالش های عظیم همچنان به جای خود باقی هستند و پیشرفت غالبا حالت یکدستی ندارد و آهنگ آن به طرز ناراحت کننده ای کند است، اما پیشرفتی وجود دارد. ادامه این پیشرفت به تداوم قاطعیت و تعهد ایالات متحده نیاز دارد. آنچه که به دست آمده شایان اهمیت ولی در عین حال قابل برگشت است. پنج سال پیش مجسمه صدام حسین در بغداد سرنگون شد. احساس خوش بینانه آن لحظه مدت ها است که از میان برخاسته است. اما با قد برافراشتن عراق از میان خشونت های خردکننده سال 2006 و نخستین ماه های 2007، دلایلی برای پای بند ماندن به آن تعهد و سرمایه گذاری های عظیمی که ما چه با جان مردان و زنان جوان خود چه با منابع خویش انجام داده ایم وجود دارد. اجازه دهید من به تشریح تحولاتی که بر اساس آنها چنین قضاوتی را ارائه می کنم بپردازم.

آشتی: سیاست های ملی و استانی
نخست درسطح ملی به صورت تدوین قوانین و تحول وضع پارلمان عراق. در سپتامبر ما از این که عراق هنوز اقدامی در زمینه گذاراندن قوانین اصلی و بنیادی انجام نداده است دچار سرخوردگی بودیم. با این همه در ظرف چندماه گذشته پارلمان عراق قوانینی را در ارتباط با موضوعات آشتی و کشور سازی طراحی کرده، با قوت مورد بحث قرارداده و در بعضی موارد از تصویب گذرانده است. قانونی در مورد بازنشستگی مزایایی را در حق افرادی که قبلا به سبب خدمت در رژیم پیشین از آنها محروم شده بودند برقرار ساخته است. قانون پاسخگو بودن و عدالت (اصلاحات بعث زدایی) که پس از یک رشته مباحثات ممتد و غالبا بحث انگیز که نمایانگر تقویت روحیه آشتی بود، از تصویب گذشت و نیز قانون عفو که آثار فراوانی بر آن مترتب است.

قانون اختیارات استانی گام مهمی در جهت مشخص ساختن مناسبات بین دولت فدرال و دولتهای استانی است. از تصویب گذشتن این قانون مستلزم بحث پیرامون طبیعت دولت بود که از نظر پیچیدگی به بحث های دشوار در باره حقوق دولت در کشور ما شباهت داشت. قانون اختیارات استان ها همچنین برگزاری انتخاباتی را در اول اکتبر 2008 مقرر ساخت و قانون انتخابات که معیارهایی را برای انتخابات تعیین خواهد کرد، هم اکنون مورد بحث قراردارد. همه احزاب عمده پشتیبانی خود را از برگزاری چنین انتخاباتی اعلام داشته اند و زمینه را برای انتخابات ملی در اواخر سال 2009 فراهم خواهند ساخت.

در ماه ژانویه رأی شورای نمایندگان برای تغییر طرح پرچم عراق سبب شد که اکنون برای نخستین بار پرچم در همه نقاط کشور در اهتزاز باشد. از تصویب گذشتن بودجه 2008 عراق بااختصاص مبالغ بی سابقه ای به هزینه های سرمایه ای این موضوع را که دولت فدرال و دولت های استانی برای خرج کردن منابعی در اختیار خواهند داشت تضمین می کند. همه این کارها از سپتامبر به این سو تحقق پذیرفته اند. این قانون ها البته خالی از نقص نیستند و بسیاری از مسائل به نحوه اجرای آنها وابستگی دارند، اما گام های مهمی به شمار می روند.

همچنین ایجاد شورای نمایندگان عراق (CoR) به عنوان یک نهاد ملی واجد اهمیت است. درتابستان گذشته شورای نمایندگان عراق غالبا به کشمکش های فلج کننده ای بر سر رهبری و تشریفات کار گرفتار بود. این نهاد اکنون با موفقیت مشغول دست و پنجه نرم کردن با یک رشته مسائل پیچیده و در حال ارائه مجموعه هایی از نظرات در امر سازش و مابه الازاء های همراه با آن است. بحث های پارلمان عراق بیشتر در اطراف این که چگونه می توان مسائل مشکل را به شیوه عملی فیصله داد دور می زد و سیاست در عراق حالت سیال تری پیدا کرده است. با آنکه سیاست هنوز بر یک اساس و گرایش فرقه ای استوار است، ائتلافاتی میان فرقه ها در اطراف یک رشته از مسائل تشکیل شده است و گروه بندیهای فرقه ای که غالبا سد راه پیشرفت بودند دارای انعطاف بیشتری شده اند.

اجازه بدهید من در اطراف چیزهایی که ملموس نیستند نیزصحبت کنم: رفتارهای مردم و صحبت هایی که در میان رهبران عراقی در جریان است. در 2006 و 2007، بسیاری از افراد به صورتی قابل درک این پرسش را مطرح می ساختند که با نفرت موجود در میان فرقه های گوناگون آیا می توان از یک جنگ داخلی اجتناب کرد. جنبش بیداری سنی ها در استان الانوار که شجاعانه به مقابله با القاعده برخاست، همچنان به حفظ آرامش در منطقه و بیرون نگهداشتن القاعده ادامه می دهد. فلوجاه که زمانی نماد خشونت در عراق به شمار می رفت، اکنون یکی از امن ترین شهرهای عراق است. شهرهای مقدس نجف و کربلا بعد از طرد فعالیت های افراطی به وسیله مردم، از امنیت و رفاه اقتصادی فزاینده ای برخوردارند. رهبری روحانی – مرجع – که در نجف استقرار دارد نقشی بی سرو صدا ولی مهم در پشتیبانی از اعتدال و آشتی ایفا کرده است. در بغداد ما می توانیم ببینیم که مردم صرفا بر اساس وابستگی فرقه ای با هم به دشمنی برنمی خیزند. بهبود وضع امنیت طی ماه های گذشته فضای بدگمانی را کاهش داده و این امکان را که انسانیت بر هویت فرقه ای تفوق پیدا کند فراهم آورده است.

یک سال پیش هنگامی که من وارد بغداد شدم، نخستین دیدارم از یک ناحیه شهری در دُرّه که اکثریت ساکنان آن را سنی مذهبان تشکیل می دهند صورت گرفت. نیروهای افزوده شده تازه داشتند به محلات آنجا که در چنگ القاعده گرفتار بودند وارد می شدند. ساکنان همچنین از اقدامات شبه نظامیان افراطی شیعی حالتی وحشت زده داشتند. کمتر از یک سال بعد، در ماه فوریه، ده ها هزار زائر شیعی ازطریق خیابان های آن محلات برای بزرگداشت شهادت امام حسین عازم کربلا بودند. ساکنان سنی به آنها هنگام عبورشان غذا و آب تعارف می کردند و برخی هم به آنها در کار زیارت ملحق شدند .

اخبار عراق در روزهای اخیر تحت الشعاع وضع بصره بوده است. اگر به این وضع به صورت یک عکس فوری به صحنه های خشونت روزافزون و افراد مسلح نقابدار در خیابان ها بنگریم، به دشواری می توانیم چنین وضعی را مؤید و پشتیبان داستان مربوط به پیشرفت در عراق تلقی کنیم. برای استقرار کنترل کامل دولت بر خيابان های بصره و حذف گروه های افراطی و جنایتکار و گروه های شبه نظامی هنوز کارهای زیادی باید انجام گیرند.

هنگامی که از زاویه وسیعتری به این وضع نگاه شود، اهمیت تصمیم [دولت] عراق در پیکار با این گروه ها آشکار می گردد. نخست، دولتی که زیر رهبری نخست وزیر مالکی به اکثریت شیعه تعلق دارد، تعهد خود را نسبت به مقابله با جنایتکاران و افراط گرایان، صرفنظر از هویت فرقه ای آنها نشان داد. دوم، نیروهای امنیتی عراق هدایت این عملیات را در بصره و در شهر ها و شهرستانهای جنوب به عهده داشتند. عناصر انگلیسی و آمریکایی نقش مهمی ایفا کردند، اما این یک نقش کمکی بود، و باید هم چنین می بود.

عملیات بصره همچنین بنیان سیاست را در عراق تکان داده است. نخست وزیر اندکی قبل از این که من عازم واشنگتن شوم از بصره به بغداد بازگشت. او نسبت به تصمیم خود احساس اطمینان می کند و و مصمم است به پیکار را علیه گروه های غیر قانونی ادامه دهد، اما به همان نسبت مصمم است تا به درسهایی که آموخته شد با دقت توجه کند. کوشش های دولت علیه عناصر افراطی در میان شبه نظامیان شیعی از پشتیبانی وسیعی برخوردار است، چنانکه در 5 آوریل عملا تمام رهبران اصلی سیاسی عراق، از شیعه گرفته تا سنی و کرد این نکته را روشن ساختند.

آنچه همچنان به صورت موضوعی نامشخص باقی است رفتار گرایش صدری [هواداران مقتدی الصدر] و این نکته است که آیا عراقی ها می توانند به ایجاد دودستگی میان دیگر عوامل این گرایش و گروه های مورد پشتیبانی ایران ادامه دهند. تحول خطرناکی که بی درنگ به دنبال عملیات بصره روی داد چیزی بود که به صورت اتحاد مجدد میان "گروه های ویژه" و خط اصلی جیش المهدی (JAM) آشکار شد. ما همچنین شاهد فروپاشی بالقوه "توقف" عملیات نظامی به وسیله JAM بودیم. به موازات تداوم اوضاع، مقتدی صدر با صدور بیانیه ای کسانی را که سلاح های سنگین در اختیار دارند تقبیح کرد و اینها سلاح های مشخص "گروه های ویژه را شامل می شد. این بیانیه می تواند تمایز بین اعضای گرایش صدری را که نمی بایست تهدیدی به حال دولت عراق باشند، و اعضای "گروه های ویژه" را که خطر شدیدی به حال دولت به شمار می آیند، آشکار تر ساخت.

نتیجه ای که من می توانم از این نشانه ها استخراج کنم این است که برنامه راهبردی افزایش نیروها در حال اثربخشیدن است. این بدان معنی نیست که حمایت ایالات متحده باید بی پایان باشد و سطح و کیفیت درگیری ما نباید با گذشت زمان کاهش پیدا کند. بر مبنای چنین زمینه ای است که ما مذاکرات مربوط به روابط بین عراق و ایالات متحده را آغاز کرده ایم. در ماه اوت، پنج رهبر اصلی عراق خواستار مناسبات درازمدت ، مشتمل بر روابط اقتصادی، سیاسی، دیپلماتیک و همکاری امنیتی با ایالات متحده شدند. آنچه که کانون اصلی این روابط را تشکیل می دهد یک چهارچوب قانونی برای حضور سربازان آمریکایی نظیر حضور آنها درتقریبا 80 کشور دیگر در سرتاسر جهان خواهد بود.

عراقی ها مذاکره پیرامون این چهارچوب را به عنوان یک تاکید نیرومند بر حاکمیت عراق تلقی می کنند – که عراق را بر پایه ای مساوی با دیگر متحدان ایالات متحده قرار می دهد و شرم قرار گرفتن زیر مقررات فصل هفتم منشور را که در حال حاضر عملیات نیروهای ائتلاف بر اساس آن صورت می گیرد زایل می سازد. چنین موافقت نامه ای هم به سود عراق و هم به سود ما است. نیروهای عراق بعد از 31 دسامبر 2008 که قطعنامه سازمان ملل - در حال حاضر حضور این نیروها تابع این قطعنامه است – منقضی می شود، درعراق باقی خواهند ماند. سربازان ما به مجوزها و حمایت های اساسی برای ادامه عملیات خود نیاز دارند – و این موافقت نامه چنان مجوزها و حمایت هایی را فراهم خواهد آورد.

موافقت نامه مورد بحث پایگاه های دائمی [برای نیروهای آمریکا] در عراق به وجود نخواهد آورد و ما پیش بینی می کنیم که به شکل صریحی آنها را منتفی خواهد ساخت. در موافقت نامه سطح حضور سربازان مشخص نخواهد شد و دست دولت بعدی را نخواهد بست. هدف ما این است که رئیس جمهوری بعدی با تکیه بر یک اساس استوار که بتواند پایگاهی برای تصمیمات سیاست گذاری او باشد، دوره تصدی خود را آغاز کند و این درست همان کاری است که موافقت نامه انجام خواهد داد. به موازات پییشرفت مذاکرات در هفته ها و ماه های بعدی، کنگره در جریان امر گذاشته خواهد شد.

آقای رئیس، چالش های مهمی همچنان در عراق وجود دارند. یک کابینه تقویت شده، هم برای حفظ موازنه سیاسی و هم به خاطر بهبود ارائه خدمات به مردم عراق مورد نیاز است. چالش های عظیمی در برابر حکومت قانون قد برافراشته اند که از میان آنها بویژه باید به فساد اشاره کرد. اختلاف مرزها و خط کشی های مورد نزاع در درون کشور – فرایند پیش بینی شده در ماده 140 – باید فیصله یابد. بازگشت پناهندگان و وضع کسانی که در داخل کشور جابه جا شده اند باید تحت مدیریت قرار گیرد. حقوق زنان و اقلیت ها باید بهتر محافظت شود. عراقی ها از چالش هایی که پیش روی آنها است آگاهی دار ند و برای از میان برداشتنشان در تلاشند.

پیشرفت سیاسی عراق حالت خطی (LENEAR) نخواهد داشت. تحولاتی که روی هم رفته مثبت هستند می توانند پی آمدهای غیرمنتظر و بی ثبات کننده ای داشته باشند. تصمیم برگزاری انتخابات استانی – که برای دموکراسی عراق و امنیت آن در دراز مدت جنبه حیاتی دارد – تنش های جدیی نیز پدید خواهد آورد. برخی از خشونت هایی که ما اخیرا در جنوب عراق شاهد بوده ایم نمایانگر تغییر عناصر تاثیرگذار در داخل جامعه شیعه در اثر تغییر زمینه های سیاسی و امنیتی هستند. این نقاط عطف آسيب پذیر بودن وضعیت عراق را آشکار می کنند، ولی اگر ما بروز هرخشونتی را به عنوان نشانه ای برای عقب گرد تلقی کنیم در اشتباه خواهیم بود.

اقتصاد و ظرفیت سازی
در سپتامبر من به پیشرفت هایی را در اقتصاد عراق ودر کوشش های کشور برای ظرفیت سازی به نحوی که به خدمات موثرتری از سوی حکومت بیانجامد به شما گزارش دادم. عراقی ها باتکیه بر این پیشرفت ها طی ماه های گذشته کارهایی انجام داده اند که آشکارترین اثر آن در رونق مجدد بازارهای در سرتاسر عراق و بازگشایی کسب و کاهاریی که از مدتها پیش تعطیل شده بودند به چشم می خورد. به موجب یک نظر سنجی که توسط مرکز بین المللی کارآفرینی خصوصی صورت گرفته، 78 در صد صاحبان کسب و فعالیت های اقتصادی در عراق انتظار رشد قابل توجه اقتصاد عراق را طی دو سال آینده دارند.

با بهبود امنیت و افزایش هزینه های دولت، صندوق بین المللی پول پیش بینی می کند که تولید ناخالص داخلی عراق طی سال جاری 7 درصد رشد واقعی خواهد داشت و تورم مهار خواهد شد. دینار عراقی وضع نیرومند خود را حفظ کرده و و بانک مرکزی کاهش نرخ های بهره را آغاز نهاده است.

در بودجه 2008 عراق 13 میلیارددلار به بازسازی اختصاص یافته و 5 میلیارد دلار مازاد بودجه که حاصل درآمدهای صادرات است طی تابستان جاری در امور زیربنایی و تداوم خدمات برای عراقی هایی که در نیاز مبرم به سر می برند سرمایه گذاری خواهد شد. این هزینه ها به سود ایالات متحده نیز تمام خواهد شد، چون دولت عراق اخیرا تصمیم خود را به خرید 40 هواپیمای بازرگانی را به مبلغ 5 میلیارد دلار از ایالات متحده اعلام داشته است.

از آنجا که عراق در حال حاضر در تلاش به دست آوردن منابع مورد نیاز برای تامین آجر و ساروج ساختمان ها از محل صادرت نفت است، اولویت ما به بر توسعه ظرفیت و تاکید بر توسعه محلی از طریق شبکه های بازسازی استانی ما (PRTs) و مشاوران دولتی متمرکز شده است. دوران تامین بودجه امور زیربنایی عراق توسط ایالات متحده سپری شده است. ما در صدد حصول اطمینان از این موضوع هستیم که کمک ما در مشارکت با عراقی ها بر منابع خود عراق متکی باشد. 25 شبکه بازسازی ما در سراسر عراق برای بهبود ظرفیت های حکومترانی محلی، بویژه در طراحی بودجه و به مورد اجرا گذاشتن آن کوشش کرده اند. آنها همچنین برای کمک به ایجاد ارتباط بین دولت های استانی و دولت فدرال در تلاش بوده اند. شبکه های بازسسازی ما در ایجاد توانایی ها بسیار موثر بوده اند و ما در تلاشیم تا در جریان جابجایی نیروهای ما توانایی کار آنها همچنان حفظ شود. مبالغ نسبتا کوچکی که آنها از طریق صندوق های پاسخ سریع خرج کرده اند تاثیر بزرگی در جوامع محلی داشته و پشتیبانی کنگره از این برنامه، همانگونه که در تقاضای تمدید بودجه 2008 برای دیگر برنامه های حیاتی هم درچهارچوب جنگ جهانی علیه ترور مصداق داشته، واجد اهمیت است.

عراق به طرز فزاینده ای از منابع خود برای حمایت ازطرح ها و برنامه هایی که ما ایجاد کرده ایم استفاده می کند. عراق نزدیک به 200 میلیون دلار به خاطرپشتیبانی از برنامه آموزش حرفه ای برای شهروندان علاقه مند که در کنار ما در جنبش بیداری به پا ایستادند صرف کرده است. مشاوران ما در زمینه کمک فنی به جریان مربوط به تدارکات جدید برای وزارت نفت عراق یاری رسانده اند. ما مشخصات فنی را که شرکت نفت دولتی عراق بر اساس آنها اسکله های جدید صادرات نفت و خط لوله های زیر آب را با صرف هزینه ای بیش از یک بیلیون دلارخواهد ساخت ارائه داده ایم. و در بغداد، طی سه ماهه اخیر شهرداری اقدامات خود را برای به عهده گرفتن قراردادهایی به ارزش 100 میلیون دلار که ما تحت عنوان برنامه تثبیت جامعه سرپرستی می کردیم توسعه بخشیده است.

مانند بسیار چیزهای دیگر، اقتصاد عراق نیز آسیب پذیر و به عقب بازگشتنی است و چالش هایی که در پیش روی آن قرار دارند واقعی هستند. عراق به ادامه کار خود در بالابردن ظرفیت دولت، گذاراندن قانون هیدروکربن، بهبود تولیدو توزیع برق، بهبود محیط برای سرمایه گذاری خارجی و داخلی، ایجاد مشاغل دراز و کوتاه مدت و پرداختن به مسائل ساختاری و اقتصادی در بخش حیاتی کشاورزی نیازمند است. ما همراه با دیگر شرکای بین المللی ، از جمله سازمان ملل متحد و بانک جهانی، به عراقی ها در حالیکه آنها با این دستور کار چالش انگیزدرگیرهستند، کمک خواهیم کرد.

نیروی محرکه منطقه ای و بین المللی
سال گذشته همزمان با تقویت وضع امنیتی، ما با تمرکز کار خود بر توسعه درگیری سازمان ملل متحد در عراق به تقویت دیپلماتیک نیز دست زدیم و هدایت پیمان بین المللی را با عراق به عهده گرفتیم. از این طریق ما جریان [مشارکت] همسایگان را به وجود آوردیم که به عنوان یک گروه تماس برای ارائه خدماتی به عراق عمل خواهد کرد.

سازمان ملل متحد از اختیار گسترده ای که به هیات کمک کننده سازمان در عراق (UNAMI) اعطا شده سود جسته تا دامنه فعالیت های خود و تعداد کارکنانش را افزایش دهد. UNAMI تحت رهبری پرتحرک جدید خود در حال ایفای نقشی اساسی در فراهم ساختن مقدمات انتخابات استانی و تدارک کمک فنی برای فیصله دادن به اختلافات بر تعیین حدود و ثغور داخلی است. کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان، کارکنان بین المللی خود را به عراق بازگردانده است تا به بازگشت افراد جا به جا شده در داخل و نیز بازگشت پناهندگان کمک کنند. پیمان بین المللی با عراق یک چهارچوب پنج ساله برای اصلاح اقتصاد کشور و رسیدن به مرحله خودکفایی را در ازاء چشم پوشی از دیون دوران صدام حسین که سررسید آنها مدتها قبل فرا رسیده بود، تدارک می بیند. مقدمات کار گردهمایی کشورهای عضو پیمان در سطح وزیر طی ماه آینده در سوئد در جریان است.

همسایگان عراق نیز این نکته را که دارای منافع عمده ای در آینده عراق هستند درک می کنند. ترکیه میزبانی دومین نشست همسایگان عراق را در ماه نوامبر به عهده داشت و کویت میزبانی سومین گردهمایی را در این ماه عهده دار خواهد بود. این کنفرانس بسط یافتۀ همسایگان افزوده بر همۀ همسایگان عراق، پنچ عضو دائم شورای امنیت، اعضای جامعه عرب و گروهG8 را نیز در بر خواهد گرفت.

پشتیبانی از جانب پایتخت های عرب نیرومند نبوده است وباید به خاطر عراق و به خاطر منطقه بهتر شود. اعلام اخیر بحرین دایر بر بازگرداندن سفیر خود به عراق اقدامی نیکویی است وباید از طرف دیگر کشورهای عرب نیز مورد اقتدا قرار گیرد. عراق کشوری با قومیت های چندگانه است، اما در عین حال یکی از اعضای مؤسس جامعه عرب و بخش جدایی ناپذیری از جهان عرب نیز به شمار می رود. ماه گذشته عراق میزبانی یک اتحادیه پارلمانی را به عهده داشت و رهبران پارلمان های عرب و شوراهای مشورتی را برای نخستین گرد همایی بزرگ بین کشورهای عرب از 1990 به این سو به عراق کشاند. این نکته در خور ذکر است که گردهمایی در شهر کردنشین اربیل، در زیر پرچم تازه طراحی شده عراق تشکیل شد و نمایانگر رونق اقتصادی شایان توجه منطقه کردنشین عراق و حضور دولت فدرال عراق بود. امیدواری ما این است که این گردهمایی ارتباط بیشتری را از طرف اعراب با عراق تشویق کند و ما انتظار داریم که کوشش های نخست وزیر مالکی علیه شبه نظامیان افراط گرای شیعی در بصره مورد پشتیبانی کشورهای عرب قرار گیرد.

حضور سازمان تروریستی حزب کارگران کردستان ترکیه (PKK) در کوهستان های دوردست عراق در امتداد مرز ترکیه موجب بروز تنش میان عراق و ترکیه شده وبه عملیات عبور از مرز توسط ترکیه در ماه فوریه و از ان جمله حرکت نیروی زمینی ترکیه به سوی خاک عراق انجامیده . در همان حال هر دو کشور برای تقویت مناسبات خود در تلاش هستند چنانکه در ماه مارس جلال طالبانی رئیس جمهوری ترکیه دیدار موفقیت آمیزی از ترکیه داشت.

سوریه نقش دوپهلویی را در این میان بازی می کند. ما شاهد مدارکی دال بر کوشش هایی برا ممانعت از ورود برخی از جنگندگان خارجی که از راه ترکیه خود را به عراق می رسانند بوده ایم، اما دیگر این جنگندگان به کار خود در عبور از مرز همچنان ادامه می دهند. سوریه همچنین افرادی را که برای شورشیان عراق پشتیبانی مالی تامین می کنند در خاک خود پناه می دهد.

ایران به تلاش های خود در جهت متزلزل ساختن مساعی دولت عراق برای ایحاد یک کشوربرخوردار از امن و ثبات از طریق تقویت و آموزش عناصر جنایتکار شبه نظامی که در گیر خشونت علیه نیروهای امنیتی عراق، نیروهای ائتلاف و افراد غیرنظامی هستند، ادامه می دهد. دامنه نفوذ زیانبار ایران به طرز چشمگیری در جریان زدو خوردها عناصر وابسته به گروه های شبه نظامی که به وسیله ایران مسلح شده و اموزش دیده اند، در بصره و بغداد مشاهده گردید. هنگامی که پرزیدنت [بوش] افزایش نیروها را در عراق اعلام داشت، متعهد شد که در صدد از میان برداشتن شبکه های مرگبار متکی به پشتیبانی ایران در در داخل عراق برآید. اکنون ما بیش از گذشته در باره این شبکه ها و سرپرستان آنها از نیروی قدس دارای اطلاعات هستیم و به اقدامات تعرضی خود برای ریشه کن ساختن آنها ادامه می دهیم. در همان زمان ما از برقراری مناسبات سازنده میان ایران و عراق پشتیبانی می کنیم و در یک جریان سه جانبه مذاکرات برای بحث پیرامون وضع امنیت در عراق شرکت می کنیم. ایران در برابر خود انتخابی دارد که باید انجام دهد.

نگاه به سوی آینده
تقریبا همه چیز در ارتباط با عراق دشوار است. این دشواری در حالی که عراق با ضربات آسیب ها ی ناشی از 35 سال حکومت تمامت خواه بعثی دست به گریبان است ادامه خوهد داشت. اما دشوار به معنای این نیست که چاره ای برای آن وجود ندارد. روند سیاسی اقتصادی چند ماه گذشته در این زمینه واجد اهمیت بوده است. با این همه من باید بر این نکته تاکید کنم که دست آورد ها آسیب پذیر و به عقب بازگرداندنی است. آمریکاییان در عراق هم با خون و هم با منابع خود سرمایه گذاری عظیمی کرده اندو حق دارند بپرسند که آیا اکنون زمان آن فرارسیده که از معرکه خارج شوند و بگذارند عراقی ها خودشان هرکاری می خواهند بکنند. عراق دارای این توان بالقوه هست که به یک دموکراسی باثبات، مرکب از چندین قومیت و چندین فرقه دینی در زیر حکومت قانون تبدیل شود. این که آیا چنین توان بالقوه ای می تواند به تحقق بپیوندد یا نه در وهله آخر به مردم عراق بستگی خواهد داشت. با تمام این احوال پشتیبانی ما همچنان دارای یک نقش حیاتی خواهد بود. من در ماه سپتامبر گفتم که نمی توانم موفقیت را در عراق تضمین کنم، این سخن امروز همچنان مصداق دارد، با این تفاوت که من فکر می کنم [به هدف] نزدیکتر شده ایم. من همچنان بر سر این اعتقاد باقی هستم که عزیمت ما در یک شمار بزرگ [از عراق] شکست را به دنبال خود خواهد آورد و ما باید در مورد این که این شکست چه معنایی در بر خواهد داشت با خودمان صریح و روراست باشیم.

القاعده در عراق در حال عقب نشینی است اما شکست نخورده است. رهبران القاعده درکمین هر نوع فرصتی هستند که بتوانند خود را همچنان در آنجا نگاه دارند. اسامه بن لادن عراق را یک "پایگاه کامل" توصیف کرده است و این خود هدف بنیانی القاعده را دایر بر مستقرساختن خود در جهان عرب به ما یادآوری می کند. القاعده تقریبا در عراق در کار خود توفیق یافت. ما نباید برای آن فرصت دوباره ای فراهم کنیم.

و این فقط القاعده نیست [که از عقب نشینی آمریکا] بهره مند خواد شد—ایران به طور علنی اعلام داشته که هر خلائی را که در عراق باقی بماند پر خواهد کرد و شبه نظامیان افراط گرا باردیگر موقعیت خود را مستحکم خوهند کرد. ما دوهفته پیش در بصره و بغداد شاهد چنین وضعی بودیم. و درهمه جریان ها مردم عراق به میزانی به مراتب بیش از آنچه ما تاکنون دیده ایم دچار آسیب خواهند شد. جنگ و جدالهای طولانی با پی آمدهای ویرانگر برای منطقه و برای جهان ممکن است به کشورهای همسایه کشیده شود.

آقای رئیس، با تمام عظمتی که رویدادهای پنج سال گذشته در عراق داشته اند، عراقی ها، آمریکاییان و جهانیان سرانجام ما را بر اساس آنچه روی خواهد داد و نه آنچه روی داده است مورد قضاوت قرار خواهند داد. در پایان کار آنچه که ما پشت خود به جا خواهیم گذشت مهمتر از این خواهد بود که ما چگونه وارد این ماجرا شدیم. مسیر کنونی ما مسیر دشواری است ولی در حال اثربخشیدن است. پیشرفت واقعی است، هرچند که هنوز آسیب پذیر است. ما باید در کنار آن باقی بمانیم .

در ماه های آینده ما کمک به عراقی ها را در حالی که آنها گامهایی را در جهت آشتی و پیشرفت اقتصادی دنبال خواهند کرد ادامه خواهیم داد. با گذشت زمان این جریان به طور فزاینده ای به یک جریان عراقی تبدیل خواهد شد، و اینطور هم باید باشد. کوشش ما بر این متمرکز خواهد بود که بر یکپارچگی عراق چه از نظر داخلی و چه در سطح بین المللی بیفزاییم، به نهادهای عراقی، چه محلی و چه ملی مدد رسانیم تا موجبات تقویت جریان سیاسی و ارتقاء فعالیت های اقتصادی فراهم آید؛ از کوشش های سازمان ملل متحد در حال که عراقی ها دراواخر سال انتخابات ملی خود را بر گزار می سازند حمایت کنیم. این کوشش ها به یک تعهد تقویت شده غیرنظامی و پشتیبانی مستمر کنگره و مردم آمریکا نیاز خواهند داشت.

در پایان، آقای رئیس، من می خواهم از تمام کسانی به کشور ما در عراق خدمت می کنند، چه نظامی و چه غیر نظامی، قدردانی و سپاسگزاری کنم. شجاعت و تعهد آنها به بهای فداکاری عظیم موجب برانگخیتن تحسین برای همه آمریکایی ها شده است. آنها بی شک تحسین مرا با خود دارند و با آنها همراه بودن یک افتخار است.

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.