27 سپتامبر 2007

چگونه آمریکاییان آیین های عبادی ماه رمضان را به جای می آورند

دفتر برنامه های اطلاعات بین الملل - رونوشت گفتگوی اینترنتی یو. اِس. اینفو - تاریخ: 26 سپتامبر

آغاز متن

وزارت امور خارجه آمریکا
مهمان: سیما متین و ویلیام لورانس
تاریخ: 26 سپتامبر 2007
زمان: 10 صبح به وقت شرق آمریکا (14 به وقت گرینویچ)

مدیر برنامه: شرکت کنندگان عزیز، ما مشتاقانه منتظر سؤالات شما هستیم. با خوشوقتی اعلام می کنیم که ویلیام لورانس نیز در این گفتگوی اینترنتی در کنار سیما متین حضور خواهد داشت. برای اطلاعات بیشتر لطفا ً زندگینامه او را مطالعه کنید.
همگی به گفتگوی اینتر نتی امروز خوش آمدید! به لحاظ تعداد سؤالات، ما این گفتگو را زودتر از زمان تعیین شده آغاز می کنیم. سیما متین به زودی حضور خواهد یافت. بیل لورانس در ساعت 14 به وقت گرینویچ به ما خواهد پیوست.
سیما متین: سلام – من سیما متین هستم و از این که دوباره در این جا هستم و می خواهم درباره رمضان گفتگو کنم خیلی خوشوقتم. رمضان مبارک!

سؤال [محمود]: سلام و علیکم. نام من محمود بلحیمر است، من خبر نگار هستم و در روزنامه ی الخبر الجزایر کار می کنم. من دوبار به آمریکا سفر کرده ام، اما هیچ کدام در ماه مبارک رمضان نبوده است. می خواستم بدانم شما به عنوان مسلمان در این ماه چه احساسی دارید، مخصوصا ً زمانی که مردم اطراف شما رفتارشان متفاوت است؟ آیا مسلمان بودن در آمریکا به خصوص بعد از 11 سپتامبر آسان است؟ از قبل تشکر می کنم، برایتان ماه رمضان خوبی آرزو دارم. محمود بلحیمر

جواب [سیما متین]: محمود، از سؤالتان ممنونم و رمضان مبارک! از آن جا که من در ایالات متحد متولد شده و همین جا بزرگ شده ام، رمضان را در این کشور تجربه کرده ام – به استثنای مدتی که به دلیل مأموریت شغلی درخارج از کشور، در عربستان سعودی بودم. ماه رمضان در آمریکا به طور باور نکردنی برای من خاص است، به دلیل این که به خاطر تغییر نکردن ساعات کاری و درسی، بیشتر متوجه روزه گرفتن، عبادت و تأملات در این ماه هستم. زندگی عادی ادامه دارد و با این حال این موضوع مرا از به جای آوردن یکی از دستورات مهم اسلام باز نمی دارد. خیلی از ما ساعات معمول کار خود را سپری می کنیم و بعد به خانه و نزد خانواده برای افطار برمی گردیم، و یادر تعطیلی آخر هفته در مساجد محل یا در خانه افطار می کنیم. ما نماز های خاصی برای ماه رمضان داریم – نماز تراویح - که شب ها در بسیاری از مساجد آمریکا برگزار می شود. این ماه، ماه خیرات و صدقه هم هست و بسیاری از مسلمانان به طرق گوناگون وقت خود را داوطلبانه به امور خیر اختصاص داده و یا صدقه می دهند.
در مورد احساس من نسبت به این که کسی از اطرافیان من روزه نمی گیرد – من همیشه شاهد بوده ام که دوستان و همکاران غیر مسلمان من در ماه رمضان همدلی زیادی با من می کنند. در کالج، به یاد دارم دوستان غیر مسلمانم مایل بودند روزه گرفتن را همراه با من تجربه کنند یا دست کم صبر می کردند تا موقع افطار با من شام بخورند. در محل کار، خیلی از همکارانم سعی می کنند در حضور من چیزی نخورند و ننوشند و من همیشه اصرار می کنم که این موضوع را لازم نیست رعایت کنند، ولی از ملاحظه و با فکری آن ها خیلی تحت تأثیر قرار می گیرم. در واقع، چند روز پیش از رییسم پرسیدم آیا می توانم چند روز آخر ماه رمضان را مرخصی بگیرم، و او گفت "البته" و بعد گفت که اگر بخواهم می توانم حتا ساعات کارم را هم تغییر بدهم. بنابراین، اگر در ماه رمضان در یک کشور اسلامی هم نباشیم، باز هم از همدلی و تشویق دوستان و همکارانمان برخورداریم.

س [سانوگو27]: می شود کمی در مورد قاطی شدن مسلمانان با جامعه آمریکا صحبت کنید، آیا این کار آسان بود؟

ج [سیما متین]: از این سؤال شما ممنونم. یکی شدن با جامعه آمریکا، صرف نظر از زمینه قومی یا دینی، بسیار آسان است. همان طور که می دانید، تاریخ آمریکا دقیقا ً از همین حکایت دارد – مهاجران از سرزمین های مختلف به این کشور آمده اند و موفق شده اند بعد از گذشت یک نسل با این جامعه یکی شوند. البته، این مستلزم آن است که مهاجران مایل باشند از راحتی های محیط فرهنگی خود جدا شده و در جامعه محلی جذب شوند. من فکر می کنم مهمترین بخش یکی شدن با جامعه آمریکا، درک این مطلب است که شما آمریکایی هستید و خود را از مسیر اصلی جامعه جدا نمی دانید. آمریکایی ها اکثرا ً، از جمله مهربان ترین و صمیمی ترین مردم دنیا هستند.

س [دینارا، ترکمن آباد]: آیا دانش آموزانی که حجاب دارند می توانند در آمریکا به مدرسه بروند؟ من شنیده ام در فرانسه اجازه ندارند با حجاب به مدرسه بروند.

ج [سیما متین]: سلام دینارا. می خواهم برای مطرح کردن این سؤال از تو تشکر کنم. بله، دانش آموزان مسلمان آمریکایی که حجاب دارند می توانند به مدرسه بروند. ما در آمریکا از موهبت های زیادی برخوردار هستیم که به دلیل قانون اساسی کشورمان، مسائل کشورهای دیگر را نداریم. من هرگز تا به حال نشنیده ام که داشتن حجاب در آمریکا مشکلی ایجاد کرده باشد. من همیشه سعی می کنم مطمئن باشم که مردم با من راحت هستند – من به کسانی که احساس می کنم نمی دانند چه برخوردی باید با من داشته باشند، لبخند می زنم و با آن ها صحبت می کنم. سوءتعبیر هایی در مورد حجاب بوده، و امیدوارم که تغییر کند. به نظر من مهم است مردم بدانند که برای خیلی از ما در آمریکا – این یک انتخاب شخصی است – و چیزی نیست که والدین یا همسران ما آن را به ما تحمیل کرده باشند، و غیره.
من فکر می کنم داشتن حجاب در آمریکا، به دلیل گوناگونی موجود و احترام به فرهنگ های دیگر، آسان تر است . همین طور قوانین ما، که از آزادی مذهب حمایت می کنند و علیه هر نوع تبعیضی می باشند، دلایل مهمی هستند که من فکر می کنم استفاده از حجاب را در آمریکا آسان تر از کشور های دیگر می کند.

س [کامیلا، عشق آباد]: من می دانم که آخرین روز ماه رمضان را به عنوان یک روز تعطیل جشن می گیرند. در آمریکا برای جشن گرفتن این روز چه سنت هایی وجود دارد؟ مایل هستم درمورد تفاوت های میان آمریکا و کشورم صحبت کنم.

ج [سیما متین]: سلام کامیلا. آخرین روز ماه رمضان در آمریکا تعطیل نیست، اما خیلی از ما سنت هایی خاص برای گرامیداشت آخرین روز ماه رمضان داریم. بعضی از مردم در این آخرین روز به دعا می پردازند و در مورد ماهی که گذشته، تعمق می کنند و از خدا می خواهند تا فرصت داشته باشند ماه رمضان آینده را هم ببینند. بعضی دیگر مهمانی هایی ترتیب می دهند و زنان دور هم جمع می شوند، می خوانند، می رقصند، غذا های سنتی می خورند، دست هایشان را حنا می بندند، و در مورد این که روز عید چه به تن کنند، صحبت می کنند. از آن جا که مسلمانان آمریکا متعلق به کشور های مختلف جهان هستند، سنت ها گوناگون است – اما شادی و شعف یکسان می باشد.
روز بعد، عید فطر است – خانواده ها برای شرکت در نماز جماعت به مساجد محل می روند و بقیه روز را به دید و بازدید با خانواده و دوستان می پردازند. در بعضی خانواده ها، سنت این است که به بچه ها عیدی یا پول می دهند و گاهی میان بزرگسالان هم هدایایی رد و بدل می شود، اما در این روز مهم این است که دور هم جمع می شوند و به شادی، گذراندن یک ماه کامل روزه داری را جشن می گیرند.

س [یاسر خلیل]: سلام خانم و آقای عزیز، رمضان مبارک. متشکر می شوم که به سؤالات زیر پاسخ دهید. آیا مسلمانان آمریکا دوستان و همسایگان را در سحری خود شریک می کنند؟ آن ها از این رویداد های مبارک چگونه در استحکام روابط خود با دیگر آمریکاییان استفاده می کنند؟ فکر همیشگی من این است که مسلمانان آمریکایی چه وجوه مشترکی با همشهریان غیر مسلمان خود، مخصوصا ً مسیحیان و یهودیان پیدا می کنند؟ من شنیده ام که بعضی از آن دوستان، بعد از بحران 11 سپتامبر از مسلمانان حمایت کرده اند. جواب به این سؤالات، در صورتی که کامل باشد، به من کمک خواهد کرد در مورد راه حل مشکلاتی که میان جهان اسلام و آمریکا وجود دارد، مطالبی بنویسم. (منظورم مشکلات فرهنگی است). متشکرم. یاسر خلیل، پژوهشگر و خبرنگار مصری.

ج [سیما متین]: رمضان مبارک، یاسر. از سؤالات شما خیلی تشکر می کنم. بله، مسلمانان آمریکا ، دوستان و همسایگان خود را در افطار سهیم می کنند. اما این فقط مسلمانان آمریکایی نیستند که مردم را به افطار دعوت می کنند، در واقع، بعضی از دوستان غیر مسلمان من، مرا برای افطار به منزلشان دعوت کرده اند. همین اواخر، یکی از عزیزترین دوستان من، مرا برای افطار به خانه اش دعوت کرد و گفت که او و همسرش (که هر دو غیر مسلمان هستند) غذا را با گوشت حلال خواهند پخت که آن را مخصوص این موقعیت خریداری کرده اند. من از مهربانی آن ها بسیار تحت تأثیر قرار گرفتم.
این در جواب نظریه "وجوه مشترک" است که شما مطرح کردید – زیبایی زندگی در آمریکا، زیستن در کنار مردمی است که به اقوام و ادیان مختلف تعلق دارند. همان طور که دوستان، همکاران، و همسایگان غیر مسلمان من در ماه رمضان و عید فطر در کنار من خوشحالی می کنند، من هم هنگام کریسمس و هانوکا در شادی آن ها شرکت می کنم. من در این فرصت ها به آن ها تبریک می گویم و حتا با یک دیگر هدایایی رد و بدل می کنیم. من خیلی شانس داشته ام که توانسته ام در تعدادی از جشن های آن ها شرکت داشته باشم. با تجربه کردن این موقعیت ها در کنار یکدیگر، می توان بیشتر به شباهت ها و فصول مشترک توجه کرد.

س [روکیه]: در کشوری که دارای اقلیت مسلمان است، مسلمانان چگونه آیین های رمضان را به جای می آورند، آیا با مشکلی روبرو نیستند؟ آیا امکان انجام مناسک روزانه و خواندن نماز را دارند؟ برای افطار می توانند به موقع برسند؟ روکیه، نایروبی

ج [سیما متین]: از سؤالتان ممنونم. در تجربه شخصی خودم، (الحمدالله) تا به حال رییسی نداشته ام که مرا درک نکرده باشد. هر زمان که باید نماز بخوانم، در دفترم را می بندم، و به آرامی نمازم را می خوانم – چه رمضان باشد و چه نباشد. من همیشه برای افطار به موقع به خانه رسیده ام ، و همین چند روز پیش که کارم بیشتر از مواقع عادی به طول انجامید، رییسم اصرار داشت که برای رسیدن به موقع برای افطار، به خانه بروم. من در این مورد خیلی سعادتمند بوده ام.

س [روکیه]: آیا برنامه های خاصی دارید که غیر مسلمانان بتوانند در آن شرکت کرده و به اهمیت رمضان و حمایت از صلح پی ببرند؟ واکنش آن ها چگونه بوده است؟ روکیه، نایروبی

ج [سیما متین]: سلام روکیه- از سؤالت متشکرم. خیلی از مساجد در ماه رمضان برنامه های میان-مذهبی دارند. و معمولا ً شرکت در آن ها برای همه کس دلپذیر است.

س [مورگان، حلا]: دلم می خواست بدانم ویژگی اصلی گرامیداشت ماه رمضان در آمریکا کدام است؟
ج [سیما متین]: سلام – متشکرم که سؤال کردید. ویژگی اصلی آن ، این است که ما روی آن تمرکز حواس کامل داریم، زیرا در مدت کمی که در اختیار داریم باید حداکثر بهره را از آن ببریم. ما، مثل شما در کشور های اسلامی، در این ماه مرخصی نداریم، برای همین از هر لحظه روزه بودنمان، رفتار و کردارمان و نماز هایمان استفاده می کنیم. ما به سر کار می رویم، به مدرسه می رویم و کار های خود را طبق روال عادی ادامه می دهیم. فکر می کنم روزه گرفتن در این حال و هوا، برای من معنای زیادی دارد.

مدیر برنامه: شرکت کنندگان در گفتگو، خوش آمدید! ما چند دقیقه زودتر از موقع برنامه را آغاز کردیم. اگر می خواهید خود را به گروه معرفی کنید، لطفا ً گزینه "اظهار نظر" را انتخاب کنید.

س [سردار]: من به عنوان شرکت کننده در برنامه توسعه تخصصی مدرسان زبان انگلیسی، این تابستان در لینکلن، نبراسکا بودم. در آن جا از بنیاد اسلامی دیدن کردم و در وقت نماز، از دیدن مسلمانان مو بور و یا سیاهپوست که از جا های مختلف دنیا بودند، احساس خیلی خوبی کردم.

س [کامیلا، عشق آباد]: آیا همه مسلمانان باید در ماه رمضان روزه بگیرند؟

ج [سیما متین]: سلام کامیلا – از این که سؤال کردی متشکرم. بله، روزه گرفتن یکی از ملزومات – یکی از 5 رکن اسلام است.

س [کامیل]: اول از همه، سلام علیکم، و بعد این که می خواستم بگویم رمضان بهترین ماه در سال اسلامی است، ما در این ماه باید کار های خیر انجام دهیم.

ج [سیما متین]: متشکرم کامیل. باید بگویم که رمضان ماه مورد علاقه من هم هست. امیدوارم تو و خانواده ات در سایه برکات این ماه پاینده باشید.

س [کاریو ایرک]: در جهان اسلام و در جهان غیر اسلامی ، باید گفتمان را ترویج داد؛ شامل گفتمان با جوانان؛ رهبران زن، افراد متعلق به همه ادیان؛ آیا شما با من موافق هستید؟ - علی عید

س [مجاسیری]: من جعفر مجاسیری هستم، خبرنگار ارشد روزنامه یکشنبه آفریقا در دارالسلام. من مسلمان هستم و در ماه رمضان روزه می گیرم.

رییس جلسه: [علی عید می گوید]: "سلام ، نام من علی عید است دارای فوق لیسانس در مطالعات توسعه هستم؛ به امنیت و توسعه علاقه دارم؛ مصر"

س [جنی 2]: دلم می خواست در مورد تجربه خانم سیما متین بدانم، آیا او متعلق به نسل دوم در آمریکاست؟

ج [سیما متین]: سلام جنی. از سؤالت ممنون هستم. بله من یک آمریکایی نسل دومی هستم. پدر و مادرم اصلا ً اهل پاکستان هستند و پدرم 50 سال در آمریکا زندگی کرده است.

بیل لورانس: سلام. نام من بیل لورانس است. من روی خط هستم و آمادگی پاسخگویی به سؤالات شما را دارم. من هم مایلم برای همه رمضان مبارکی را آرزو کنم.

س [جونا] جوانان مسلمان چگونه در دنیایی مدرن مانند آمریکا زندگی می کنند و در عین حال به سنت ها و دین خود هم پایبند هستند؟ متشکرم.

ج[سیما متین]: سلام جونا – از سؤالی که کردی ممنونم. به عقیده من، با زندگی در ایالات متحده بسیار آسان است که سنت ها و مذهب خود راهم داشته باشی، برای این که قوانین ما از آزادی مذهب حمایت می کنند. و باید دانست که خیلی از آمریکاییان دارای پیشینه های مختلف هستند و مذاهب گوناگون دارند و همه آن ها هم پایبند به سنت ها و ارزش های خودشان می باشند.

س [مجاسیری]: رمضان برای شما هم مبارک باشد، خوش آمدید

س [جونا-فاطمه]: و آن دسته از زنان مسلمانی که در مناطق توریستی کار می کنند، روشن است که طبق خواسته صاحب کار خود باید نوع پوشش خود را تغییر بدهند.

ج [سیما متین]: سلام جونا. نه، تکرار می کنم که ما قوانینی داریم که از آزادی مذهبمان در آمریکا حمایت می کنند. من زنان زیادی را دیده ام که با حجاب هستند و دارای مشاغل گوناگون می باشند – مانند فروشندگان. من حتا از دیدن زنان محجبه ای که به فروش لوازم آرایش اشتغال داشتند، تعجب کردم! اگر مورد تبعیض وجود داشته باشد، خوشبختانه در ایالات متحده راهی هست که بتوانیم به آن بپردازیم، و آن هم از طریق قانون اساسی و قوانینی است که حامی شهروندان می باشند.

س [یاسر خلیل]: سلام خانم و آقای عزیز، رمضان مبارک. خوشحال می شدم اگر هر دوی شما به سؤالات زیر پاسخ می گفتید. آیا مسلمانان آمریکا دوستان و همسایگان را درسحری خود شریک می کنند؟ آن ها از این رویداد های مبارک چگونه در استحکام روابط خود با دیگر آمریکاییان استفاده می کنند؟ فکر همیشگی من این است که مسلمانان آمریکایی چه وجوه مشترکی با همشهریان غیر مسلمان خود، مخصوصا ً مسیحیان و یهودیان پیدا می کنند؟ من شنیده ام که بعضی از آن دوستان، بعد از بحران 11 سپتامبر از مسلمانان حمایت کرده اند. جواب به این سؤالات، در صورتی که کامل باشد، به من کمک خواهد کرددر مورد راه حل مشکلاتی که میان جهان اسلام و آمریکا وجود دارد، مطالبی بنویسم. (منظورم مشکلات فرهنگی است). متشکرم. یاسر خلیل، پژوهشگر و خبرنگار مصری.

ج [بیل لورانس]: خیلی از مسلمانان آمریکایی، دوستان و همسایگان را در سحری خود شریک می کنند، و موارد زیادی از "روزه همبستگی" و "روزه آموزشی" وجود دارد که غیر مسلمانان به آن عمل می کنند. شما در مورد حمایت بعد از 11 سپتامبر درست می گویید؛ حتا گروه های غیر مسلمانی بودند که بلافاصله بعد از این واقعه، از مسلمانان و مساجد حمایت کردند، و آگاه بودند که جامعه مسلمان در حال رشد است.
س [کاریو ایرک]: دکتر متین عزیز، شما برای سحری چه نوع غذایی را ترجیح می دهید، غذا های آمریکایی، مصری یا شرقی؟ علی عید

ج [سیما متین]: ممنون از سؤال شما. من هر سه را دوست دارم!

مدیر برنامه: به کسانی که تازه به ما پیوسته اند، خوش آمد می گویم! لطفا ً برای معرفی خود، گزینه "اظهار نظر" را انتخاب کنید.

س [ابو مورگان]: رمضان برای هر دوی شما مبارک باشد. برایم جالب است بدانم که در نظر شما، و در مدت عمر شما، شناخت و درک اسلام از سوی"یک آمریکایی متوسط"، آیا تغییری کرده است؟ می توانید سطح فعلی درک آمریکاییان را با زمانی که شما به مدرسه ابتدایی می رفتید مقایسه کنید؟

ج [بیل لورانس]: من در سال 1994 دین اسلام را پذیرفتم، بنابراین، من یکی از همان "آمریکایی های متوسط" هستم. زمانی که جوان بودم، تعداد کمی از مردم می دانستند رمضان یعنی چه. حالا، تقریبا ً هر آمریکایی در مورد رمضان چیز هایی شنیده است – حتا اگر چیز زیادی در مورد آن ندانند، اما این را می دانند که یک نوع روزه است. همه آمریکاییان می دانند که ما میلیون ها مسلمان در آمریکا داریم. قبلا ً، با این که جوامع کوچک مسلمان از قرن هفدهم در آمریکا وجود داشته اند، اما کمتر کسی در مورد آن ها چیزی می دانست. اطلاعات در مورد اسلام وسیعا ً افزایش یافه است، با این حال، ما باید با آموزش دادن به مردم، بتوانیم اطلاعات مثبت را از اطلاعات نه چندان مثبت جدا کنیم.
مدیر برنامه: بسیاری از شما می پرسید از کجا می توانید به اطلاعات بیشتر دسترسی داشته باشید. کسانی که مایل به داشتن اطلاعات بیشتر در مورد زندگی مسلمانان در آمریکا هستند، می توانند به پیوند های زیر مراجعه کنند:
زندگی مسلمانان در آمریکا: http://usinfo.state.gov/products/pubs/muslimlife
برگزاری آیین های ماه رمضان در آمریکا، تارنمای یو. اِس. اینفو:

http://usinfo.state.gov/scv/life_and_culture/population_and_diversity/ramadan.html

س [ایرک کایرو- مروا مغدی و دالیا احمد – دانشکده زبان ها، قاهره]: هدف اصلی شما در برگزیدن حجاب چه بود؟ آیا بعد از رعایت حجاب تحت هیچ فشاری قرار گرفتید؟ آیا آمریکاییان برای عادات مذهبی شما در ماه رمضان احترام قائل هستند؟ زندگی شما به چه صورت قبل و بعد از رعایت حجاب دچار تغییر گردید؟

ج [سیما متین]: از سؤالات شما ممنون هستم. من اولین کسی بودم که در خانواده ام حجاب را برگزیدم. و بعد از اولین سفر حج، در سال 1994 تصمیم به این کار گرفتم. خوشبختانه در کشوری زندگی می کردم که می توانستم این اولین گام را ، که برایم اهمیت خاصی دارد، بردارم. و از آن جا که آزادی مذهب از سوی قانون اساسی ما تضمین شده است، انتخاب های شخصی در زمینه مذهب را آسان می کند و الحمدالله بعد از محجبه شدن با هیچ فشاری روبرو نشدم. برای مثال، در دیگر نقاط جهان، یا به زور باید حجاب را رعایت می کردم، و یا به زور باید آن را رعایت نمی کردم. خوشبختانه من در کشوری زندگی می کنم که می توانم با حجاب به دانشگاه بروم، می توانم در محیط کار با حجاب حضور پیدا کنم و مهم تر این که می توانم با حجاب به مملکتم خدمت کنم و به نمایندگی از طرف آن انتخاب شوم. همان طور که قبلا ً هم در این گفتگو اشاره کردم، همکاران غیر مسلمان من، در ماه رمضان و دیگر مواقع سال، با من همدلی زیادی دارند.

س [جونا]: چند درصد از مسلمانان می توانند نماز تراویح را از آغاز ماه رمضان تا پایان آن به جای آورند، آیا آن ها در انجام مناسک دینی خود آن طور که باید آزادی دارند؟ مانند پوشیدن حجاب؟ از این که به سؤالات من پاسخ می گویید بسیار متشکرم.

ج [سیما متین]: ممنون از سؤالاتتان. همان طور که قبلا ً هم در این گفتگو خاطر نشان کردم – بسیاری از مسلمانان برای نماز تراویح در ماه رمضان به مساجد می روند که شب ها نماز های جماعت برگزار می کنند. برای خیلی ها مایه خوشحالی است که می توانند قرآن را سر بگیرند و تا پایان ماه رمضان آن را همراه با نماز تراویح ختم کنند.
س [ادولتکل]: مهمانان عزیز! من نه تنها از پیشرفت های خانم سیما در زمینه شغلی و صعود از نردبان دیپلماتیک خوشحال شدم، بلکه از پیشینه سنی ایشان که از عربستان سعودی، سرزمین مقدس مسلمانان جهان، می آیند هم تحت تأثیر قرار گرفتم ... و بعد پیوستن آقای لورانس به برنامه (همه ما درباره لورانس عربستان کتاب ها خوانده و فیلم ها دیده ایم)، که قبلا ً در سپاه صلح بودند و در حال حاضر پیشرفت های زیادی در زمینه شغلی کرده اند. این دو دیپلمات جوان، نشانه این هستند که افراد متخصص که دانش کافی دارند، هرگز در آمریکا گمنام نمی مانند. به قول ضرب المثلی در زبان لاتین، خانه شما همان جاست که پیشه شماست.
چگونه مسلمانان آمریکایی از عهده رعایت آیین های اصولی روزه داری بر می آیند: نماز خواندن در محیط هایی مانند مدارس، کالج ها، دانشگاه ها، و اگر کاری بسیار ضروری داشته باشند، چگونه به افطار می رسند؟ آن ها با بقیه مسلمانان در محیط کاری خود چگونه سلام و احوالپرسی می کنند: به زبان عربی؟
چه نوع کتب مذهبی برای کودکانشان که عربی بلد نیستند، در منزل می خوانند؟
من فکر نمی کنم حجاب موجب اتحاد مسلمانان باشد، بلکه روحیه تعلق به جامعه ای آن ها را به هم نزدیک می کند که دارای ارزش های مشترک است.

ج [بیل لورانس]: در خلال سال های اخیر، مسلمانان آمریکایی هر چه بیشتر از فضای مناسب برای به جای آوردن دستورات دینی خود برخوردار شده اند. من دیشب در ساختمان کاپیتال در مراسم افطار شرکت داشتم و اطلاع پیدا کردم که نماز جمعه در زیر گنبد کاپیتال، که مرکز رهبری دموکراتیک کشور ماست، هم برگزار می شود. در مدارس و دانشگاه ها، اگر تعداد مسلمانان متقاضی به حد نصاب برسد امکاناتی برای نماز گزاردن فراهم می شود. و این که، همیشه می توان زمانی را به افطار اختصاص داد، مثل این است که زمانی را به یک وعده غذا اختصاص دهیم. و مسلمانانی که روزه می گیرند و در محلی مشترک کار می کنند، با یک دیگر آشنا هستند، و گاهی هم پیش می آید که مسلمانانی در یک محل کار می کنند و خبر ندارند که دیگری روزه است، این مخصوصا ً در مورد آمریکایی هایی که مسلمان شده اند، صادق است، اما پدیده ای نادر می باشد.
یکی از علل این است که، آمریکایی ها معمولا ً در محیط کاری از مذهب سخنی به میان نمی آورند، و این که تعداد مذاهبی که مردم به آن ها اعتقاد دارند بسیار زیاد است و دخالت در عمل به دستورات دینی دیگران مجاز نیست. مسلمانان آمریکا، عربی را در سطوح مختلف می دانند، برای همین، زبان عربی تعیین کننده زبان محاوره نیست، مگر در مورد سلام و احوالپرسی های معمول. به هر حال باید گفت، تمام این مسائل با به کار بردن کمی قدرت تخیل، حل می شود.

س [جونا و فاطمه]: چرا دولت آمریکا دیگر به برگزاری افطار در کاخ سفید، مانند سال پیش، نمی پردازد؟ یا این کار دیگر برای کاخ سفید امکان ندارد؟

ج [بیل لورانس[: کاخ سفید مراسم افطار را برگزار خواهد کرد، و همین طور وزارت خارجه نیز این کار را خواهد نمود. من خودم نام ده ها تن از مدعوین را در فهرست مهمان ها وارد کرده ام.

مدیر برنامه: شرکت کنندگان عزیز، ما شاهد رسیدن سؤالات شما هستیم. از شما درخواست می کنیم تا مهمانان برنامه به بررسی این سؤالات می پردازند، صبور باشید.

س [کاریو ایرک]: دکتر لورانس، با چگونه اقداماتی می توان میان جهان اسلام و غرب، اعتماد ایجاد کرد؟ و نقش سازمان های غیر دولتی آمریکایی در این رابطه چیست؟ علی عید

ج [بیل لورانس]: برای ایجاد اعتماد می توان به صد ها اقدام دست زد، و من در این جا فرصت ندارم حتا آن ها را فهرست وار برای شما باز گو کنم. اما می خواهم خاطر نشان نمایم که جهان اسلام حاوی عناصری از غرب می باشد و جهان غرب هم دارای تعداد زیادی مسلمان است، و آمیزش این دو، بخشی از فرایند کار است. اعتماد با قابلیت اعتماد آغاز می شود. و نیز شامل احترام، گوش فرا دادن ، و سازش و مدارا با نقاط نظر متفاوت است. ماه رمضان یکی از مناسب ترین فرصت ها برای گوش دادن و تعمق کردن است. ایجاد اعتماد، نیاز به تلاش و زمان کافی دارد. سازمان های غیر دولتی آمریکایی در این رابطه می توانند، با در پیش گرفت اقداماتی شفاف، و رهنمود هایی برخاسته از الگو های مثبت و با تطبیق خود با محیط ، دارای نقش مؤثری باشند.
س [IRC نایروبی]: سلام، من کارن هارتمن هستم، یک آمریکایی غیر مسلمان. من اخیرا ً مطالبی درباره این که چه طور مسلمانان توانسته اند، در مقایسه با برخی جوامع اورپایی، در جامعه آمریکا جا بیفتند، خوانده ام. می خواستم نظر شما را در این مورد و علت آن را سؤال کنم. آیا به این دلیل است که آمریکاییان اساسا ً مردمانی دیندار هستند یا علت دیگری دارد؟

ج [سیما متین]: سلام کارن—از سؤالت ممنونم. به نظر من این موضوع علل زیادی دارد- گوناگونی ما، قوانین ما، و مهم تر از همه، این که در آمریکا انسان ها در جامعه، اعضا یا شهروندانی با حقوق مساوی تلقی می شوند. اگر در این کشور به دنیا آمده باشید و یا تابعیت آن را بپذیرید، یک آمریکایی نامیده می شوید و این، احساسی را به ما می دهد که خود را جزئی از آن جامعه و متعلق به آن حس می کنیم نه یک "دیگری". در بعضی از کشور ها، مهم نیست چند نسل از خانواده شما در آن جا بوده اند، شما را جزئی از فرهنگ یا خود آن کشور محسوب نمی کنند. البته این هم مهم است که مهاجران بتوانند جذب جریان اصلی جامعه شده و خود را بخشی از آن بدانند. به نظر من، آمریکا از این لحاظ منحصر به فرد است، می توان بخشی از جریان اصلی جامعه گردید، و در عین حال از سنت و ارزش های خود هم دست نکشید.

س [مجاسیری]: سلام، من جعفر مجاسیری از دارالسلام، تانزانیا هستم. ماه رمضان از چه طریقی به مردم آمریکا فهمانده که اسلام دین صلح است؟

ج [بیل لورانس]: رمضان از نظر تغییر دادن نظر مردم در مورد اسلام و مسلمانان ، اهمیت زیادی دارد. طبق یک سلسله آمار نظر سنجی که دیروز مطالعه می کردم، آمریکاییان برای مسلمانان اعتبار بیشتری از خود اسلام قائل هستند، برای همین، ماه رمضان فرصتی برای پر کردن این خلأ و نشان دادن به همگان است که هسته اصلی اصول اسلام کدام هاست و چگونه در ماه رمضان تجلی می یابد. من شخصا ً ، بسیار تحت تأثیر مسلمانانی هستم که معتقد به دوری از جرّ و بحث در ماه رمضان هستند. به نظر می رسد خیلی از مسلمانان در جهان این مطلب را به دست فراموشی سپرده اند، به خصوص در ماه رمضان و نزدیک افطار که قند خونشان هم بسیار پایین می آید.

مدیر برنامه: ویدئوی تبریکات ماه رمضان از طرف آمریکا را در پیوند زیر ببینید و نظرات خود را در تار نمای زیر منعکس نمایید: http://usinfo.state.gov/scv/ramadan_in_america/video.html
[بیل لورانس]: می خواستم مطلبی به جواب سؤال کارن هارتمن اضافه کنم. فاکتور های خیلی زیادی در جذب شدن مسلمانان در جامعه آمریکا وجود دارد، من جمله 11 سپتامبر. یکی این که مهاجران چه واکنش هایی دارند. هنگامی که تعداد بسیار کثیری از یک گروه خاص و در یک دوره کوتاه مدت به کشوری مهاجرت می کنند، بی نظمی خاصی ایجاد می شود. مسلمانان آمریکایی به این صورت وارد آمریکا نشده اند، در حالی که در اروپا چنین بوده. و هم این که، مسلمانان آمریکا، طبق مطالعات مرکز پیو، متخصصانی هستند که دارای تحصیلات عالی می باشند، و در مقایسه با آمریکاییان متوسط ، از سطح درآمد بالا تری برخوردار بوده و شرکت فعال تری در انتخابات دارند. در اروپا، تاریخچه مسلمانان کمی متفاوت است، و بسیاری از آنان، به عنوان کارگر برای کمک به توسعه بعد از جنگ به آن سرزمین وارد شدند و دسترسی چندانی به مشاغل تخصصی نداشتند. ایمان قوی آمریکاییان هم بی تأثیر نبوده، که همین موجب مدارا و سازش با مردمانی از مذاهب دیگر گردیده است، اما شگفت این که، معمولا ً افراد بسیار مذهبی و یا بسیار سکولار، از همه دارای سازش و مدارای بیشتر هستند، و این علل مختلفی دارد (به عنوان مثال، یکی می تواند درک عمیقی از مذاهب دیگر داشته باشد، و دیگری نیز درک عمیقی از مردمان و اقوام متفاوت) و افرادی که در این میانه راه، میان مذهبیون با ایمان و سکولار ها، قرار دارند، گویی کمتر علاقه ای به موضوع نشان می دهند.

س [آرتور-تابات]: این بحث زیبایی است، آن ها اطلاعی از مسلمانان آمریکا ندارند.

س [زولیا]: مسلمانان در همه جهان، آیین های ماه رمضان را برگزار می کنند. در کشور ما ترکمنستان، دولت توجه زیادی به این رکن مذهب دارد. بسیاری از مساجد مسلمانان، بعد از استقلال در سال 1991، ساخته شد. مردم ترکمنستان تمام اعیاد مسلمانان را جشن می گیرند، مانند عید قربان، نوروز و بقیه. بسیاری از همکاران و شاگردان من روزه می گیرند و سنت های اسلامی را دنبال می کنند. این موضوع موجب پاکی روح و سلامت و تقویت جسم می شود.
تابستان گذشته که در آمریکا بودم، مسلمانان زیادی با ملیت های مختلف مشاهده کردم. می توانید بگویید چه تعداد مسلمان در آمریکا زندگی می کند و چند نفر از میان آنان سنت های اسلامی را دنبال می کنند؟

ج [بیل لورانس]: معتبر ترین و تازه ترین آماری که من دارم حاکی از این است که تعداد آن ها به 4.7 میلیون تن می رسد، با این حال آماری که با روش های دیگر به دست می آید تعداد آن ها را از 1.1 میلیون تا 10 میلیون تخمین می زنند. یکی از دلایل آن این است که در آمار آمریکا سؤالی درمورد مذهب نمی شود. در فرم کوتاه آمار، حتا اعراب مسلمان هم تفکیک نمی شوند، در حالی که در فرم بلند آمار، مشخص می شوند. مرکز پیو تعداد آن ها را 2.4 میلیون تخمین زده است، اما من فکر می کنم بسیار بیشتر است. به هر جهت ، روش پیو خیلی معتبر است. بیشتر پژوهش ها در این مورد نشان می هند که یک سوم از مسلمانان ، متعلق به جنوب آسیا هستند، یک سوم از آن ها آفریقایی آمریکایی می باشند، و یک چهارم از آن ها عرب تبار هستند. و بقیه هم آمیزه ای از ملیت های 52 کشور مسلمان و غیر مسلمان جهان می باشند . حدود یک سوم از مسلمانان آمریکایی در فعالیت های مساجد شرکت دارند.
در آمریکا حدود 1,200 مؤسسه، مسجد و چندین هزار نماز خانه وجود دارد. مانند جهان اسلام، مذهبی بودن دارای طیفی متنوع است. مثلا ً مسلمانانی وجود دارندکه به مذهب خود می بالند، روزه می گیرند، اما به مساجد یا نماز تراویح نمی روند.

س [رفیق]: من وحید هستم از IRC مظفر آباد (پاکستان). سیما ممکن است به من بگویید که مسلمانان آمریکایی چگونه عید فط را جشن می گیرند؟ آیا آن ها لباس های محلی خود را به تن می کنند یا نه؟

ج [سیما متین]: سلام وحید و از سؤالت ممنونم. در خیلی از خانواده های پاکستانی، آغاز عید با خوردن شیر و خرما برای صبحانه جشن گرفته می شود و بعد برای نماز جماعت به مسجد می رویم. و بعد به خانه دوستان و اقوام سر می زنیم و در پایان روز، یک شام مفصل خانوادگی صرف می کنیم. بله، خیلی ها (مخصوصا ً زنان) لباس های محلی پاکستانی به تن می کنند.

مدیر برنامه: از شرکت کنندگان در گفتگوی امروز دعوت می کنیم که روز 5 اکتبر 2007، ساعت 9 صبح به وقت شرق آمریکا، 1300 به وقت گرینویچ، برای بخش دوم گفتگوی اینترنتی ما درباره "مسلمانان آمریکایی چه گونه آیین های ماه رمضان را برگزار می کنند"، به ما بپیوندند.
ما مفتخر هستیم که میزبان امام محمد بشار عرفات خواهیم بود، رییس شورای امور اسلامی مریلند. اطلاعات بیشتر در مورد این گفتگوی اینترنتی بعدا ً در همین جا در اختیار شما قرار خواهد گرفت.

سؤال [محمود]: سلام و علیک. نام من محمود بلحیمر است، من خبر نگار هستم و در روزنامه ی الخبر الجزایر کار می کنم. من دوبار به آمریکا سفر کرده ام، اما هیچ کدام در ماه مبارک رمضان نبوده است. می خواستم بدانم شما به عنوان مسلمان در این ماه چه احساسی دارید، مخصوصا ً زمانی که مردم اطراف شما رفتارشان متفاوت است؟ آیا مسلمان بودن در آمریکا به خصوص بعد از 11 سپتامبر آسان است؟ از قبل تشکر می کنم، برایتان ماه رمضان خوبی آرزو دارم. محمود بلحیمر

ج [بیل لورانس]: مهمترین نکته در مورد رمضان برای من، چه در کشور هایی با اکثریت مسلمان و چه در کشور های با اقلیت مسلمان، روزه گرفتن و افطار بوده است. در طول این ماه، جامعه اطراف ، تبدیل به امری فرعی می شود.
با این حال، اخیرا ً متوجه بعضی موارد قابل ملاحظه شده ام، مانند شمار روزافزون افرادی که در واشنگتن
شب ها به پیاده روی می روند، و یا تعداد زیادی که در ساعات خاصی به خرید می پردازند. امسال، بیش از
هر سال دیگری که در آمریکا اقامت داشتم، متوجه بیشترین تعداد مسلمانان شده ام. بعد از 11 سپتامبر، بعضی
از مسلمانان از ناراحتی های شخصی در رنج بودند، و این موضوع عموما ً توسط مطبوعات و گروه های
ضد افراط به مسلمانان گزارش می شد، و مقامات هم از آن با خبر بودند – در خارج از ایالات متحده،
وضعیت برای مسلمانان، به عنوان یک کل، وخیم تر می گشت. این احساس من نیست، یکی به این خاطر که
مسلمانان کاملا ً جذب جامعه ی آمریکا شده اند، و حتا اگر من در اشتباه باشم، اوضاع، با رشد آگاهی و توسعه
جامعه مسلمانان هر سال بهتر می شود، و آن ها می توانند صدای خود را به گوش برسانند.

س [پورنا]: امسال چه چیزی در مورد رعایت آیین های ماه رمضان در آمریکا آن قدر مهم است که با بوق و کرنا اعلام می کنید، در صورتی که سال های سال است که این سنت به اجرا درمی آید؟

ج [سیما متین]: سلام پورنا و از سؤال تو ممنونم. فکر می کنم خیلی ها (همان طور که از نوع سؤالات مطرح شده در این گفتگوی اینترنتی پیداست) از چگونگی انجام گرفتن مراسم عبادی رمضان در آمریکا اطلاعی ندارند و حتا نمی دانند که چنین چیزی وجود دارد. غالب مردم تصور می کنند که برگزاری این آیین ها در یک کشور غیر مسلمان دشوار است، و البته من اصلا ً این طور فکر نمی کنم.

مدیر برنامه: در مورد اطلاعات مربوط به جمعیت جامعه مسلمان در آمریکا می توانید به نشانی زیر مراجعه کنید: http://usinfo.state.gov/products/pubs/muslimlife/demigrap.htm

س [سردار]: نظریه اصلی در مورد روزه گرفتن چه بوده است؟

ج [بیل لورانس]: روزه گرفتن قدیم تر از نزول قرآن در زمان حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) است. منشأ آن باستانی بوده و دلایل منطقی بسیاری دارد. اسلام در مورد روزه داری بسیار صریح است – روزه داری یعنی از خود گذشتگی و تعمق و تمام چیزهایی که با تجربه در مورد رمضان آموخته ایم.

س : چه زمانی شما مسلمانان را در آمریکا ، مانند یهودیان و مسیحیان ، جزئی از کشور خود می دانید و آن ها را گروهی غریبه تلقی نمی کنید؟

ج [بیل لورانس]: به این سؤال می توان به طور مختلف جواب داد، اما یک جنبه مهم آن، این است که مسلمانان باید از نقطه نظر سیاسی متشکل باشند ( و دیگرانی هستند که عقیده دارند مسلمانان باید از روند سیاسی پرهیز کنند).

س [مجاسیری]: آیا مسلمانان در آمریکا به ترویج فرهنگ سهیم شدن در افطار می پردازند و این که به خانواده های کم درآمد برای رفاه حال آن ها مساعدت می کنند؟
ج [سیما متین]: سلام مجاسیری – ممنون از سؤال شما. بله، مسلمانان در آمریکا از فرهنگ سهیم شدن در افطار حمایت می کنند. ما در روزهای آخر هفته افطارهای پر جمعیتی در مساجد بر پا می کنیم و همه افراد جامعه دعوت به شرکت در آن می شوند. این یکی از اوقات مورد علاقه من در ماه رمضان است.

س [سانوگو27]: سلام، جوّ ماه رمضان، با درنظر گرفتن تنش های موجود میان آمریکا و مسلمانان، چگونه است؟

ج [بیل لورانس]: من ارتباط چندانی میان تنش در برخی جوامع و جوّ حاکم بر ماه رمضان نمی بینم، و می توانم ادعا کنم که در ماه رمضان هر گونه تنشی تخفیف می یابد، زیرا در این ماه غیر مسلمانان به وجه خوبی به مسلمانان توجه پیدا می کنند.

س [کاریو ایرک]: متشکرم و رمضان مبارک. علی عید

ج [سیما متین]: خیلی متشکرم علی عید و رمضان بر شما هم مبارک!

س [روسلان]: سلام به همگی، چرا مردم آمریکا و خیلی از مردمان اروپا دوست ندارند با چهره هایی که پیداست ملیت عرب دارند، تماس داشته باشند و از آن ها می ترسند؟

ج [بیل لورانس]: در آمریکا، من از عرب ها نشنیده ام که آمریکاییان نمی خواهند با آن ها تماس داشته باشند. و در واقع، بهتر است جواب های دیگر مرا در مورد یکی شدن مسلمانان آمریکایی با جامعه ای که در آن زندگی می کنند و مقایسه آن با اروپا، بخوانید. فکر می کنم مسئله مربوط به کسانی که شبیه به عرب ها هستند، نمی باشد، با این که اتفاقاتی در میان بوده است، در اصل، این از آثار باقیمانده نژاد پرستی سیاه- سفید است ، که امکان دارد با مهاجری با پوست تیره تر، رفتاری که با مهاجری با پوست روشن تر می شود، صورت نگیرد. اما این موضوع به طور فزاینده ای ندرت پیدا می کند و عموما ً در مورد عرب ها اعمال نمی شود. از زمان مبارزات حقوق مدنی در دهه های 1950 و 1960، خیلی چیز ها تغییر کرده است. من باب مثال، دیگر هیچ خانواده ای با ازدواج های میان-نژادی مخالفت نمی کند، حتا در برخی کشور های مسلمان با این موضوع (به لحاظ فرهنگی/خانوادگی) بیشتر از آمریکا مخالفت صورت می گیرد.

مدیر برنامه: ما تقریبا ً به آخر وقت برنامه امروز رسیده ایم. مهمانان ما آخرین پاسخ های خود را بررسی می کنند. شما می دانید که سؤالات زیادی ارسال شده و به ما می رسند. مهمانان ما تلاش کردند در طول این گفتگوی اینترنتی تا جایی که امکان دارد به تعدادی هر چه بیشتر پاسخ بدهند.
از شرکت کنندگان در گفتگوی امروز دعوت می کنیم که روز 5 اکتبر 2997، ساعت 9 صبح به وقت شرق آمریکا 1300 به وقت گرینویچ برای بخش دوم گفتگوی اینترنتی ما درباره ی "مسلمانان آمریکایی چه گونه آیین های ماه رمضان را برگزار می کنند"، به ما بپیوندند.
ما مفتخر هستیم که میزبان امام محمد بشار عرفات، رییس شورای امور اسلامی مریلند خواهیم بود. برای اطلاعات بیشتر در مورد این گفتگوی اینترنتی به پیوند زیر مراجعه کنید:
http://usinfo.state.gov/usinfo/USINFO/Products/Webchats/arafat_05_oct_2007.html

س [روکیه]: زندگی دانش آموزان و دانشجویان چگونه است؟ آیا آن ها امکانات تهیه کردن غذا در این ماه پر اهمیت را برای خود دارند؟

ج [سیما متین و بیل لورانس]: سلام روکیه- از سؤالت تشکر می کنیم- من سیما هستم. زندگی دانش آموزان و دانشجویان هم در ماه رمضان مانند زندگی بقیه است. امکانات و تسهیلات برای کسانی که روزه می گیرند فراهم است.

س [جونا]: فاطمه می پرسد: کسانی که تا شب هنگام به کار مشغول هستند، چگونه ساعات خود را تنظیم می کنند و همین طور حقوقشان در ماه رمضان چگونه است؟

ج [بیل لورانس]: در این مورد هرکس با رییس خودش کنار می آید و مورد به مورد متفاوت است، اما کمتر صاحب کاری پیدا می شود که یک مهلت 15 یا 30 دقیقه ای را در شیفت شب از کارمندش دریغ کند. کارمندان دولت از ساعات قابل انعطاف تری برخوردارند و حتما ً می توانند از مرخصی خود هنگام تعطیلات مسلمانان استفاده کنند. این موضوع روی حقوق آن ها تأثیری نمی گذارد.

ج [سیما متین]: من می خواستم از این گفتگوی اینترنتی عالی از شما تشکر کنم! رمضان بر همه شما مبارک.

س [کاریو ایرک]: دکتر سیما متین عزیز [سلام علیکم] اگر اسلام یک روش زندگی است، چه طور یک مسلمان می تواند در خارج از جامعه مسلمان به دینش عمل کند؟ علی عید در مطالعات توسعه

ج [بیل لورانس]: برای این که روش زندگی به معنای این نیست که باید مشابه روش های دیگر باشد، زندگی هرکس با دیگری بسیار متفاوت است. تمام جوامع گوناگون هستند، حتا 99 درصد از جوامع کشور های مسلمان.
من حالا ارتباطم را قطع می کنم و از شما می خواهم به فرستادن سؤالات خود ادامه دهید. سلام و علیکم، رمضان مبارک و علی اللقا.

مدیر برنامه: از سیما متین و بیل لورانس برای حضور امروزشان تشکر می کنیم. گفتگوی اینترنتی اکنون به پایان می رسد. برای اطلاعات بیشتر در مورد رویداد های آینده و رونوشت گفتگوی امروز (که بعد از یک روز کاری در دسترس خواهد بود) به صفحه اصلی ایستگاه گفتگوهای اینترنتی مراجعه کنید:
http://usinfo.state.gov/usinfo/Products/Webchats.html

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.