17 سپتامبر 2007
فصل نا بسامان فعالیت های انتخاباتی 2008 آمریکا
آغاز متن
نویسنده: استورات گورین
خبرنگار ویژه یو. اِس. اینفو
واشنگتن – انتخابات مقدماتی ایالتی و جلسات سران احزاب که در طول رقابت های انتخاباتی برای تعیین کاندیدا های ریاست جمهوری ایالات متحده، از سوی جمهوریخواهان و دموکرات ها برگزار و تشکیل می شود، نمایانگر احتمال پیروزی هر یک از کاندیدا ها طی فصل فعالیت های انتخاباتی است.
جلسات احزاب، با تشکیل نشست هایی با حضور اعضای حزب، به برآورد حمایت از کاندیدا های ریاست جمهوری می پردازند، و انتخابات مقدماتی، به برآورد حمایت از کاندیدا ها از طریق رأی مستقیم در سراسر ایالت اختصاص دارند. این رویدادها مشخص می کنند کدامیک از کاندیدا ها برای شرکت در مجامع ملی هر یک از احزاب دموکرات و جمهوریخواه که بعدا ً برگزار می شود، به تعداد آرای لازم دست یافته اند.
جلسات احزاب آیوا در میدوست، و انتخابات مقدماتی نیو همپشایر در نیواینگلند، که درهر دوره چهار ساله انتخابات ریاست جمهوری در ماه ژانویه برگزار می شود، دو رویدادی هستند که در این رقابت ها قبل از بقیه، به معرفی نامزد های انتخاباتی مبادرت می کنند.
با این حال، از آن جا که تعداد زیادی از ایالات – من جمله فلوریدا و میشیگان – اعلام کرده اند که قصد دارند با برگزاری زود هنگام این رویداد ها و برهم زدن قوانین حزبی، نفوذ بیشتری در فرایند معرفی نامزد ها داشته باشند، برنامه زمان بندی سال 2008 نابسامان است.
در تمام کشور، توجه رأی دهندگان معطوف به نتایج به دست آمده در آیوا و نیو همپشایر است تا بتوانند هر چه بهتر به ارزیابی رفتار کاندیدا ها، واکنش آنان در برابر تنش ها، خصایص این دولتمردان و حتا بنیه جسمی آن ها، بپردازند. عملکرد قوی کاندیدا ها در مراحل اولیه، می تواند در پیروزی آینده آنان بسیار تأثیر گذار باشد. کاندیدا هایی که عملکردی ضعیف ارائه می دهند، به زودی از دور رقابت ها کنار زده می شوند.
از آن جا که آیوا و نیوهمپشایر ایالاتی کوچک هستند، کاندیدا ها می توانند در این دو ایالت فعالیت های انتخاباتی خود را در حد شخصی برگزار کنند، آن ها جلساتی گذاشته و از نزدیک با رأی دهندگان ملاقات می کنند و در عین حال، توجه رسانه ها هم به این دو ایالت قابل ملاحظه است. طرفداران حفظ این دو ایالت در صف پیشین رقابت ها عقیده دارند که تماس شخصی برای سنجش مهارت کاندیدا ها کارا تر از رویداد های بعدی در ایالت های بزرگتر است، در ایالات بزرگتر، کاندیدا ها کمتر می توانند روی استراتژی های شخصی، مانند تبلیغات، سخنرانی و تشکیل اجتماعات، حساب کنند.
در این مرحله، پوشش رسانه ها در آیوا و نیوهمپشایر شامل توقعات رسانه ها از تک تک کاندیدا ها نیز می شود که اهمیت همین امر کمتر از نتایج واقعی نیست. اگر کاندیدایی جوابگوی توقعات رسانه ها باشد، کسب مقام دوم و سوم هم می تواند برای او حاوی منافع تبلیغاتی و دریافت کمک های اهدایی گردد.
رقابت در یافتن اولویت
برای سال 2008، کمیسیون زمان بندی معرفی نامزد های ریاست جمهوری پیشنهاد نمود که جلسات حزبی متعددی قبل از برگزاری انتخابات مقدماتی نیوهمپشایر، تشکیل شود. کمیته ملی دموکرات با تصویب این پیشنهادات مقرر کرد که ایالت نوادا در غرب، و کارولینای جنوبی در جنوب، ایالت های بعدی برای برگزاری فعالیت های انتخاباتی خواهند بود و به این ترتیب، روند انتخابات مقدماتی در چهارگوشه کشور جریان خواهد داشت.
دموکرات ها گفتند در صورتی که ایالتی از جدول زمان بندی رسمی سرپیچی کرده و آرای خود را قبل از 5 فوریه 2008 اعلام نماید، از کسب رأی در گردهمایی ملی حزب محروم خواهد شد. کمیته ملی جمهوریخواه نیز در صدد است دست به اقدامی مشابه بزند. آیوا و نیوهمپشایر اعلام کردند، در صورتی که ایالات دیگر اولویت فعالیت آن ها در کشور را به چالش بطلبند، با حفظ حق تغییر جدول زمان بندی خود ، رقابت های انتخاباتی را به دسامبر 2007 منتقل خواهند کرد.
مجلس قانونگذاری ایالتی نیوهمپشایر در سال 1977 قانونی را به تصویب رساند که به موجب آن، این ایالت با فاصله هفت روز از آغاز رقابت های انتخاباتی در کشور می تواند این گونه فعالیت ها را شروع کند. در نتیجه عملکرد ایالات دیگر، در اوایل دهه 1990، نیوهمپشایر در هر دور از انتخابات، این تاریخ را هربار کمی جلوتر کشید.
برخی به نفوذ آیوا و نیوهمپشایر در روند معرفی نامزد های انتخاباتی اعتراض دارند، زیرا این دو ایالت از جمعیت اندکی برخوردار بوده و گوناگونی نژادی در آن ها کمتر از سایر ایالات به چشم می خورد. جدول زمان بندی جدید باید بعضی از این مسائل را لحاظ کند. به طور مثال، نوادا بیش از حد متوسط ملی دارای شهروندان هیسپانیک- آمریکایی می باشد، و کارولینای جنوبی دارای جمعیت زیادی از آفریقایی- آمریکاییان است.
طبق تصمیمات انجمن ملی مقامات اجرایی ایالات، تقویم فعالیت های انتخاباتی با جلسات احزاب در آیوا در تاریخ 14 ژانویه 2008 آغاز شده، و با برگزاری انتخابات مقدماتی در مونتانا و داکوتای جنوبی به پایان می رسد. اما در حالی که پیش بینی می شود 21 ایالت، این رویداد ها را در 5 فوریه برگزار کنند و دیگر ایالاتی که تهدید به برگزاری زود هنگام این فعالیت ها کرده اند، این انجمن اعلام نموده که تاریخ های معین شده دستخوش تغییراتی خواهد شد.
سابقه تاریخی سیستم انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری
برگزاری انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری در ایالات متحده، به منزله پیامد جنبش ترقی خواه، به اوایل قرن بیستم باز می گردد. اصلاح طلبانی که با فساد مبارزه می کردند، در آن زمان به ارتباط میان چهره های پرنفوذ سیاسی و شرکت های بزرگ سرمایه گذاری اعتراض داشتند. برگزاری انتخابات مقدماتی بخشی از تلاش های اصلاح گرانه آن ها برای بازگرداندن دولت به مردم بود.
فلوریدا اولین ایالتی بود که قانون انتخابات مقدماتی را در سال 1901 به اجرا درآورد، و با این کار، به مقامات حزبی این اختیار را داد که با برگزاری انتخاباتی نمایندگان ملی خود را برگزینند، اما برای وارد کردن اسامی آن ها در فهرست کاندیدا های ریاست جمهوری و کسب رأی، هیچ گونه پیش بینی صورت نگرفته بود. اورگان اولین ایالتی بود که در سال 1910بعد از برگزاری انتخابات مقدماتی، آرایی به کاندیدا ها داده شد، و در سال 1912، حدود 12 ایالت قوانین انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری را به اجرا درآوردند.
با گذشت سال ها، این تعداد افزایش یافت، و در سال 1968 ، این قوانین در 17 ایالت، و در سال 1976 ، در 30 ایالت به اجرا درآمد. در سال 2000، تعدا ایالاتی که انتخابات مقدماتی را برگزار کردند به 41 ایالت رسید، و در بقیه ایالات جلسلت حزبی برگزار می شود.
برای اطلاعات بیشتر به پیوند زیر مراجعه کنید:
http://usinfo.state.gov/dhr/democracy/elections.html
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.