10 سپتامبر 2007

سخنان کوتاه ویدئویی به یک ویژگی رایج چشم در انداز سیاسی تبدیل می شوند

نامزدهای انتخاباتی به دنبال عبارات فشرده ای هستند که رای دهندگان بتوانند به خاطر بسپارند

آغاز متن

نوشته استیو هالگیت
خبرنگار ویژه یو اس اینفو

پورتلند، اورگان- در سال 1968، رابرت کندی، یکی از نامزدهای انتخاباتی، در گرما گرم مبارزه برای انتخابات ریاست جمهوری، با گفتن این که حضور30 ثانیه ای در اخبار سراسری شب را به درج یک صفحه کامل [آگهی] درروزنامه نیویورک تایمز ترجیح می دهد، کارکنان خود را به تعجب واداشت. دوران سخنان فشرده در آن سال آغاز نگشت، اما کندی به وضوح تغییرات در حال وقوع را درک کرده بود.

شکی نیست که یک سیاستمدار ماهر می تواند توجه ملت را با یک جمله کوتاه به خود جلب کند. نمونه ها فراوانند: فرانکلین روزولت خطاب به ملت می گفت، "تنها چیزی که ما باید از آن بترسیم خود ترس است"، و جان کندی به آمریکائی ها می گفت، "نپرسید کشورتان برای شما چه می تواند بکند، بلکه بپرسید شما چه کاری برای کشورتان می توانید انجام دهید"، و یا رونالد ریگان بانگ برداشت، "آقای گورباچف، آن دیوار را پایین بیاورید."

سیاستمداران، از زمان پریکلس سخنرانی های خود را با گنجاندن جملات تحسین برانگیز تهیه می کرده اند، اما اصطلاح "سخنان کوتاه ویدئویی" (sound bite) برای اولین بار حدود 30 سال پیش در توضیح بریده چند ثانیه ای ازیک فیلم بر صفحه تلویزیون که در بر دارنده یک نقل قول خاطره انگیز باشد، رواج یافت. مقصود از به کماربردن این اصطلاح به هیچ وجه تعریف و تمجید نبود.

تعریف هایی که از این اصطلاح می شود طیف گستره ای را در بر می گیرند. سخنان کوتاه ویدئویی می توانند شامل گزیده هایی چند ثانیه ای فیلم خبری از تلویزیون باشند تا سخنرانی ها یا خط مشی ها پیچیده را به شکلی فشرده و قابل فهم ارائه کنند (آرزوی رابرت کندی برای داشتن یک برنامه 30 ثانیه ای از شبکه اخبا ر، اکنون به نحو غریبی خوشبینانه به نظر می رسد.) و یا اینگونه سخنان از تکه های های کوتاهی تشکیل می شوند که ستادهای سیاسی آشنا با کار رسانه ای که برای تلویزیون برنامه تهیه می کنند، در سخنرانی ها می گنجانند. همچنین ممکن است جمله جالب توجه و آمیخته به مزاحی باشد که یک نامزد انتخاباتی به منظور هدف قرار دادن نامزد دیگر در مباحثات تلویزیونی به کار می برد. برای هر احساس بیزاری تعریفی وجود دارد.

در اینجا واژه "بیزاری" نکته کلیدی است. تفاوت بین سخنان کوتاه ویدئویی و یک نقل قول تکان دهنده، بر اساس اینکه آیا عبارتی گول زننده و فریبکارانه تلقی شود یا الهام بخش و خردمندانه، شاید حالت انتزاعی داشته باشد.

بیزاری نسبت به سخنان کوتاه ویدئویی ناشی از نقش آن در تقلیل موضوعات پیچیده به چند کلمه ساده و فریب انگیز است. روزنامه نگاران و سیاستمداران همدیگر را به سوء استفاده از سخنان کوتاه ویدئویی برای ایجاد ابهام و زیاد ساده کردن مسائل متهم می کنند. مردم ادعا می کنند که به بازی گرفته شده اند. دانشگاهیان جملات کوتاه را به عنوان عامل و نتیجه توجه و حوصلۀ رو به کاهش مردم، تمایل شبکه های تلویزیون به تاثیر گذاری بر قوه ادراک یک نامزد انتخاباتی، یا نیاز به گنجاندن تبلیغات بیشتری در برنامه های خبری خود می دانند.

اگر همه ادعا علاقه می کنند به سخنان کوتاه ویدئویی علاقه ای ندارند، چرا سیاستمداران به نوشتن آنها ادامه می دهند و روزنامه نگاران تمایل به گزارش کردن آن دارند؟ علت این است که که اینگونه سخنان موثر وئ گاهی اوقات بسیار موثر هستند.

در حین مبارزات انتخابی ریاست جمهوری در سال 1980، رونالد ریگن، در پاسخ به اظهارات نادرست رئیس جمهوری وقت جیمی کارتر، ضمن تکان دادن سر خود، به نحو تحقیر آمیزی گفت: "بفرما، باز هم شما." این جمله کوتاه، وقتی مرتباً در اخبار شبانه نمایش داده شد، از ریگن تصویر فردی با شعور و صریح را در مقابل کارتر به عنوان فردی با نگرش آمیخته به وفعیت و تفکر به معرض نمایش گذاشت. تعداد کمی از افراد می توانند به خاطر آورند که آن عبارت در چه زمینه ای ادا شد یا حتی آن را توجیه کنند. اما در آن لحظه، بسیاری از رای دهندگان احساس کردند که ریگن مردی است که آنها را می فهمد و برای آنها صحبت می کند.

همچنین، میلیون ها آمریکائی به خاطر می آورند که سناتور دن کویل هنگام مقایسه خود با رئیس جمهور سابق جان کندی ، در مناظره ای برای انتخاب شدن به معاونت رئیس جمهوری در سال 1988، از رقیب خود سناتور لوید بنتسن ، این پاسخ خونسردانه را شنید: "سناتور، شما جان کندی نیستید." هر چند کویل با انتخاب جورج اچ بوش به ریاست جمهوری به معاونت وی برگزیده شد، موقعیت سیاسی کوایل هرگز پس از ضربه شفاهی بهبود نیافت.

در همان انتخابات، بخشی از موفقیت بوش به این سبب بود که در یکسخن کوتاه ویدئویی تعهد کرد: " کلماتی را که از لب های من خارج می شوند بخوانید: مالیات جدیدی در کار نخواهد بود!"

تیم هیبیتز ، ناظر سیاسی می گوید که دربیان یک نکته موثر "تاکید بر نکته است، که باید کوتاه، قوی و درست به سوی هدف نشانه گرفته شده باشد."

موسسات مشاوره سیاسی در سراسر کشور پیشنهاد برگزاری کارگاه های آموزشی در زمینه چگونگی تبدیل اندیشه ها در قالب جملات را دارند، و کارکنان مبارزات انتخاباتی به سختی برای ابداع آنان فعالیت می کنند. هیبیتز می گوید: "هر سیاستمداری.......که می گوید علاقه ای به استفاده از یک جمله سریع که موجب کوچک کردن رقیب وی شود را ندارد، راست نمی گوید."

گاهی هم این سخنان کوتاه می توانند به ضرر گویند آنها تمام شوند. قول به یاد ماندنی عدم افزایش مالیات ها ازطرف جورج اچ بوش- که گفته بود " کلماتی را که از لب های من خارج می شوند بخوانید: مالیات جدیدی در کار نخواهد بود!" "- چنان خاطره انگیز است که وقتی، در بحبوحه افزایش کسر بودجه فدرال، او احساس کرد که افزایش مالیات ها ضروری است، تعداد بسیاری از آمریکائی ها هرگز او را نبخشیدند، و این خود در شکست وی در سال 1992 موثر بود.

ظهور تارنماهای اینترنتی از قبیل یو تیوپ سخنان کوتاه ویدئویی را به دشمنان و یا دوستان نامزدهای انتخاباتی تبدیل کرده است. در 2006، سناتور جورج الن از ویرجینیا کلمه ای خطاب به مرد جوانی که مشغول ویدئو گرفتن از نطق مبارزات انتخاباتی او بود، به زبان آورد که به عنوان سخنی حاکی از عدم حساسیت نژادی تلقی گردید. پس از پخش این سخن آماده ویدئوئی در اینترنت، نه تنها امید آلن برای نامزدی ریاست جمهوری از طرف جمهوری خواهان برای سال 2008 بر باد رفت، بلکه او در مسیری قرار گرفت که صندلی سنای خود را نیز از دست داد.

در باوربرخی از ناظران، این دنیای نوین و سرشار مشاهدات بی وقفه ویدوئوئی تنها موجب افزایش اهمیت سخنان کوتاه خواهد شد، حتی اگر سیاستمداران با خطر از دست دادن کنترل خود بر آن مواجه باشند. حقایق جدید زندگی سیاسی سخنان کوتاه ویدئویی را را در مجامع عمومی به نحو روزافزونی محتاطانه می کند و سبب می شود که که بیشتربر روی جملات امتحان شده ستایش انگیز تکیه کنند.

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.