25 اکتبر 2007
دیکنسون، مشاور در امور رسانه ها در مورد فعالیت های انتخاباتی ریاست جمهوری صحبت می کند
رونوشت گفتگوی اینترنتی یو اس اینفو، 24 اکتبر
آغاز متن
وزارت خارجه آمریکا- دفتر برنامه های اطلاعات بین المللی- رونوشت گفتگوی اینترنتی یو اس اینفو
انتخابات سال 2008: پوشش دادن به فعالیت های انتخاباتی ریاست جمهوری
مهمان: جیم دیکنسون - تاریخ: 24 اکتبر 2007- زمان: ظهر به وقت شرق آمریکا (16 به وقت گرینویچ)
رییس جلسه: به اولین گفتگوی اینترنتی از سلسله گفتگو ها درباره فعالیت های انتخاباتی ریاست جمهوری خوش آمدید. ما مشتاقانه منتظر دریافت سؤالات شما هستیم.
صحبت های خود را در گفتگو های دنباله دار وزرات خارجه در مورد فعالیت های انتخاباتی مطرح کنید!
گفتگو های دنباله دار در مورد فعالیت های انتخاباتی بهترین منبع اطلاعات درباره انتخابات سال 2008 است. ما شما را از اخبار، شایعات و بحث های سیاسی پیرامون هزاران مسابقه سیاسی مطلع خواهیم ساخت. آیا سؤالی درباره روند انتخابات دارید؟ یا نظراتی درمورد کاندیدا ها؟ سؤالات خود را ارسال کنید. این شما هستید که در مورد موضوع بحث تصمیم می گیرید .
رییس جلسه: ما گفتگوی اینترنتی امروز را رأس ساعت 16 به وقت گرینویچ آغاز می کنیم. از سؤالاتی که قبل از شروع برنامه فرستاده اید تشکر می کنیم، ما شاهد رسیدن آن ها هستیم.
رییس جلسه: خوش آمدید! آقای دیکنسون تا چند لحظه دیگر با ما خواهند بود.
جیمز دیکنسون: سلام. من جیم دیکنسون هستم و برای پاسخ به سؤالات شما درباره انتخابات ریاست جمهوری سال 2008، و این که ما روزنامه نگاران چگونه این وقایع را پوشش می دهیم، در این جا حضور دارم.
سؤال: [یاسر خلیل]: سلام آقای عزیز
آیا به نظر شما رؤسای جمهوری بعد از پایان یافتن انتخابات به تمام قول هایی که در طول فعالیت های انتخاباتی خود می دهند عمل می کنند؟ ما (به عنوان خبرنگار) چگونه آن ها را می توانیم کنترل کنیم، و در مورد تفاوت میان آن چه وعده داده بودند و آن چه واقعا ً تحقق یافته بنویسیم؟ من فکر می کنم این، برای خبرنگاران در جهان عرب، نقشی مهم و خطرناک است، آیا شما هم در آمریکاهمین طور فکر می کنید؟
متشکرم
یاسر خلیل، محقق و خبرنگار مصری- (IRC مصر)
جواب [جیمز دیکنسون]: خیر، من به یاد نمی آورم هیچ یک از رؤسای جمهوری آمریکا به تمامی وعده هایی که در زمان فعالیت های های انتخاباتی خود داده، عمل کرده باشد. آن ها غالبا ً متوجه می شوند که وضعیت با آن چه در زمان فعالیت های انتخاباتی خود تصور می کرده اند، متفاوت است، مثلا ً انتقاد جان کندی در فعالیت های انتخاباتی سال 1960 از آیزنهاور/نیکسون به خاطر این که اجازه داده بودند "اختلاف موشکی" میان آمریکا و روسیه ایجاد شود. هنگامی که او بر سر کار آمد متوجه شد که چنین اختلافی وجود ندارد، و در واقع ما به نسبت آن ها، از تعداد بیشتری موشک برخوردار بودیم. موضوع دیگر این است که آن ها برای تصویب بسیاری از برنامه ها با مشکلاتی مواجه می شوند، مثلا ً شکست پرزیدنت بوش در سال 2005 بعد از انتخاب مجدد او، که قصد داشت برنامه بیمه های تأمین اجتماعی را تغییر دهد و به اصطلاح " حساب های خصوصی"، حساب های پس انداز خصوصی را نیز مشمول آن کند. افکار عمومی به شدت با این امر به مخالفت برخاست به طوری که در کنگره به صورت جدی مطرح نشد.
خوشبختانه، انتقاد از رؤسای جمهور و دیگر رهبران منتخب در آمریکا کاری خطر آفرین نیست و من شما را که زندگی و امنیت خود را به خطر می اندازید بی اندازه ستایش می کنم، شانس ما از این لحاظ از شما خیلی بیشتر است.
پرسش [نانو (تلویزیون ملی ماداگاسکار)] : به جیم: عصر بخیر:
می توانید به ما بگویید یک خبرنگار با تهیه گزارش در مورد فعالیت های انتخاباتی، تا چه حد ممکن است به لحاظ سیاسی در این گونه فعالیت ها درگیر شود؟
متشکرم
پاسخ [جیمز دیکنسون]: در آمریکا، دخالت در هر گونه فعالیت های سیاسی حتا کاندیدا هایی که مورد پوشش یک خبرنگار نیستند، در هر سطح، و در هر زمان، به منزله تخطی از اخلاق حرفه ای به شمار می رود. این کار به لحاظ اخلاقی اکیدا ً ممنوع است! اعتبار ما وابسته به وجهه ما، به منزله افرادی غیر وابسته به احزاب و غیر متعصب است که می توانند اطلاعات موثق و معتبری، که در آن تمایلی به بالا بردن هیچ یک از کاندیدا ها وجود ندارد، برای خوانندگان خود فراهم کنند. این یکی از قوانین پایه محسوب می شود که استثنایی هم در آن وجود ندارد.
پرسش [رولی ]: خیلی عالی است که می توانیم در مورد این انتخابات مهم با آقای جیمز دیکنسون صحبت کنیم ... چون او تجربیات زیادی در این زمینه دارد
رالیارسون (خبرنگار آزاد از ماداگاسکار): به جیم: عصر به خیر: مقاله نویس سیاسی یعنی چه؟ و تفاوت آن با تحلیلگر سیاسی چیست؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: در آمریکا معمولا ً مقاله نویس سیاسی کسی است که کارش گزارشگری اخبار نیست. او معمولا ً دارای یک ستون در سرمقاله یا صفحه مقابل سرمقاله است و عقاید، تفاسیر و تحلیل هایی در مورد موضوع مورد بحث را ارائه می دهد. خبرنگاران سیاسی، زمانی که درحاشیه یک موضوع خبری مطلبی می نویسند و آن را تحلیل یا تفسیر می کنند، می توان به آن ها تحلیلگر هم گفت؛ به این مطلب معمولا ً عنوان "تحلیل" هم داده می شود که به این ترتیب خواننده متوجه می شود موضوع آن چیست.
البته تحلیلگران سیاسی غیر خبرنگار هم وجود دارند که کارشان تفسیر اوضاع سیاسی است، و معمولا ً برای یک کاندیدا یا یک گروه ذینفع کار می کنند. آن ها غالبا ً مطالب خود را در روزنامه ها و نشریات به چاپ می رسانند، اما آن ها را متخصص می نامند، نه عضوی از پرسونل یا خبرنگار.
پرسش [سولو مارالولاهی ]: به جیم: آیا فکر می کنید آمریکاییان آمادگی داشتن یک رییس جمهوری آفریقایی آمریکایی را دارند؟ متشکرم
پاسخ [جیمز دیکنسون]: متأسفانه در این مورد شک دارم. امیدوارم این موضوع به واقعیت بپیوندد و فکر می کنم باراک اوباما کاندیدای بسیار خوبی است. مدارای نژادی در طول سالیان دراز در آمریکا افزایش پیدا کرده اما هنوز شاهد نشانه هایی از تبعیض هستیم. با این حال فکر می کنم از چنین روزی زیاد هم فاصله نداریم، و عملکرد های مثبت و قوی اوباما بی تردید این روند را تسریع می کند. من تصور می کنم کمبود نسبی تجربیات سیاسی او فاکتوری است که به ضررش تمام می شود، اما او بسیار جوان و مستعد می باشد و چه این بار به عنوان کاندیدای حزب ، یا به عنوان یکی از رهبران مطرح حزب دموکرات، و حتا رییس جمهوری آینده، بدون شک آینده ای درخشان در پیش رو دارد.
پرسش [webchat.state.gov2]: 1. سیستم انتخابات ریاست جمهوری آمریکا از چه نظر با کشور های دیگر تفاوت دارد؟
2. حالا که هندی تباران آمریکا در مجلس سنا قدرت فزاینده ای به دست آورده اند، مثل پیروزی اخیر بابی جیندال [که به تازگی به عنوان فرماندار لوییزیانا انتخاب شده]- شما چه احساسی در این مورد دارید؟
3. به نظر شما معامله هسته ای میان هند و آمریکا تأثیری در انتخابات خواهد داشت؟ شما چگونه آن را پیش بینی می کنید؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: مهمترین تفاوت این است که غالب کشور های دموکرات دارای سیستم پارلمانی هستند و در این سیسم، حزب برنده اکثریت کرسی های مجلس، از طریق انتخابات داخلی به انتخاب نخست وزیر می پردازد، به عبارت دیگر، اعضای حزب مستقر در مجلس یکی از رهبران خود را به عنوان نخست وزیر انتخاب می کنند. در آمریکا، رأی دهندگان، رییس جمهور را به طور جداگانه از اعضای کنگره انتخاب می کنند. در نتیجه، ما اغلب رییس جمهوری داریم که متعلق به یک حزب بوده و کنترل کنگره در دست حزب مخالف است. بعضی از مردم این روش را نمی پسندند زیرا مشکل می توان کاری را از پیش برد، و بعضی هم دقیقا ً به همین خاطر آن را قبول دارند که به منزله داشتن نظارت بر یکدیگر عمل می کند.
من از پیشبرد این معامله خوشحال هستم. این موضوع مناسب کشوری مانند آمریکاست که متشکل از گروه های قومی متنوع می باشد. نمی دانم معامله اتمی چه نقشی در انتخابات می تواند داشته باشد، چون خبر ندارم در آینده نزدیک چه اتفاقی قرار است در این زمینه بیفتد.
مجری برنامه: دفتر برنامه های اطلاعات بین المللی وزارت خارجه آمریکا از شما دعوت می کند از تارنمای جدید آن، راهنمای انتخابات سال 2008 ، دیدن کنید:
http://usinfo.state.gov/politics/elections/
پرسش [IRC قاهره]: به نظر شما، آمریکاییان از انتخابات آزاد برخوردار هستند یا مطبوعات بر طرز فکر آن ها تأثیر می گذارد؟
IRC مصر
پاسخ[جیمز دیکنسون]: بله، من فکر می کنم انتخابات ما آزاد است. البته همیشه هم به طور مرتب و منظم برگزار نمی شود، مانند افتضاحی که در سال 2000 در انتخابات ریاست جمهوری فلوریدا روی داد، اما آزاد است. دستکاری ها در نتایج انتخابات از طرف دولت نیست، بلکه از سوی طرفداران و حامیان یکی از احزاب، یا یکی از کاندیدا ها صورت می گیرد. ما در مطبوعات متحمل فشار زیادی نمی شویم – مشکل ما کاندیدا ها، فعالیت های انتخاباتی، مقامات دولت و وزارتخانه هایی هستند که تلاش می کنند اطلاعات را از ما پنهان کنند.
پرسش [لاورا گوتیرز ]: آقای دیکنسون، اهمیت مردم لاتین در این انتخابات. [جامعه لاتین چگونه بر چرخه این انتخابات تأثیر می گذارد؟]
لاورا گوتیرز، روزنامه "اوچو کولومناس " گوادالاهارا
پاسخ [جیمز دیکنسون]: آرای لاتینو ها یا هیسپانیک ها، به دلیل جمعیت فزاینده آن ها و فعال بودنشان در سیاست، از اهمیت زیادی برخوردار است. مبارزه با نظارت بر مهاجرت، از مبارزات هیسپانیک هاست، بنابراین رأی آن ها در این دوره از انتخابات اهمیت دارد. جمهوریخواهان، به علت سعی در محدود کردن مهاجرت، در برابر این گروه موضعی منفی گرفته اند. چند سال پیش، جمهوریخواهان با قطع کردن منافع اجتماعی مهاجران غیر قانونی در کالیفرنیا، ضربه بدی به خود زدند و نتیجتا ً کالیفرنیا، که بزرگترین ایالت اتحادیه است، قویا ً طرفدار دموکرات ها می باشد. در حال حاضر، آن ها همان اشتباه را در سطح کشور مرتکب شده اند.
مدير برنامه: "دیدار" با کاندیدا های ریاست جمهوری سال 2008 از طریق مراجعه به:
http://usinfo.state.gov/politics/elections/candidates.html
پرسش [جان د ]: ممکن است درباره انتخابات مقدماتی صحبت کنید و این که چرا در سال های اخیر تا این حد اهمیت یافته است؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: انتخابات سال 1968، که به دلیل شورش های ضد جنگ و سرکوب های پلیس در کنوانسیون دموکرات شیکاگو، پیش از موعد و به صورت مقدماتی برگزار شد، موجب اهمیت این نوع انتخابات گردید. تا آن زمان، روند معرفی نامزد های انتخاباتی تا حد زیادی در کنترل رهبران احزاب در ایالات و شهر های مختلف بود که حامیان خود را به عنوان نمایندگانی برای شرکت در کنوانسیون های معرفی کاندیدا ها انتخاب می کردند. دموکرات ها در ابراز انزجار از آن چه در شیکاگو اتفاق افتاده بود (و شهردار قدرتمند آن، ریچارد دیلی ) با تصویب اصلاحاتی، خواستار این شدند که انتخاب نمایندگان تا جای ممکن به صورت دموکراتیک صورت بگیرد، مثلا ً توسط رأی دهندگان در انتخابات مقدماتی. حالا تمامی نمایندگانی که کاندیدای معرفی شدن در انتخابات ریاست جمهوری هستند ، از طریق رأی دهندگان در انتخابات مقدماتی و یا توسط جلسه سران حزب مشخص می شوند، نه به روش تاریخی "جلسات خصوصی سیاست بازان" در هتل ها.
پرسش [رالیارسون] (خبرنگار آزاد از ماداگاسکار): برای این که خبرنگار سیاسی خوبی در کشور های در حال توسعه، مانند ماداگاسکار، باشیم چند نکته به عنوان راهنمایی بگویید؟
پرسش [جیمز دیکنسون]: فکر می کنم این فرایند در آن جا با آمریکا فرق چندانی نداشته باشد. برای این که خبرنگار سیاسی خوبی باشید باید تا آن جا که می توانید یاد بگیرید و بیاموزید، به طور منظم باید در مورد سیستم سیاسی و روند آن در کشور خودتان اطلاع داشته باشید، باید نقش آفرینان دنیای سیاست را بشناسید، کاندیدا ها، اداره کنندگان آن ها و کارمندانشان را بشناسید، با افراد دخیل در این فرایند، مانند مقامات منتخب و مشاوران آن ها، افراد ذینفع در این فرایند و کسانی که در آن نقش دارند، مانند تأمین کنندگان امکانات مالی، آشنا شوید و همین طور با نهاد های ذینفع، مثل نهاد های تجاری، گروه های کشاورزی، گروه های سیاسی و غیره.
این فرایند یادگیری، پایان ناپذیر است. و همیشه به یاد داشته باشید که اعتبار شما بسته به علم، دقت، و انصاف شماست که مردم بر اساس آن می توانند به شما و اطلاعاتی که می دهید اعتماد کنند.
پرسش [هرمنگیلد (لاکروا، ماداگاسکار)]: به جیم: عصر بخیر: آیا شما معمولا ً از تبلیغات کاندیداها گزارشی واقع بینانه تهیه می کنید؟ چون این جا در ماداگاسکار، خبرنگاران به نحوی به دلیل شرایط خاصی که هر یک از کاندیدا ها دارند با محدودیت روبرو هستند.
پاسخ [جیمز دیکنسون]: بله، من همیشه سعی کرده ام گزارش هایم در مورد هر کاندیدا یا فعالیت انتخاباتی که تحت پوشش داشته ام، واقع بینانه باشد. کاندیدا ها معمولا ً سعی می کنند دسترسی به خود را منوط به شرایطی کنند که اگر این شرایط قابل قبول نباشد من زیر بار نمی روم.
اما هر بار راه حلی پیدا می شود، زیرا آن ها برای ارائه نظرات و دیدگاه های خود به مردم و رأی دهندگان، به مطبوعات نیاز دارند. ما به اطلاعات آن ها نیاز داریم، و آن ها به ما برای توزیع و انتشار آن اطلاعات نیازمندند. این فرایندی مبتنی بر همزیستی است که همه ما درک می کنیم و آن را قبول داریم.
پرسش [ریجا (خبرنگارآزاد/ماداگاسکار)]: به جیم: آیا از سال 1964 تا به امروز متوجه تغییر سیاست در برگزاری فعالیت های انتخاباتی شده اید؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: تغییرات بزرگی در زمینه تکنولوژی رخ داده است – رشد تلویزیون، سیستم پستی مستقیم از طریق کامپیوتر، تلفن های همراه، ماهواره ها (که برنامه های تلویزیون را به طور زنده پخش می کنند، در حالی که قبلا ً فرستادن فیلم و نوار از مثلا ً کالیفرنیا به اداره مرکزی در نیویورک کاری دست و پا گیر بود)، و البته اینترنت و وبلاگ ها. استفاده از کامپیوتر شخصی و کامپیوتر کیفی، نوشتن و بایگانی مطالب را برای خبرنگاران سریع تر و آسان تر کرده است.
تغییرات دیگر مربوط به تعداد انتخابات مقدماتی است که برگزار می شود، که تعیین کننده کاندیداهای معرفی شده از طرف حزب هستند. کنوانسیون های ملی، که سابقا ً فرایند معرفی را تشکیل می دادند، اکنون تبدیل به جلساتی شده اند که فعالان حزبی به دور هم جمع می شوند و جشن می گیرند. برگزاری انتخابات مقدماتی موجب می شود افراد بتوانند در عوض اتکا به دستگاه حزب، شخصا ً به سازماندهی فعالیت های خود بپردازند.
پرسش [آسفا ]: ویژگی خاص انتخابات سال 2008 آمریکا چیست؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: مسائل عمده فعلی عبارتند از جنگ در عراق و جنگ علیه تروریسم و تقاضای امکانات بهتر برای بیمه سلامتی. در حال حاضر، جمهوریخواهان به دلیل جنگ در وضعیت نا مطلوبی به سر می برند. هر دو حزب از لحاظ قدرت تقریبا ً یکسان هستند، و به همین علت هم ما اکنون با حزب گرایی های تلخ و بن بست در خط مشی ها و برنامه هایشان روبرو هستیم. جمهوریخواهان بعد از انتخاب مجدد بوش در سال 2004 امیدوار بودند اکثریتی طولانی مدت تشکیل دهند، اما جنگ و بی لیاقتی های دولت بوش در رابطه با توفان کاترینا در نیواورلئان، موجب ایجاد مشکلاتی جدی گردید. در حال حاضر، دموکرات ها برای پیروزی در انتخابات و افزایش اکثریت خود در کنگره، از موقعیت خوبی برخوردار هستند.
رییس جلسه: شرکت کنندگان عزیز، از سؤالاتی که مطرح کردید تشکر می کنم. به یاد داشته باشید که سؤالات زیادی به گفتگوی اینترنتی می رسند و آقای دیکنسون مشغول بررسی و جوابگویی به هر چه بیشتر از آن هاست.
گفتگوی اینترنتی امروز اولین گفتگو از یک سلسله برنامه ها در مورد انتخابات سال 2008 است. عنوان گفتگوی آینده ما، انتخابات سال 2008: آغازی تازه با جری هاگستروم است . این گفتگوی اینترنتی در روز 29 اکتبر برگزار خواهد شد. برای اطلاعات بیشتر در مورد این گفتگوی اینترنتی مراجعه کنید به:
http://usinfo.state.gov/usinfo/USINFO/Products/Webchats/hagstrom_29_oct_2007.html
پرسش [IRC قاهره]: آیا فکر می کنید خانم کلینتون می تواند در رقابت های انتخاباتی موفق شده و اولین رییس جمهور زن در آمریکا شود؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: فکر می کنم موفقیت او در این رقابت ها، به عنوان اولین رییس جمهور زن، موجب تغییرات زیادی شود. موفقیت او در این انتخابات، به دلیل کوله بار سیاسی منفی اش بسیار مورد تردید بود، اما با فعالیت های انتخاباتی موفقی که پشت سر گذاشته، این نکات منفی به طور چشمگیری کاهش یافته اند.
پرسش [www.hotmail.com.cn]: شما فکر می کنید چه کسی رییس جمهور آینده آمریکا بشود؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: من هیچ حدسی نمی توانم بزنم. تصور می کنم یکی از کاندیدا های دموکرات باشد ، اما هنوز نمی دانم چه کسی.
پرسش [ماری]: چگونه می شود کاندیدا شد؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: باید وارد جهان سیاست شده و اعتباری برای خود دست و پا کرد تا مردم بتوانند فرد را جدی بگیرند.
مدير برنامه: سخنران ما کماکان مشغول رسیدگی به سؤالات شماست.
پرسش [رولی]: برای رییس جمهور آینده رویارویی با مسائل خاور میانه، مخصوصا ً عراق تا چه حد دشوار خواهد بود؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: خاور میانه و عراق مشکلات عمده ی رییس جمهور آینده هستند. این طور به نظر می رسد که وضعیت سیاسی عراق نهایتا ً به دست خود عراقی ها حل خواهد شد و نه ایالات متحد. به عقیده من آن جنگ یک اشتباه واقعی بود، ما نمی توانیم دموکراسی را به کشوری تحمیل کنیم، مخصوصا ً به روز جنگ و عملیات نظامی. مردم باید خودشان دموکراسی را انتخاب کنند، نمی توان آن ها را مجبور به این کار کرد.
خاور میانه همیشه منطقه ای پیچیده و بی ثبات بوده است که اروپاییان و آمریکاییان هرگز نتوانسته اند آن را آن طور که باید درک کنند – انگلیس ها هم تقریبا ً همان اشتباه ما را در عراق مرتکب شدند. برگرداندن ثبات به خاور میانه، مستلزم تلاش های دیپلماتیک طولانی و دشواری است، به خصوص با وجود کشور هایی مانند ایران که سعی در ساخت سلاح های هسته ای دارند. و این منطقه البته به خاطر ذخایر نفتی اهمیت زیادی دارد. آمریکا، مانند بقیه جهان، علاقه ی زیادی به ایجاد ثبات در خاورمیانه دارد، ما باید در رابطه با عملکرد خود در آن قسمت از جهان هشیار باشیم. در جریان این انتخابات، کاندیدا های ریاست جمهوری حزب جمهوریخواه بسیار نزدیک به مواضع پرزیدنت بوش هستند، چون این مواضع در میان اقلیت محافظه کار فعالی که معرفی کاندیدا های جمهوریخواه را در انتخابات اخیر در دست داشت، از محبوبیت برخوردار بود. خط مشی های او در میان دموکرات ها و احزاب مستقل، و بسیاری از جمهوریخواهان میانه رو، محبوبیتی ندارند، و به همین جهت این خط مشی ها در انتخابات عمومی نوامبر سال 2008 با مشکلاتی جدی روبرو خواهند بود.
پرسش [IRC قاهره]: به نظر شما جوامع عرب آمریکایی می توانند تأثیری در انتخابات داشته باشند؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: نه خیلی، چون تعداد آن ها زیاد نیست. اما در بعضی مناطق آن ها از قدرت بیشتری برخوردار هستند و این ممکن است مؤثر باشد.
پرسش [لاورا گوتیرز]: آیا مردم لاتین در این انتخابات اهمیت دارند؟ لاورا گوتیرز، روزنامه ی اوچو کولومناس گوادالاخارا
پاسخ [جیمز دیکنسون]: بله، خیلی بیشتر. و فکر می کنم این موضوع در انتخابات به نفع آن ها تمام شود.
مدير برنامه: "رولی" می پرسد: با تجربه ای که شما دارید ... مهمترین ویژگی رییس جمهور از نظر آمریکاییان کدام است؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: رییس جمهور آمریکا ترکیبی است از نخست وزیر در سیستم پارلمانی و پادشاه در یک حکومت مشروطه سلطنتی. او رییس قوه مجریه و در عین حال فرمانده کل قواست، اما آمریکاییان مایل هستند رییس جمهورشان یک نماد ملی باشد، کسی که مدافع ارزش های آزادی و دموکراسی، و مظهر مدارا و کاردانی در رویارویی با مشکلات است. آن ها می خواهند او مظهر آرمان های ما باشد و حدس رأی دهندگان در مورد این که چه کسی بهتر از هر کس دیگر می تواند این ویژگی ها را داشته باشد، نقش زیادی در رأی دادن آن ها بازی می کند. رأی گیری برای انتخاب ریاست جمهوری، دقیقا ً به دلیل مطرح بودن این فاکتور های ناملموس، یکی از فردی ترین انتخاب های هر شهروند آمریکایی است.
رأی دادن به سناتور ها، اعضای کنگره و فرمانداران ، قبل از هر چیز بر مبنای رویکرد آن ها به مسائل مختلف است، اما رأی دادن به رییس جمهور شامل این مورد و عنصر نمادینی است که کمی قبل راجع به آن صحبت کردم.
اظهار نظر [رولی]: آقای دیکنسون خیلی از شما ممنون هستم، این گفتگو بسیار سودمند بود...:)
پرسش [لالاتیانا (RTA/ ماداگاسکار)]: به جیم: می توانید توضیح دهید محدود کردن بودجه فعالیت های انتخاباتی چه حسنی دارد، مخصوصا ً در کشور های آفریقایی مانند ماداگاسکار. به نظر شما ممکن است هیلاری کلینتون اولین رییس جمهور زن در آمریکا باشد؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: هزینه فعالیت های انتخاباتی در تمام سطوح در آمریکا به حد انفجار رسیده است، و این به دلیل گرانی فناوری، تبلیغات تلویزیونی، اخذ رأی، اینترنت، و نیاز کاندیدا ها به برگزاری انتخابات مقدماتی در بسیاری از ایالات، می باشد. نتیجتا ً، کاندیدا های ریاست جمهوری، سنا، کنگره و غیره، باید مدت زمان بی حسابی به جمع کردن پول بپردازند. در این مدت نمی توانند به کار های عمده رسیدگی کنند و مهم تر این که بیشتر پول مورد نیاز آن ها از سوی افراد ثروتمند و با نفوذی تأمین می شود، که به آن ها نزدیک تر بوده و می توانند در خط مشی ها و برنامه های آنان، به خرج مردم عادی، دخالت کنند.
تلاش هایی برای ایجاد محدودیت در مقادیر پولی که کاندیدا ها می توانند جمع آوری و هزینه کنند، صورت گرفته است، اما معمولا ً این تلاش ها با ناکامی روبرو می شود، به استثنای مبلغ مشارکت هر فرد که اجازه ندارد در انتخابات مقدماتی بیش از 2300 دلار و انتخابات عمومی هم معادل همین مبلغ، و مجموعا ً 4600 دلار بپردازد. البته محدودیتی در تعداد افرادی که کمک های مالی می کنند، و نیز محدودیتی در مورد این که هر فرد چه مبلغ کمک مالی به احزاب سیاسی کرده یا برای حمایت از سازمان های خصوصی تبلیغاتی می پردازد، در صورتی که مستقیما ً در اختیار ستاد های انتخاباتی قرار نگیرد، وجود ندارد.
دلیل این که اصلاحات کمی در این زمینه صورت گرفته این است که مردم آمریکا عموما ً توجه چندانی به این موضوع ندارند. آن ها فرض را بر این می گذارند که کاندیدا ها بالاخره به نحوی پول لازم را در می آورند و خود را در این مسائل داخل نمی کنند. به هر حال، بعضی از مردم آن را یک رسوایی تلقی می کنند.
پرسش [رولی]: خوش آمدید آقا، سؤال اول من این است: (به نظر شما) در میان کاندیدا ها چه کسی از همه محبوب تر است و چرا؟
پاسخ [جیمز دیکنسون]: در حال حاضر هیلاری کلینتون در میان دموکرات ها، از باراک اوباما و جان ادواردز، معادل 20 امتیاز در نظر سنجی ها، پیشی گرفته است. با این حال، در آیوا و نیوهمپشایر، ایالات حساس در فرایند معرفی، در رقابتی تنگاتنگ به سر می برند و پیرزوی هر کدام در این دو ایالت می تواند به تغییر اوضاع منجر شود. در جبهه جمهوریخواهان، رودی جولیانی به طور قطع میت رامنی و جان مک کین را پشت سر گذاشته، اما این هم در آیوا و نیو همپشایر احتمال دارد دستخوش تغییراتی شود. گویا جولیانی از حضور خود در جریان حملات تروریستی 11 سپتامبر و جنگ با تروریسم، که یکی از مسائل عمده برای غالب رأی دهندگان جمهوریخواه می باشد، استفاده زیادی است.
به نظر می رسد این آخرین سؤال بوده باشد، بنابراین من ارتباطم را قطع می کنم. از سؤالات هوشمندانه و توجه شما تشکر می کنم.
مجری برنامه: از جیمز دیکنسون که امروز با ما بود تشکر می کنیم. گقتگوی اینترنتی اکنون به پایان می رسد. لطفا ً برای اطلاعات بیشتر پیرامون برنامه های آینده و مطالعه رونوشت گفتگوی امروز (که معمولا ً بعد از یک روز کاری آماده است) به صفحه ی اصلی ایستگاه گفتگوی اینترنتی یو اس اینفو مراجعه کنید:
http://ushnfo.state.gov/usinfo/Products/Webchats.html
(مهمانان این برنامه بر اساس تخصص شان انتخاب می شوند. نظرات بیان شده توسط این مهمانان به خود آنان تعلق داشته و ضرورتا ً بازتاب دیدگاه های وزارت خارجه آمریکا نمی باشد.)
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
