26 نوامبر 2007

مشارکت بین المللی در کنفرانس خاورمیانه انگیزه ای برای خوشبینی

ایالات متحده به گفتگوهای آناپلیس به عنوان نقطه آغازی به سوی راه حل دو کشور می نگرد

آغاز متن

نوشته دیوید مک کیبی
عضو هیئت تحریریه یو اس اینفو

واشنگتن—همنگامی که پرزیدنت بوش ، قبل از آغاز کنفرانس خاورمیانه که به سرپرستی ایالات متحده تشکیل می شود، در کاخ سفید با رهبران فلسطین و اسرائیل دیدار کرد، مقامات رسمی، حمایت بین المللی گسترده از این کنفرانس را به عنوان یک حرکت اساسی برای پیش برد روند صلح مورد تاکید قرار دادند.

پرزیدنت بوش طی ملاقاتی در کاخ سفید خطاب به محمود عباس رئیس حکومت خود گردان فلسطین در 26 نوامبر گفت: "ما می خواهیم به شما کمک کنیم. ما می خواهیم در آنجا صلح بر قرار باشد. ما می خواهیم مردم در محدوده فلسطین امید داشته باشند."

در ملاقاتی جداگانه در اوایل همان روز با ایهود اولمرت نخست وزیر اسرائیل، بوش خوشبینی خود را نسبت به این کنفرانس به عنوان نقطه آغاز مذاکرات برای اقداماتی در زمینه ایجاد یک دولت فلسطینی، تجدید التزام به نقشه راه برای صلح خاورمیانه و گسترش حمایت بین المللی از کوشش های مقامات فلسطینی برای ساختن نهادهای نیرومند حکومتی، اعلام داشت.

اولمرت گفت: "ما در آنچه که امیدوارم به فرآیند جدی مذاکرات بین ما و فلسطینی ها منجر شود، شاهد مشارکت گسترده ای خواهیم بود. این فرایندی دو جانبه خواهد بود، ولی حمایت بین المللی برای ما بسیار با اهمیت است."

بوش قبل از افتتاح کنفرانس آناپولیس در 27 نوامبر، مجدداً ملاقات مشترکی با المرت و عباس خواهد داشت. بعد از نشست آناپلیس در ایالت مریلند، بوش در 28 نوامبر با هر یک از رهبران به طور جداگانه در کاخ سفید ملاقات خواهد کرد.

در بیانیه 25 نوامبر، بوش بر تعهد دولت خود نسبت به راه حل "دو کشور" دموکراتیک اسرائیل و فلسطین که کنار یکدیگر در صلح و امنیت زندگی کنند، تاکید ورزید.

استفان هادلی ، مشاور امنیت ملی، در 25 نوامبر به خبرنگاران گفت که کنفرانس آناپولیس عرصه ای برای انجام مذاکرات نیست بلکه، فرصتی برای فلسطینی ها و اسرائیلی ها است تا از دست آوردهای دیپلماتیک خود برای تعیین قرار ملاقات و اعلام تمایل خود به شرکت کنندگان کنفرانس، برای کوشش در پرداختن به "موضوعات محوری" در ارتباط باتشکیل یک دولت فلسطینی، بهره بگیرند.

بنا به اظهارسخنگوی وزارت امور خارجه، 49 کشور، سازمان و شخصیت، از جمله 16 کشور عرب، دعوت به شرکت در کنفرانس 27 نوامبر را که در محل آکادمی نیروی دریائی ایالات متحده در آناپولیس، در خارج از واشنگتن برگزار می شود، پذیرفته اند.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به مقاله مربوط


بوش اعلام داشت: "حضور گسترده کشورهای منطقه و دیگر شرکت کنندگان مهم بین المللی در این کنفرانس نمایانگر عزم راسخ بین المللی به اغتنام این فرصت مهم برای پیشبرد آزادی و صلح در خاورمیانه است."

از جمله شرکت کنندگان در کنفرانس، 12 کشورعضو کمیته پیگیری ابتکار صلح سال 2002 اتحادیه عرب هستند که برخی از آنها با اسرائیل روابط دیپلماتیک ندارند.

هادلی گفت: "به نظر من این امر نمایانگر آن است که آنها اهمیت این کوشش ها را در این زمان و اهمیت موفقیت آن دریافته اند و تمایل آنان را نیز به اقدام برای حمایت از این فرآیند نشان می دهد."

دیپلمات های اسرائیلی و فلسطینی هفته ها برای تهیه پیش نویس بیانیه مشترک تعیین چارچوب دور مذاکرات بعد از کنفرانس آناپلیس تلاش کرده اند. هادلی این پیش نویس را آغاز کار خوانده و می گوید، تصمیم آنها برای گشایش مذاکرت در ضمن حرکت به سوی اجرای نقشه راه، پس از کنفرانس آناپولیس، پیشرفت مثبتی است. نقشه راه که در سال 2003 ارائه شد طرح جامعی برای حل موضوعات سیاسی، اقتصادی، امنیتی و انسانی درجهت پایان بخشیدن به درگیری اسرائیل و فلسطین است.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به مقاله مربوط


به گفته شان مک کورمک سخنگوی وزارت امور خارجه، در 26 نوامبر، درحالیکه بیانیه مشترکی وجود خواهد داشت، "دو طرف نه تنها در باره افق سیاسی آینده ، بلکه نیز در باره اینکه آن واقعیت سیاسی چه خواهد بود،" از طریق تداوم اقدامات اعتماد آفرین برای اجرای نقشه راه، ضمن پیشبرفت در مسیر سیاسی به سوی ایجاد یک کشور فلسطینی، گفتگو خواهند کرد.

هادلی افزود، این اقدام نه تنها مستلزم اتخاذ تصمیماتی سخت از سوی محمود عباس در مذاکرات برای ایجاد کشور فلسطین است، بلکه اسرائیل نیزدر پیگیری صلح با فلسطینی ها در آناپلیس، نهایتاً ممکن است به مصالحه گسترده تری با جهان عرب دست یابد.

بوش اظهار داشت: "اسرائیلی ها و فلسطینی ها برای تحقق چنین چشم اندازی زمان طولانی در انتظار بوده اند، و من از کلیه کسانی که در این هفته در آناپلیس گردآمده اند می خواهم تا کوشش های خود را برای تبدیل رویای صلح به واقعیت دوچندان کنند."

برای اطلاعات بیشتر به مقالات زیر مراجعه کنید:
مقاله 1 و مقاله 2 و مقاله 3 و مقاله 4 و مقاله 5

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.