27 نوامبر 2007

بوش در کنفرانس آناپوليس اعلام داشت، زمان صلح برای خاور ميانه فرا رسيده است

مذاکرات فلسطينی-اسرائيلی در دسامبر از سر گرفته می شود، هدف امضای پيمانی تا پايان سال 2008 است.

آغاز متن

نوشته ديويد مک کِيبی
عضو هيئت تحريريه يو.اِس.اينفو

واشنگتن- پرزيدنت بوش به نمايندگان نزديک به 50 کشور و سازمان بين المللی در يک کنفرانس يک روزه در دانشکدۀ نيروی دريايی ايالات متحده در آناپوليس، مريلند گفت زمان برای يک کشور فلسطينی و صلح در خاور ميانه فرا رسيده است، اما اسرائيلی ها و فلسطينی ها به کمک بين المللی نياز خواهند داشت.

بوش روز 27 نوامبر، به دنبال يک نشست مشترک با پرزيدنت محمود عباس، رئیس حکومت خودگردان فلسطين و ایهود اولمرت، نخست وزير اسرائيل، گفت: "زمان مساعد است. هدف عادلانه است. و من می دانم که آنها قادر خواهند بود با سخت کوشی موفق شوند." (به متن مربوط مراجعه کنيد)

بوش گفت "امروز، فلسطينی ها و اسرائيلی ها هر يک درک می کنند که کمک به تحقق خواسته های ديگری کليد تحقق خواسته های خود آنها است،" و لازمه موفقيت ايجاد يک فلسطين مستقل و دموکراتيک است که نکته اصلی پيشنهاد بوش را برای يک "راه حل مبتنی بر وجود دو کشور" تشکیل می دهد.

يک کميته هدايت کننده فسطينی-اسرائيلی نظارت بر مذاکرات را که نخستين نشست آن در 12 دسامبر برگزار می شود به عهده دارد، و به دنبال آن کنفرانس اهداکنندگان کمک در 17 دسامبر در پاريس با ميزبانی گروه چهارگانه برای صلح خاور ميانه – سازمان ملل، اتحاديه اروپا، روسيه، و ايالات متحده- برگزار می شود.

بوش گفت "وظيفه ما تشويق دو طرف در اين تلاش و ارائه حمايتی است که آنها برای موفقيت بدان نياز دارند." او از شرکت کنندگان در کنفرانس، بخصوص 16 کشور عربی که در کنفرانس شرکت کرده بودند خواست تا از رهبری عباس و نخست وزير فلسطين، سلام فياض، در حالی که برای ايجاد نهادهايی برای آينده يک کشور فلسطينی تلاش می کنند، حمايت کنند.

عباس و اولمرت همچنين متعهد شدند که به الزامات خود را طبق "نقشه مسير" گروه چهارگانه – يک برنامه جامع برای حل مسائل سياسی، اقتصادی، امنيتی، و انسانی جهت پايان دادن به مناقشه اسرائيل-فلسطين –عمل کنند. در حالی که دو طرف اين موافقت را به کار می بندند، ايالات متحده نقش "نظارت کننده و قاضی" را به عهده خواهد داشت.

بوش هر دو رهبر را تحسين کرد و گفت اعتقاد مشترک آنها به لزوم صلح، کنفرانس آناپوليس را امکان پذير ساخت.

بوش گفت: "پرزيدنت عباس درک می کند که يک کشور فلسطينی از ترور زاده نخواهد شد، و تروريسم دشمنی است که بر سر راه يک کشور [فلسطينی] ايستاده است. نخست وزير اولمرت درک خود را از رنج و تحقيری که مردم فلسطين احساس می کنند ابراز داشته است. او روشن کرده است که امنيت اسرائيل با تأسيس يک کشور مسئول، دموکراتيک فلسطينی بهبود خواهد يافت."

بوش افزود، شرکت جامعه بين المللی در [کنفرانس] آناپوليس نه تنها نشانه حمايت آن از صلح بلکه نشانه نگرانی در باره افراط گرايی رو به رشد در سرتاسر منطقه است.

بنا به گفته بوش، "افراط گرايان در تلاشند تا دید تاريکی را بر مردم فلسطين تحميل کنند، نحوۀ دیدی که از نااميدی و يأس برای ايجاد هرج و مرج در سرزمين مقدس تغذيه می کند. اگر اين نگرش پيروز شود، آينده منطقه ترور بی پايان، جنگ بی پايان و عذاب بی پايان خواهد بود."

بوش تعهد کرد تا در طول ماه های باقی مانده از دوران رياست جمهوری خود از تلاش های اسرائيلی-فلسطينی حمايت کند. او مذاکره کنندگان را به صبر و انعطاف تشويق کرد، و از رهبران فلسطينی خواست تا با فساد برخورد کنند و شبکه های تروريستی را که در داخل مرزهای آنها فعاليت دارند از کار بياندازند و از اسرائيلی ها خواست تا برای رسيدن به يک موافقت مذاکره شده مراکز اسکان غير مجاز را پاکسازی کنند، به گسترش مهاجرنشين ها پايان دهند و از رشد يک کشور جديد فلسطينی حمايت به عمل آورند.

بوش گفت: "نتيجه مذاکراتی که آنها در اينجا آغاز کردند به خود اسرائيلی ها و فلسطينی ها بستگی دارد."

عباس و اولمرت تعهد کردند با هم در راه صلح همکاری کنند.

عباس در اظهارات خود خطاب به کنفرانس گفت که صلح امکان پذير است، اما لازمه آن تلاش های شديد مشترک برای برخورد با دشوارترين مسائل در قلب مناقشه، از جمله مرزها، حق بازگشت برای ميليون ها آواره فلسطينی در سرتاسر منطقه، وضعيت بیت المقدس، و حق استفاده ازآب است.

اولمرت نیز با وجود ناکامی های های ديپلماتيک و ادامه تهديدهای امنيتی، آمادگی اسرائيل را تعهد کرد.

به گفته وی "مذاکرات به تمام مسائلی که ما تا کنون از پرداختن به آنها پرهيز کرده ايم خواهد پرداخت. ما اين کار را مستقيماً، بصورتی باز و با شهامت انجام خواهيم داد. ما از رویارویی با هيچ مسئله ای پرهيز نخواهيم کرد."

عباس اولمرت را به عنوان يک شريک صلح مورد تحسين قرار داد، و يک نقل قول از پرزيدنت جان اِف. کِنِدی را به مردم اسرائيل ارائه کرد، "بگذارید هرگز از روی ترس مذاکره نکنيم، بلکه هرگز از مذاکره نهراسيم."

اولمرت گفت: "من اعتقاد دارم هيچ راه دیگری غیر از راه صلح باقی نمانده است. من اعتقاد دارم هيچ راه حل عادلانه ای جز راه حل مبتنی بر وجود دو کشور ملی برای دو ملت وجود ندارد. من اعتقاد دارم که هيچ مسيری وجود ندارد که شامل مصالحات دردناکی نباشد."

برای مقالات مربوط به صفحه صلح خاور ميانه: نيم قرن تعامل، مراجعه کنيد.

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.