16 نوامبر 2007

سفارت خانه های آمریکا آثار پنج تن از هنرمندان سرخپوست آمریکایی را به نمایش می گذارند

نقاشی های اهدایی انگیزه ای برای درک هنر معاصر سرخپوستان آمریکایی هستند

آغاز متن

نویسنده: لورن مانسن
عضو هیئت تحریریه یو. اِس. اینفو

واشنگتن – به زودی آثار پنج هنرمند برجسته سرخپوست آمریکایی در سفارت خانه های آمریکا در دور دنیا در معرض نمایش گذاشته شده و بینندگان خارجی با غنا و تنوع هنر معاصر سرخپوستان آمریکایی آشنا خواهند شد.
نورمن ایکرز (متعلق به قبیله اوزج)(1)، ماریو مارتینز (یاکی)(2)، لاری مک نیل (تلینگیت)(3)، ژون کویک تو سی اسمیت (فلتهد سالیش)(4)، و مری وات (سنکا)(5) – هنرمندانی که غالبا ً از موتیف های سرخپوستی به نحوی غیر منتظره در آثارشان استفاده می کنند – از سوی وزارت امور خارجه آمریکا و موزه ملی سرخپوستان آمریکایی متعلق به مؤسسه اسمیتسونیان ، برای به نمایش درآمدن آثارشان در خارج از کشور، برگزیده شده اند.
این آثار هنری مربوط به سفارت خانه ها، که به سفارش هنرمندان سفیر می شوند (ART) وزارت امور خارجه در برنامه سفارت ها تهیه شده اند، برای اولین بار در تاریخ 14 نوامبر در کاخ سفید و طی مراسمی با حضور این هنرمندان، لورا بوش، بانوی اول، و دیگر مقامات به نمایش درآمدند.
هزاران تن از هنرمندان آمریکایی، گالری ها و موزه ها، از طریق ART در برنامه های سفارت ها، موفق شده اند که آثار نقاشی و تندیس گری خود را برای برپایی نمایشگاه های هنری در اقامتگاه های سفرای آمریکا، در معرض تماشای جهانیان قرار دهند.
این پنج هنرمند از رویکردشان به کار هنری سخن گفتند. ایکرز گفت: "برای بسیاری از بومیان آمریکا، تجربه زندگی مدرن، مانند شهرفرنگی متشکل از واقعیات گوناگون است ... که محدوده من فردی و فرهنگ می تواند به وضوح مشخص شده و یا در مواردی گنگ و تار باشد؛ در این جا گذشته و حال، فرهنگ قبیله ای و فرهنگ غربی در کنار هم حضور دارند. هنر من، در این تجربه، نقش واسطه را بازی می کند: تجربه ای که مردم بومی که به آن ها متعلق هستم، با آن سرو کار دارند."
در اثر لیتوگرافی ایکر موسوم به همه چیز با هم مرتبط اند ، گوزن بزرگی ترسیم شده که هاله ای به رنگ زرد روشن دور او را فرا گرفته است. گوزن بر زمینه ای از خطوط متقاطع نقاشی شده، که یاد آور نقشه راه ها است. نماد های دیگر – یک شاخه پوشیده شده از میوه بلوط ، و خورشیدی درخشان – یاد آور تعلق هنرمند به وطن و قبیله خود می باشند. ایکرز گفت: " تصویر گوزن و نقشه راه ها، از "نماد های اصلی" هستند و بازگو کننده حس مکان می باشند. هر دوی این نماد ها کمک می کنند تا بتوانیم جایی که به آن تعلق داریم را توصیف کنیم."
مارتینز نیز تصاویری خلق می کند که به کشف معنای مکان می پردازند. اثر لیتوگرافی او با عنوان بیابان، یاکی ها و نیویورک ، پیچ و تاب دودی را تصویر می کند که از وسط یک رشته خطوط صاف گذشته و در میان خود عناصری از جهان طبیعت را به نمایش گذاشته است. مارتینز گفت که خطوط صاف، اشاره به نمای شهر های نیویورک و سانفرانسیسکو هستند ، که در آن شهرها منزل دارد. در نظر مارتینز، بیابان سونوران، که زادگاه فرهنگ یاکی و سنت های معنوی آن ها است، به صورتی تفکیک ناپذیر به محیط شهر هایی که او اکنون اقامت دارد، پیوند خورده است – یعنی انعکاس نیرو هایی متضاد که زندگی او را شکل داده اند.
اثر لیتوگرافی مک نیل، با عنوان اولین نور، انقلاب زمستان، حاوی طنزی مخرب است که او آن را در تصویر نمادینی که از سرخپوستان آمریکایی ساخته شده بود، وارد نمود. او دید رومانتیک گونه این "نژاد رو به انقراض" را به چالش می گیرد، این دید خاص متعلق به ادوارد کورتیس عکاس بود که وقایع نامه ای مصور از زندگی قبیله ای سرخپوستان در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم تهیه کرده بود. مک نیل، در مقابل عکس های نوستالژیک کورتیس که سرخپوستان را بر پشت اسب و با پس زمینه ای قهوه ای نشان می داد، در اثر خود، پس زمینه ای فیروزه ای ترسیم کرده که کلاغی با بال های گسترده روی آن دیده می شود.
مک نیل گفت، کلاغ، اشاره ای است به دور از حقیقت بودن چشم انداز کورتیس، زیرا در اساطیر قبیله تینگلیت، پرندگان موجودات شروری هستند که با لو دادن و عیان کردن واقعیات پنهان، خود را سرگرم می کنند. در این اثر کنایه دیگری هم وجود دارد: مک نیل یک اتومبیل زهوار در رفته هم به تصویر کورتیس اضافه کرده است، و آن را "ابو قراضه" می خواند که در مناطق حفاظت شده محل اقامت قبایل سرخپوستان کرارا ً دیده می شد.
او گفت: "ابو قراضه، اتومبیلی فکسنی است که به سختی راه می رود. اتومبیل های قراضه بخشی از هویت ما شده اند. من مفهوم حضور سرخپوستان صرفا ً در زمان گذشته را به بازی گرفته و آن ها را به زمان حال منتقل کرده ام. اگر ما بتوانیم عقاید کهنه و کلیشه ای را مورد تمسخر قرار دهیم، در این صورت به پوچی آن ها پی می بریم و می توانیم در جهتی مثبت پیش برویم."
هنر اسمیت به گفته خودش، بر فلسفه ارتباط تمامی اشکال حیات تأکید دارد. اثر لیتوگرافی او به نام ما همه گره های تور بزرگ زندگی هستیم ، مرد سرخپوستی را به تصویر کشیده که علاوه بر یک پر عقاب، تعدادی حیوانات وحشی، حشرات، یک شاخه ذرت، تار عنکبوت، و دو جمجمه انسان، که اشاره به شکننده بودن حیات دارند، در میان موی خود دارد . این هنر مند گفت: "این لیتوگرافی، مظهر عالم صغیر زندگی من است، که در عین حال، تمثیلی هم از سیستم عظیم کره زمین می باشد."
وات، که هنرمندی در زمینه هنر های مفهومی است و تندیس ها و آثار او که در خلق آن ها از چند وسیله استفاده می کند، معروف و شناخته شده هستند، گفت: "من در جستجوی داستان انسان ها و آیین های آن ها هستم که در اشیاء روزمره انعکاس می یابند." یکی از موتیف هایی که کرارا ً در آثار او مشاهده می شود، روانداز های پشمی هستند که در جوامع سرخپوستی به مناسبت های گوناگون، مانند تولد نوزادان و یا ازدواج ها، به رسم هدیه، رد و بدل می شوند.
لیتوگرافی وات، داستان پتو ها: دنباله دار (کتاب I /کتاب III) نام دارد و نشان دهنده "رواندازی از کلمات" است – متنی بافته شده از کلمات که به صورت افقی و عمودی نوشته شده ، و یاد آور تار و پود های یک روانداز بافته شده هستند. او گفت: "زبان این لیتو گرافی، که زبان "فرشینه" ها است، از داستان های شخصی، اجتماعی و فرهنگی، که بر بستری از وسایل زندگی روزمره نقش بسته، حکایت می کند".

برای اطلاعات بیشتر در مورد ART در برنامه سفارت خانه ها، به تارنمای این برنامه مراجعه کنید.
http://aiep.state.gov/index.cfm

1. Osage
2. Yaqui
3. Tlingit
4. Flathead Salish
5. Seneca

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.