12 جولای 2007

کودکان پانامایی از کشتی بیمارستانی ایالات متحده سود می برند

جراحی ها و عینک ها، ظاهر و خودباوری جدیدی به ارمغان می آورند

آغاز متن

نویسنده: دیوید شلبی
عضو هیئت تحریریه یو. اِس. اینفو

کولون، پاناما – یوکیچا نیوول دقیقاً می داند که بعد از پایان تحصیلاتش می خواهد چه کار کند. رویای او این است که یک سالن زیبایی باز کند. ولی در دو سال گذشته، تنها احساسی که این دختر 15 سالۀ پانامایی نداشته، احساس زیبایی بوده است. کیست بزرگی که روی گردنش به وجود آمده مایۀ آزار و شرم بی پایانی برای او بوده است.

مادر یوکیچا او را نزد چندین پزشک محلی برد ولی هیچ کدام از آنها وسایل لازم برای برداشتن کیست را در اختیار نداشتند. آنها همچنین می ترسیدند که این جراحی ظریف به صدای این دختر آسیب دائمی وارد کند.

هنگامی که یکی از پزشکان یوکیچا شنید که کشتی بیمارستانی نیروی دریایی ایالات متحده، کامفورت، قرار است از 5 تا 9 ژوییه در بندر کولون در پاناما پهلو بگیرد، وی به این دختر توصیه کرد که نزد جراحان کشتی برود تا ببیند که آیا آنها می توانند برایش کاری بکنند یا خیر. یک توقف کوتاه در اتاق جراحی کامفورت ظاهر یوکیچا را تغییر داد و به وی نوید زندگی طبیعی تری را داد.

کشتی کامفورت بیش از 500 متخصص پزشکی را به ماموریتی چهار ماهه در 12 کشور آمریکای لاتین و کاراییب می برد. ماموریت آنها ارائۀ خدمات بهداشتی اولیه، جراحی های سرپایی، بازپروری بالینی، تعمیر تجهیزات پزشکی و آموزش پزشکی برای کارکنان بهداشتی محلی است.

از هزاران معاینۀ پزشکی و دندانپزشکی که توسط پرسنل کشتی در کولون انجام شد، چند مورد از آنها مشکلاتی بودند که خطر جانی داشتند و ممکن بود که شناسایی نشوند. افسر فرماندۀ واحد پزشکی کشتی، بروس بوینتون، در 5 ژوییه گفت که حتی یک دندان آبسه کرده در صورتی که به آن رسیدگی نشود می تواند باعث مرگ افراد شود. معاینات بسیار دیگری تنها به تسکین دردهای خفیف بسنده کردند. با این وجود، تعداد کمی از کارهای کامفورت موجب تغییر خارق العادۀ زندگی افراد شدند.

پرستار دایان اسپرانزا، که در سازمان غیردولتی پروژۀ امید داوطلب است و در این کشتی حضور دارد، مسؤول اولویت بندی در درمانگاههای محلی است که در هر بندر توسط پرسنل کشتی برپا می شوند. در مصاحبه ای مورخ 9 ژوییه، او ماجرای زنی را بازگو کرد که هنگامی که وارد کلینیک کولون شد یک کیست بزرگ چربی روی چشمش داشت. در حالت عادی، این نوع موارد به اتاقهای جراحی کشتی ارجاع می شوند، ولی در آن موقع برنامۀ کاری همۀ اتاقهای جراحی پر بود.

با این وجود، یک جراح داوطلب در پروژۀ امید که در درمانگاه حضور داشت، حاضر نشد که این زن را رها کند. او یک جفت دستکش استریل و یک چاقوی جراحی جور کرد و با استفاده از پوشک یکبار مصرف برای پوشاندن اطراف محل برش، جراحی را انجام داد.

اسپرانزا گفت که این تیم پس از عمل جراحی به این زن یک آینه دادند و او از دیدن صورتش بدون آن غدۀ بزرگ روی چشمش شگف زده شده بود. اسپرانزا گفت: "او خیلی خوشحال بود. این تاثیری ماندگار بر روی زندگی این زن خواهد داشت. این جراحی باعث تغییر ظاهر او شد. او اکنون نسبت به خودش احساس بهتری دارد."

وی گفت که ابتکار عمل جراح ثابت می کند که شما برای تغییر دادن زندگی ها نیازی به یک اتاق جراحی گران قیمت ندارید. وی گفت: "هر وقت اراده وجود داشته باشد، راهی هم وجود دارد."

پزشکیار کشتی نیروی دریایی، مارک اندروز، به عنوان چشم پزشک در درمانگاه محلی کامفورت کار می کند. او ماجرای مرد جوانی را تعریف می کند که هنگامی که به درمانگاه آمد دارای آب مروارید شدید بود که باعث شده بود که یک چشمش تنها سایۀ کدری از نور را ببیند و چشم دیگرش را کاملاً نابینا کرده بود. پس از جراحی در کشتی، بینایی این پسر دوباره بازگشت و او توانست که به یک زندگی کاملاً طبیعی بازگردد.

اگرچه تغییر زندگی این پسر خارق العاده بود، ولی اندروز از توانایی اش در کمک به مردم در ابعاد کوچکتر نیز احساس رضایت می کند. اندروز و تیمش طی اقامت پنج روزه شان در کولون به صدها کودک عینک دادند. وی گفت که دانستن این امر که این عینکها به کودکان اجازه می دهند که در طی 10 سال بعد بتوانند در مدرسه کتابها و تخته سیاه را بخوانند به او احساس رضایت فوق العاده ای می دهد.

وی گفت که لبخند کودکان هنگامی که آنها می توانند برای اولین باز پس از سالها چهرۀ والدینشان را به وضوح ببینند، باعث می شود که این شغل کاملاً ارزشش را داشته باشد.

او گفت: "این احساسات بهترین بخش کار هستند. من 10 برابر آنچه که برای این کار صرف کرده ام به دست آورده ام."

کامفورت پس از آنکه در 10 ژوییه از کانال پاناما عبور کرد به سمت نیکاراگوئه حرکت می کند. اندروز، اسپرانزا و سایر پرسنل پزشکی کامفورت می خواهند ببیند که چند زندگی دیگر را می توانند با یک جراحی ساده یا یک عینک تغییر دهند.

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.