09 جولای 2007
ریشه فرهنگ های ویرجینیا سنگالی، کنتی و بومی است
نمایشگاه به بررسی چگونگی حیات سه فرهنگ در کنار یکدیگر و آموختنشان از همدیگر می پردازد
آغاز متن
نویسنده: استیون کافمن
عضو هیئت تحریریه یو. اِس. اینفو
واشنگتن – ریشه های سرخپوستی، آفریقایی و انگلیسی ویرجینیای امروزی در جشنواره سالانه زندگی مردمی اسمیتسونین در واشنگتن به نمایش گذاشته شد. برگزارکنندگان این نمایشگاه با استفاده از توجهات معطوف به این ایالت آمریکا که با نام "حکومت دیرینه"(1) نیز شناخته می شود، چهارصدمین سال تاسیس جیمزتاون، نخستین کلنی دائم انگلیس در آمریکای شمالی را جشن گرفتند.
شرکت کنندگان این جشنواره، که روز 8 ژوییه پایان یافت، متشکل از صنعت گران، كشاورزان و تولید كنندگان صنایع دستی سنگال كه بسیاری از نخستین برده های آفریقایی اهل آن بودند و نیز كنت انگلستان بود، كه نخستین سرزمین انگلیسی نشین جیمزتاون را به وجود آوردند. در كنار این شركت كنندگان، نمایندگانی از هشت قبیله سرخپوستی بازمانده حضور داشتند تا در این نمایشگاه نشان داده شود كه چگونه این سه گروه به ایجاد فرهنگ در این ایالت خدمت كرده اند.
برای مثال بادام زمینی های معروف این ایالت از نخستین گیاهانی گرفته می شود كه توسط بردگان به این سرزمین آورده شد. سام ادواردز، كشاورز اهل ویرجینیا در نزدیكی كشاورزان فرانسه زبان سنگالی كه مشغول نمایش چگونگی پرورش محصولات بودند به بازدیدكنندگان نشان می داد كه خانواده اش چگونه نسل پس از نسل ژامبون های ویرجینیا را با نمك و دود چوب درختان نمك سود و قابل نگاه داری كرده اند.
ایمی ریچی، كه به سازمان دهی نمایشگاه "ریشه های ویرجینیا" كمك كرده بود گفت تاریخ دیرینه و چشم اندازهای متنوع ایالت این معرفی را منحصر به فرد كرده است. او گفت "ما هم كوه داریم و هم به خاطر منطقه تایدواتر از فرهنگ دریایی برخورداریم. و بنابراین فرهنگ های زیادی كنار یكدیگر قرار گرفته اند تا آنچه را که امروز ویرجینیا می شناسیم تشكیل دهند." تركیب فرهنگ ها نوآوری های موسیقی را از جمله بلوگراس به وجود آورد كه آوازهای اسكاتلندی – ایرلندی را با بانجو، سازی كه از آفریقا آورده شده بود در هم می آمیزد.
لیندا استانیر، یكی از داوطلبان همكاری در جشنواره كه در یادواره 2007 جیمزتاون نیز فعالیت داشت گفت "شما هم آهنگران انگلیسی می بینید و هم آهنگران آفریقایی. همه آنان آهنگری می كردند، اما به روش های مختلف و همه از یكدیگر آموختند.
به مقاله مربوط مراجعه كنید.
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=washfile-english&y=2007&m=March&x=20070309143325GLnesnoM0.5810663&id=nl20070314
كارن وود، عضو قبیله موناكان ویرجینیا كارهای مهره ای خود را به نمایش گذاشته بود. یك گردنبند مهره ای كه ساخت آن می تواند هفته ها به طول انجامد اغلب به عنوان هدیه و به منظور ادای احترام و نشان دادن ارتباط افراد مورد استفاده قرار می گرفته است.
او گفت "مهره ها در این فرهنگ اشیایی روحانی تلقی می شدند، زیرا اشیایی بازتاب دهنده نور هستند كه می درخشند و پنداشته می شده كه از ارزش خاصی برخوردار هستند و كاربردهای آنها بسیار تزیینی است." وی افزود با این وجود سرخپوستان ویرجینیا كلمه ای برای هنر نداشته اند. "چیزها را زیبا می ساختند، زیرا موظف بودید كارتان را خوب انجام دهید. آن را تا جایی كه می توانستید زیبا می ساختید و این كار را به خاطر هنر انجام نمی دادید."
وود همچنین رقص های سرخپوستان ویرجینیا را به نمایش گذاشته بود و می گفت كه تماشاچیان باید آگاه باشند كه بین موناكان هایی كه به زبان سیوان صحبت می كنند و بازماندگان قبایل پواتان كه به زبان الگونكیان سخن می گویند تفاوت های فرهنگی وجود دارد.
او گفت "شباهت های فرهنگی زیادی بین آنان وجود داشته است، اما در آن روزها رقص ها متفاوت بوده است. امروزه ما رقص های یكدیگر را در ویرجینیا یاد گرفته ایم و با یكدیگر دوست شده ایم." سنت های رقص نیز تكامل یافته است. به عنوان نمونه یك رقص دو گامه كه توسط زنان و مردان به نمایش گذاشته شده بود در قدیم وجود نداشته است.
وود گفت "سرخپوستان ویرجینیا هنوز اینجا حضور دارند... فرهنگ های آنان در حال شكوفایی است. ما فقط مردمان گذشته نیستیم. ما به گذشته مان احترام می گذاریم و در عین حال خود را با زمان انطباق داده ایم و تغییر كرده ایم و هنوز اینجا هستیم."
به مقاله مربوط مراجعه كنید.
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=washfile-english&y=2007&m=May&x=20070504163351esnamfuak0.713833
كیت هیل، صنعتگر اهل كنت هنر سنتی ساخت پنجره با شیشه های نقش دار انگلیسی را به نمایش گذاشته بود كه به برخی از پنجره های نخستین كلیساهای ویرجینیا شباهت داشت. او گفت از سوی بازدید كنندگان "از چهار سال به بالا با علاقه زیادی" در زمینه ریشه های ویرجینیا مواجه شده است... برای هر كس چیز مورد علاقه ای وجود داشت."
وی پس از نشان دادن آن كه چگونه زهوارهای میل بست سربی خم می شوند تا تكه های بریده شده شیشه را در خود جای دهند عكسی از یك بخش از میل بست پنجره ای را بیرون آورد كه در یك حفاری از یكی از مناطق مهاجر نشین قرن 17 آمریكا به دست آمده است. در داخل آن نام سازنده اش قرار داشت كه هم نام با تكه مشابه یافته شده ای در كنت انگلستان بود. او گفت "پس حلقه ارتباطی اینجا است. مثل این است كه ماركشان را برای تبلیغ روی آن قرار دهند."
ادواردز كشاورز گفت در عین حال كه تقاضای مشاركت برای او "یك افتخار" به حساب می آید، هر بار كه برای برداشتن آب جهت قابل تحمل كردن تابستان می رود اطمینان می یابد كه از نمایش های همسایگانش نیز در چادرهای اجرای موسیقی بهره مند شود. به گفته او خود این جشنواره هم می تواند به ایجاد نوآوری های فرهنگی كمك كند.
او گفت "در هتل ما افراد در پایان روز دور هم جمع می شوند و موسیقی دانان بخش های مختلف جشنواره سازهایشان را می نوازند." همراه با جشنواره زندگی مردمی كه رود مكونگ و ایرلند شمالی و نیز ویرجینیا را به تصویر می كشد "افرادی از چین و كامبوج و ویتنام و كوه های ویرجینیا نیز حضور دارند. و افرادی از ایرلند هم درباره ویسكی آواز می خوانند. بی قرارم تا ببینم امشب چگونه برگزار می شود."
برای اطلاعات بیشتر به پیوندهای زیر مراجعه کنید.
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=washfile-english&y=2007&m=July&x=20070705141348hsekrub4.653567e-02
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=washfile-english&y=2007&m=July&x=20070706200511berehellek0.1345178
1. Linda Stainer
2. Karenne Wood
3. Monacan
4. Siouan
5. Powhatan
6. Algonquian
7. Keith Hill
8. Mekong
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
