18 دسامبر 2007
احزاب بزرگ تلاش می کنند تا نامزدهای برنده را برای کنگره به خدمت بگیرند
تاکید بر کسانی است که با حوزه های متفاوت محل خدمت خود "سنخیت" داشته باشند
آغاز متن
به قلم رالف دنهایزر
خبرنگار ویژۀ یو.اس.اینفو.
واشنگتن – به نظر نمی رسد که هرکسی مشتاق عضویت در کنگره باشد.
کمیته های مبارزات انتخاباتی از هر دو حزب اصلی سیاسی کوشش و وقت زیادی را برای به خدمت گرفتن بهترین نامزدهای بالقوه برای حوزه های بسیار مهم انتخاباتی در سراسر کشور صرف می کنند.
تلاش برای به خدمت گرفتن نامزدهایی که توانایی برنده شدن را داشته باشند در پشت صحنه انتخابات سال 2006 آشکار می شود. در آن انتخابات دموکراتها بیش از 30 کرسی را در مجلس435 نفری نمایندگان که پیش از آن در اختیار جمهوری خواهان قرار داشت تصاحب کردند و پس از 12 سال کنترل جمهوری خواهان بر آن مجلس اکثریت را در دست گرفتند.
حزب اکثریت برنامۀ کاری مجلس را تعیین می کند، ریاست کمیته های مقننه را به عهده دارد و اعضای بیشتری را در این کمیته ها به خود اختصاص می دهد.
با وجود اینکه انتخاب نامزدها بیشتر در سطح محلی انجام می شود، احزاب سرتاسری نیز از طریق کمیتۀ ملی کنگره ای جمهوری خواهان (NRCC) و کمیتۀ دموکراتیک مبارزات انتخاباتی کنگره ای (DCCC) بر این فرآیند تاثیر می گذارند.
شگفت انگیز این که سخنگویان هر دو گروه هنگام تشریح این که در نامزدهای انتخاباتی به دنبال چه می گردند، از زبان مشابهی استفاده می کنند.
کن اسپین، منشی مطبوعاتی NRCC، می گوید: "ما بیشتر و پیش از هر چیز به دنبال نامزدهایی هستیم که با حوزۀ انتخاباتی شان جور و از پشتیبانی فعالان محلی و جمهوری خواهان حوزه برخوردار باشند."
داگ تورنل، منشی مطبوعاتی DCCC، نیز با این نظر موافق است. تورنل می گوید: "مسالۀ مهم این است که نامزدهایی را بیابیم که با حوزه شان سنخیت داشته باشند."
تورنل با اشاره به ماهیت رای دهندگان و دامنه وسیع مشکلات در نقاط مختلف، می گوید که "جور" بودن به این معنی است که "با مردم حوزه های خود نظرات، ارزشها و اولویتهای مشترکی داشته باشند."
با وجود اینکه هیچ یک از طرفین اعتراف نمی کنند که حوزه ای را به عنوان غیرقابل برد کنار گذاشته باشند، ولی در حقیقت تلاشهایشان را بر روی حوزه هایی متمرکز کرده اند که فکر می کنند در آنها شانس خوبی برای پیروزی دارند.
اسپین این مساله را در قالب استراتژی بازی بیان می کند. وی می گوید: "ما به نقشه مثل یک صفحۀ شطرنج نگاه می کنیم و به دنبال این هستیم که فرصتهایمان را به حداکثر برسانیم."
هر دو طرف بر این باورند که تلاشهایشان در سال 2008 برای آنها موفقیت به بار خواهد آورد و این جای شگفتی ندارد.
اغلب ناظران بیرونی عقیده دارند که این نبرد برای جمهوری خواهان دشوارتر خواهد بود. وضعیت جدید آنها به عنوان اقلیت، احتمالاً همراه با محبوبیت پایین رهبر حزب، پرزیدنت بوش، موجب شده است که تعدادی از اعضای این حزب– منجمله دنیس هاسترت رئیس سابق مجلس نمایندگان -- به بازنشستگی روی آورند .
در نتیجه، جمهوری خواهان با نامزدهای جدید به دنبال نگهداشتن 19 کرسی خالی شده - که برای آنها هیچیک از نمایندگان شاغل نامزد نیستند--؛ موکراتها تنها در پی پنج کرسی هستند.
با وجود این عدم توازن اسپین همچنیان خوشبین است.
وی می گوید: "من فکر می کنم که ما در زمینۀ جذب نامزدها ازحد انتظار فراتر رفته ایم. با انتخاباتی که دموکراتها اخیراً تجربه کرده اند شخص ممکن است فکر کند که آنها باید در زمینۀ جذب نامزدهای باکیفیت از ما پیشی گرفته باشند. ولی ما در زمینۀ تعداد نامزدهای خوبی که قدم پیش گذاشته اند بسیار خوش شانس بوده ایم."
اسپین حوزه های انتخاباتی را مانند صفحۀ شطرنج علامت می زند – "تگزاس 22، فلوریدا 16، پنسیلوانیا 10" – او، بر اساس آنچه که وی "جاه طلبی دست نخوردۀ" نامزدهای بالقوه می نامد، موفقیت را در دسترس می بیند.
وی می گوید: "جمهوری خواهان زیرساختهایی قوی در این حوزه ها دارند، جمهوری خواهان نمایندۀ این مناطق در مجالس ایالتی و ادارات شهری و منطقه ای هستند. بنابراین اکنون بسیاری از آنان این فرصت را دریافته اند و قدم پیش گذاشته اند تا وارد رقابت شوند. آنها بر این باورند دارند که می توانند برنده شوند و ما هم همینطور."
به گفتۀ اسپین، به این نامزدها جزییات جمعیتی حوزه ارائه می شود که "نقشۀ مسیر پیروزی است". همچنین یک "مدرسۀ نامزدها" برای آنها فراهم شده است که توصیه و کمک در زمینۀ جمع آوری پول، نظرسنجی و مشاوران رسانه ای ارائه می کند.
اسپین می گوید: " آرزوهای دست نخورده و تلاشهای قوی در زمینۀ جذب نامزدها موجب ایجاد ترکیبی عالی برای یافتن نامزدها شده است. دموکراتها موفقیت سال 2006 را تکرار نخواهند کرد."
تورنل بر ماهیت بومی مبارزۀ DCCC برای جذب نامزدها مبتنی تاکید می کند..
بنا به گفته وی، بیش از یک دوجین نمایندۀ فعلی کنگره از سراسر کشور به طور هفتگی گرد هم می آیند تا اقدامات کلی را بررسی کنند و هر یک از اعضا در مورد منطقۀ خودش رهنمودهایی در اختیارمی گذارد.
وی می گوید: "برای مثال اگر در مورد رقابت در مناطق غربی آمریکا صحبت کنیم، ما به شکل نزدیکی با نمایندگان این منطقه همکاری داریم و سپس آنها به شکل بسیار نزدیکی با افراد محلی درهمکاری هستند. این مساله ای نیست که از واشنگتن هدایت شود، بلکه موضوع عبارت از همکاری با مقامات انتخابی و فعالان محلی است تا تلاش کنیم که افرادی را که علاقه مند به مبارزۀ انتخاباتی برای کنگره هستند شناسایی کنیم."
برخی ممکن است دودل باشند، چون ممکن است ورود به رقابت مستلزم استعفا از مقام کنونی آنها به عنوان نمایندۀ ایالتی و یا فدا کردن وفت و پول خانواده شان باشد. تورنل می گوید، هنگامی که نامزدهای قوی شناسایی شدند، عامل موثر در جذب آنها می تواند بشدتً وابسته به این باشد که "با آنها در مورد مزایای حضور در اکثریت تشکیل شده از حزب دموکرات و توانایی شان در گذراندن قوانین واقعاً مفید برای حوزه انتخابی خود ، صحبت کنیم."
تورنل گفت، دموکراتها بیش از 30 نامزد قوی دارند که با نمایندگان فعلی جمهوری خواه مبارزه می کنند و 11 نفر برای به دست آوردن کرسی های آزاد ده در تلاش هستند."
و او بر خلاف اسپین، مطمئن است که دموکراتها می توانند موفقیت سال 2006 را ادامه دهند.
وی می گوید: "در آغاز این دور انتخابات، باور عمومی بر این این بود که دموکراتها در حالت تدافعی قرار خواهند داشت. ولی تقریباً عکس این مساله اتفاق افتاده است." بنا به اظهارتورنل، به دلیل توانایی حزب در یافتن نامزدهای قوی و همچنین "عدم محبوبیت جرج بوش، ما توانسته ایم تعداد قابل توجهی از کرسی های جمهور خواهان را به چالش بطلبیم."
برای اطلاعات بیشتر مقالۀ زیر را ببینید:
http://usinfo.state.gov/politics/elections
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
