03 دسامبر 2007
دانشجوی دکترا درباره دستیابی به موفقیت علی رغم معلولیت گفتگو می کند
متن گفتگوی اینترنتی یو اِس اینفو، سوم دسامبر
آغاز متن
وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا
اداره برنامه های اطلاعات بین المللی
متن گفتگوی اینترنتی یو اِس اینفو
روز جهانی افراد معلول: غلبه بر معلولیت به منظور کسب موفقیت های تحصیلی در ایالات متحده
میهمان: کمال الدین
تاریخ: 3 دسامبر 2007
زمان: 8 صبح به وقت شرق آمريکا (1300 به وقت گرينويچ)
مجری: اگر تازه به ما پیوسته اید، به شما خوشامد می گوییم. "رفیعه" پرسش های شما بر روی صفحه ظاهر شده است، متشکرم.
کمال الدین: نام من کمال الدین است و اهل کشور پاکستان هستم. بسیار خوشحالم که امروز در جمع شما حاضر شده ام.
من در 18 سالگی بینایی خود را از دست دادم. در آن زمان من در حال تحصیل در گروه مقدماتی مهندسی بودم و می خواستم یک مهندس هوانوردی شوم. چند روز پیش از امتحانات نهایی من به مننژیت مبتلا شدم و بینایی هر دو چشمم رو به تحلیل رفت. چهار سال برای بازیابی بینایی خود تلاش کردم، اما تلاش هایم فایده ای نداشت. در نهایت، دکتر من، جلیل الدولا، به من توصیه کرد که برای آینده خود بر مبنای نابینا بودن برنامه ریزی کنم، زیرا به اعتقاد او هیچ شانسی برای بازیابی بینایی من وجود نداشت.
من مجدداً تحصیلات خود را شروع کردم. پیش از هر چیز من زبان بریل را آموختم و آقای فرخ علی شاه، یک مرد بسیار مهربان و پشتیبان من که استاد مدعو در دانشکده حقوق دانشگاه پنجاب بود به من آموخت که برای اتفاقی که افتاده است غصه نخورم و تلاش کنم تا از چیزی که از دست داده ام بهترین استفاده را بکنم. این توصیه موجب ایجاد تغییراتی بسیار عمیق در نگرش من نسبت به زندگی شد. من فکر کردم که چگونه می توانم کیفیت زندگی خود را بهبود بخشم. من این موضوع را درک کردم که اگر نابینایی خود را به صورتی منفعلانه بپذیرم و یا آنرا ناشی از اراده خدا و یا تقدیر بدانم، زندگی من بسیار بی ارزش شده و خود نیز تبدیل به انسانی شکست خورده خواهم شد: از همین رو من تصمیم گرفتم که با این اعتقاد که من به دلیل "اراده خدشه ناپذیر" خود پیروز خواهم شد، با آنچه که تقدیر نامیده می شود، بجنگم و به همین علت مجدداً تحصیلات خود را شروع کردم.
من هرجا که باشم، هر مقامی که داشته باشم و هرگونه که زندگی کنم، همواره این سه اصل را سرلوحه زندگی خود قرار خواهم داد:
اولین اصل؛ استاد عزیز و محترم، پرفسور فقید، طلعت محمود، همواره می گفت: "زندگی بهای هر آن چیزی را که به تو می دهد را خواهد گرفت."
اصل دوم؛ هدیه ای از آموزگاران موسسه نابینایان مینیاپولیس، مینه سوتا، می باشد و بر مبنای فلسفه استقلال و ایمان NFB قرار دارد که ما نابینایان با اراده خود می توانیم آنرا انجام دهیم.
اصل سوم و درس نهایی را نیز از شعر "پراسپایز" رابرت براونینگ، شاعر انگلیسی گرفته ام؛ "من همواره یک جنگجو بوده ام، پس تنها یک نبرد دیگر باقی مانده است، آخرین و برترین نبرد."
اکنون با مسرت به پرسش های شما پاسخ خواهم داد.
پیشنهاد [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: کمال الدین عزیز، من به شما به دلیل تلاش های موفقیت آمیزتان تبریک می گویم. تلاش های شما انگیزه ای برای بسیاری از افراد دیگر مانند شما خواهد بود تا با فعالیت سخت به هر هدفی در زندگی خود دست یابند.
پاسخ [Kamal Ud din]: از شما به دلیل این اظهارات محبت آمیز و قدردانی از تلاش های من، بسیار ممنونم.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: آقای کمال عزیز، شما در طی تحصیل، تحقیقات خود را چگونه انجام می دهید؟ و همکاران شما چگونه با شما همکاری می کنند؟
پاسخ [Kamal Ud din]: سلام آقای خان، من یک لپ تاپ و یک اسکنر دارم. من نرم افزارهای JAWS و Kurzweil را بر روی لپ تاپ خود نصب کرده ام و با استفاده از این نرم افزارها می توانم هرچه را که بر روی صفحه وجود دارد و یا کتاب ها و مقالات اسکن شده را بخوانم. من علاوه بر مطالب آنلاین از مطالب چاپ شده نیز برای تحقیقات خود استفاده می کنم. استاد و دوستان من در این زمینه بسیار به من کمک می کنند.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: "یک جامعه متمدن برخورد بهتری با تمامی افراد جامعه دارد"، تجربه شما در این مورد چیست؟
پاسخ [Kamal Ud din]: مردم اینجا عموماً مهربان هستند. من هیچ مشکلی با آنها ندارم. آنها باملاحظه، کمک کننده و اجتماعی هستند.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: آیا شما فکر نمی کنید که در آسیای جنوب شرقی، مردم خاص به عنوان یک قشر خاص در نظر گرفته می شوند که همواره نسبت به آنها با ترحم رفتار می شود و بخش جداگانه ای از جامعه به شمار می روند؟ برای حل این مشکل چه اقداماتی باید انجام گیرد؟
پاسخ [Kamal Ud din]: بهترین راه حل برای مقابله با در نظر گرفتن نابینایان به عنوان افرادی قابل ترحم و حاشیه ای، تغییر طرز فکر ما می باشد. منظور من از لغت "ما" هم افراد نابینا و هم افراد دارای بینایی است. هنگامی که شما از اصطلاح "افراد خاص" استفاده می کنید، در حقیقت به طور ناآگاهانه ما را در حاشیه قرار داده اید. جامعه باید این حقیقت را درک کند که اگر افراد نابینا دارای راهنمایی و آموزش های مناسب باشند، نابینایی آنها چیزی جز یک "مشکل فیزیکی" کوچک نخواهد بود. به همین علت من پیشنهاد می کنم که نسبت به ما ترحم نداشته باشید و ما را به عنوان افراد خاص در نظر نگیرید، زیرا این طرز نگرش تبعیض آمیز می باشد. برای ما فرصت های مناسبی را فراهم کنید تا توانایی های خود را اثبات کنیم.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: بسیاری از سازمان های غیردولتی در اقصی نقاط جهان برای جلب توجه مردم و جذب کمک های مالی از افراد خاص استفاده می کنند. آیا شما فکر نمی کنید که این موضوع نوعی تبعیض در مورد افراد خاص می باشد؟ چه قوانینی برای حمایت از این افراد وجود دارد؟
پاسخ [Kamal Ud din]: اگر برخی از سازمان های غیردولتی به منظور دستیابی به اهداف شخصی خود از افراد نابینا سوءاستفاده کنند، من تنها می توانم این اقدام آنها را محکوم کرده و آنها را خلافکارانی بی احساس بنامم. هر کشور قوانین خاص خود را برای مقابله با این سازمان ها دارد.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: نحوه تعامل جامعه آمریکا با افراد خاص چگونه است؟ شما به عنوان یک فرد خاص در جامعه آمریکا دارای چه فرصت ها و مزایایی نسبت به دیگر کشورهای جهان هستید؟
پاسخ [Kamal Ud din]: آمریکاییان نسبت به انسان هایی که از هرگونه مشکل فیزیکی یا ذهنی رنج می برند، بسیار باملاحظه هستند. اما شما اهل هر کشوری که باشید، باید همواره این نکته را در ذهن داشته باشید که برای دستیابی به حقوق خود باید مبارزه کنید، زیرا هیچکس به آرامی حقوق شما را به شما نخواهد داد. شما باید حق خود را بخواهید و برای رسیدن به آن مبارزه کنید. نابینایان در ایالات متحده آموخته اند که زندگی غنی تر و محترمانه تری را نسبت به نابینایان در دیگر کشورهای جهان داشته باشند، زیرا نسل پیشین نابینایان برای دستیابی به حقوق و فرصت های برابر تلاش و مبارزه کرده اند. آنها برای بهبود شرایط خود در انتظار معجزه نمی مانند. اگر می خواهید درباره نابینایان در ایالات متحده اطلاعات بیشتری به دست آورید، به این تارنما مراجعه نمایید و تاریخچه فدراسیون ملی نابینایان و زندگینامه بنیانگذاران آن، خصوصاً دکتر تنبروک و دکتر یرنیگان را مطالعه نمایید.
پیشنهاد [Khadim Hussain Shah]: آقای کمال عزیز، ما از نظرات ارزنده شما مبنی بر تعامل با جامعه افراد خاص پاکستانی قدردانی می کنیم. ما یک کتابخانه ملی و مرکز منابع (NL&RC) را در اسلام آباد اداره می کنیم. این مرکز در ارتباط با تمامی معلولیت ها فعالیت می کند. ما مطالب مختلفی در مورد معلولیت ها را جمع آوری می کنیم و به 500 موسسه آموزش خاص در پاکستان در زمینه آموزش ICT و ارایه خدمات آموزشی و توان بخشی متناسب با توانایی های افراد معلول کمک می کنیم. همچنین ما در حال تاسیس یک کتابخانه ملی بریل (NBL) در NL&RC هستیم.
گرچه ما کتاب های مختلف بریل را از منابع گوناگون تامین کرده ایم، با این حال کتابخانه ما با توجه به پیشرفت های اخیر در جهان نیازمند به روز رسانی می باشد و در این زمینه ما نیاز به راهنمایی های شما خصوصاً در زمینه های تکنولوژی اطلاعات و نرم افزارهای تکنولوژیکی برای آموزش افراد نابینا و یا دچار مشکلات بینایی داریم. ما برای این منظور دارای تجهیزاتی مانند تلویزیون های مداربسته و کامپیوتر هستیم.
پیشنهاد [ACKG]: بسیار تاسف انگیز است که در کشور صربستان بسیاری از افراد معلول نمی توانند مانند سایر دانشجویان به تحصیل بپردازند، کسب مدرک دکترا که بسیار غیرمحتمل است. امکانات دانشگاهی همراه با پله های بلند آنها برای این افراد معلول در حکم نوعی تهدید جانی به شمار می رود. این موضوع در مورد افرادی که دچار معلولیت های دیگری هستند نیز صدق می کند...
پیشنهاد [Kamal Ud din]: من نمی دانم در پاسخ شما چه می توانم بگویم و تنها امیدوارم که بتوانیم کاری برای نابینایان در کشور شما انجام دهیم.
مجری: شرکت کنندگان عزیز، گفتگوی اینترنتی امروز به زبان انگلیسی می باشد.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: آیا شما قصد دارید تا پس از پایان فعالیت های تحقیقاتی خود کاری برای افراد خاص انجام دهید؟ آیا ممکن است برخی از اهداف خود در این مورد را بیان کنید؟
پاسخ [Kamal Ud din]: اولین کاری که من قصد دارم پس از پایان برنامه دکترای خود انجام دهم، تاسیس یک مرکز برای آموزش علوم نوین کامپیوتری و تکنولوژی های کمکی به افراد نابینا و کسانی که دچار مشکلات بینایی هستند، می باشد. دومین پروژه ای که من در ذهن دارم، ایجاد یک کتابخانه است که در آن جزوه ها و مطالب تحقیقاتی و کمکی به صورت کتاب های بایگانی شده، فلاپی دیسک ها و حافظه های کامپیوتری قابل حمل نگهداری می شوند.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: چه منابع آموزشی ای برای افراد خاص وجود دارد؟ ابزارهای مورد استفاده آنها برای تحصیل چیست و این روش ها تا چه اندازه موفق هستند؟
پاسخ [Kamal Ud din]: تقریباً تمامی موسسات آموزشی دارای امکانات کمک به معلولان (DSS) هستند که به افراد نابینا و سایر دانشجویان دچار مشکل فیزیکی در دسترسی به کتاب های موجود در کتابخانه ها و شرکت در آزمون ها کمک می کنند. کتابخانه ملی دارای امکاناتی برای کمک به افراد نابینا و کسانی که دچار مشکل در خواندن و نوشتن هستند، می باشد. نابینایان همچنین از کامپیوترها و یادداشت کننده های بریل برای نوشتن مطالب در کلاس های درس و انجام تکالیف خود استفاده می کنند. شما می توانید با توجه به این موضوع که در دانشگاه های برجسته ایالات متحده از این تجهیزات استفاده می شود و کارآیی عملی آنها برای وکلا، اساتید، نویسندگان و تجار موفق، در مورد موفقیت آمیز بودن آنها قضاوت کنید.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: آیا ممکن است آدرس تعدادی تارنمای اینترنتی را بدهید که افراد خاص می توانند با استفاده از آنها خلاقیت و دانش خود را افزایش دهند؟
پاسخ [Kamal Ud din]: www.nfb.org, www.afb.org
موسسه تکنولوژیکی لوییزیانا در مورد نابینایی
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: ایجاد فرصت های شغلی برای افراد خاص همواره یک موضوع مهم برای سازمان های غیردولتی و منتقدان بوده است. آیا به نظر شما برنامه های آموزشی افراد خاص در کشورهای جهان سوم واقعاً آنها را قادر به رقابت در جامعه می سازد؟ آنها چگونه می توانند از حقوق خود محافظت کنند؟
پاسخ [Kamal Ud din]: تا آنجایی که من می دانم هیچ دوره آموزشی ویژه ای برای نابینایان وجود ندارد. آنها همان درس هایی را می خوانند که به سایر دانشجویان رشته های انسانی تدریس می شود. در کشورهای جهان سوم تنها نابینایان با مشکل بیکاری مواجه نیستند، بلکه تقریباً تمامی افراد تحصیل کرده با این مشکل مواجه می باشند. اگر اشتباه نکنم، دولت پاکستان دو درصد از شغل های موجود در کشور را به افراد معلول اختصاص داده است.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: نقش دولت ها در محافظت از حقوق افراد خاص تا چه اندازه مهم است؟ دولت ها چه مسئولیت هایی در این زمینه دارند؟ و آیا به نظر شما اقدامات انجام شده کافی بوده است؟ خصوصاً در سطح جامعه آمریکا و جامعه بین المللی.
پاسخ [Kamal Ud din]: هر دولت شایسته ای از اقشار ضعیف تر جامعه حمایت می کند. این نکته بسیار مهم است که افراد ضعیف و اقلیت ها نباید از حقوق خود محروم شوند. در آمریکا قانون آمریکاییان معلول (ADA) وجود دارد که به موجب آن نباید در زمینه استخدام بین افراد معلول و سایر متقاضیان تبعیض قایل شد. هم چنین برنامه ها و خدماتی نیز توسط دولت های ایالتی و منطقه ای ارایه می گردد و امکاناتی نیز در بخش های دیگر وجود دارد.
هماهنگ کننده گفتگو: برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد ADA لطفاً به مجله الکترونیکی وزارت خارجه ایالات متحده با عنوان معلولیت و توانایی مراجعه نمایید.
پرسش [Naimat Ullah Khan]: ال سی کراچی: آیا شما فکر نمی کنید که در جوامع مردسالاری مانند کشورهای آسیای جنوب شرقی و کشورهای عرب، حقوق زنان خاص نادیده گرفته می شود؟ به عنوان مثال، آنها دارای فرصت ها و حقوق قانونی مناسب نیستند و حتی در برابر سوءاستفاده و رفتارهای نادرست نیز از آنها محافظت نمی شود. آیا نباید تاکید خاصی روی این موضوع صورت پذیرد؟
پاسخ [Kamal Ud din]: من با شما موافقم. ما باید اقدامات زیادی در این زمینه انجام دهیم.
پرسش [Naimat Ullah Khan] ال سی کراچی: در پاکستان سازمان های غیردولتی زیادی برای کمک به کودکان خاص وجود دارد، اما یک سازمان منحصر به فرد برای ورود حرفه ای کودکان خاص به سایر سازمان ها مانند KFC و غیره وجود دارد. نظر شما در مورد این فعالیت ها در پاکستان چیست؟
پاسخ [Kamal Ud din]: فعالیت برخی از سازمان ها در پاکستان در زمینه ورود حرفه ای کودکان خاص به جامعه بسیار دلگرم کننده و نویدبخش است.
پرسش [raffia]: قرآن چه نقشی در معنی بخشیدن به زندگی شما داشته است؟
پاسخ [Kamal Ud din]: هر مذهبی دارای ارزش های انسانی و اخلاقی متعالی ای می باشد. این بستگی به ما دارد که چگونه این مفاهیم را درک کنیم و از آنها برای تبدیل خود به انسان هایی ارزشمند استفاده کنیم.
کمال الدین: از شما به دلیل شرکت در این گفتگوی اینترنتی تشکر می کنم. من یک پیام برای کسانی که از من سوال کردند، دارم: لطفاً یک شخص نابینا را "یک فرد خاص" در نظر نگیرید، زیرا نابینایان انسان هایی معمولی هستند که در صورت برخورداری از آموزش و راهنمایی های مناسب می توانند هر کار عادی ای را انجام دهند. مطابق با آموزه ای NFB، نابینایی تنها یک مشکل فیزیکی کوچک است.
اگر افرادی که دارای بینایی هستند، دیدگاه و نگرش خود نسبت به نابینایان و مساله نابینایی را تغییر دهند، زندگی افراد نابینا بسیار راحت تر و عادی تر خواهد شد. متشکرم.
مجری: ما از کمال الدین به دلیل شرکت در این گفتگوی اینترنتی تشکر می کنیم. این گفتگوی اینترنتی اکنون به پایان می رسد. لطفاً برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد گفتگوهای اینترنتی آتی و همچنین مطالعه متن گفتگوی اینترنتی امروز (معمولاً این متن پس از یک روز کاری بر روی تارنما قرار می گیرد) به تارنمای اینترنتی ما مراجعه نمایید.
(ملاک انتخاب میهمانان تخصص آنها می باشد. عقاید بیان شده توسط میهمانان، دیدگاه های شخصی آنها بوده و لزوماً نشان دهنده دیدگاه های وزارت خارجه آمریکا نمی باشد.)
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
