03 دسامبر 2007

کارشناسان می گویند که تقسیم بندی های سیاسی در آمریکا لزوماً زیان آور نیست

عوامل بسیاری در تقسیم بندی ایالت ها به ایالت های آبی و قرمز تاثیر دارند

آغاز متن

نوشته میشل آستین
عضو هیئت تحریریه یو.اِس.اینفو

واشنگتن – کارشناسان امور سیاسی می گویند که گرچه آمریکاییان اکنون احساس می کنند که از لحاظ سیاسی تقسیم بندی شده اند، اما این جناح بندی ها لزوماً زیان آور نیستند.

امروزه تقسیم بندی بین آمریکاییان اغلب با رنگ های قرمز و آبی نشان داده می شود. طی رقابت های انتخاباتی فشرده سال 2000 بین جورج دبلیو بوش و اَل گور، معاون وقت رییس جمهور آمریکا، آمریکاییان چندین هفته را به بررسی نقشه هایی پرداختند که در آنها ایالت هایی که به جمهوری خواهان رای داده بودند، با رنگ قرمز و ایالت هایی که به دموکرات ها رای داده بودند، با رنگ آبی مشخص شده بودند. از آن زمان به بعد عموماً از کلمه "قرمز" برای بیان دیدگاه های سیاسی جمهوری خواهان و از کلمه "آبی" برای بیان دیدگاه های سیاسی دموکرات ها استفاده می شود.

تاریخ آمریکا نشان داده است که در زمینه سیاست همواره دوره هایی شامل جناح بندی های سیاسی و دوره هایی دیگر شامل اتفاق آراء وجود داشته است. به اعتقاد بسیاری از صاحب نظران، این دوره کنونی تقسیم بندی های سیاسی، پس از پایان جنگ سرد آغاز شده است.

پییترو نیولا، مدیر برنامه مطالعات حکومتی در موسسه بروکینگز در واشنگتن گفت: "بدیهی است که این جناح بندی حزبی بین دموکرات ها و جمهوری خواهان در حال حاضر... عمیق تر از یک نسل گذشته است." نیولا که ویراستار کتاب کشور قرمز و آبی؟ است، در 28 نوامبر در همایشی که توسط انجمن زنان رای دهنده در واشنگتن برگزار شده بود، سخنرانی کرد.

نیولا گفت: "تمامی جنبه های جناح بندی سیاسی زیان آور نیست."

نظرسنجی ها نشان می دهند که جمهوری خواهان و دموکرات ها به مسایل اجتماعی مختلفی توجه دارند و اولویت های ایالات متحده از نظر آنها با یکدیگر تفاوت می کند. به عنوان مثال، نیولا گفت در زمینه سیاست خارجی تفاوت های چشمگیری وجود دارد. اولویت های مهم جمهوری خواهان ممانعت از دستیابی رژیم های شرور به تسلیحات اتمی و از بین بردن القاعده است، اما اهداف اولیه دموکرات ها خروج نیروهای آمریکایی از عراق و تقویت روابط چندجانبه با متحدان آمریکا است.

عوامل متعددی در تقسیم بندی های کنونی موثر هستند. یک عامل این است که ویژگی های حامیان دو حزب طی دهه های اخیر تغییر کرده است. نیولا گفت که زمانی پایگاه حزب دموکرات در جنوب آمریکا بود و اهالی ایالت های جنوبی دارای دیدگاه های محافظه کارانه ای مانند بسیاری از حامیان حزب جمهوری خواه بودند. اما در حال حاضر اهالی ایالات جنوبی به طور چشمگیری از جمهوری خواهان حمایت می کنند. علاوه بر این، رای دهندگان مذهبی نیز عمدتاً از حزب جمهوری خواه پشتیبانی می کنند که این امر موجب شده است تا حزب جمهوری خواه محافظه کار تر و حزب دموکرات لیبرال تر باشد.

به گفته نیولا، افزایش "کرسی های مطمئن" در کنگره – کرسی هایی که عموماً از یک انتخابات تا انتخابات دیگر در اختیار یک حزب باقی می مانند – نیز موجب گسترش جناح بندی سیاسی شده است. نیولا گفت اطمینان یک نماینده کنگره از پشتیبانی منطقه انتخاباتی او از حزبش ، موجب خواهد شد تا او انگیزه ای برای همکاری با رقبای خود نداشته باشد.

رسانه ها نیز در این زمینه تاثیرگذار بوده اند. نیولا گفت افزایش بلاگ های اینترنتی، گفتگوهای رادیویی و تلویزیون های کابلی موجب ایجاد کانال هایی برای اشاعه دیدگاه های خاص سیاسی شده است و به آمریکاییان این اجازه را می دهد تا با منابع مورد تایید خود در ارتباط باشند.

ویلیام گلستون، از اعضای ارشد موسسه بروکینگز گفت که این انتخابات جناح بندی شده دارای مشکلات متعددی هستند، اما در عین حال مزایای خاص خود را نیز دارند.

او گفت: "تعصب، درگیری و تا حدی تفرقه وجود خواهد داشت، اما این مسایل در سطحی محدود مشکل ساز نخواهند بود."

گلستون گفت یک دولت تقسیم شده ممکن است در زمینه حل و فصل مشکلات داخلی دراز مدت با مشکل روبرو شود، زیرا دستیابی به توافق ساده نخواهد بود. او گفت جناح بندی های سیاسی هم چنین "اجرای سیاست های خارجی پایدار را نیز با مشکل مواجه می کند" زیرا هنگام اختلاف نظر بین احزاب، نمی توان یک پیام بین المللی واضح ارسال نمود.

هنگامی که یک حزب کنترل قوه مقننه و حزب دیگر کنترل قوه مجریه را بر عهده دارد، رسیدگی به مسایل قضایی نیز می تواند با مشکل مواجه شود. زیرا یک قوه باید قاضی را کاندیدا کند و قوه دیگر باید انتصاب قاضی را تایید کند. گلستون گفت که از سوی دیگر اگر در یک فضای جناح بندی شده هر دو قوا در اختیار یک حزب باشد نیز نظارت و کنترل کنگره بر قوه مجریه محدود خواهد شد که این امر موجب کاهش پاسخگویی و مسئولیت پذیری دولت می شود.

او افزود: "علاوه براین جناح بندی های زیاد سیاسی به اعتماد عمومی لطمه می زند. این موضوع به آن معنا نیست که جامعه از صحنه سیاست حذف شده است – در حقیقت شما شاهد همکاری های سیاسی گسترده همزمان با عدم اعتماد سیاسی عمیق خواهید بود." این یکی از دلایل افزایش تعداد رای دهندگان در انتخابات اخیر است.

گلستون گفت یکی از مزایای متعدد انتخابات تقسیم شده، داشتن انتخاب های جایگزین مشخص است. "هنگامی که جناح بندی گسترده تری بین احزاب وجود دارد، رای دهندگان دارای انتخاب های واضح تری هستند."

گلستون گفت در یک انتخابات جناح بندی شده، رای دهندگان می دانند که اگر به یک جمهوری خواه رای دهند سیاست های خارجی و اولویت های اجتماعی متفاوتی نسبت به یک دموکرات خواهند داشت. اگر کاندیداها مانند یکدیگر باشند، مردم نخواهند توانست اختلاف بین سیاست های آنها را تشخیص دهند.

او گفت: "به علت اینکه انتخاب ها واضح تر و شفاف تر هستند، مردم عادی می توانند بهتر سیاست را درک کنند." او سپس به نتایج مطالعات انجام شده طی 10 سال گذشته اشاره کرد که نشان می دهد درک آمریکاییان از سیاست در حال افزایش است.

هنگام اتفاق آراء، ممکن است کسانی که متعلق به اکثریت نیستند، نتوانند دیدگاه های خود را به راحتی بیان کنند. گلستون گفت هنگامی که این دوره های زمانی پایان می یابند، فرصت حضور برای دیدگاه های جدید سیاسی فراهم می شود.

نیولا و گلستون چند راهکار بالقوه برای کاهش جناح بندی های سیاسی پیشنهاد کردند؛ تعیین محدودیت زمانی برای قضات تا بدین وسیله جدال بر سر انتصاب های مادام العمر کاهش یابد، برگزاری دور دوم انتخابات تا از این طریق کاندیداها مجبور شوند به جای تلاش برای کسب اکثریت آراء، در مناطق گسترده تری برای کسب آرای بیشتر تلاش کنند و ایجاد کمیسیون های دوحزبی به منظور نظارت بر روند منطقه بندی های جدید برای کاهش تعداد کرسی های مطمئن در کنگره.

پايان متن

اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.