17 آگوست 2007
پس از فاجعه سال 2004، روش های پیش بینی سونامی و زمین لرزه بهبود یافته است
تخصص و فن آوری ایالات متحده در خدمت سیستم نو پای هشدار دهنده جهانی
آغاز متن
نوشته شریل پلرین
عضو هیئت تحریریه یو اِس اینفو
این اولین مقاله از سری مقالات درباره نقش ایالات متحده در سیستم جهانی هشدار زود هنگام برای سونامی و دیگر سوانح است.
واشنگتن- پرو به اندازه دو قاره و یک اقیانوس از اقیانوس هند فاصله دارد، اما سرعت و دقتی که اخیراً با آن زمین لرزه مهیب لیما[i] اندازه گیری شد حاصل مستقیم پاسخ جهانی به زمین لرزه و سونامی با قدرت 1/9 است که در 26 دسامبر 2004، به جنوب و جنوب شرقی آسیا اصابت نمود.
مهلک ترین فاجعه تاریخ جدید موجب هلاک 230000 نفر شد. در همان زمان، ایالات متحده و ژاپن تنها کشورهائی بودند که سواحل آنان به خاطر سیستم هشدار زود هنگام سونامی محفوظ ماند، ومردم در اطراف دنیا، برای کمک نظر به کارشناسان این کشورها داشتند.
امروزه، در کوششی به هماهنگی کمیسیون بین دولتی اقیانوس شناسی ( [ii](IOCیونسکو (UNESC)، یک سیستم جهانی هشدار سونامی و امدادرسانی، به تدریج در طول سواحل اقیانوس های جهان،در حال شکل گیری است.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=washfile-english&y=2005&m=August&x=20050816155403lcnirellep0.76318&t=xarchives/xarchitem.html
زمین لرزه در پرو
به فاصله یکصد تا 200 کیلومتر خارج از سواحل پرو، لایه های زمین ساخت که قاره را پوشش می دهند، فعال هستند. در آنجا، لایه نازکا[iii] به زیر لایه آمریکای جنوبی[iv] رفته و آن را به طرف بالا فشار داده و موجب رها شدن انرژی می شود که گاهی تبدیل به زمین لرزه می شود.
بر اساس اطلاعات سازمان بررسی های زمین شناسی ایالات متحده (USGS)[v]، در اوایل صبح روز 15 اوت، زمین لرزه ای با قدرت 8 [در مقیاس ریشتر]، در نزدیکی سواحل پروی مرکزی، در حدود 145 کیلومتری جنوب شرقی لیما، رخ داد. زمین لرزه منجر به مرگ 500 نفر، زخمی شدن 1600 نفر و بر جای ماندن ده ها هزار بی خانمان شد.
مرکز هشدار سونامی اقیانوس آرام وابسته به سازمان ملی مدیریت اقیانوس و جو (NOAA)[vi] در هاوائی[vii]، هشداری در مورد وقوع سونامی در سواحل آمریکای جنوبی و مرکزی، که تجربه سونامی های کوچک با امواج به ارتفاع کمتر از یک متر داشتند، اعلام کرد که سپس آن را لغو نمود.
در میان ایستگاه های لرزه نگاری که به ثبت مشخصات زمین لرزه های اصلی کمک نمودند، پنج ایستگاه جدیدی قرار داشت که USGS در کارائیب، در دو سال گذشته، ایجاد کرده بود. این سازمان در نظر دارد تا پایان سال 2007، چهار ایستگاه لرزه نگاری دیگر دایر نماید.
والتر مونی[viii]، متخصص زمین لرزه و همآهنگ کننده ارشد برنامه سیستم هشدار سونامی اقیانوس هند USGS، در مصاحبه ای با یو اس اینفو گفت: "ابزارهای جدیدتر، دسترسی به اطلاعات متفاوتی را ممکن می سازند که زمانی که سعی در برآورد نوع و شدت زمین لرزه است، موثرند. او اضافه نمود: "احتمالاً، دقت در تعیین شدت زمین لرزه سریع تر و دقیق تر از آنچه که در سال 2004 ممکن بود، میسر است."
تفاوت دیگر نسبت به سال 2004، استفاده گسترده تر از شناورهای ارزیابی و گزارش دهی در مورد سونامی در عمق اقیانوس(DART)[ix] است که توسط آزمایشگاه محیط دریائی اقیانوس آرام (PMEL)[x]، وابسته به NOAA در سیاتل[xi]، به منظور تشخیص سونامی، زمانی که در طول اقیانوس حرکت می کند، طراحی شده است.
سونامی پرو توسط یک شناور DART متعلق به کشور شیلی تشخیص داده شد و اطلاعات آن به مرکز هشدار سونامی اقیانوس آرام، یک ساعت قبل از تشکیل سونامی، ارسال شد. اطلاعات ارسالی جهت پیش بینی ایجاد سونامی در 13 بندر ایالات متحده، به فاصله دو ساعت از تشکیل سونامی، به کار گرفته شد.
ادی برنارد[xii]، مدیر موسسه PMEL، در ایمیل 17 اوت خود گفت: "اطلاعات DART و پیش بینی آن، برای لغو سریع هشدار مفید بود. این تفاوت بزرگی با سال 2004 است. به کمک DART، اکنون پیش بینی سونامی امکان پذیر است. پیش بینی خوب به تصمیمات خوب منتهی می شود.
به سوی هشدار پیش هنگام
در سال 2005 در پاریس، موسسه IOC، که در حال حاضر وظیفه کمک به کشورهای عضو سازمان ملل در حاشیه اقیانوس هند را از طریق نصب سیستم هشدار دهنده سونامی به عهده دارد، چارچوبی برای ایجاد سیستم هشدار دهنده منطقه ای در اقیانوس هند، کارائیب[xiii] و مدیترانه ایجاد نموده است.
همراه با سیستم هشدار دهنده سونامی در اقیانوس آرام که در سال 1965 مستقر شده است، سیستم های منطقه ای، به منظور استفاده از اطلاعات یکدیگر و ایجاد سیستم جهانی برای نظارت و تشخیص طیفی از خطرات طبیعی و غیره، از جمله سونامی، از استاندارد های یکسانی استفاده می کنند.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=washfile-english&y=2006&m=April&x=20060418123141lcnirellep9.325808e-02
با اعتبارات مصوب توسط کنگره در سال 2005، دفتر کمک به سوانح خارجی آژانس توسعه بین المللی ([xiv](OFDA، NOAA، USGS، خدمات جنگل ایالات متحده[xv] و آژانس توسعه و تجارت ایالات متحده[xvi]، تخصص و تکنولوژی را در اختیار این کوشش ها قرار می دهند.
برای سیستم هشدار دهنده سریع سونامی در شمال شرق اقیانوس آرام، دریای مدیترانه و دریاهای مرتبط،، ایالات متحده، عمدتاً به عنوان ناظر و عرضه کننده خدمات تکنیکی به گروه هادی [xvii]INGV، که یکی از بزرگترین موسسات تحقیقاتی ژئوفیزیک اروپا است، عمل می کند.
دیوید گرین[xviii]، مدیر برنامه تاسومی [xix]NOAA در مصاحبه 15 اوت خود با یو اس اینفو گفت: "ما همکاری نزدیکی با آنان برای توسعه استراتژی ها و کار با سیستم های مختلف نظارتی داریم."
کاربری اراضی و خطرات
پیشرفت هائی در منطقه مدیترانه به منظور تقویت و یکپارچه نمودن شبکه های ملی لرزه نگاری و نظارتی اقیانوس، و استفاده از ابزار تحقیقاتی به عنوان بخشی از ابزارهای سیستم عملیاتی هشدار زود هنگام، صورت گرفته است.
گرین گفت: "برای ایستگاه های سطح دریا، اولین گام تشخیص ایستگاه هائی است که ضروری است به عنوان بخشی از شبکه در شبکه قرار گیرند، و سپس تبدیل آنها به سیستم های با زمان واقعی[xx] گزارش دهی از سطح دریا، و در مرحله بعد، تلفیق آنها با فعالیت های لرزه نگاری برای ساختن یک سیستم است."
تا زمان آمادگی کامل سیستم در منطقه مدیترانه، ایتالیا سیستم 24 ساعته پوشش نظارتی بر اطلاعات لرزه نگاری دریاهای اطراف اروپا را ارائه خواهد داد. اسپانیا و پرتقال دسترسی به اطلاعات لرزه نگاری زمان واقعی را ارائه می دهند.
در همان حال، با در نظر گرفتن سواحل پر جمعیت و وسیعاً توسعه یافته در اروپا، گروه مدیترانه توجه IOC را به ضرورت در نظر گرفتن خطرات و انجام اقدامات خاص در مناطق ساحلی را، برای کاهش خسارات و انطباق استفاده از اراضی با توجه به ضروریات زندگی در سواحل، جلب نمود.
برای اطلاعات بیشتر رجوع کنید به تارنمای:
http://usinfo.state.gov/xarchives/display.html?p=washfile-english&y=2006&m=May&x=20060515120845lcnirellep6.008327e-03
در نتیجه، IOC متخصصان را از کشورهای عضو، از جمله ایالات متحده، سازمان جهانی هوا شناسی[xxi] و استراتژی بین المللی سازمان ملل برای کاهش سوانح، گرد هم آورد. این گروه، راهنمائی برای خطرات اقیانوس در مدیریت یکپارچه منطقه سواحل ارائه خواهد نمود.
مفهوم مدیریت یکپارچه نواحی ساحلی از سال 1990، به منظور مدیریت پایدار مناطق ساحلی به کار رفته است، اما تا کنون برای برنامه ریزی در زمینه سونامی کار برد نداشته است.
برای اطلاعات بیشتر رجوع کنید به تارنمای:
http://www.ioctsunami.org/index.php?option=com_content&task=view&id=138&Itemid=104
برای اطلاعات بیشتر در زمینه هشدار زود هنگام در مورد سونامی و سیستم های کاهش خطر در آتلانتیک شمال شرقی، دریای مدیترانه و دریاهای مرتبط با آن رجوع کنید به تارنمای IOC.
انیمیشنی از واقعه پرو در تارنمای آزمایشگاه محیط دریائی اقیانوس آرام در NOOAA به آدرس:
http://nctr.pmel.noaa.gov/peru20070815.html
قابل دسترسی است.
پايان متن
اين تارنما توسط دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی وابسته به وزارت امور خارجه ايالات متحده منتشر می شود.
پيوند با ساير تارنماها نبايد به منزله تاييد نظرات ذکر شده در آنها تعبير گردد.
