02 جولای 2009
بيانات پرزيدنت اوباما بمناسبت چهارم ژوئیه
آغاز متن
کاخ سفید
واشنگتن
4 ژوئیه 2009
امروز ما به یاد آوردن نه تنها روزی که کشور مان زاده شد، بلکه همچنین روحیۀ رام نشدنی نخستین شهروندان آمریکایی که چنین روزی را ممکن ساختند فراخوانده شده ایم. امروز ما به یاد آوردن این که امکان موفقیت تجربۀ آمریکایی ما تا چه حد غیر محتمل بود؛ که دستۀ کوچکی از میهن دوستان استقلال خود را از یک امپراتوری قدرتمند اعلام دارند؛ و در جهان نو چیزی بسازند که جهان کهنه هرگز آن را نشناخته بود – دولتی از مردم، به وسیلۀ مردم و برای مردم -- فراخوانده شده ایم.
روحیۀ تسلیم ناپذیر آن چیزی است که معرف ما آمریکاییها است. این همان چیزی است که نسلهایی از آمریکاییان پیشگام را به گام نهادن بر جاده ای که به سوی غرب می رفت برانگیخت. این همان روحیه ای است که نسل پدر و مادر بزرگ های مرا به مقاومت در برابر رکود بزرگ اقتصادی و پیروزی در برابر ظلم و استبداد رهنمون گردید. این همان روحیه ای است که نسلهایی از کارگران آمریکایی را به بنیان نهادن یک اقتصاد صنعتی که درسراسر جهان بی سابقه بود هدایت کرد. این همان روحیه ای است که همواره سبب شده تا ما به عنوان یک ملت در لحظۀ دشوار واندهیم و هراسان نشویم، بلکه در برابر هر آزمونی بایستیم، در مقابل هر چالشی قد بر افرازیم و این نکته را درک کنیم که هرکدام از ما دارای دستی برای رقم زدن سرنوشت آمریکا است.
در این روز، ما همچنین به یاد می آوریم که در تعیین کننده ترین لحظات، مردان و زنان از خود گذشته ای در لباس سربازی کشور ما را با سربلندی نجات دادند – آنها به جنگ دست زدند تا ما از صلح برخوردار باشیم؛ به استقبال سختی ها رفتند تا ما به فرصت ها دست یابیم؛ و بارها آخرین بها را پرداختند تا ما از آزادی بهره مند شویم. این خدمت – خدمت سربازان، دریانوردان، هوانوردان، تفنگداران دریایی و افراد گارد ساحلی – برپا داشتن این جشن سالانه را در این روز برای ما امکان پذیر می سازد. این خدمت ثابت می کند که آرمانهای بنیان گذارندۀ ما در سومین قرن موجودیت ما به عنوان یک کشور، همچنان مانند نخستین چهارم ژوئیه دادگرانه، نیرومند و زنده باقی مانده اند. این خدمت تضمین می کند که ایالات متحدۀ آمریکا همواره به صورت بهترین امید فرجامین کرۀ زمین باقی خواهد ماند.
همۀ ما باید از این روحیه خدمت و فداکاری برای رویارویی با چالش های روزگارمان مدد بجوییم. ما اکنون درگیر دو جنگ هستیم. ما با یک رکود اقتصادی عمیق درحال نبرد یم. اقتصاد ما – و خود کشور ما – در اثر مسائل رنجش آوری که طی مدتی دراز با هزینۀ روبه افزایش مراقبت بهداشتی، مدارس ناکافی و وابستگی به نفت خارجی برای خود به وجود آورده ایم، در معرض مخاطره قرار گرفته اند.
رویارویی با این چالش های خارق العاده به کوشش خارق العاده از جانب هر آمریکایی نیازمند است. این رویارویی ایجاب می کند که ما به خاطر آوریم که با ایستادن و دست بروی دست نهادن در زمان تغییر به جایگاه کنونی خود به عنوان یک کشور نرسیده ایم. ما با دست زدن به هرچه که آسان باشد به اینجا نرسیده ایم. از این طریق نبود که جمعی مرکب از سیزده مستعمره نشین به ایالت متحده آمریکا تبدیل شدند.
ما مردمی که از آینده هراسان باشند نیستیم. ما مردمی هستیم که آینده را می سازند. در این چهار ژوئیه ما بار دیگر به مدد جستن از روحیه ای که دویست و سی سه سال پیش در چنین روزی بر تالار استقلال حاکم بود نیاز داریم.
چنین است که این نسل از آمریکاییان نشان خود را در تاریخ به جا خواهد گذاشت. بدینگونه است که ما بیشترین بهره را از این لحظۀ خارق العاده خواهیم گرفت. و چنین است که ما فصل بعدی را تاریخ بزرگ آمریکا خواهیم نوشت.
من برای همۀ شما بهترین ها را در یک چهارم ژوئیۀ شادمانه آرزو دارم.
پايان متن
