22 ژانويه 2009

بوش خواهان شفافیت اخلاقی در جنگ علیه تروریسم می شود

وی در سخنرانی پایانی خود به قدرت رسیدن اوباما را "لحظۀ امید و غرور" می خواند

استفن کافمن
نویسندۀ کادر

واشنگتن – پرزیدنت بوش در سخنرانی خداحافظی خود که خطاب به ملت ایراد شد خواهان آن شد که ایالات متحده در مبارزه اش علیه تروریسم "شفافیت اخلاقی" را حفظ کند و آن را به عنوان مبارزه ای میان کسانی که از یک ایدئولوژی سرکوبگر و بنیادگرا دفاع می کنند و کسانی که مدافع "آزادی بشر، حقوق بشر و وقار بشر" هستند توصیف کرد.

بوش در 15 ژانویه در سخنانی که از طریق تلویزیون از کاخ سفید پخش می شد گفت: "خیر و شر در این جهان حضور دارند. قتل بیگناهان برای پیشبرد ایدئولوژی همیشه و همه جا نادرست است. آزاد ساختن مردم از سرکوب و ناامیدی همواره درست است."

رییس جمهور تصدیق کرد که طی هشت سال ریاست جمهوری وی "شکستهایی" نیز وجود داشته اند و گفت: "چیزهایی هستند که اگر یک شانس دوباره داشتم به شیوۀ دیگری انجام می دادم." بوش گفت که اگرچه مخالفتهایی با برخی از سیاستهای وی وجود دارند "ولی من امیدوارم که قبول کنید که من این اراده را داشتم که تصمیمات سخت را اتخاذ کنم."

وی گفت که در کنار مبارزه با تروریسم، ایالات متحده "در کنار ناراضیان و دموکراسی های جوان ایستاده است و داروی ایدز ارائه می کند ... تا بیماران رو به موت را به زندگی بازگرداند، و مادران و نوزادان را از شر مالاریا حفظ کند."

سخنان بوش در آخرین حضور رسمی وی پیش از تحلیف باراک اوباما ، رئیس جمهور منتخب، در 20 ژانویه ادا شدند. به طور سنتی روسای جمهور سابق تنها نقش تماشاچی را در جشنهای تحلیف به عهده دارند و رییس جمهور و بانوی اول، خانم لورا بوش، کمی پس از اینکه اوباما به عنوان 44امین رییس جمهور ایالات متحده سوگند یاد می کند به خانۀ جدیدشان در دالاس خواهند رفت.

رییس جمهور به مردم آمریکا گفت که این مراسم تحلیف در ادامۀ سنت دیرینۀ انتقال قدرت به "جانشینی است که از جانب شما" در انتخاباتی دموکراتیک "انتخاب شده است". بوش با گرامی داشتن اوباما و اهمیت تاریخی وی به عنوان اولین رییس جمهور آمریکایی آفریقائی تبار، جانشینش را به عنوان "مردی که داستان زندگی اش منعکس کنندۀ وعدۀ ادامه دار سرزمین ما است" توصیف کرد.

بوش گفت: "این لحظه ای از امید و غرور برای همۀ کشور است."

"سخنرانی خداحافظی"، سنتی آمریکایی

بسیاری از روسای جمهوری که مقامشان را ترک می کنند سخنرانی های خداحافظی ایراد کرده اند. این سنتی است که توسط اولین رییس جمهور ایالات متحده، جورج واشنگتن، آغاز شد که در سال 1796 سخنانش را برای انتشار به یک روزنامۀ فیلادلفیا فرستاد. در این سخنان مشهور، واشنگتن به آمریکایی ها هشدار داد که "از اتحادهای همیشگی دوری کنند" و "اتحادهای موقتی را تنها برای موارد اضطراری و فوق العاده مد نظر قرار دهند."

در مقابل، پرزیدنت بوش از آمریکایی ها خواست که "با جهان وارد تعامل شوند" و "گسترش آزادی در خارج از کشور" را ادامه دهند.

وی گفت: "به دنبال راحتی بودن با نگاه به داخل می تواند وسوسه انگیز باشد. ولی ما باید انزواگرایی و یار آن، حفاظت گرایی، را رد کنیم. عقب نشینی به پشت مرزهایمان خطرآفرین خواهد بود."

اگرچه در سطح جامعه سخنان خداحافظی بوش مورد انتظار بودند، ولی در برخی موارد سخنرانی های مشابه به شکلی غافلگیر کننده ایراد شده اند، مانند سال 1974 که پرزیدنت نیکسون اعلام کرد که استعفا می کند و بیانیۀ سال 1968 پرزیدنت لیندون جانسون که اعلام کرد که وی برای انتخاب مجدد نامزد نخواهد شد.

پرزیدنت دوایت آیزنهاور از این موقعیت در سال 1960 برای هشدار به آمریکایی ها در مورد نفوذ رو به رشد مجموعۀ نظامی-صنعتی استفاده کرد که اولویتهایی در تضاد با منافع کل ملت ایجاد می کند.

در سال 2001، پرزیدنت بیل کلینتون به مردم آمریکا گفت که وی ریاست جمهوری را در حالی ترک می کند که "از روزی که وارد شدم آرمانگراتر و پرامیدتر هستم."

پرزیدنت بوش سخنرانی خداحافظی اش را با گفتن این نکته به پایان رساند که هشت سالی که وی رییس جمهور بوده است "بزرگترین افتخار زندگی اش بوده است" و اینکه وی "از بزرگی کشورمان الهام گرفته است و خوبی مردممان مرا به پیش برده است."

رونوشت سخنان رییس جمهور در پیوند زیر موجود است:

http://www.whitehouse.gov/news/releases/2009/01/20090115-17.html