23 ژانويه 2009
مراسم تحلیف اوباما جشن های جهانی را برانگیخت
رییس جمهوری اولین رنگین پوستی است که بر کشوری با اکثریت سفید پوست حکومت می کند
واشنگتن – ضلع غربی ساختمان کاپیتول در ایالات متحده که با پرچم پوشیده شده است، در 20 ژانویه، هنگامی که باراک اوباما به عنوان رییس جمهوری ادای سوگند نمود و سخنرانی مراسم تحلیف خود را، که در آن از آمریکائی ها خواست که با چالش هائی که اخیراً با آن مواجه گشته اند مقابله کنند و به جهانیان بگویند که روحیه آمریکائی ها "قوی تر است و نمی تواند از بین برود" را ایراد نمود، مرکز توجه تمام جهان گشت.
پخش زنده مراسم تحلیف پرزیدنت اوباما از تلویزیون و اینترنت، تماشاچیان در سراسر جهان را با یکدیگر متحد نمود. در همان زمان، شبکه های تلویزیونی ایالات متحده عکس العمل عمومی از نقاط مختلف، مانند مدرسه ای در اندونزی که اوباما در آن برای مدت 4 سال تحصیل کرده است، و روستای زادگاه پدرش در کوگیلو[i]، کنیا را به آمریکائی ها نشان دادند.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای:
Barack Obama Becomes 44th President of the United States
صعود سناتور سابق ایلینویز برای کسب مقام 44 امین رییس جمهوری ایالات متحده داستانی است که به طور یکسان الهام بخش آمریکائی ها و غیر آمریکائی ها می شود.
جدای از جایگاه تاریخی اوباما به عنوان اولین رییس جمهوری آمریکائی با تبار آفریقائی، او اکنون اولین فرد رنگین پوستی است که بر کشوری با اکثریت سفید پوست حکمرانی می کند.
این مفهوم قویاً در میان بسیاری از آفریقائی ها، که از اجداد کنیائی اوباما احساس غرور زیادی می کنند، احساس می شود. رییس جمهوری جدید، در تجلیل از میراث پیشینیان خویش، سه نفر از منسوبین کنیائی خود را برای پیوستن به وی در مراسم جشن واشنگتن، دعوت نمود.
خواننده ای از آفریقای جنوبی به America.gov گفت "این اولین اتفاق از نوع خود است، من به سیاه بودن خود افتخار می کنم."
عکس العمل جهان
کنیا تنها کشوری نبود که به عنوان سرزمین اجداد اوباما جشن گرفت. شهر کوچک ایرلندی مانی گال[ii] در نزدیکی دوبلین خود را برای این اتفاق با رنگ های قرمز، سفید و آبی پرچم آمریکا تزئین کرد. اعتقاد بر این است که نیای سوم اوباما از سوی مادر در سال 1850 از آنجا به ایالات متحده مهاجرت نموده است.
علیرغم شب سرد در هند، مردم مراسم را به صورت زنده در ساعت 9 شب به وقت محلی، در حالیکه بدون هیچ مقدمه ای در رستوران ها جمع شده بودند، تماشا کردند. در کشور همسایه، پاکستان، دانش آموزان قبل از آن در همان روز با مراسم دعا برای صلح جهانی جشن گرفتند.
شفا دهندگان مذهبی در پرو، با اجرای مراسم روحانی کهن در فرهنگ آندی موسوم به جاتون سونجو[iii]، یا "قلب بزرگ،" که اساساً وقف حاکمان تمدن اینکا می گردد، به انجام مراسم مذهبی پرداختند. این مراسم شامل ذکر نام اوباما ضمن تکان دادن جغجغه و پرتاپ گلبرگ گل به سوی عکس وی، بود.
شهر اوباما در ژاپن، مراسم تحلیف مخصوص به خود را با مراسمی در معبد بودا داشتند و با یک میهمانی و رقص هولا[iv] به افتخار محل تولد رییس جمهوری در ایالت پنجاهم ایالات متحده، به سبک هاوائی ها ادامه یافت. نام کنیائی اوباما در زبان ژاپنی به معنی "ساحل کوچک" است و مردم این شهر از افتخار تازه به دست آمده که مدیون تصادف است، لذت برده اند.
یک خواننده اوگاندائی به America.gov اشاره داشت که باراک، اسم کوچک رییس جمهوری، در زبان سواحیلی[v] به معنی "برکت دهنده" است. وی نوشت "خداوند به او ، در این زمانه شگفت انگیز از زندگی وی در رهبری، برکت بدهد."
نمودی از توانمندی، مشغولیت
مراسم تحلیف اوباما دلایل لازم دیگری به غیر از آنچه که از نیاکان او به وی رسیده است برای جشن گرفتن داشته است: برخی ریاست جمهوری او را نمادی از قدرت گرفتن نسل پس از دوران داشتن اولاد زیاد می دانند؛ برای دیگران این امر نمایانگر شروعی جدید در رابطه آمریکا با جهان است.
خواننده ای از هلند با استقبال از سخنرانی مراسم تحلیف اوباما به خاطر "هشدار دادن در باره زیاده طلبی و شکست دولت قبلی..... من مجدداً احساس امنیت می کنم و تنفر نسبت به غرب اکنون بسیار زودتر کاهش می یابد." وی نوشت اما او همچنین آرزو نمود که مردم "انتظار زیادی در مدت کوتاهی" نداشته باشند.
خواننده ای در کانادا توانمندی تصور عمومی در ایالات متحده را تبریک گفت و می گوید، "به عنوان یک کانادائی وقتی شما آسیب می بینید ما آنرا احساس می کنیم، و ما از مشارکت در این شادی بزرگ خوشحال هستیم."
این احساس در توضیحی از آفریقای جنوبی انعکاس یافته است. یک خواننده به America.gov گفت که اگر ایالات متحده قادر به "یافتن صلح و خوشبختی است، پس باقی دنیا حتماً راه آنان را دنبال خواهد کرد."
وی گفت: " هر زمان که ایالات متحده دچار مشکل می شود، به خصوص ما در کشورهای جهان سوم اثرات سوء آن را احساس می کنیم."
