06 ژانويه 2009

بیانات پرزیدنت بوش پیرامون محیط زیست و حفاظت از آن

بوش اقدامات تازه ای برای حفظت از محیط زیست دریایی را اعلام داشت

آغاز متن

کاخ سفید

دفتر وزیر مطبوعات

6 ژانویه 2009

بیانات رییس جمهور پیرامون محیط زیست و حفاظت از آن

اتاق 350 ساختمان دفاتر اجرایی آیزنهاور

2:08 بعد از ظهر به وقت شرق آمریکا

رییس جمهور: از همه متشکرم. لطفا ً بنشینید. ممنون که آمدید و سال نو مبارک. من و لورا از همۀ مهمانان محترم تشکر می کنیم و با اعضای کابینه آغاز می کنم – جناب وزیر کمپتورن، جناب وزیر گوتیرز، آقای رییس جانسون. دریاسالار، ممنونم که امروز این جا هستید. ما از حضور شما مفتخریم. آقای وزیر از حضور شما تشکر می کنم. دیگر اعضای دولت که به ما پیوسته اند. اعضای جامعۀ حفاظت از محیط زیست، از حضور شما خوشوقتیم.

آقای فرماندار از حضورتان مفتخرم. ممنون که آمدید. و جوزی هم درکنار شماست. نمایندگان – راستی، فرماندار جزایر ماریانای شمالی. گفتم شاید او را نشناسید. (خندۀ حضار.) ما او را می شناسیم – و او را دوست داریم. و نمایندگان ساموای آمریکا، از آمدنتان تشکر می کنم. از وضعیت هوا عذر می خواهم، اما به خاطر سیاست ها عذر نمی خواهم، زیرا مشغول پیاده کردن سیاست های فوق العاده ای هستیم.

جالب است که ما در چند قدمی دفتری گرد آمده ایم که زمانی محل کار معاون وزیر نیروی دریایی موسوم به تئودور روزولت بود. او کمی بعد از ترک این سمت، به عنوان بیست و ششمین رییس جمهور آمریکا به همین محل بازگشت. و درست صد سال قبل، آخرین هفته های دوران ریاست جمهوری خود را سپری می کرد – این چیزیست که به نوعی با من هم ارتباط می یابد. (خندۀ حضار.)

پرزیدنت روزولت با دستاورد های زیادی دورۀ خدمت خود را به پایان رساند، و یکی از پایدارترین دستاورد های او تعهد به حفاظت از محیط زیست بود. او گفته بود: "از تمامی مسائلی که ممکن است برای ملتی مطرح باشد، به غیر از حفظ موجودیتش در یک جنگ بزرگ، هیچ یک قابل قیاس با حفظ این سرزمین در وضعیتی بهتر از آن چه هست، برای آیندگان نمی باشد."

این روحیه ای بود که یک قرن جنبش حفاظت از محیط زیست را رهبری کرد، و راهبرد دولت من نیز بود. از سال 2001، ما سیاست های خردمندانه ای در پیش گرفته ایم، و می توانم ادعا کنم که در حال حاضر هوای ما پاکیزه تر است، آبمان سالم تر است،  و سرزمین ما تحت حفاظت بهتری قرار دارد.

برای تأکید بر این پیشرفت ها امروز با کمال خوشوقتی به اعلام چند مورد می پردازم. طبق مصوبۀ  باستانی که تئودور روزولت آن را در سال 1906 امضا کرد، رییس جمهور اختیار دارد مکان هایی که دارای اهمیت تاریخی یا علمی هستند را به عنوان بنا های ملی حفاظت شده تعیین نماید. با اعلامیه ای هایی که تا چند دقیقۀ دیگر امضا خواهم کرد، و با استفاده از این اختیار، سه منطقۀ زیبا و گوناگون به لحاظ زیستی در اقیانوس آرام  به عنوان بنا های ملی دریایی حفاظت شده ثبت خواهند شد. قبل از هر چیز بنای ملی دریای کانال ماریاناس ایجاد می شود. قسمت اعظم کانال ماریاناس - عمیق ترین نقطۀ روی زمین -  در مرکز این ناحیه و قوس آتشفشان های زیردریایی و منافذ جریان آب های گرم واقع است. طول این منطقۀ جغرافیایی بی نظیر پنج برابر طول گراند کانیون است. و عمق آن به اندازۀ ارتفاع قلۀ اورست می باشد. در این ناحیه، حیات در سخت ترین شرایط ادامه دارد. طیف وسیعی از گونه های جانوری در میان آتشفشان هایی که هیدروژن متصاعد می کنند و منافذ هیدروترمال که آب اسیدی جوشانی بیرون می دهند که به غیر از ستارۀ مشتری تنها منبع تولید فسفر مایع است، در حال زندگی هستند.

تعداد زیادی از دانشمندان – و از دانشمندانی که امروز با ما هستند هم می خواهم تشکر کنم – عقیده دارند که شرایط زیستی این چنین دشوار در واقع اولین خاستگاه حیات در کرۀ زمین بوده است. با ادامۀ پژوهش های بیشتر در این نواحی عمیق ما آشنایی بیشتری با منشأ حیات در زیر دریا ها و تاریخچۀ زمین خواهیم یافت.

سایر ویژگی های با اهمیت این بنای تازه، آبسنگ های مرجانی  در سواحل سه جزیرۀ علیای جزایر ماریانای شمالی هستند. این جزایر که در فاصلۀ 5,600 مایلی کالیفرنیا واقع هستند، زیستگاه حیات دریایی چندگونه ای می باشند- از جانوران شکارچی مانند کوسه ها و سپر ماهی ها گرفته تا بیش از 300 گونه از مرجان های سنگی. دانشمندان با مطالعه روی این آب های بکر و دست نخورده، می توانند به کشف بیشتر اکوسیستم های دریایی استوایی در این محل و سایر نقاط جهان بپردازند.

بنای دوم، بنای ملی دریایی جزایر دوردست اقیانوس آرام خواهد بود. این بنا در نواحی دوردست جنوب و غرب هاوایی گسترده شده است. یکی از آن ها جزیرۀ ویک است-  یکی از میادین عمدۀ جنگ جهانی دوم، و زیستگاه اصلی مرغان دریایی لانه ساز و مرغان مهاجر. این بنا دربرگیرندۀ درختان و سبزه های منحصر به فرد و پرندگان استوایی هم خواهد بود؛ لاک پشت های دریایی کمیاب و نهنگ ها و سگ ماهی های هاوایی نیز به جزایر مرجانی جانستون و تعدادی از آبسنگ های مرجانی بکر و دست نخوردۀ جهان رفت و آمد خواهند کرد. پای انسان تا به حال به این قطعه های پراکندۀ خشکی و اکوسیستم های فراوان دریایی نرسیده است. و آزمایشگاه های دلخواهی برای پژوهش های علمی خواهند بود.

سومین بنا، بنای ملی دریای جزیرۀ مرجانی ُرز خواهد بود. رُز، جزیره ای به شکل الماس و در شرق ساموای آمریکا – جنوبی ترین نقطۀ سرزمین ماست. این جزیره دارای مرغ توفان لانه ساز و پرستو های دریایی است که مصداق نام بومی آن، "جزیرۀ مرغان دریایی" ،هم  هست. آب هایی که این جزیرۀ مرجانی را در محاصره دارند، علاوه بر مرجان هایی به رنگ گل رُز، زیستگاه بسیاری از گونه های جانوری کمیاب هستند، مانند صدف های درشت و کوسه های صخره ای. این ناحیه به عنوان محلی سرشار از زیبایی های طبیعی بسیار شناخته شده بوده است. و حالا که به طور قانونی از آن محافظت به عمل می آید، مکانی نیز برای یادگیری و آموزش نسل های آینده خواهد بود.

این سه بنای ملی روی هم رفته دارای مساحتی معادل 200,000 مایل مربع هستند، و مشمول بهترین توجهات به لحاظ زیست محیطی و حفاظتی خواهند بود. این تصمیم بعد از مشورت های مفصلی گرفته شد- مشورت با مقامات محلی، دانشمندان عالیقدر، طرفداران محیط زیست، ارتش ایالات متحده و جوامع ماهیگیری. برپایۀ این مشورت ها و اصول سالم مدیریتی، تخریب این منابع، یا نمونه برداری از آن ها، انباشت زباله و ماهیگیری تجاری در اطراف آن ها ممنوع است. فعالیت های پژوهشی، عبور آزاد و تفریح- از جمله یک روز ماهیگیری تفننی- در حوالی این جزایر مجاز شناخته می شود. این جزایر برای مرغان و موجودات دریایی مکان هایی امن جهت رشد و شکوفایی است. برای دانشمندان، محلی جهت کشف مرز های علوم خواهد بود.  برای مردم آمریکا، این ها مکان هایی هستند که ما می توانیم وظایف خود را به عنوان نگهبانان خلقت پروردگار به انجام برسانیم.

منافع تصمیم گیری امروز از مرزهای طبیعت فراتر می رود. این بنا ها به مثابۀ مکان های فرهنگی و معنوی برای مردمان بومی حفاظت خواهند شد. آن ها متضمن آزادی دریانوردی بوده و حاوی تدابیری برای ارائۀ آموزش های نظامی و سایر عملیات خواهند بود. بازدهی اقتصادی نیز برای این سرزمین ها خواهند داشت. و دیگر این که، مسافران یا دانشجویان یا دانشمندانی که بلیط رفتن به سیپان یا پاگو پاگو را رزرو می کنند، می دانند که به جایی با مردمان صمیمی و فرهنگی زنده، و دارای غنی ترین منابع طبیعی قدم می گذارند.

امروز صبح خوشحالم که – امروز از این نیز خوشحالم که اخباری درمورد دو گنجینۀ ملی دیگر را هم به شما می دهم. یکی بنای ملی  دریایی جزایر شمال غرب هاوایی است که من آن را در سال 2006 به ثبت رساندم. این زنجیرۀ اعجاب انگیز جزایر، یکی از بزرگترین مناطق حفاظت شده در آمریکا و بزرگترین منطقۀ دریایی حفاظت شده در جهان است. و دیگری کوه ورنون- موطن اولین رییس جمهور آمریکا و طلایه دار کشاورزی در این سرزمین است-  یعنی جورج واشنگتن. با خوشوقتی اعلام می کنم که ایالات متحده به زودی با تسلیم درخواستی به یونسکو، این دو مکان را در زمرۀ میراث های جهانی  ثبت خواهد کرد. آخرین باری که آمریکا چنین درخواستی را کرده بود به 15 سال قبل بازمی گردد.

اقدامات تازه ای که امروز اعلام کردم حسن ختامی بر هشت سال تعهد به حفاظت از محیط زیست است. شاید به نظر بسیاری در رسانه های خبری قابل تصور نباشد، اما اجازه دهید من به چند مورد از اقدامات انجام شده در این زمینه اشاره کنم، و بعد از آن، شما خود قضاوت کنید:

از سال 2001، آلودگی هوا به میزان 12 درصد کاهش یافته است. در حال حاضر، جدی ترین استاندارد های مربوط به کیفیت هوا در آمریکا به اجرا درمی آید و همین طور مقررات محکمی درمورد نیروگاه ها و انتشارات ناشی از موتور های دیزلی. بیش از 3,6 میلیون اکر از زمین های باتلاقی مورد محافظت قرار گرفته و یا ترمیم و از شرایط بهتری برخوردار شده است. میلیون ها اکر از زیستگاه های طبیعی حیاتی در مزارع تحت محافظت قرار دارد. بیش از 27 میلیون اکر از جنگل های فدرال در برابر آتش سوزی های طبیعی محافظت می شود. کار های عقب ماندۀ  نگهداری و مراقبت از پارک های ملی کاهش یافته است. از بیش از 11,000 قطعه زمین صنعتی مجددا ً استفادۀ سازنده خواهد شد.  توجه بیشتری به جمع آوری ضایعات از سطح اقیانوس ها می شود. ماهی هایی که بیشتر در ماهیگیری تفریحی صید می شوند، مانند ماهی خاردار و درام قرمز، مورد حفاظت بیشتر قرار گرفته اند. وحفاظت  بیشترمناطق دریایی در سواحل جنوب شرقی، موجب ارتقای شرایط بهداشتی ماهیگیری شده است.

در عین حال، اقداماتی جدی هم برای تامین انرژی پاک تر و امن تر- و رویارویی با تغییرات جوّی- درپیش گرفته شده است. من دو لایحۀ قانونی مربوط به انرژی را به امضا رسانده ام. ما بعد از یک دهه، استاندارد های مربوط به اتومبیل های کم مصرف را بالاتر بردیم. و افزایش مصرف سوخت های تجدیدپذیر و استفاده از نورپردازی و وسایل کم مصرف را اجباری کردیم.

ما بیش از 18 میلیارد دلار به ایجاد فناوری های پاک و کم مصرف اختصاص دادیم، مانند سوخت زیستی، باتری های پیشرفته و هیدروژنی، انرژی خورشیدی و باد، و انرژی هسته ای پاک و امن. ما در حال تامین 40 میلیارد دلار بودجه برای تضمین وام های مربوط به راه اندازی این فناوری ها هستیم .

ما با ایجاد یک توافق بین المللی تحت پروتکل مونترال، کاهش عمده ای در مواد سرد کننده که از قوی ترین گازهای گلخانه ای هستند، به وجود آوردیم. ما با ایجاد یک اتفاق نظر بین المللی در جایگزین کردن پروتکل کیوتو با توافقنامۀ آب و هوای جهانی، تعهدی در کاهش گاز های گلخانه ای از سوی کشور های بزرگ اقتصادی، از جمله چین و هند پدید آوردیم.

ما با درپیش گرفتن همۀ این اقدامات، راه را برای مراقبت مؤثرتر از محیط زیست هموار کرده ایم. ما پیشگام ایجاد یک مشارکت نوین برای محافظت از محیط زیست بوده ایم که در آن، دولت در کنار شهروندان و طرفداران محیط زیست برای دستیابی به اهداف مشترک فعالیت می کنند. و درحالی که کار های زیادی هنوز باقیست، ما سهم خود را در باقی گذاشتن جهانی پاک تر و سالم تر برای کسانی که در پی ما خواهند آمد، پرداخته ایم.

و حالا از کسانی که در این جا ایستاده اند درخواست می کنم به من بپیوندند تا اعلامیۀ بنا های ملی را امضا کنم.

(کف زدن.)

پایان بیانات 2:20 بعد از ظهر به وقت شرق آمریکا

پايان متن