13 ژانويه 2009

جلسه صبحگاهی گزارش کمیته روابط خارجی سنای آمریکا

موضوع جلسه: انتصاب سناتور هیلاری کلینتون (دموکرات – ایالت نیویورک) به سمت وزیرامور خارجه دولت اوباما

آغاز متن

سناتور کلینتون:

 

باعث افتخارمن است که امروز به عنوان نامزد وزارت امورخارجه رییس جمهورمنتخب اوباما، در اینجا حاضر میباشم.  درصورت تایید این انتصاب،  وظایف و مسئولیت های این مقام را با کمال میل، تواضع و با قاطعیت کامل پذیرفته و تا آنجایی که در توان دارم تلاش خواهم نمود تا نماینده ای فعال و وفادار برای ایالات متحده باشم. مشورت برای من حکم شعار را ندارد؛ بلکه  یک تعهد میباشد.  ریس جمهورمنتخب و من معتقد هستیم که باید به اصل دیرینه دوحزبی بودن برگردیم، روندی که همواره به نفع کشورمان بوده است.             

 

من این فرصت را داشته ام تا نظریاتم را در مورد موضوع های بسیاری ارائه داده و همچنین کتبا جوابگوی سوالات کمیته بوده ام. 

 

اولا، رییس جمهورمنتخب اوباما مصمم است تا جنگ عراق را  مسئولانه به پایان رسانده و طرحی گسترده در افغانستان اتخاذ نماید تا عواملی را که امنیت ما را به مخاطره می اندازند کاهش داده و  امکانات صلح و ثبات را افزایش دهد.  به مرور زمان، منافع اساسی ما ایجاب میکند تا نیروهای نظامی مان را محتاطانه و مسئولانه از عراق خارج کرده، از انتقال مسئولیت کامل حاکمیت ملی به عراقی ها حمایت نموده، ارتش تحت فشارمان را بازسازی نموده  و به منظورایجاد ثبات در منطقه و استفاده ازمجموعه ابزار وسیعتر برای مقابله با تروریسم  دست در دست کشورهای دیگر دهیم.

 

ما برای همکاری با آنهایی که در افغانستان و پاکستان قصد ریشه کنی القاعده، طالبان و دیگر افراطیان خشنی که علاوه بر آنها، ما را نیز مورد تهدید قرار داده اند، از تمامی عناصر قدرتمان - یعنی سیاست، پیشرفت و توسعه و نیروی دفاعی استفاده خواهیم کرد –  جایی که رییس جمهورمنتخب اوباما آن را جبهه مرکزی مبارزه با تروریسم نامیده است. 

 

درحالیکه توجه ما روی عراق، پاکستان و افغانستان متمرکزمیباشد، باید سیاست قدرت هوشمند را فعالانه  در خاور میانه دنبال کرده، طرحی که نیازهای امنیتی اسرایئل و اهداف مشروع، سیاسی و اقتصادی فلسطینی ها را مخاطب قرار داده؛ بطور موثر ایران را وادار به خاتمه طرح تولید سلاح های هسته ای و پشتیبانی اش ازتروریسم  کرده؛ و ایران و سوریه هر دو را قانع سازد تا رفتار خطرناک خودشان را کنار گذاشته و نقش سازنده ای در منطقه عهده دار شوند؛ و سهیم نمودن مصر، اردن، عربستان سعودی، و دیگر کشورهای عربی همراه با ترکیه و متحدین ما در خلیج  در روند ایجاد صلح و آرامش پایدار در منطقه، روابط ما را با این کشورها مستحکم می نماید.

 

اگرچه مشکلات حاکم بر خاورمیانه به نظرلاینحل میایند- و بسیاری از روسای جمهور، ازجمله شوهر من، سالها وقت صرف یافتن راه حل کرده اند –  ما نمیتوانیم امیدمان را به صلح ازدست بدهیم.

 

همچنین یاداور فجایع انسانی حاصل از درگیری ها در خاورمیانه شده ایم که بقیمت رنج و درد غیرنظامیان فلسطینی واسرایلی تمام شده است.  این موضوع صرفاًً باید عزم ما را در رسیدن به توافقنامه صلحی عادلانه و پایدار راسخ نماید؛ قراردادی که امنیتی حقیقی و روابطی عادی و مثبت با  همسایگانش به اسراییل داده؛ و استقلال، توسعه اقتصادی و امنیت را برای فلسطینیان در کشور خودشان تامین نماید.

 

در رابطه با تروریسم، به یک سیاست جامع نیاز مندیم که با استفاده از شبکه اطلاعاتی، دیپلماسی و امکانات نظامی، القاعده و دیگرسازمان های تروریستی را با ریشه کنی شبکه های آنها و نابودی راههای پشتیبانی شان از افراطیون خشن و بظاهر قانونی  ، شکست دهیم.  بزرگترین خطری که آمریکا با آن مواجه می باشد امکان دستیابی گروه های تروریستی به تسلیحات کشتار جمعی می باشد.  

 

بنابراین، همزمان با دفاع علیه خطرات تروریستی، ما همچنین از موقعیتهای موجود برای درگیری آمریکا در مشغول کردن سایر کشورها در روند کاهش ذخیره هسته ای خودشان، استفاده خواهیم کرد. قرارداد منع تولید سلاحهای هسته ای زیربنای یک  نظام منع گسترش می باشد و تقویت آن نیاز به رهبری ایالات متحده دارد.

 

به همین دلیل در چارچوب قرار داد START به دنبال  رسیدن به توافقهایی با روسیه مبنی بر کاهش بیشتر تولید و تکثیرتسلیحات خواهیم بود. به منظور تصویب قرارداد جامع منع آزمایشهای هسته ای با این کمیته و مجلس سنا همکاری خواهیم کرد و برای تجدید مذاکرات در رابطه با پیمانی نهایی و راست یافت پذیر،  تلاش خواهیم نمود.

 

همزمان، به فعالیتهایمان در زمینه جلوگیری از تولید و تکثیر مواد هسته ای در کره شمالی و ایران؛ جمع آوری تسلیحات و مواد هسته ای پراکنده  و بستن بازار خرید و فروش آنها ادامه خواهیم داد، چنانچه آقای سناتور لوگر سالها ست دراین راه زحمت کشیده اند. 

 

اما نمی توان به این خطرات بطور جداگانه رسیدگی کرد. لازمه استفاده ازقدرت هوشمند، یاری خواستن از دوستان و مخالفان هر دو می باشد تا پیوندهای دیرینه را  تقویت کرده  و روابط جدید ایجاد شود؛ این بمعنای تقویت روابطی است که طی مرور زمان پایدار مانده اند .

 

سناتور کری:

 

ازاظهارات و بیانات بسیار اندیشمندانه و جامع شما خیلی متشکریم.

 

یکی از مهم ترین مسائلی که با آن مواجه هستیم موضوع برنامه هسته ای ایران و رابطه کلی ما با ایران میباشد.  زمان میگذرد، ولی ایران همچنان در برابر قطعنامه های سازمان ملل ایستادگی کرده، میزان اورانیوم غنی سازی شده اش افزایش یافته ، تعداد بیشتری سانتریفوژ نسب و راه اندازی کرده وهیچ توجه ای هم به نگرانی های باز رسان ندارد.  و اقدامات سختگیرانه اخیر در شورای امنیت بی حاصل ماند.

 

طی مبارزات انتخاباتی، رییس جمهور منتخب اوباما گفت که در رابطه با برنامه هسته ای ایران از بازگویه، "سیاست هویج و چوب بزرگ" استفاده خواهد کرد. میدانیم که هم اکنون بسته پیشنهادی گروه 5 روی میز است.  و

حد اکثر امکان افزایش تحریمهای شورای امنیت مورد سوال است.

 

نظرشما دراین مقطع زمانی چیست؟  آیا میتوانید با ما درمیان بگذارید که دولت چه "هویج های" دیگری را در نظرگرفته است؟ چرا تصورمیکنید که اینها ممکن است برای تغییرمحاسبات ایران کافی باشد؟ آیا میتوان تحریمات سختتری به کاربرد؟  و شما و دولتتان در حال حاضر چگونه به این موضوع نگاه میکنید؟

 

سناتور کلینتون:

 

از شما آقای رییس جلسه تشکر میکنم.  و طبیعتا، حکومت جدید بسیار نگران نقش ایران در جهان، حمایتش از تروریسم،  دخالت مداومش در امور دیگر دولتها و پیگیری تسلیحات هسته ای می باشد.

 

هدف ما این خواهد بود که از راه سیاست، با استفاده ازتحریم، و از راه  تشکیل ائتلافهای بهتر با ممالکی که معتقدیم مانند ما جلوگیری از مبدل شدن ایران به یک  قدرت هسته ای بنفع آنهاست سعی میکنیم جلوی این کار را بگیریم.

 

ما هیچ گزینه ای را از نظر دور نمی کنیم، اما روندی جدید و شاید متفاوت دنبال خواهیم کرد که اساسی خواهد بود برای آنچه دولت اوباما نگرشی بسمت برخوردی است که ممکن است نتیجه بخش باشد.  جناب ریاست جلسه ما دچار توهم نیستیم که دولت جدید می تواند نتیجه تماس با ایران را پیش بینی کند اما، رئیس جمهوری منتخب به این رویکرد متعهد است و ما آن را دنبال می کنیم.

 

سناتور کری:

آیا به وجود  تحریم های شدیدتر در شورای امنیت اعتقاد دارید؟  از این گذشته، آیا میتوانند مواثر واقع شوند؟

 

سناتور کلینتون:                                                              

تا خودمان قاطی کار نشدیم نخواهیم دانست که تا چه حد موفق می شویم.  ما تعهد دادیم تا با سازمانهای بین المللی بطورجدی و دائمی مرتبط باشیم.  ما با دوستان و مخالفانمان درسازمان ملل همکاری خواهیم داشت.  سعی میکنیم آن اعضای شورای امنیتی را که تا به حال یا مشکوک بوده اند و یا ما را همیاری نکرده اند قانع کنیم  که یک ایران مسلح و هسته ای تحت هیچ شرایطی به نفع هیچ کسی نیست. 

پیش بینی میزان موفقیتمان دشوارمی باشد، اما به شما قول میدهم که نهایت کوششمان را برای دستیابی به تحریم هایی که به تغییر محاسبه رهبری جمهوری اسلامی، سپاه پاسداران و نیروی قدس منجر شود به کار خواهیم بست .  همانطور که خودتان خوب آگاه هستید اینها همه دارای نقشهای اساسی میباشند.  بنابراین ما موظف هستیم راهی پیدا کنیم تا بتوانیم بر روی ایران فشارلازمه و مناسب را گذاشته، تا  آنها را از پیشروی و اقدامات بعدی منصرف سازیم.    

             

سناتور کری:

به عنوان حرف آخردرقبال خط مشی و منافع امنیتی، آیا سیاست دولت جدید این میباشد که تحت هیچ شرایطی پذیرای ایرانی مسلح نخواهیم بود، و هراقدام لازمی ی کنیم تا ازاین واقعه جلوگیری کنیم؟ ویا اینکه این موضوع تنها مطلوب نمی باشد؟ فکرمیکنم، همان طوری که خودتان به آن اشاره فرمودید، به صرف هیج کسی نیست  و این درحد تاکید یک تحریم و نهی نمی باشد.

 

سناتور کلینتون: 

رئییس جمهورمنتخب مکررا گفنه است که این موضوع غیر قابل قبول است. سیاست ایالات متحده دنبال کردن روال دیپلماسی، همراه با تمام ابزارش می باشد، اینکه هر کاری بکنیم تا جلوی هسته ای شدن ایران را بگیریم.   

 

و همانطورکه خودم نیزگفتم، ما هیچ گزینه ای را از نظر دور نمی کنیم. رییس جمهورمنتخب سریحا این موضوع را غیرقابل قبول خوانده است، و این پایه منطق ما بوده و اقداماتمان را بر این اساس خواهیم گذاشت.

 

سناتور کری:

دولت بوش، آقای برنز، معاون وزارت خارجه  را به دوره قبلی آن گفتگوها تنها به عنوان ناظر فرستاد.  آیا شما خیال دارید بلافاصله یک نماینده بفرستید تا درآن مذاکرات حضوریابد؟ 

 

سناتور کلینتون: 

ما تمام  امکانات را در نظر می گیریم.  یکی ازجنبه های مهم روش تصمیم گیری ما این است که  با دوستانمان درمنطقه و فرای آن مشورت خواهیم کرد.

حقا می توان گفت که رییس جمهور منتخب، تازگی طی همین هفته اخیر، اظهارداشته اند که ما روندهای جدیدی به کارخواهیم برد زیرا روشهای سابق بی اثر بوده اند.  آنها از همیشه به دسنرسی به سلاحهای هسته ای نزدیکترند.  پس با دیدی گسترده ولی با مشورت به این موضوع نگاه خواهیم کرد، و در اینجا براین نکته تکیه میکنم ، چرا که  برای کسانی که در آن منطقه زندگی میکنند، و خیلی از آنها از متحدین ما می باشند،  اسرائیل و دیگرانی که به حق نگران قدرت در حال افزایش ایران و نحوه استفاده از آن میباشند، بسیارمهم است بدانند که دولت اوباما قصد دارد بطور اساسی و گسترده ای مشورت کند تا هنگام عمل، تا حد امکان، هماهنگ باشیم.

 

سناتور کری:

پارسال، من و شش تن از همکارانم، ازجمله سناتور لوین، ازطریق نامه ای  به خانم رایس، وزیرخارجه، از او درخواست کردیم تا دفترحفاظت منافعی در تهران تاسیس کند.  به نظر مبهم و مضرمی رسد که در برخی ازاین جاها وجود خارجی نداریم.  مثلا، ما درسوریه سفیرنداریم.  باید داشته باشیم.

 

پس از شما می پرسم آیا تصمیمی گرفته اید، و درراه گشایش دفترحفاظت منافع در تهران و ارسال فوری سفیر به سوریه اقدام خوهید کرد؟

 

سناتور کلینتون: 

جناب ریاست جلسه، بازهم میگویم که این مسائل بخشی ازبررسی های سیاستهای ما میباشند، و ما دراولین فرصت ممکن به آنها رسیدگی خواهیم کرد.

 

سناتور کلینتون:

در نطرمن دولت جدید با هیچ  موضوعی مهمتر از کنترل تسلیحات و منع تولید سلاحهای هسته ای،  روبرو نیست.  من قصد بازگرداندن متخصصین کنترل تسلیحات و منع تولید سلاحهای هسته ای به وزارتخانه هستم.   این در نظر رئییس جمهور منتخب یکی ازموضوع های حساس و پراهمیت به شمار میرود و ایشان با راهنمایی شما کاملا متوجه خطرهایی که با آنها مواجه هستیم، می باشند. 

 

در زمینه منع گسترش سلاحهای هسته ای، می خواهم هر کاری که می توانم انجام دهم تا ببینم به چه اختیاراتی نیاز داریم، چگونه می توان آنها را تقویت کرد، چطورمی شود هزینه ها را فراهم ساخت؛ و حتی از این موقعیت استفاده ببریم و چندین تن از کاردانان فنی و دیگرکسانی که طی هشت سال گذشته دولت را ترک کردند دعوت کنیم تا مجددا به ما بپیوندند.

 

میتوان گفت که عوامل بد به قراردادها توجه نمیکنند.  می توانید به کره شمالی نگاهی بیاندازید؛ می توانید به ایران نگاهی بکنید.  ولی من آنها را استثنا می دانم نه یک قانون کلی.  

 

برای کنترل تسلیحات و منع گسترش سلاحهای اتمی باید چارچوبی بر پایه مقررات وجود داشته باشد تا اگر ایالات متحده بار دیگراین طرح را راه اندازی کند، ما در موقعیت بهتری برای جداسازی این عواملن بد قرار می گیریم. 

 

سناتور بیل نلسون (دموکرات – فلوریدا):

 سناتور کلینتون، شما قبلا نیز در جریان این موضوع قرار گرفته اید، یکی ازمسائلی که با آن مواجه خواهید بود جریان یک آمریکایی است که درایران ناپدید شده است.  چون او اهل فلوریدا میباشد و به خاطر آنکه یک زن و هفت فرزند پشت سرگذاشته، من به دیدار سفیر ایران در سازمان ملل رفتم، شخصی که به دستور دولتش اجازه ندارد با سفیر ما درسازمان ملل صحبت بکند، ولی با من ملاقات میکند.  او درعالم تخیلی مرا به عنوان نماینده مردم ایالت فلوریدا می پذیرد.  اما در هرمرحله درها  به روی ما بسته شده است.

 

چیزی که به او گفته ام، و من از راه گزارش این جلسه سخن میگویم، که این موقعیت بسیارمناسبی می تواند باشد تا کشور ایران ازروی انسانیت دریچه ای را باز کند، چون ما معتقد هستیم که او توسط دولت ایران در زندان مخفی حبس است.  و اگر ما خواستار تجدید روابط هستیم، این  فرصت اولیه خوبی می تواند باشد.

 

سناتور کلینتون:

 

دررابطه با  فرد اهل فلوریدا که در زندان بسر می برد،  دولت ایران فرصت فوق العاده ای دارد تا با چنین حرکتی، دادن مجوز تماس، آزاد کردن او، نشان دهند که درایران گرایش و روش نو حکم فرماست، همانطور که ما معتقد هستیم دولت اوباما نیز اینطور خواهد بود، در جهت ایجاد ارتباط، با برنامه ریزی دقیق و با قصد نتایج خیلی مشخص. 

 

 سناتور بیل نلسون:

نام او باب لوینسون است.

 

 سناتور دمینت (جمهوری خواه – کارولاینای جنوبی):

و یک موضوع دیگر.  فکر میکنم یکی از مشکلاتی که شما در پیش خواهید داشت برقراری تعادل میان خود فرمانی ما به عنوان یک ملت و همکاری در سطح بین المللی خواهد بود. من بعضی از قراردادهای مان را با سازمان ملل مشاهده کرده ام. ایالات متحده متحمل پرداخت بخش اساسی هزینه ها و اکثرا به اجرا در آوردن تعهدات سازمان ملل خواهد بود.  آنها حتی ازقطعنامه های خود حمایت نمیکنند، چه درعراق و یا هم اکنون در ایران و کره شمالی.  ازخیلی لحاظ، ما  در زمینه تصمیم گیری زیر بارسازمانهایی مانند سازمان ملل میرویم و  تسلیم آنان میشویم، ولی عاقبت مجبوریم کارهای ناتمام آنها را انجام دهیم.   

 

سناتور کلینتون:

خوب، به نطرمن حرف آخر دره رقرارداد و یا اقدامی از سوی دولت ایالات متحده این است که، از دید ما، منافع ایالات متحده را دربر داشنه؛ امنیت ملی ما را بیش ازپیش تامین کرده، منافع ما را پیش برده و هم حامی و هم انعکاسی از ارزشها و آرمانهای ما باشد. من مسئولیت خود را اینطورمی بینم.

 

فکر میکنم راه هایی وجود داشته باشد که بتوانیم بیش از پیش بدون هیچ نوع تجاوز به استقلال، هویت و یا منافع امنتیتی و ارزشهایمان با یکدیگرهمکاری کنیم.

پايان متن