19 فوريه 2009

بحث در بارۀ چگونگی سیاست گذاری دولت آمریکا

سیاست گذاری از دیدگاه یک کارشناس امور مقررات و صاحب نظر در مجلس

آغاز متن

 

 

میزبان برنامه:

 

مردم در واشنگتن بسیار در مورد سیاست می شنوند. سیاست دقیقا چیست؟ چگونه به وجود می آید؟ می توان گفت سیاست اصلی است که اهداف و راه های رسیدن به آن اهداف را با استفاده از ابزار اداری و مدیریتی مشخص می کند.

 

به اجرا در آوردن سیاست های دولت فدرال در مورد ادارۀ کشور آمریکا، به حد قابل توجه ای موضوع سیاست واقع می شود - حتی در سطوح محلی. روند سیاست گذاری به طریقی سعی دارد تا نظرهای بیشترین تعداد ممکن گروه ها را در بر گیرد. گروه های زیادی علاوه بر مطبوعات و افراد جامعه، از نمایندگان مجلس و کارمندانشان تا افرادی که بر نمایندگان مجلس اعمال نفوذ می کنند و هواداران آرمان های متفاوت، همه در امور سیاست گذاری نقش دارند.

 

آقای جان سالیوان:

 

21 سال است که من در دفتر امور مقرراتی مجلس نمایندگان آمریکا مشغول به کار هستم. من تنها چهارمین کارشناس مقررات و امور مجلس نمایندگانی هستم که از زمان پایان جنگ جهانی اول تا به امروز در این سمت مشغول به کار بوده ام . کارشناس مقررات و امور مجلس از طرف رئیس مجلس، بدون توجه به گرایش سیاسی او، منصوب می شود.

 

میزبان برنامه:

 

جان سالیوان، کارشناس مقررات و امور مجلس نمایندگان است، مجلسی که همراه با مجلس سنا، یکی از دو بخش کنگره را تشکیل می دهد. او به مدیران مجلس در مورد تنظیم روش قانون گذاری کمک می کند.  

 

آقای کریس هسلر:

 

تمرکز ما بر روی نسل بعدی فن آوری انرژی و محیط زیست می باشد. بنا براین، ما به گونه ای وظیفه داریم ما بین کارشناسان صنعتی و مقام های دولتی جا بگیریم و آنها را وادار کنیم تا با هم مذاکره و هماهنگی داشته باشند.

 

میزبان برنامه:

 

کریس هسلریک لابی گر است. او یکی از افراد حرفه ای در واشنگتن است که نمایندۀ نظرات و علایق بسیاری از مردم جامعۀ آمریکا است. امروز درپایتخت آمریکا، کریس و جان ما را در بررسی روند قانون گذاری همراهی خواهند کرد.

 

 

اصول سیاست گذاری

 

میزبان برنامه:

 

اجتماع با واقعیت های جدیدی مدام در حال سازش است. امکان دارد سرانجام سیاست مورد نظر آن لایحه ای که مراحل تحقیقی و پیش نویسی و تصویبی را طی می کند و برای اجرا به دست سازمان های دولتی سپرده می شود، دیگرارتباطی با نیازهای اجتماعی نداشته باشد. برای سازش با واقعیت های جدید، باید پایبند اصول در روند سیاست گذاری بود.

 

جان سالیوان:

 

هدف احترام به مفهوم وفاداری است تا الگویی باشد به عنوان روشی مناسب برای توسعۀ هماهنگی و قابلیت پیش بینی و عدالت خواهی. درمواقعی که با حقایق مشابه مواجه می شویم، باید با استفاده ازاستدلال یکسان به همان نتیجه ای برسیم که قبلا هم رسیده ایم تا بدین صورت به مردم نشان بدهیم که اختلاف ها بین آنها چگونه حل و فصل خواهد شد.

 

میزبان برنامه:

 

تعیین روشی که مورد قبول همه واقع شود راز سیاست گذاری موفقیت آمیزمی باشد. اما، فن قانون گذاری باید تحت روش های مشخص و دقیقی قرار گیرد.

 

کریس هسلر:

 

سیاست گذاری، مجموعه ای از مراحل نسبتا مشخصی است که بر پایه برخوردهای شخصی بسیار پیچیده ای قرار گرفته باشد. برای این که با روند قانون گذاری آشنا شویم، باید برگردید به دوران دبستانی خود و بنگرید به نقشه ای که مسیرعبور لایحه را از مرحله هیئت فرعی تا رسیدن آن به راس مجلس نمایندگان و مجلس سنا نشان می دهد. و سپس مشخص می کند که نمایندگان مجلس سنا چگونه لایحه را به صورت خاص به میل خود در آورده، آن را درجلسۀ عمومی مورد بحث و بررسی قرار داده، و سرانجام به دست رئیس جمهور می رسانند.

 

میزبان برنامه:

 

علاوه برمقررات مذکو، از وجود علایم دیگری می توان نام برد که بر دیدگاه سیاستمداران نفوذ دارند. عمل کرد سیاست گذاری، تحت نظر ریاست جمهوری، به بخش اجرایی دولت تعلق دارد. شهروندان و سازمان های غیر انتفاعی و شرکت های خصوصی، همه می توانند برسیاست نفوذ داشته باشند.

 

کریس هسلر:

 

کار لابی گری به معنای دفاع از پرونده ای در مقابل دولت می باشد. اما، طرفداری می تواند زمینه بسیار گسترده تری داشته باشد و آن به معنای دفاع از پرونده ای در مقابل عموم مردم می باشد.

 

میزبان برنامه:

 

قانون گذاری نیاز به همکاری و نمایندگی مشروع در حق منافع همۀ اقلیت ها دارد. در بعضی ازموارد، برای مثال در مورد سیاست های مرتبط با محیط زیست، اتفاق نظر همگان تعین کننده شرط اصلی می باشد.

 

کریس هسلر:

 

به طور کلی، ایجاد اتفاق نظرمیان همگان در صحنۀ سیاست گذاری انرژی و محیط زیست از اهمیت زیادی برخوردار است. افراد زیادی ازدیدگاه های گوناگونی به عاقبت این روندها اهمیت می دهند و درگیر این مسایل هستند. و برای وضع قوانین در مورد سیاست انرژی و محیط زیست، تمایل دو مجلس آمریکا هماهنگ بوده و اتفاق نظردارند.

 

میزبان برنامه:

 

کلمه "کنگره" به هر دو مجلس نمایندگان و مجلس سنا اطلاق  می شود، در حالی که این دو در واقع ازهم جدا هستند و تحت نظر مقررات منحصر به خود اداره می شوند.

 

جان سالیوان:

 

با تعیین مجلس سنا درنقش نماینده ی ایالات و گزینش مجلس نمایندگان برای حفظ منافع ملت، ترکیب خاصی به این دو بخش مجلس درقانون اساسی داده شد و این کار بنیان گذاران شاید بیش از هر چیز موجب تحسین و شگفتی است.

 

این دو مجمع از لحاظ ساختار و فرهنگ و روش کار با هم خیلی تفاوت دارند.

 

میزبان برنامه:

 

با وجود ساختارمتفاوت، هر یک ازاین بخش های مجلس در تصویب قانون نقش دارند.  تعداد اعضا درمجلس نمایندگان بیشتر است وازبعضی لحاظ، رقابت درپیشبرد قوانین شدیدتر. مجلس سنا با دو نماینده از هر ایالت درمجموع فقط 100 نفرعضو دارد. وجود تعداد کمتر و داشتن دورۀ زمامداری طولانی تر، در نحوه عمل مجلس سنا تاثیر می گذارد.

 

جان سالیوان:

 

مصوبات و روال مجلس سنا براصل قاعدۀ حکومت اکثریت نمی چرخد، بلکه بیشتربر ایجاد اتفاق نظر میان نمایندگان تمرکز دارد. باثبات تر است، چرا که فقط یک سوم اعضای مجلس سنا هر دو سال یعنی بین 33 و 34 کرسی در هر دورۀ انتخاباتی عوض می شوند . اما، باید دو سال یک بار برای تمام 435 کرسی مجلس نمایندگان انتخابات انجام شود.

 

کنگره، هیئت ها و قوانین

 

میزبان برنامه:

 

تعیین سیاست وظیفۀ قوۀ مجریه دولت آمریکا می باشد. براساس ماده یک قانون اساسی، وظیفۀ گذراندن قوانین فدرال به کنگره تعلق می گیرد. کنگره هم متشکل است از دو مجلس سنا و نمایندگان. با توافق هر دو مجلس و امضا ی رئیس جمهور، می توان یک لایحه را تصویب و به قانون تبدیل کرد. در این جا، آقای سالیوان یکی از تفاوت های اصلی میان دو مجلس را شرح می دهد.

 

جان سالیوان:

 

درمجلس نمایندگان می توان کار را با به دست آوردن اکثریت تمام کرد. به عقیده من، بنیانگذاران در طرح مجلس نمایندگان، تمایل خاصی نسبت به ابتکارعمل نشان دادند. تضاد آن را در مجلس سنا مشاهده می کنیم، جایی که در آن مبا حثه ها واصلاحیه ها ی نهایی جزیی از روند کار جلسه ها می باشند.

 

میزبان برنامه:

 

استدلال بنیانگذاران آمریکا بر این بود که اگر برای تصویب تمام قوانین نیاز به تصویب دو گروه متفاوت باشد، کمترامکان بی توجه ای در کار قانون گذاری پیش خواهد آمد. در واقع، این دو بخش مجلس مراقب تصمیم های یک دیگرمی باشند.

 

جان سالیوان:

 

روند جلسه های مشترک بین مجلس نمایندگان و مجلس سنا، حاکی است ازهواداری سرسختانه نسبت به منافع آنها است و تفاوت های جزئی کمترمطرح می شود. و کماکان موضوع و مطلبی مورد بحث است که نحوه اجرای جلسه را تعیین می کند. گاهی اوقات هم اوضاع پیچیده و مشکل می شود.

 

میزبان برنامه:

 

مقررات کنگره طوری طرح ریزی و تنظیم شده که هر دو بخش مجلس را وادار به همکاری می کند. جزلایحه های تخصیص بودجه که باید ازمجلس نمایندگان سرچشمه بگیرد، می توان سایرقوانین را در هر یک از مجالس معرفی کرد. همچنان، در صورت مخالفت میان دو مجلس بر سرلایحه، هریک توان رد کردن آن را دارند. درصورت اختلاف برسرمتن لایحه، یک هیئت مشورتی متشکل ازاعضای دو مجلس تعیین گشته، با هم بحث و مذاکره می کنند تا سرانجام به توافق برسند.

 

جان سالیوان:

 

بارها اتفاق افتاده است که مجلس نمایندگان درمورد تخصیص بودجه دفاع ملی سال جاری، لایحه ای را برای تصویب مجلس سنا تهیه می کند، اما مجلس سنا به آن انواع مواد اصلاحی بی ارتباط می افزاید. در نتیجه زمانی که کمیتۀ مشورتی منصوب شدگان دو مجلس تشکیل می شود، وظیفه رئیس مجلس نمایندگان این است تا نگاهی به مادۀ اصلاحی انداخته، با حضوراعضای کمیتۀ روابط خارجی و چند کمیتۀ دیگر که در مورد مسایل مزبور مسئول هستند و حق اختیار دارند رضایت طرفین را برای تصویب به دست آورند.

 

میزبان برنامه:

 

از جمله خصوصیات اصلی و قابل ذکرکنگره نقش مهمی است که کمیته ها درامورروزانه آن بازی می کنند. در واقع، هیج اشاره ای به تشکیل کمیته در قانون اساسی نشده است. با وجود این، و به مرور زمان، شکل هیئت ها تحول پیدا کرده، تا نقشی اساسی در تعیین و ترکیب قوانین ایفا کند. هیئت ها در انواع زمینه ها مانند سیاست خارجی، دفاع، اموربانکداری، کشاورزی، و یا بازرگانی تخصص دارند. تقریبا همه لایحه ها ی تقدیمی به یکی از این هیئت ها مرجوع می شوند تا درآنجا مورد بحث و بررسی قرار گیرند.

جان سالیوان:

 

اساس و پایه نظام مبتنی بر هیئت براین فرض بنا شده است که تمرکزاعضا ی هرهیئت بر موضوع تخصصی آن هیئت خاص متمرکزشده و این دقت خاص باعث می شود تا آنها در مورد موضوع هیئت خود تخصص پیدا کنند و با هم به مشورت پرداخته، درنقش ترمیم کنندگان و تکامل دهنده های نظرها درآیند.

 

کریس هسلر:

 

پیدایش کلمه "لابی گری" تقریبا برمی گردد به زمان پیدایش شهر واشنگتن و به دوران زمامداری آبراهام لینکلن. آن زمان لابی گران در شهر واشنگتن داخل "لابی" (سرسرا) یک هتل مخصوص جمع می شدند تا شاید با ارتباط و مذاکره با اعضای کنگره و یا شخصیت های مهم دیگر راه را برای تصویب لایحه هموار کنند.

 

میزبان برنامه:

 

تعداد زیادی از شرکت های خصوصی دفاتری در ارتباط با امور دولتی درواشنگتن باز کرده اند تا منافع خود را حفظ کنند. این نمایاندگان به سیاست گذاران کمک می کنند تا با مد نظر داشتن منافع آنها به تولیداتشان اثرگذار باشند.

 

کریس هسلر:

 

با توجه به شهرت بدی که لابی گران در این کشور دارند، ما صاحب دانش قابل استفاده ای هستیم. با روال کار دولت آشنا شدن چیزواضح و آشکاری نیست و زمان می برد. ودر همین جا است که لابی گران وارد صحنه می شوند. آشنایی با دولت و شناخت ژرف از موضوعی تخصصی اساسا حائز اهمیت است.

 

میزبان برنامه:

 

قانون گذاری در آمریکا چند مرحله دارد. مدت زمان زیادی است که دستیابی و مقرون به صرفه بودن روش های متفاوت به طوردایم ارزیابی و تجزیه وتحلیل می شوند. قوانین فدرال (یا ملی) برتمام ایالات حاکم هستند، و اغلب برای تامین عدالت و انصاف باید تعادل میان حقوق ملی و ایالتی را حفظ کرد و نیازهای اجتماع را با حق و حقوق انفرادی شهروندان سنجید. موسسات و سازمان ها از راه های متفاوت و زیادی برای نفوذ پیدا کردن روی قانون گذاران و رای دهنده ها، استفاده می برند. اگرچه مقررات مربوط به روند قانون گذاری مشخص می باشد، ولی نتیجۀ عمل باید به نحو عادلانه ای منافع اکثریت را دربرداشته باشد.

 

کریس هسلر:

 

چیزی که موضوع را خیلی جالب تر و پیچیده تر می کند، وجود افرادی است با اهداف متنوع و روابط متفاوت و برنامه ها و منافع شخصی خود که در تمام مراحل ازسیستم منافع ویژه ای را انتظار دارند. همه آنها در جستجوی عاقبت و منافع شخصی فراتری هستند، هرچند که معنی پیامد بهتربرای آنان با خواست هایشان همسو نیست.

 

میزبان برنامه:

 

افراد با تضاد و منافع گوناگون سعی دارند بر روی قوانین و مقررات نفوذ پیدا کنند. سال ها است که درآمریکا مردم زیادی از گسترش و میزان نفوذ لابی گری بر نحوۀ تعیین قوانین و مقررات مملکت ابراز نگرانی کرده اند.

 

کریس هسلر:

 

مشکل می توان گفت که لابی گری به طور قابل توجه ای گسترش پیدا کرده است، اما فکر می کنم ده ها سال است که هر وقت توجه شرکت ها و یا افراد خصوصی به نفود در دولت جلب می شود، مردم در آن مورد فعال می شوند. مفهوم دموکراسی همین است، به آن معنی که به تعداد زیادی از مردم اجازه داده شود تا مشترکا و از طریق یک نظام و درراه منافعی که برای اکثریت آنان قابل قبول می باشد، فعالیت کنند.

 

دست اندرکار داران

 

کریس هسلر:

 

این روزها و در مقایسه با 20 یا 50 سال پیش، دولت فعال تر و بزرگ تر ودارای سیستم پیچیده تری است و در نتیجه مردم دلایل بیشتری برای داشتن منافع مشترک با دولت دارند، بنا بر این فکر می کنم میزان فعالیت های لابی گری و یا هواداری پا به پای رشد دولت گسترش پیدا کرده است.

 

میزبان برنامه:

 

در مورد طراحی نظام دولتی ایالات متحده انواع نظرات متفاوت وجود دارد، واین دولت طوری ساخته شده است که در دسترس شهروندان و مردم باشد. محیط سیاست گذاری و موسسه هایی که دست اندر کار هستند به مرور زمان و همانند خود دولت، تکامل یافته و رشد کرده اند. سیاست در واشنگتن با شرکت افراد گوناگونی تعیین می شود که هریک از آنان بر روند کار نفوذ دارند.

 

ازجمله گروه های صاحب منافع مخصوص و سازمان های غیر انتفاعی دولتی یا (NGO). این ها سازمان هایی هستند خصوصی با اعضایی که در بخش سیاست عمومی دارای منافع مشترکی می باشند. هزاران گروه مشابه و انجمن های صنفی نماینده ی صاحبان صنایع و یا پیشه به خصوصی هستند. اتحادیه های کارگری با بیانیه ها و سخنرانی در بارۀ مسائل مربوط به تجارت و امنیت محل کار و امور بهداشتی، نقش قابل توجه ای را به عهده می گیرند. حتی یکایک شهروندان با نوشتن نامه به مقام های انتخابی و سردبیران روزنامه ها، و با شرکت درجلسه ها و مراسمی که در آنها سیاست مورد بحث و گفتگو قرارمی گیرد، قادرهستند صدای خود را به گوش سیاستمداران برسانند.

 

کریس هسلر:

 

سیاست گذاری، حد اقل دراین کشور، به حد زیادی در کلیۀ امور نفوذ پیدا کرده است. متوجه هستید که حتی اگر رئیس جمهور بگوید، "من می خواهم این کار انجام شود" بازبه فاکتورهای زیادی نیازاست. افراد مختلف زیادی برآن صحنه ها و در آن رده های متفاوت دست اندرکارهستند.

 

میزبان برنامه:

 

نقش رسانه ها و مطبوعات هم در حال تغییر و حائز اهمیت است. روزنامه نگاران با تمرکز دقیق و دائمی بر عمل کرد سیاست گذاران، بر سیاست عمومی تاثیرمی گذارند. مقام های عمومی متوجه هستند که عاقبت تقریبا هرچه می گویند و یا هرکاری که انجام می دهند، می تواند درگزارش های خبری درج شود، به خصوص از زمان پیدایش اینترنت. رسانه های خبری به منظورآگاهی بیشترمردم، به تحلیل مستقل وغیروابسته از سیاست عمومی می پردازند.

 

کریس هسلر:

 

بخش مهمی است به این دلیل که سیاست گذاران نیز مانند سایر افراد، اطلاعات خود را از روزنامه ها و تلویزیون و رادیو دریافت می کنند. و به خاطر آن که افکارو نظرها دارای تنوع و شتاب خاصی می باشند. با شنیدن مکرر چیزی در جا های مختلف، به نحو شایسته تری می توان به حقیقت رسید.

 

میزبان برنامه:

شیوه ای که آرایش های جدید رسانه ای در آینده بر سیاست گذاری تاثیرگذارمی شوند، تغییر خواهد کرد. حتی قبل از پیدایش اینترنت، گسترش امکانات سفر باعث شد تا نمایندگان مردم بیشتر دردسترس مردم باشند.

 

جان سالیوان:

 

در سال 1789 اکثر65 نمایندۀ مجلس نمایند گان ازخانه های خود راهی مقرحکومت می شدند. حالا، مجلس نماینده گان 435 عضو دارد و اکثر آنها درانتهای هر هفته به خانه های خود بر می گردند تا با موکلین خود ملاقات کنند.

 

میزبان برنامه:

 

در ابتدا تشکیل جمهوری آمریکا، جمعیت کم بود و دولت کوچک. آن زمان اعضای کنگره دارای اطلاعات عمومی در حد بالایی بودند و با اکثرمسائل به راحتی کنار می آمدند. ولی به خاطر پیچیدگی های قوانین، امروزبه دانش و معلومات ویژه ای نیازهست و نمایندگان مجلس می توانند درون کمیته های خود بارشته های مورد نظرو مربوطه آشنایی و تخصص قابل توجه ای به دست آورند. اما شتاب موجود در زندگی امروزی که با پیشرفت علم و فن آوری سرعت هرچه بیشتری را به خود می گیرد، امکان رسیدگی و توجه لازم به همه موضوع های قابل توجه را نمی دهد.

 

جان سالیوان:

 

فکر می کنم که روش انجام کار از طرف هیئت ها به قیمت زیادی تمام شده، چرا که به طور متوسط و نسبت به گذشته همه چیز سریع تر به حرکت درمی آید و زمان کمتری در راه این روند تسویه ای و سامان بخش صرف می شود. و تعداد قوانینی که بدون ایراد گزارشی از کمیتۀ مزبور برای تصویب به تالار مجلس نمایندگان راه می یابد بیش از پیش می باشند.

 

میزبان برنامه:

 

این برنامه تحت نظردفتربرنامه های اطلاعاتی بین المللی متعلق به وزارت امورخارجه تهیه شده است. پیوند با دیگر سایت های اینترنتی و یا عقاید دیگر نباید به عنوان تایید نوشته ها و نظرهای دیگران قلمداد شود.

 

                               podcast

پايان متن