17 فوريه 2009
آمریکایی ها دویستمین سالگرد تولد شانزدهمین رئیس جمهور را جشن می گیرند
واشنگتن – پرزیدنت اوباما در مراسم جشن دویستمین سالگرد تولد ابراهام لینکلن، در 12 فوریه گفت که احساس می کند "نسبت به این چهرۀ منحصر به فرد، که از بسیاری جهات تحقق داستان زندگی من – و به طرق مختلف داستان آمریکا را امکان پذیر ساخت؛ احساس قدردانی خاصی دارم. .."
در سراسر کشور و در سفارت خانه های ما در خارج، آمریکایی ها سالگرد تولد شانزدهمین رئیس جمهور را جشن می گیرند. اوباما طی نطقی در کنگره ایالات متحده در واشنگتن و در اسپرینگ فیلد ایلینویز، شهری که لینکلن فعالیت سیاسی خود را از آنجا آغاز کرد، در بارۀ اولین رئیس جمهور جمهوری خواه صحبت کرد.
لینکلن، بیشتر به خاطر توانایی در حفظ اتحاد در دوران جنگ داخلی و تصمیم وی در آزاد سازی بردگان از قید بردگی، یکی از بزرگترین روسای جمهور کشور شناخته شده است. هرچند بیشترین معروفیت لینکلن به خاطر اقتدار او به عنوان فرمانده کل قوا بوده است، ولی وی در ضمن فردی دیپلمات و عاشق هنر نیز بود.
اوباما برای مدت طولانی ستایشگر لینکلن بوده است و بسیاری از نوشته های رئیس جمهور سابق را خوانده است. اوباما برای مراسم تحلیف خود، با قطار همان مسیری را طی کرد که لینکلن قبل از رئیس جمهور شدن از آن عبور کرده بود. اوباما در مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری به انجیل متعلق به لینکلن سوگند خورد.
اوباما در سال 2005، در یکی از نوشته های خود گفته است که شرح حال لینکلن، "برخاستن او از فقر، مهارت او در زبان و حقوق، توانایی او در غلبه بر رنج از دست دادن عزیزان خود و مصصم باقی ماندن در مواجه با شکست های متوالی ... یادآور عامل قوی تر و بنیانی تر زندگی امریکایی است –الهام بخش این اعتقاد پایدار در من بوده است که ما همواره می توانیم برای دستیابی به رویاهای بزرگتر به بازسازی خود بپردازیم."
بسیاری از رسانه ها ی ایالات متحده به شباهت های بین لینکلن و اوباما اشاره کرده اند. هر دو حقوقدان فعالیت سیاسی خود را از اسپرینگ فیلد آغاز کرده اند و در مجلس قانونگذاری ایالتی خدمت می کردند.
لینکلن و اوباما، هنگامی که به طور غیر منتظره وارد مبارزات ریاست جمهوری شدند، در اولین دور نمایندگی خود، سناتور ایالت ایلینویز بودند. در حقیقت، هر دو با رقابت از سوی سناتورهای ایالات متحده از نیویورک: ویلیام سوارد در مقابل لینکلن و هیلاری کلینتون در مقابل اوباما، مواجه شدند. جالب توجه است که هر دو نفر، لینکلن و اوباما، این دو رقیب سابق را به عنوان وزیر امور خارجه خود انتخاب کردند.
رابرت گیبز ، منشی مطبوعاتی کاخ سفید در جلسه مطبوعاتی 12 فوریه گفت: "رئیس جمهور در نظر ندارد خود را با شخصیتی که من فکر می کنم بسیاری معتقدند یکی از دو و یا سه نفر بزرگترین روسای جمهوری این کشور بوده اند ، مقایسه کند."
اما رئیس جمهور در نظر دارد نشان دهد که چگونه میراث لینکلن، امروزه نیز حضور دارد.
اوباما در 12 فوریه در کنگره اظهار داشت: "آنچه که لینکلن هرگز، حتی در بحبوحۀ جنگ داخلی فراموش نکرد، این نکته بود که علی رغم کلیۀ عواملی که ما را تقسیم نموده است – شمال و جنوب، سفید و سیاه – ما در سرشت خود، یک ملت و یک مردم هستیم که با عامل آمریکایی بودن به یکدیگر پیوند خورده ایم و این پیوند هرچند می تواند تضعیف شود ولی گسسته نخواهد شد.
اوباما افزود: "در حالی که بسیار کمتر از دوران لینکلن دچار شکاف هستیم، اما هنگامی که در بارۀ موضوع های حیاتی دوران خود بحث می کنیم – و به شدت نیز بحث می کنیم—بیایید به خاطر داشته باشیم که ما در خدمت همان پرچم، و نمایندگان همان مردم، و صاحبان آینده ای مشترک هستیم."
"این مناسب ترین ستایشی است که ما می توانیم به عمل آوریم – و پایدارترین بنای یادبودی است که ما می توانیم—برای ابراهام لینکلن، آن مرد فوق العاده، بنا کنیم.
برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید به تارنمای: " اظهارات پرزیدنت اوباما در جشن دویستمین سالروز تولد لینکلن" که در سایت اینترنتی America.gov قابل دسترسی است.
برای اطلاعات بیشتر در بارۀ لینکلن نگاه کنید به انتشارات America.gov در تارنمای: Abraham Lincoln: A Legacy of Freedom