17 فوريه 2009
فرهنگ اصطلاحات قانونگذاري
مشورت و رضايت (Advice and Consent): در اين فرآيند، كه طبق قانون اساسي الزامي است، پیمانهای بين المللي و انتصابهای رياست جمهوري براي مناصب اجرايي و قضايي باید مورد تأیید سنا قرارگیرند و تنها هنگامی قوت قانونی پیدا می کنند كه مجلس سنا آنها را با دو سوم آراء تصويب کند.
اصلاحيه (Amendment): تغيير يا تغيير پيشنهادي در متن لايحه يا قانون.
تخصيص بودجه (Appropriation): اختصاص بودجه از طريق قانون تخصيص بودجۀ سالانه يا قانون دائمی براي سازمان های فدرال به منظورانجام پرداختهايي از خزانه براي اهداف مشخص.
اعطای اختيار (Authorization): قانوني كه يك يا چند سازمان فدرال يا برنامه را ايجاد ميكند يا آن(ها) را تداوم ميبخشد، مقررات و شرايطي را كه باید بر اساس آن عمل شود تعیین ميکند، اجراي موارد اختصاص را اجازه مي دهد و چگونگي استفاده از بودجههاي اختصاص يافته را مشخص ميسازد.
لايحه (Bill): قانون پيشنهاد شده. لايحه ميتواند با منافع عمومي (لايحهي عمومي)، يا منافع محدود(لايحۀ خصوصي)، مانند موارد مربوط به مهاجرتهاي فردي يا دعاوي خصوصي عليه دولت فدرال، در ارتباط باشد.
قطعنامۀ بودجه (Budget resolution): نوعي قطعنامۀ همزمان بودجه كه از طریق آن بودجۀ كنگره مشخص می شود. به اين وسیله حاصل جمع هاي مختلف بودجه معین می شود، ارقام جمع هزینه ها بر اساس طبقه بندیهای عملكرد تفکیک می گردد و ممكن است رهنمودهاي تلفیقی براي كميتههاي تعیین شدۀ مجلس نمايندگان يا سنا را نیز در بر داشته باشد، .
انجمن حزبي (Caucus) : سازماني غيررسمي از سناتورها يا نمايندگان كه هدف از ايجاد آن بحث بر سر مسائل مورد علاقۀ متقابل است. اين انجمنها ميتوانند بر اساس مسائل منطقهاي، سياسي يا عقیدتی، قومي يا اقتصادي سازمان يابند.
کفایت مذاکرات(Cloture) : رويهاي كه طي آن مجلس سنا ميتواند رأي به محددود کردن مباحثه بدهد و به این وسیله از ادامۀ نامحدود مباحثات جلوگيري كند. بر اساس قاعدۀ کفایت مذاکرات، سنا به شرط احراز سه پنجم كل آراء (معمولاً 60 رأي) ، ميتواند بررسي يك موضوعِ جاری را به 30 ساعت اضافي محدود کند.
كميتهها (Committees) : سازمانهاي فرعي مجلس نمايندگان يا مجلس سنا كه با هدف بررسي قانونگذاري، هدایت جلسات رسیدگی و يا اجراي ديگر وظايف محوله طبق تعلیمات مجلس نمايندگان يا مجلس سنا تعیین می شوند.
كميتۀ مختلط (Conference committee) : كميتهاي متشكل از سناتورها و اعضای مجلس نمايندگان كه هدف از تعیین آن حل و فصل تفاوتهاي موجود بين لوايحی است كه در موضوعات مشابه از تصویب دو مجلس گذشته ااند هرگونه توافق به دست آمده بايد به تصویب مجلس سنا و مجلس نمايندگان برسد.
قطعنامه برای تداوم کار (Continuing resolution): قطعنامۀ مشترك بودجه از سوي كنگره برای دادن اختيار قانوني از نظر بودجه به سازمانها و برنامههاي فدرال با هدف تداوم یافتن کارآنها تا كه گذشتن قوانين عادی اختصاص بودجه تصویب می شود.
اختصاص اعتبار Earmark)): الحاقيهاي که از سوي عضو یک كنگره با هدف تأمين بودجه براي یک منظور خاص با نادیده گرفتن تشریفات تعیین شده از جانب قوۀ مجریه بر اساس شایستگی، یا محدود كردن تواناني قوهي مجريه در اعمال مديريت بر جنبههايي از بودجۀ اختصاص یافته، به نحوی دیگر، به يك قانون وارد می شود.
هزينهها (Ezpenditures): هزینه کردن عملی پول (به جای اجازۀ خرج كردن از طریق لوايح تخصيص بودجه). قوهي مجريه مبادرت به خرج مي كند و كنگره به موارد تخصيص بودجه رأي ميدهد. اين دو به ندرت در یک سال مالي با يكديگر انطباق پیدا می یابند زيرا هزينهها غالباً بيان کنندۀ وجوهی هستند كه در سالهاي قبل تخصيص يافته اند.
ادامۀ نامحدود مباحثات: اصطلاحي غيررسمي که در مجلس سنا کاربرد دارد و به معناي تلاش براي متوقف كردن يا به تأخير انداختن اقدام در زمينهي يك لايحه يا موضوعي ديگر، از طريق مباحثات طولاني، تذکرات آئيننامهاي متعدد، يا ديگر اقدامات مانع آفرین است. اين كار فقط با رأي سه پنجم سناتورهاي حاضر و رأي دهنده قابل توقف است.
جلوگیری (Hold): عملي غيررسمي و معمول در مجلس سنا كه از طريق آن یک سناتور به رهبر فراكسيون مربوط خود اطلاع مي دهد كه میل ندارد لايحهاي خاص يا طرحي ديگر براي بررسي به صحن مجلس برسد. رهبر اكثريت لازم نيست از میل این سناتور پيروي كند اما ميداند كه سناتور مخالف می تواند با مباحثات نامحدود راه را بر هرگونه در خواستی برای بررسي طرح سد کند.
كميتۀ مشترك (Joint committee): كميتههايي متشكل از اعضاي هر دو مجلس كنگره. كميتههاي مشترك معمولاً حوزۀ قضایی محدودي دارند و بطور عادي براي گزارش قانونگذاري فاقد قدرتند. رياست اين كميتهها معمولاً از كنگرهاي به كنگرهي ديگربه تناوب در اختیار اعضاي مجلس نمايندگان و سنا قرار می گیرد.
رهبر اكثريت (Majority leader): رهبر حزب اكثريت چه در مجلس نمايندگان و چه در مجلس سنا. در مجلس نمايندگان، رهبر اكثريت از نظرقدرت در مقام دوم بعد از رئیس مجلس قرار دارد. در سنا، رهبر اكثريت و رهبر اقليت به عنوان سخنگوهاي اصلي حزبشان عمل و فعاليت قانونگذاري و اجرايي سنا را مديريت و زمانبندي ميكنند.
جزئیات لایحه (Mark up): فرآيندي كه از طريق آن كميتهها و كميتههاي فرعي كنگره، قانون پيشنهادي را بخش به بخش بررسي و قانون پیشنهادی را با بازنگری جزء به جزء بازنویسی می کنند.
رهبر اقليت (Minority leader): رهبر حزب اقليت چه در مجلس نمايندگان يا در مجلس سنا. در سنا، رهبر اكثريت و رهبر اقليت به عنوان سخنگوهاي اصلي حزبشان عمل و فعاليت قانونگذاري و اجراي سنا را مديريت و زمانبندي مينمايند.
نظارت (Oversight): بازنگری در فعاليتهاي یک سازمان يا یک برنامۀي فدرال به وسيلۀ كميته.
رئيس موقت(President pro tempore) (or pro tem) : یک صاحب منصب سنا كه به موجب قانون اساسی در غياب معاون رئيس جمهوری رياست آن مجلس را به عهده ميگيرد. رئيس موقت ("برای زمان مشخص") از سوي سنا انتخاب می شود و بر حسب عرف، او سناتوری از حزب اكثريت است كه داراي طولانيترين پيشينه خدمت مستمر باشد..
عضو بلندپایه (Ranking member): عضو حزب اكثريت در يك كميته كه از لحاظ ارشديت بعد از رئيس کمیته در مقام اول قرار ميگيرد.
عضو بلندپایۀ اقليت (Ranking minority member): عضو يك كميته كه بالاترين مقام را از طرف حزب اقلیت داشته باشد.
گزارش (Report): سندی که به وسیلۀ كميته در بارۀ اقدامات و نظراتش نسبت به يك لايحه تدوین می یابد. در گزارشهای كميته، در بارۀ هدف اقدامات بحث و تشریح مي شود و این گزارشها حاوي اطلاعات مربوط دیگری نیز هستند. اين اصطلاح همچنين به اقدامي اشاره دارد كه از سوي كميته براي تسليم توصیه های خود به مجلس نمايندگان يا مجلس سنا انجام ميشود.
قطعنامه (Resolution) : يك بیانیه، تصميم يا عقيده رسمی از سوي مجلس نمايندگان يا سنا يا هر دو. قطنامۀ ساده، به وسیلۀ یکی از دو صادر می شود و عموماً با مقررات يا امتيازات ویژۀ همان مجلس در ارتطباط است. قطعنامۀهمزمان در هر دو مجلس ارائه ميشود و معمولاً بيان کنندۀ ديدگاه كنگره دربارهي موضوعی است که در حوزهي قضايي كنگره قرار ندارد. قعنامۀ مشترك به تصويب در هر دو مجلس نيازمند است و براي تصويب رئيس جمهوری ارسال ميشود. قطعنامه هاي ساده و همزمان برای تصویب رئيس جمهور ارسال نميشوند.
رأيگيري با خواندن نامها (Roll-Call vote) : سناتورها به ترتیبی كه نامشان به وسيلۀ منشي خوانده ميشود رأی می دهند. نمايندگان به صورت الكترونيكي رأي خود را ثبت ميكنند. هر يك از اعضاي مجلس نمايندگان كارتي دارد كه آن را در ايستگاههاي رأي گيري وارد ميكند و یک دسنگاه شمارشگر تعداد رأيها را نشان مي دهد. دادن رأی به ترتیب خواندن نام ها و و ثبت آراء، تنها شیوه های راید دادنی هستند که سابقه ای از آنها برای اطلاع عموم نگهداری می شود و نحوۀ رأی دادن اعضای کنگره را نشان می دهند.
رئیس مجلس نمايندگان (Speaker of the House of Representatives): اين نماينده، رياست مجلس نمايندگان را بر عهده ميگيرد. هر حزب نامزدي را براي ریاست انتخاب و پس از آن نامزد خود را در برابر همۀ نمايندگان مجلس بطور رسمي معرفي ميكند. معمولاً نامزد حزب اكثريت در رأي گيري مجلس نمايندگان برنده ميشود. فردي كه اين مقام را تصدي ميكند، از نظر سلسله مراتب پعد از معاون رئيس جمهور برای تصدی مقام راست جمهوری [در صورت وقوع یک رویداد غیر منتظر] قرار ميگيرد.
مسكوت گذاشتن(Table) : هدف از مسكوت گذاشتن يك طرح ، كنار گذاشتن يك لايحه و حذف آن از فرآيند بررسي است. اقدام به مسكوت كردن طرح، هر گونه امكان تصويب لايحه را برطرف ميسازد.
وتو (Veto): خودداري رئيس جمهوری از تصويب يك لايحه يا قطعنامۀ مشترك، و جلوگيري از تبديل شدن آن به قانون. وتو فقط با دو سوم آراء هم در سنا و هم در مجلس نمايندگان بی اثر می شود.
دستیاران رهبران حزبی (Whip): دستياران رهبران حزب اكثريت و اقليت كه در نشستهاي حزبي آنها انتخاب ميشوند. رؤساي اقليت و اكثريت (و دستياران آنها) مسئول بسيج آراء در احزاب خود در ارتباط با مسائل مهم هستند. در غياب رهبر حزب، غالباً دستیاررهبرحزب به جاي وي عمل ميكند.
