31 آگوست 2009

سناتور ادوارد کندی در 77 سالگی درگذشت

به گفتۀ پرزیدنت اوباما، "کشورمان رهبری بزرگ را از دست داد"

نوشتۀ بریجِت هانتر
عضو هیئت تحریریه

واشنگتن -- ادوارد ام. کندی، دولتمردی مورد احترام که به "شیر مجلس سنا" معروف بود، در 77 سالگی و پس از یک سال مبارزه با سرطان مغز در 25 اوت در ماساچوست درگذشت.

پرزیدنت اوباما در بیانیه ای که در 26 اوت توسط کاخ سفید منتشر شد، ااعلام داشت: "فصل مهمی از تاریخ ما به پایان رسیده است. کشور ما رهبری بزرگ را که مشعل برادران به خاک افتادۀ خود را به دست گرفت و به بزرگترین سناتور دوران ما تبدیل شد، از دست داد." (این بیانیه را در این پیوند مشاهده کنید)

با اینکه کندی هیچگاه به ریاست جمهوری ایالات متحده انتخاب نشد، بر سیاست های داخلی و بین المللی ایالات متحده تأثیری عمیق گذاشت و همواره به عنوان یکی از تأثیرگذارترین قانونگذاران سه دهۀ گذشته شناخته که نقش های حائز اهمیتی در قوانین کلیدی، چون قانون حقوق مدنی سال 1964 و قانون آمریکاییان مبتلا به نقص عضو سال 1990، ایفا کرده است.

حمایت کندی از باراک اوباما در اوائل سال 2008 به عقیدۀ بسیاری، یکی از عوامل مهم در تلاش موفقیت آمیز اوباما برای گزیده شدن به عنوان نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری بود. کندی در نطقی پرشور طی گردهمایی ملی حزب دموکرات در دنوِر و در سال 2008، همۀ آمریکاییان را به پشتیبانی از تلاش اوباما برای رسیدن به بالاترین مقام در دولت ایالات متحده فراخواند.

سناتور کندی به حضّار گفت: "برای من، اکنون زمانی برای امیدواری است -- امیدی جدید به عدالت و رفاه اقتصادی عادلانه برای همگان، و نه برای عده ای خاص -- امیدی جدید. موجی جدید از تغییر اطراف همۀ ما را فراگرفته است و اگر همۀ ما قطب نماهای خود را درست تنظیم کنیم، همگی به مقصد خود-- نه فقط پیروزی حزبمان، بلکه آغازی نو برای کشورمان-- خواهیم رسید." ("شیر مجلس سنا" حزب دموکرات را به عمل فرامی خواند)

کندی که جوانترین فرزند یکی از قدرتمندترین خانواده های سیاسی کشور بود، در فضایی از خدمات دولتی بزرگ شد. مرگ برادرانش -- که یکی در مأموریتی نظامی در جنگ جهانی دوم کشته شد و دو دیگر در زمانی که در مقام های سیاسی خدمت می کردند، به قتل رسیدند –چنانکه مشهود افتاد تعهد وی را به خدمت به کشورش تقویت کرد.

ادوارد کندی اولین بار در سال 1962 برای تکمیل دو سال باقیماندۀ دورۀ سناتوری برادرش، سناتور جان اف. کندی -- که در سال 1960 به ریاست جمهوری برگزیده شد -- انتخاب گردید. کندی جوان که که هنگام ورود به سنا فقط 30 سال داشت، برای هشت دورۀ کامل دیگر نیز انتخاب شد و در زمان مرگش، از لحاظ طول  دوران خدمت در مجلس، دارای دومین مقام بود.

کندی طی دوران زندگی حرفه ای خود همواره برای اصلاحات در بخش های خدمات درمانی، آموزش، حقوق مدنی و مهاجرت و نیز محافظت از منابع طبیعی مبارزه کرد. وی در دوران خدمتش در سنا، بیش از 2,500 لایحه نوشت که از آن میان صدها لایحه به قانون تبدیل شدند.

کندی تا آخرین روزهای حیات خود فعال و درگیر مسائل سیاسی باقی ماند؛ به تلاش برای پیش بردن اصلاحات در بخش خدمات درمانی ادامه داد و سعی کرد قانونگذاران ماساچوست را برای اصلاح یکی از قوانین ایالتی که تعیین جانشینی را برای پرکردن صندلی خالی وی در مجلس سنا میسر می کرد، تشویق کند، زیرا نمی خواست تا ماه ها پس از مرگش، جایگاه وی در سنا خالی بماند.

هیلاری رودهام کلینتون، وزیر امور خارجه، نیز در بیانیه ای در 26 اوت، اظهار داشت: "ما تِد [ادوارد کندی] را از دست داده ایم، ولی کار وی در طول مدت زندگی اش کشور ما را برای سال های آینده شکل خواهد داد. میراث او در قلب ها و اذهان میلیون ها آمریکایی که به خاطر تلاش های وی آزادتر، سالم تر و خوشبخت ترند، زنده خواند ماند."

فعالیت های بین المللی

کندی با اینکه بیشتر وقت و توان خود را به پی گیری اصلاحات داخلی اختصاص داده بود، نزدیک به نیم قرن، به ندایی پیشرو برای حقوق بشر، عدالت اجتماعی و دموکراسی در سراسر جهان تبدیل شده بود و نقش به سزایی در شکل دادن سیاست خارجی ایالات متحده داشت.

وی از سال 1970 به بعد، از نفوذ نیرومند خود برای پرداختن به مسئلۀ حقوق مدنی در ایرلند شمالی استفاده کرد و برای پی ریزی صلحی پایدار با رهبران بریتانیا و ایرلند همکاری داشت. در سال 1998، سناتور کندی با رهبران طرفین درگیر در ایرلند شمالی در مذاکرات صلحی که به ریاست سناتور سابق، جورج میچل، برگزار شد، ملاقات کرد؛ مذاکراتی که به "موافقتنامۀ جمعۀ نیک" منجر شد و زمینه را برای تقسیم قدرت در آن کشور آماده ساخت. (به مقالۀ ایالات متحده از پیشرفت در ایرلند شمالی استقبال می کند، مراجعه کنید)

کندی در روابط ایالات متحده با اتحاد جماهیر شوروی نیز -- به خصوص به عنوان مدافع سرسخت مهاجرت آزاد -- نقشی فعال داشت. در خلال سفرهای بسیارش به روسیه در دهه های 1970 و 1980، به بسیاری از هنرمندان و دگراندیشان رده بالا، مانند تیسلاو رستروپوویچ، نوازندۀ معروف ویولنسل، برای دریافت ویزای خروج یاری رساند و به آزادی آناتولی شارانسکی در سال 1986، که از سال 1977 به دلیل فعالیت های یهودی خود زندانی شده بود، و نیز آزادی 25 نفر از افرادی که به "رفیوزنیک" معروف بودند، کمک کرد.

کندی در دهۀ 1980، برای پایان دادن به آپارتاید در آفریقای جنوبی، از طریق ملاقات با کشیش دزموند توتو⁵، وینی ماندلا (همسر وقت نلسون ماندلای زندانی) و کابینۀ آفریقای جنوبی، فعالیت های بسیاری انجام داد. لایحۀ ارائه شده توسط سناتور کندی برای استفاده از تحریم علیه آفریقای جنوبی، پرزیدنت رونالد ریگن را به اعمال تحریم -- البته با صدورفرمان اجرایی -- تشویق کرد. با این حال، کندی به اِعمال فشار سیاسی خود و دادن آگاهی دربارۀ مصیبت شهروندان آفریقای جنوبی از طریق ارائۀ لوایح و برگزاری جلسات دادرسی و مناظرات، تا زمان ملغی شدن آپارتاید، ادامه داد.

سناتور کندی در ارتباط با آمریکای جنوبی نیز از سال های 1970 و زمانیکه با دیکتاتوری نظامی در شیلی و آرژانتین به مخالفت پرداخت، مدافعی خستگی ناپذیر برای دموکراسی و حقوق بشر بود. کندی با واکنش به اقدام پرزیدنت ریچارد نیکسون در به انزوا کشاندن سالوادور آلنده که به شیوه ای دموکراتیک انتخاب شده بود، خواستار پذیرفته شدن تصمیم مردم شیلی در سال 1970 در انتخاب آلنده -- یک سوسیالیست مارکسیست -- بود. پس از آنکه مقامات نظامی شیلی آلنده را برکنار کردند، کندی از مردم شیلی در تلاش برای مشروط کردن کمک ایالات متحده به منظوربازسازی دموکراسی و حفظ حقوق بشر حمایت کرد. هنگامی که پاتریسیو آیلوین در سال 1990 به عنوان رئیس جمهوری شیلی انتخاب شد، کندی لایحه ای را برای اختصاص 50 میلیون دلار کمک به شیلی ارائه کرد و خواستار برقراری مجدد امتیازات بازرگانی و سرمایه گذاری و نیز اعزام کمک های فنی در جهت کمک به شیلی به منظور مبارزه با مشکلات زیست محیطی خود شد.

فعالیت و تعامل کندی در امور بین المللی در تمامی مدت خدمت وی در سنا ادامه داشت. وی در سال 2007، اولین جلسۀ دادرسی دربارۀ پناهندگان عراقی را در کنگره برگزار و اقدامات ایالات متحده را در جهت حل مسئله ای که وی یک بحران جدی انسانی می دانست، رهبری کرد. او بانی قانونی شد که صدور تعداد ویزاهایی ویژۀ مهاجرت را برای مترجم های عراقی و افغان و افزایش می داد و تلاش  برای اسکان پناهندگان عراقی را اجباری می ساخت.

تونی بلر، نخست وزیر سابق بریتانیا، در 26 اوت گفت: "سناتور کندی فردی شایسته قدردانی و احترام، نه فقط در آمریکا، بلکه در سراسر جهان بود. وی خدمتکارعمومی واقعی و متعهد به ارزش های برابری، عدالت و فرصت بود."

برای اطلاعات بیشتر دربارۀ سناتور کندی، به وبلاگ اوبامای امروز در تارنمای America.gov مراجعه کنید.