22 جون 2008
چگونه مقالات فدرالیست یک ملت را متقاعد کردند
در پی خط مشی اتخاذ شده در طرح ویرجینیا، کنوانسیون فیلادلفیا پیشنهاد داد که مردم برای تصویب قانون اساسی پیشنهادی، کنوانسیون های ایالتی تشکیل دهند.
سرانجام در پایان دوره اول کنگره اقلیمی در فیلادلفیا و پس از کمی تعلل، قانون اساسی جهت تصویب به ایالت های مختلف فرستاده شد. باری دیگر، پیش از و در طی مدت برگزاری کنوانسیون 1787، جیمز مدیسن رهبری را به عهده گرفت و با علم به اینکه تصویب قانون اساسی در ایالت های پنسیلوانیا، ماساچوست و ویرجینیا امری حیاتی بود، جلسات ایالتی را ترتیب داد.
برخی از ایالت های کوچکتر و در رأس آنها، ایالت دلاور، خیلی سریع قانون اساسی را تصویب کردند، ولی با گذشت زمان مخالفان قانون اساسی یعنی مخالفان دولت فدرال مبارزات خود را تشدید کردند. از جمله مهمترین اعتراضات این گروه یکی اعتراض به عدم انضمام لایحه حقوق شهروندان بود و نیز ترس از بلعیده شدن همۀ ایالات توسط یک دولت "یکپارچه" بود. طرفداران دولت فدرال برای آنکه بتوانند رأی ایالت ماساچوست را بدست آورند، مجبور شدند به درخواست این ایالت مبنی بر افزودن اصلاحیه هایی پس از تصویب قانون اساسی تن در دهند.
ایالت نیویورک به طور اخص محلی مناسب برای مخالفان دولت فدرال محسوب می شد. مدیسن، الکساندر همیلتن، و جان جی چندین مقاله نوشتند که در روزنامه های معتبر طرفدار فدرالیسم در نیویورک چاپ شد که امروزه نیز جزو بهترین دفاعیه ها در خصوص قانون اساسی به شمار می آیند. در ایالت ویرجینیا مدیسن، جان مارشال و ادموند راندلف مجبور شدند در برابر حملات شدید پاتریک هنری و جرج میسن از پیشنویس جدید قانون اساسی دفاع کنند. نتیجه 89 رأی موافق در برابر 79 رأی مخالف بود که اختلاف کمی داشت. در ایالت نیویورک که فرماندار جورج کلینتن و متحدینش از مخالفین سرسخت قانون اساسی بودند، اختلاف آرای بسیار کمتری داشتند، و قانون اساسی با 30 رأی موافق در برابر 27 رأی مخالف به تصویب رسید. ظرف مدت 8 ماه، قانون اساسی به جز در دو ایالت در همِۀ ایالت ها به تصویب رسید.
دو ایالت باقی مانده نیز سرانجام قانون اساسی را تصویب کردند، کارولینای شمالی در سال 1789 و رودآیلند در سال 1790. کنگره اقلیمی در سپتامبر سال 1788 میلادی، لازم الاجرا بودن قانون اساسی را تصویب کرد. در ژانویه سال 1789 ، نخستین اعضای کالج انتخاباتی رئیس جمهوری درایالت های مختلف با هم دیدار کردند و به اتفاق آرا جورج واشنگتن را به عنوان رئیس جمهورانتخاب کردند. در آوریل سال 1789 جورج واشنگتن به عنوان نخستین رئیس جمهورایالات متحده سوگند یاد کرد.
طرفداران فدرالیسم برای تصویب قانون اساسی توافق ضمنی کرده بودند که لایحه حقوق شهروندان پس از تشکیل دولت جدید به قانون اساسی ضمیمه شود. مدیسن به عنوان نماینده مجلس نمایندگان در اولین کنگره به وعده خود عمل کرد و فهرستی از اصلاحات پیشنهادی خود را به ایالتها تسلیم کرد.
مدیسن با استفاده از لوایح مختلفی که توسط کنوانسیون ها به تصویب رسیده بود، 10 لایحه نوشت که پس از تصویب به اعلامیه 10 ماده ای حقوق اتباع آمریکا شهرت یافت. از مفاد اصلی این اعلامیه می توان به حمایت از آزادی بیان و مطبوعات، آزادی مذهب، تضمین دسترسی به دادرسی جزایی عادلانه و هشدار در این خصوص که انضمام برخی حقوق خاص به معنای نادیده گرفتن سایر حقوق محفوظ شهروندان نیست که بازتاب تفکر"قانون الهی" در قرن 18 میلادی بوده است که حقوق "طبیعی" برای انسان قائل بوده است.
