02 دسامبر 2008
با وجود دستاوردهای دموکرات ها در سال 2008، نظام دو حزبی بسيار فعال است
جمهوريخواهان و محافظه کاران هنوز نقش بسيار مهمی در فرايند سياسی دارند
فورت لادرديل، فلوريدا- شکست حزب جمهوريخواه در انتخابات اخير رياست جمهوری و کنگره ايالات متحده لزوماً عقب نشينی جناح محافظه کار نيست، و نقش های مهمی در سياست آمريکا بر عهده اين حزب و اين جناح باقی می ماند.
اين اتفاق نظر گروهی از نويسندگان، متفکرين و سياستمداران محافظه کار است که در يک سفر دريايی يک هفته ای در دريای کاراييب گرد هم آمدند تا نتيجه رای گيری 4 نوامبر را بررسی کنند، و به دنبال راه های آينده برای حفظ نفوذ باشند. آنها گفتند مشکل اين بود که حزب جمهوريخواه از نظرات و اصول محافظه کارانه فاصله گرفته بود، تغيير روشی که به شکست حزب در صندوق های رای انجاميد.
سناتور پيشين تنسی فرد تامپسون، یکی از کاندیداهای رياست جمهوری حزب جمهوريخواه، جلسه را با اين گفته آغاز کرد که نتايج انتخابات طرد محافظه کاری نبود، و دلايلی برای خوشبين بودن باقيست. تامپسون گفت، رييس جمهور منتخب دموکرات منتخب اوباما تغييری را تجسم بخشيد که "جزيی از نظام ماست"، و اضافه کرد هيچ حزب سياسی در تاريخ ايالات متحده در سه دوره متوالی رياست جمهوری در زمان رکود اقتصادی پيروز نشده است.
تامپسون، با اشاره به پيروزی های 1968 به وسيله پرزيدنت نيکسون، در 1980 به وسيله پرزيدنت ريگان و در 1994 در مجلس نمايندگان ايالات متحده به عنوان نمونه هايی از بازگشت جمهوريخواهان به قدرت، گفت فردای انتخابات 2008 می تواند "روز اول بازگشت" دانسته شود.
یکی دیگر از امیدهای اوليه رياست جمهوری جمهوريخواهان، فرماندار پيشين ماساچوست ميت رامنی، گفت چنين بازگشتی نيازمند اين است که حزب به طبقه متوسط آمريکا بگويد به دنبال چيست، نه اين که فقط از برنامه های دموکرات ها انتقاد کند. رامنی گفت برای قدرتمندتر شدن جمهوريخواهان نياز دارند مردم به محافظه کاری اجتماعی، اقتصادی و سياست خارجی اعتقاد داشته باشند. او اضافه کرد رهبران حزب بايد درستی و مسئوليت پذيری مادی و معنوی از خود نشان دهند.
رامنی گفت جمهوريخواهان و محافظه کاران نياز دارند صدايشان در فضايی که تبعيضی عليه آنها توسط عده ای در رسانه های خبری وجود دارد شنيده شود. "پس ما بايد پياممان را به جای ديگری ببريم."
برنت بازل، رييس مرکز تحقيق رسانه، که خبررسانی در روزنامه های عمده و ايستگاه های راديو و تلويزيونی در ايالات متحده را دنبال می کند، گفت اين می تواند روی اينترنت باشد. او گفت ليبرال ها و دموکرات ها هم اکنون به شکل موثری از اينترنت استفاده می کنند، و اکنون محافظه کاران و جمهوريخواهان بايد در استفاده از همين ابزار برای رساندن پيامشان مهارت بيشتری بيابند.
اتفاق نظر بر اين بود که پيام جمهوريخواهان شامل ماليات و مخارج دولتی کمتر، دفاع قدرتمند، تقدیس بنیاد زندگی، انتصابات قضايی قانون گرايانه و آرای مخفی برای سازماندهی اتحاديه هاست.
کسب و کار و دولت
در يک ميزگرد در مورد مشکلات اقتصادی و برنامه کنونی دولت برای کمک به کسب و کارهای آسيب ديده، رامنی گفت نياز به کنترل دولت بر کسب وکار وجود دارد، اما نه کنترل بيش از حد. نماينده پيشين پنسيلوانيا پت تومی، که اکنون رييس باشگاه وکلای سياسی برای رشد است، گفت راهی که دولت بايد مشوق رشد اقتصادی باشد از طريق ماليات کمتر است.
دارسی اولسون، رييس موسسه گلدواتر[1]، يک گروه مشاوره خط مشی سياست، گفت اغلب آمريکاييان هنوز معتقدند دولت نبايد در کسب و کار دخالت کند. اولسون گفت با توجه به مسائلی که محافظه کاران معتقدند به سطح فدرال تعلق ندارد، آينده در گرو راه حل های ايالتی است. او گفت اين موضوعات شامل آموزش، حقوق رای، مسائل مربوط به حق زندگی کردن و حفظ مالکيت هستند.
با توجه به نقش دادگاه ها در فرايند دموکراتيک ايالات متحده، شرکت کنندگان ميزگرد اتفاق نظر داشتند که قضات بايد مفسرين سختگير قانون باشند و از هيات قضايی برای وضع قانون که متعلق به حوزه قانونگذاری است استفاده نکنند.
ادوارد ويلان، رييس مرکز اخلاق و خط مشی های عمومی، گفت وقتی کانديداهای قضاوت در معرض محک سنا قرار می گيرند سناتورهای جمهوريخواه بايد صلاحيت آنها را بسنجند و اگر نتوانند حامی از حدود قضايی پشتيبانی کنند عليه آنها رای دهند.
شرکت کنندگان ميزگرد موافق بودند که ميراث دولت رو به اتمام بوش هنوز بايد به حکم تاريخ سنجيده شود. آنها همه به رييس جمهور نمرات بالايی برای امن نگاه داشتن آمريکا از زمان حملات 11 سپتامبر 2001، ترويج کاهش ماليات، و منصوب کردن دو قاضی محافظه کار به ديوان عالی ايالات متحده دادند.
اما شرکت کنندگان ميزگرد همچنين گفتند رابطه رييس جمهور با محافظه کاران "پيچيده" بود، چرا که دولت بوش در جهت دولت بزرگتر حرکت کرد. آنها به مخارج بيشتر، به خصوص در مورد فواید داروهای نسخه ای مدیکر[2] و برنامه آموزشی " هیچ کودکی جا نخواهد ماند" ، اشاره کردند.
ويليام مک گرن، نويسنده پيشين سخنرانی های بوش گفت به هر روی، "افزايش ناگهانی نيرو در جنگ عراق موثر واقع شد". تامپسون گفت به خاطر عراق، رييس جمهور سرانجام توسط تاريخ مثبت ارزيابی خواهد شد.
مجله نشنال رويو حامی اين کنفرانس شناور بر آب بود، که بيش از 700 نفر از سراسر ايالات متحده در آن حضور داشتند.
