30 سپتامبر 2009
اظهارات اوباما و مدودف پس از دیدار دوجانبه
دو رئیس جمهور در 23 سپتامبر در نیویورک دیدار کردند
آغاز رونوشت
کاخ سفید
دفتر منشی مطبوعاتی
برای انتشار فوری
23 سپتامبر 2009
اظهارات پرزیدنت اوباما
و رئیس جمهور روسیه مدودف
بعد از دیدار دوجانبه
هتل والدورف آستوریا
نیویورک، نیویورک
26: 4 بعد از ظهر به وقت شرق آمریکا
پرزیدنت اوباما: قبل از هرچیز می خواهم حضور رئیس جمهور مدودف را به ایالات متحده و نیویورک
خوش آمد بگویم. همان طور که همۀ شما می دانید دیدار با او در مسکو برای من مایه کمال مسرت بود و او نسبت به من و خانواده ام مهمان نوازی بی نظیری معمول داشت. مهم تر این که، ما کارهای زیادی انجام دادیم که فکر می کنم ثمرات آن ها را در سال ها و ماه های آینده خواهیم دید.
و من باید به طور علنی بگویم چقدر از روابط عالی همکاری رئیس جمهور مدودف با من که توانستیم در طول دیدار خود در مسائل مورد نظر پیشرفت کنیم، قدردانی می کنم، این پیشرفت نه تنها شامل گفتگوهای دوجانبه بلکه در اجلاس سران کشورهای گوناگون که در آن شرکت کردیم نیز تاثیر گذار بود.
در چند ماه اخیر که گروه های ما در چندین زمینه با هم همکاری می کنند، بحث وگفتگوی ما عالی بود. به خصوص راجع به پیشرفتی که در مورد عهدنامۀ راهبردی کاهش سلاح ها (1) حاصل شد بحث کردیم. و هر دو نفر مطمئن هستیم که می توانیم به اهداف خود در موعدی که مقرر داشتیم به انعقاد موافقت نامه ای که به طور چشمگیر موشک های هسته ای و وسایل پرتاب آن را تا پایان امسال کاهش می دهد نایل گردیم.
همچنین زمان طولانی را در مورد مسائل ایران صحبت کردیم و همان طور که در سخنرانی امروز خود گفتم، ایالات متحده به نظام قوی منع گسترش سلاح هسته ای پایبند است. و ما متعهد هستیم که از پیمان منع گسترش سلاح هسته ای که توجه همۀ کشورها را برای مذاکره و توافق جلب می کند پشتیبانی کنیم. به موجب این توافق کشورها می توانند فن آوری مسالمت آمیز هسته ای را تعقیب کنند؛ و آن ها در این راستا تعهد می کنند که در پی ساخت سلاح های هسته ای نباشند و کشورهایی که سلاح های هسته ای دارند تعهد می کنند که به کاهش انباشت سلاح های خود اقدام کنند.
به عنوان دو ابر قدرت دارنده بمب هسته ای، ما تعهد کرده ایم که انباشت سلاح های هسته ای خود را کاهش
داده و به نوبه خود برای مذاکره با کشورهای دیگر اقدام کنیم. همچنبن بسیاری از کشورهای دیگر از تعهدات بین المللی و معیارهایی که توسط پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای مقرر شده اطاعت می کنند.
متأسفانه ایران بسیاری از تعهدات بین المللی خود را، نقض کرده است. بنابراین موضوعی که ما می خواهیم در بارۀ آن بحث و گفتگو کنیم این است که چگونه بتوانیم در مسیر مثبتی حرکت کنیم که از بحران بالقوه جلوگیری کنیم، این امر نه تنها در خاورمیانه مشکل آفرین است بلکه ممکن است موجب مشکلات عظیمی در نظام منع گسترش سلاح های هسته ای در تمام دنیا شود.
من بر این باورم که روسیه و ایالات متحده اهداف کاربردی مشترک مبنی بر این که ایران می تواند منابع انرژی مسالمت آمیز را تعقیب کرده ولی نباید برنامۀ هسته ای را انجام دهد، دارند. من نیز بر این باورم که نظر مشترک ما این است که مسئله ایران از طریق دیپلمانیک حل شود و من رسما می گویم که برای حل این مسئله به شکل جدی متعهد به مذاکره با ایران هستم.
من فکر می کنم روسیه نیز به عنوان رهبر مهم، براین باور است که چنین رویکردی نیز ممکن است. ولی من فکر می کنم که هر دو موافقیم که ایران به مذاکرات جدی و حل این مسئله به طریقی که جامعۀ بین المللی را مطمئن کند که تعهدات خود را ایفاء کرده و در صدد توسعۀ سلاح اتمی نیست، پاسخ نمی دهد. پس ما باید به اقدامات بیشتری که تحریم های اقتصادی است مبادرت کنیم و اِعمال تحریم های جدی بیشتری امکان پذیر است.
ما فرصتی داریم برای دیدار با ایران در اجلاس کشورهای 1+ 5، در ماه اکتبر. من امیدوارم که ایران از این فرصت استفاده کرده و راهی را در پیش گیرد که ایالات متحده و روسیه ترجیح می دهند، مبنی بر این که تصمیم بگیرد به تعهدات بین المللی خود عمل کند، ساختن سلاح های هسته ای را رها کرده و به طور کامل به جامعۀ بین المللی بپیوندد به شکلی که فکر می کنم در نهایت به افزایش صلح در منطقه و رفاه مردم ایران خواهد انجامید.
و بار دیگر می خواهم شخصا از رئیس جمهور مدودف تشکر کنم، همچنین از مردم روسیه برای رهبری که در صحنه جهان نشان می دهند. من اطمینان دارم وقتی که ایالات متحده و روسیه در مسئله مهمی مانند منع گسترش سلاح اتمی با هم همکاری می کنند جهان از ما پشتیبانی کرده و ما خواهیم توانست نوعی از صلح و امنیتی را که فکر می کنم همه خواهان آن هستیم تأمین و برقرار کنیم.
پرزیدنت مدودف: (ترجمۀ مطالب) من سعی می کنم که سخنانم بر خلاف سخنان همکارم پرزیدنت اوباما مختصر تر باشد. من هنوز بیانیه ام را از تریبون سازمان ملل ایراد نکرده ام.
من اذعان می دارم که اخیرا به راستی شاهد تغییرات بسیار مثبتی در روابط مان بوده ایم، برقراری روابط همکاری دوستانه، سازنده و سودمند به ما اجازه می دهد نه تنها به حل مسائل ومشکلاتی که دو کشور ما با آن مواجه هستند نایل آییم، بلکه به حل مسائل تمام جهان نیز مبادرت کنیم.
امروز ما در بارۀ رشته ای از مسائل بحث و گفتگو کردیم – آقای رئیس جمهور آن ها را یادداشت کردند. ما در واقع با هم در روندی منظم ارتباط داریم. ما هر سه ماه یک بار شخصا با هم ملاقات می کنیم و از طریق تلفن مرتبا با هم صحبت می کنیم. بنابراین این ارتباطات شخصی یک شوخی نا متعارف نیست بلکه نمودار روابط خوب همکاری ما است.
ما در واقع راجع به عهدنامۀ جدید استارت گفتگو کردیم. ما از روند جاری کار خشنود هستیم. گروه هایی که مأمور انجام کار هستند بسیار موفق تلاش می کنند. ما از این کار راضی هستیم. ما براین باوریم که آن ها خواهند توانست که به جدول زمانی پای بند بوده و در موعد مقرر ما همه چیز را خواهیم ( قابل شنیدن نیست).
در بارۀ موشک های دفاعی با همتایم پرزیدنت اوباما صحبت کردم. ما در مورد تصمیم درستی که او اتخاذ کرد و بازتاب موضع مثبت دولت کنونی ایالات متحده راجع به موشک های دفاعی است و همچنین درنظر گرفتن نگرانی های ما در بارۀ موشک های دفاعی مورد نیاز اروپا و جهان صحبت کردیم. ما آماده ایم که این مشارکت را با همکاران آمریکایی و اروپایی خود ادامه دهیم.
ما در مورد مسائل دیگر نیز بحث و گفتگو کردیم، ما وقت زیادی را وقف مشکل ایران کردیم.
آقای رئیس جمهور به درستی اشاره کرد. وظیفه ما این است که نظامی به منظور تشویق ایران ایجاد کنیم که به ایران اجازه دهد تا موارد شکاف پذیر هسته ای خود را حل کند، در عین حال، آن کشور را از کسب سلاح های هسته ای باز دارد. به این منظور، به عنوان عضو مسئول جامعۀ بین المللی و در واقع دو ابرقدرت نیروی هسته ای باید پیام های مهمی در این راستا ارسال داریم.
من به جناب آقای رئیس جمهور گفتم ما براین باوریم که باید به ایران برای اتخاذ تصمیم درست کمک کرد. در مورد اِعمال تحریم نیز به عقیدۀ روسیه بسیار ساده است و من اخیرا به آن اشاره کرده ام. تحریم ها، به ندرت به نتایج ملموس منجر می شوند. ولی در بعضی موارد اِعمال آن اجتناب ناپذیر است.
در نهایت گزینه ها فرق می کنند. و ما آماده ایم که همکاری مشترک با دولت ایالات متحده را در بارۀ برنامۀ مسالمت آمیز هسته ای ایران و سایر مسائل ادامه دهیم.
مهم تر این که به این نکته واقف شدیم که بار دیگر به حرف های یک دیگر گوش دهیم. و این امر برای آینده روابط دو کشور و مردم ما حائز اهمیت فراوان است.
باراک، به این جهت است که می خواهم سپاس ویژه خود را برای همکاری شما در این موارد ابراز دارم.
پرزیدنت اوباما: از همه تشکر می کنم.
پرسش – سخنرانی شما چه واکنشی داشته است؟
پرزیدنت اوباما: شما می دانید، من در بسیاری از نشست ها بوده ام، من نمی دانم. من در انتظار نقد و
اظهار نظر شما هستم جک.
پایان ساعت 42 :4 بعد از ظهر به وقت شرق آمریکا
-1 START
پايان رونوشت
