29 سپتامبر 2009

جورج میچل، فرستاده ویژه ایالات متحده در امور صلح خاورمیانه پیرامون نشست سه جانبه رئیس جمهوری با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین

آغاز رونوشت

کاخ سفید

دفتر سخنگو

برای انتشار فوری

22 سپتامبر 2009

نشست مطبوعاتی

جورج میچل، فرستاده ویژه ایالات متحده در امور صلح خاورمیانه پیرامون نشست سه جانبه رئیس جمهوری با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین

 

مرکز بایگانی مطبوعات

والدورف آستوریا

نیویورک، نیویورک

 

ساعت 2:24 بعد از ظهر به وقت شرق آمریکا

 

آقای گیبز: بعد از ظهر به خیر. متأسفانه امروز قدری از برنامه عقب هستیم. با بیانیه جورج میچل، سناتور سابق و فرستادۀ ویژه ما در امور صلح خاورمیانه شروع می کنیم و سپس به سؤال ها می رسیم.

 

سناتور میچل: متشکرم، رابرت. خانم ها و آقایان، بعد از ظهر به خیر. با سخنان مختصری شروع می کنیم و بعد به سؤال های شما پاسخ می دهم.

 

رئیس جمهوری با آقای نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل و آقای عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، جلسات جداگانه و سازنده ای داشتند و سپس برای نخستین بار جلسه سه جانبه ای با آنها برگزار کردند. همان طور که رئیس جمهوری خاطرنشان کردند، لحظۀ مهمی بود. اما در ابتدا اجازه دهید جزئیات مختصری را مطرح سازم.

 

این جلسات هر یک در حدود 40 دقیقه به طول انجامید. لحن گفتگو مثبت و قاطع بود. رئیس جمهوری بر پیشبرد امور تأکید کردند و سران دو کشور نیز در این امر هم عقیده بودند. در جلسات جداگانه رئیس جمهوری با آقای نتانیاهو و آقای عباس، خانم کلینتون، وزیر امور خارجه، ژنرال جونز، تام دونیلون و خود من حضور داشتیم. اما در جلسه سه جانبه، خانم کلینتون، ژنرال جونز و من با رئیس جمهوری همراه بودیم.

 

در این جلسات، نخست وزیر نتانیاهو به همراه لیبرمن، وزیر امور خارجه، باراک، وزیر دفاع، و آراد، مشاور امنیت ملی، و پرزیدنت عباس به همراه یاسر عابد رابو، دبیر کل تشکیلات، صائب ارکات، مدیر اداره امور مذاکرات، و ریاض المالکی، وزیر امور خارجه حضور داشتند.

 

تقریباً یک سال بود که اسرائیل و فلسطین در این سطح جلسه نداشتند. اما بعد از تقریباً یک سال، این اولین جلسه اسرائیل و فلسطین در این سطح بود. تا همین نه ماه پیش چنین جلسه ای ممکن به نظر نمی رسید. کمتر از یک هفته قبل از ورود پرزیدنت اوباما به کاخ سفید، غزه و جنوب اسرائیل درگیر جنگ بودند که باعث درد و رنج عمیق مردم دو طرف بود. امروز، فضای متفاوتی حاکم است. هر دو طرف، راه حل دو کشوری و صلح فراگیر را به عنوان هدف مشترک دنبال می کنند. و طرف ها، هر دو، خواهان ازسرگیری هرچه سریع تر مذاکرات هستند اگرچه در مورد شیوۀ ادامه و دنبال کردن امور اختلاف نظر است. ایالات متحده نیز با حضور خود دو طرف را در پیشروی به سوی این اهداف یاری می کند.

 

در زمینه هایی به ویژه در مورد امنیت و فرصت اقتصادی به پیشرفت هایی رسیده ایم، ولی راه طولانی تری در پیش رو داریم. همان گونه که رئیس جمهوری در بیانات عمومی خود اعلام داشتند، دیگر وقت گفتگو برای آغاز مذاکرات گذشته است. همه طرف ها باید عزم و اراده لازم برای پیشروی را در خود ایجاد کنند. مذاکرات وضع دائمی باید در اولین فرصت آغاز شود. این پیامی بود که پرزیدنت اوباما در جلسات خصوصی هم به هریک از آنها منتقل کرد.

 

حالا، وارد دورۀ فشرده اما کوتاهی از گفتگو و تلاش برای ازسرگیری مذاکرات می شویم. هدف روشن است: موفقیت در دستیابی به اهداف مشترک دو طرف و پایان دادن به چرخه اختلاف که این همه ضرر و آسیب به بار آورده است.

 

با همتایان اسرائیلی و فلسطینی ام و با سران کشورهای عرب جلساتی خواهم داشت و با تکیه بر نتایجی که امروز حاصل شد از همه طرف ها دعوت می کنیم در قبال صلح، قبول مسئولیت کرده، به تعهدات خود عمل کنند.

 

می خواهم نظر مختصر و شخصی ام را بیان کنم. بر پایه تجربه قبلی، عمیقاً معتقدم، که همان طور که اختلاف و درگیری توسط انسان به وجود می آید، این اختلافات می توانند توسط انسان ها پایان یابد اما با صبر، اراده و از خود گذشتگی. هدف ما دستیابی به صلح فراگیر در منطقه است تا مردم اسرائیل، مردم فلسطین و مردم کل منطقه همه در آینده همراه با امنیت، شکوفایی، و ثبات شریک باشند.

 

ما می دانستیم که این کار آسانی نخواهد بود. این نشانه التزام شخصی و استوار رئیس جمهوری به صلح است که در این مقطع زمان، راه مشارکت مستقیم را برگزید. همان گونه که رئیس جمهوری در بیانات عمومی خود تصریح کرد، علی رغم همه موانع و سوابق، علی رغم همه بی اعتمادی ها، باید راهی برای پیشبرد امور و پیدا کنیم. این کاری است که در روزهای آینده همه همت و توجه ما را به خود اختصاص می دهد.

 

می خواهم یکی دو جمله از گفته های رئیس جمهوری در این جلسات را برای شما نقل قول کنم. اینها را یادداشت کردم – یا صد در صد دقیق هستند یا دقتی نزدیک به صد در صد است. (خندۀ حضار)

 

او گفت، "باید خودمان را از قید و بند تاریخ برهانیم؛ سخت است اما باید انجام شود." "احراز مقام دولتی فقط یک دلیل دارد و آن به نتیجه رساندن کار است." "همه ما باید برای صلح خطر را بپذیریم." "برقراری صلح میان اسرائیل و فلسطین برای امنیت اسرائیل حیاتی و برای تحقق آرزوهای فلسطینی ها ضروری است."

 

متشکرم، خانم ها و آقایان، و حالا خوشحال می شوم به سؤال های شما پاسخ دهم. و شناسایی سؤال کننده ها را به رابرت می سپارم.

 

آقای گیبز: جن.

 

سؤال: گفتید که – درباره احترامی که برای رئیس جمهوری و اشتیاق او به مشارکت در این فرایند در این مقطع دارید صحبت می کردید. چرا تصمیم گرفتید که (نامفهوم) این جلسات با این که مطلبی برای اعلام کردن نیست و دو طرف اینقدر از هم فاصله دارند؟ چرا خواستید این قدم را بردارید؟

 

سناتور میچل: چون شخصاً احساس تعهد عمیقی دارد و می خواست پا پیش بگذارد و به طرف ها ضرورت اقدام سریع، بی قراری و اشتیاق خود و این که به نظر او که این جا یک فرصت استثنایی در این لحظه در زمان وجود دارد. که با تأخیر بیشتر ممکن است از دست برود. و همان گونه که اشاره کردم، نشان دهنده عمق و خلوص تعهد و التزام اوست.

 

سؤال: اما چرا اکنون زمان آن فرا رسیده است زمانی که این همه از هم فاصله دارند؟

 

سناتور میچل: خب – ببخشید، صدای او را نمی شنوید؟

 

سؤال: نمی شنوم.

 

سناتور میچل: بلی، او پرسید چرا زمان مناسب اکنون است وقتی که این همه از هم فاصله دارند؟

 

نخست، واقعیت این است که با وجود این که اختلافاتی میان آنها باقی است، پیشرفت های بسیار قابل توجهی داشته ایم. و بدون این که بخواهم بحث کنم، آنها به نظر من در این مقطع آنقدر از هم فاصله ندارند.دوم، دقیقاً به خاطر این که اختلافات هنوز وجود دارد و به خاطر این که باید پیشرفت کنیم که به تصمیم رئیس جمهوری این جلسه با این هدف برگزار شد که ضرورت اقدام عاجل برای بستن این آخرین شکاف های را به طرفین منتقل کنیم.

 

سؤال: همان طور که گفتید، شیوۀ بیان رئیس جمهوری با مطبوعات همراه با اشتیاق است. و می خواهم بدانم در گفتگوهای امروز چه چیزی به طور مشخص گفته شد که به رئیس جمهوری امید داده که این مسئله می تواند حرکت مثبتی داشته باشد. دربارۀ اتفاقاتی که در گذشته حادث شده است صحبت کردید و آنها را پیشرفت دانستید. اما امروز چه شد؟ در گفتگوها چه گفتند که باعث شد او فکر کند این موضوع می تواند به جایی برسد؟

 

سناتور میچل: به خودم اجازه نمی دهم که سخنان دو رهبر دیگر نقل قول کنم، اما برداشت و تفسیر من از صحبت هایشان این بود که آنها ملتزم به صلح فراگیر هستند. هر دوی آنها، البته، قبلاً حمایت خود را از راه حل دو کشوری ابراز کرده اند. آنها ضروریت حرکت فوری را تشخیص می دهند و آن را بیان کرده اند. اما مواضع و دیدگاه های خود را در آن مسائلی که اختلاف نظر همچنان وجود دارد را تکرار کردند.

 

بنا بر این، شنیدن دیدگاه های رئیس جمهوری، که به آنها اشاره کردم، از زبان خود او و پی بردن به این که علی رغم همه مسائل و مشکلات، در چنین شرایطی -- که موافقتنامه ای برای ازسرگیری مذاکرات میان دو طرف وجود ندارد، او حاضر است وقت و انرژی – و آنچه به نظر من تعهد عمیق او به راه انداختن این فرایند برای حرکت به مرحله بعدی است – خود را صرف این کار کند، فکر می کنم برای آنها بسیار مفید بوده است.

 

سؤال: می دانم که نمی خواهید از آنها نقل قول کنید اما ممکن است درباره لحن گفتگوها صحبت کنید؟

 

سناتور میچل: لحن گفتگوها در همه جلسات سراسر دوستانه و صریح و بی پرده بود. در مواردی هم  می توان اظهارات همه طرف ها را رک و بی رودربایستی توصیف کرد. اینها مردانی هستند که مسئولیت های دارند، مسئولیت هایشان را می شناسند، و به نظر من، رئیس جمهوری متاثر شد – که براساس برخی نقل قول ها اما نه محدود به آن ها می شد – که این یک مسئله فوری است.

 

سؤال: دولت چند ماه است که وقت زیادی را صرف توقف شهرک سازی توسط اسرائیل و تدابیر اعتماد سازی از سوی فلسطین کرده است. امروز درباره لزوم حرکت سریع برای مذاکرات دائمی صحبت می کنید. آیا این مسئله به معنای این است که تصمیم گرفته اید توقف شهرک سازی را کنار بگذارید و با رفتن به وضعیت نهایی ممکن است آسان تر و سریع تر به نتیجه برسید؟

 

سناتور میچل: هدف ما همواره آغاز مجدد مذاکرات هدفمند به منظور تعیین وضع نهایی در چهارچوبی بوده است که جای امیدواری برای موفقیت داشت. ما هرگز گام های خواسته شده را به عنوان هدف شناسایی نکرده ایم. همواره تأکید داشته ایم که آنها وسیله ای برای رسیدن به هدف هستند و این هدف، آغاز مجدد مذاکرات تعیین وضعیت نهایی در چهارچوبی است که خاتمه موفقیت آمیز مذاکرات.

 

بنا بر این، هدف نهایی ما به هیچ وجه تغییر نکرده است. آنچه از نظر ما راه پیشروی برای رسیدن به هدف است تغییر نکرده است. ما خواهان آغاز مجدد مذاکرات هستیم و گفتار و کردار ما در این دوره در تلاش برای تحقق آن هدف است.

 

سؤال: اما آیا شما جهت گیری....

 

سؤال: ... در مورد قالب این مذاکرات دارید؟ آیا ایالات متحده سر میز مذاکرات حضور خواهد داشت یا قرار است فقط دوجانبه باشد یا این که گروه چهارگانه به نحوی حضور خواهد داشت؟

 

سناتور میچل: ما با مذاکره کنندگان هر دو طرف درباره این موضوع و برخی مسائل دیگر گفتگوهایی داشته ایم. بنا بر پیش بینی ما، مدت زمان قابل توجهی در فاصلۀ بین امضای توافقنامۀ آغاز مجدد مذاکرات و شروع مذاکرات خواهیم داشت که حدس می زنم هفته ها طول بکشد. و ما، در این مدت، چگونگی حل و فصل این مسائل را حتی مفصل تر از قبل بررسی خواهیم کرد.

 

به پیش بینی ما، ایالات متحده حضور فعالی خواهد داشت. و البته این مسئله باعث کم شدن یا از بین رفتن احتمال مذاکرات مستقیم میان طرف ها نمی شود. هیچ مذاکرۀ موفقی هرگز یک جانبه نخواهد بود. حضور هر دو در شرایط مناسب درباره موضوعات مناسب لازم است. و ما سعی می کنیم کار را به نحوی دنبال کنیم که یک اصل ساده راهنما باشد: کدام شیوه برای حصول نتیجه مطلوب، یعنی صلح فراگیر در منطقه، از دیگر شیوه ها بهتر محاسبه شده است؟

 

سؤال: آیا جزئیات بیشتری درباره شرکت کنندگان در مذاکرات فشرده هفته جاری در نیویورک و هفته آینده در واشنگتن در دست دارید؟ و خانم کلینتون با واقع بینی چگونه می تواند به این سرعت به پرزیدنت اوباما گزارش دهد – گفته بود اواسط اکتبر، درست می گویم؟

 

سناتور میچل: بلی. قرار است پنجشنبه در نیویورک با دو نماینده نخست وزیر اسرائیل – ایزاک مولکو و مایک هرزگ – که هر دو مشارکت بسیار فعالانه در گفتگوها داشته اند ملاقات کنم. با صائب ارکات، نماینده مردم فلسطین، که در گذشته، فراوان گفتگو داشته ایم هم قرار جلسه دارم. و به احتمال قوی با اهود باراک، وزیر دفاع اسرائیل، که در موارد بسیاری ملاقات داشته ام دیدار خواهم کرد.

 

هنوز از ترکیب مذاکره کنندگانی که هفته آینده اعزام خواهند کرد اطلاع نداریم اما حدس می زنیم که همان ها باشند – یا از کسانی که نامشان برده شد یا کسانی که با آنها در ماه های اخیر تعامل داشته ایم.

 

سؤال: مسئله توقف شهرک سازی چقدر به شکل صریح و بی پرده بحث مورد بررسی قرار گرفت؟ آیا دیدگاه ایالات متحده، یعنی غیرقانونی بودن آنها، مورد تأکید بود؟

 

سناتور میچل: ببخشید، سؤال شما چیست؟

 

سؤال: چقدر رک و بی پرده – آیا درباره توقف شهرک سازی صحبت شد؟ و آیا فشاری وارد شد – تا جایی که اطلاع دارم موضع آمریکا این است که شهرک سازی ها غیرقانونی هستند؟

 

سناتور میچل: موضع ما تغییری نکرده است. در همه جلسات این موضوع مورد بحث قرار گرفت. و ما در جهت آغاز مجدد مذاکرات هرچه از دستمان برآید انجام می دهیم. در این جا می خواهم تأکید کنم که هدف ما از همان ابتدا در طی هفت ماه اخیر بسیار متمرکز بوده است، آغاز مجدد مذاکرات. اقداماتی که از طرف ها خواسته ایم ملزم به انجام آن باشند و به خودی خود هدف نبودند؛ وسیله بودند برای رسیدن به هدف. و همچنان همان هدف را دنبال می کنیم.

 

سؤال: و این مسئله اکنون مانع انجام کار است؟ آیا هنوز مانع روند کار است؟

 

سناتور میچل: متوجه نشدم؟

 

سؤال: آیا هنوز مانع راه است، شهرک ها؟

 

سناتور میچل: موانع بسیار است که باید تفهیم شود. می خواهم ابهامی نباشد، هنوز برخی اختلاف ها وجود دارد و این یکی از آنهاست. این تنها مورد اختلاف نیست، و اختلافات دیگری هم وجود دارد. ما در کاهش تعداد مسائل مورد اختلاف نظر، پیشرفت های اساسی و مهمی داشته ایم. و امیدواریم این فرایند در آینده نزدیک تکمیل شود.

 

سؤال: سناتور میچل، آیا رئیس جمهوری با طرح پیشنهادی اسرائیل برای توقف موقت شهرک سازی به مدت شش تا نه ماه موافق است؟ آیا با توقف موقت شهرک سازی موافق است؟

 

سناتور میچل: گفتگوهای ما درباره این موضوع در هر دو طرف درباره چگونگی ایجاد بهترین چهارچوب ممکن برای آغاز مجدد مذاکرات و – (صدای زنگ تلفن همراه) –

 

آقای گیبز: -- در مجلس سنا و صلح در خاورمیانه، احترام نمی گذارند. (خنده حضار)

 

سناتور میچل: این قرار را گذاشته بودیم که وقتی سؤال سختی پرسیده شود، این کار انجام شود. (خنده حضار) از این به بعد باید کار از لحاظ زمان بندی کمی بهتر باشد. (خنده حضار)

بنا بر این، گفتگوها را ادامه دادیم تا این موضوع را بررسی کنیم. در مورد این مسئله هنوز به توافق نرسیدیم.

 

سؤال: و به نظر شما آیا این توقف موقت برای حرکت به سوی مذاکرات نهایی کفایت خواهد کرد؟ آیا رئیس جمهوری هنوز موافق است، آیا او خواستار توقف کامل همه فعالیت های شهرک سازی است؟

 

سناتور میچل: بحث درباره این مسئله ادامه دارد. و در تلاش هستیم که بحث به جایی برسد که بتوانیم مذاکرات را مجدداً آغاز کنیم و بتوانیم با هر دو طرف درباره آن صحبت کنیم.

 

سؤال: می خواهم در این موضوع شما را تحت فشار بگذارم – می دانم که گفتید در انجام آنچه می کنید تغییری صورت نگرفته است. اما، از وقتی که این دولت سر کار آمده است، همه شما در حل مسئله شهرک سازی سخت پافشاری می کنید و درباره حرکت مستقیم به سوی انجام مذاکرات نهایی آنقدرها صحبت نمی کنید. بنا بر این، می خواهم بدانم آیا در جلسات امروز صحبتی شد که رویکرد حرکت سریع به مذاکرات نهایی را تغییر دهد یا تعدیل کند؟ و اگر نشد، دلیل این تغییر ظاهری گفتاری نسبت به رئیس جمهوری چیست؟

 

سناتور میچل: با نهایت احترام، با تشریح و توصیف شما از کارهایی که انجام داده ایم مخالفم. حقیقت مسئله شاید این باشد که گزارش های عمومی این موضوع را در برابر موضوع های دیگر برجسته کرده اند اما از ابتدای کار بسیار توضیح داده ایم که نخست، طیف وسیعی از مسائل وجود دارد و پیشرفت قابل توجهی در این مسائل داشته ایم و این که همه آنها به یک نقطه خاص هدایت شدند و آن آغاز مجدد مذاکرات بود.

 

یک داستان برای شما می گویم تا متوجه شوید اکنون چه  حالی دارم. زمانی که رهبر اکثریت مجلس سنا بودم، یک رشته طولانی بحث و کارهای جنجال آفرین پیرامون مسئله ای مهم داشتیم و آنچه به نظر من مربوط به بیشتر مسائل مورد بحث می شد را حل کردیم؛ هنوز اختلاف نظرهایی باقی مانده بود. فکر می کنم مقالۀ طولانی در واشنگتن پُست نوشته شد که اختلاف ها را برجسته کرد و شکست آن را اعلام کرد. و من از آن خبرنگار با حالتی مؤدب اما گله مند سوال کردم... (خنده حضار)

 

آقای گیبز: از واشنگتن پست.

 

سناتور میچل: و او جوابم را داد. او گفت، آقای سناتور، هیچ وقت مقاله ای نخواهید دید که بگوید "دو میلیون نفر امروز به سلامت به محل کار رسیدند. اما اگر خودرویی تصادف کند و یکی دو نفر کشته شوند، این می شود سرخط مقالۀ شما." او گفت، "دنیا این طور است." و من قبول می کنم که این کار دنیا است. اما تأکید و فشاری که شرح دادید از طرف ما نیست. ما تأکید کرده ایم – به کرات گفته ام هدف ما آغاز مجدد مذاکرات است. و همه اینها گام های رسیدن به آن هدف هستند.

 

و پیشرفت ما در بسیاری از زمینه ها چشمگیر است – رشد اقتصادی بسیار قابل توجه؛ موافقت برای برداشتن قرارگاه های غیر قانونی؛ مجموعه کاملی از اقدامات دیگر مرتبط با زمینه های خاص که برای کسی جالب توجه نیست دقیقاً به این دلیل که از مرحله اختلاف درباره آنها گذشته ایم.

 

بنا بر این، تلاش هایمان را ادامه خواهیم داد. معتقدیم که راه درازی را پیموده ایم؛ که تفاوت بسیار تعیین کننده ای در موقعیت کنونی ما در مقایسه با موقعیت ما در ابتدای کار رئیس جمهوری وجود دارد؛ و پیش بردن آن به مرحله بعدی و به نتیجه رساندن آن همراه با فوریت و اضطرار و عجله است.

 

سؤال: معذرت می خواهم، می شود مذاکرات وضعیت نهایی را بدون این که مسئله شهرک سازی حل شده باشد، آغاز کرد؟ این کار صحیح است؟

 

سناتور میچل: هیچ مسئله ای را به عنوان پیش شرط یا مانعی برای مذاکرات نمی شناسیم. نه شخص رئیس جمهوری، نه مقام وزیر و نه من تا کنون یک مسئله خاص، یا هر مسئله دیگری را به عنوان پیش شرط  این مذاکرات بیان نکرده ایم. آنچه گفته ایم این است که ما می خواهیم وارد مذاکره شویم. معتقدیم که نظرهایی که داده ایم و تقاضاهایی که کرده ایم، اگر پذیرفته و در مورد آنها اقدام شود، مطلوب ترین شرایط را برای موفقیت در این مذاکرات به وجود می آورد. ولی ما به پیش شرط اعتقاد نداریم. آنها را تحمیل نمی کنیم. و از دیگران هم می خواهیم که پیش شرطی را تحمیل نکنند."

 

آقای گیبز: آقایان، متشکرم.

 

سناتور میچل: از همه شما متشکرم.

 

پایان

ساعت 2:44 بعد از ظهر به وقت شرق آمریکا

پايان رونوشت