28 اکتبر 2009
گزیدۀ سخنان کلینتون، وزیر امور خارجه، در مصاحبه با تلویزیون جیو در پاکستان
وزیر امور خارجه به پرسش هایی در مورد روابط پاکستان و ایالات متحده و افغانستان پاسخ می دهد
آغاز رونوشت
وزارت امور خارجه ایالات متحده
دفتر سخنگو
28 اکتبر 2009
مصاحبه
وزیر امور خارجه، هیلاری رادهام کلینتون
با سامی آبراهام، از تلویزیون جیو
28 اکتبر، 2009
واشنگتن دی. سی.
(آغاز گزیدۀ اظهارات)
پرسش: در مورد لایحۀ کِری-لوگا Kerry-Lugar Bill ، همان طور که مقامات ایالات متحده اظهار داشتند، قرار بود که این لایحه از مردم پاکستان حمایت کند، ولی با شرایط پیش آمده نوعی بدبینی در پاکستان به وجود آمده است و بسیاری از مردم پاکستان بر این باورند که شاید شرایطی که در این لایحه مطرح شده، همچنان به این معنا است که ایالات متحده به نیروهای امنیتی پاکستان اعتماد ندارد و معتقد نیست که پاکستان شریکی قابل اعتماد برای مبارزه با تروریسم است.
وزیر کلینتون: خوب، اجازه دهید به این موضوع پاسخ دهم، و متشکرم از این که این موضوع را مطرح کردید، زیرا در این باره اطلاعات نادرستی وجود دارد که امیدوارم بتوانم آنها را اصلاح کنم. نخست این که فداکاری هایی که مردم پاکستان در مبارزه با افراط گرایان ستیزه جو انجام می دهند، فوق العاده است -- شجاعت نظامیان شما، اقدامات و تلاش های کاملا مصمم و قدرتمندی که هم اکنون جهت ریشه کن کردن افراط گرایانی که زندگی، اموال و آیندۀ پاکستان را تهدید می کنند، انجام می گیرند.
دیگر این که هدف ما در لایحۀ کری-لوگار، ارائۀ کمک هایی بیش از همیشه به بخش غیرنظامی در پاکستان بود، بدین ترتیب که برخی از نیازهای ضروری مردم که مدت ها است دربارۀ آنها با من صحبت می شود، مورد توجه قرار گیرد و ما دریابیم که چگونه می توانیم مطمئن شویم پاکستان سرنوشت خود را رقم می زند. و من از اقداماتی که جهت شفاف سازی این اطلاعات صورت گرفته است، استقبال می کنم.
و نکتۀ سوم این که، شرایطی برای پاکستان در نظر گرفته نشده است. شرایطی وجود دارد که ما برای خود در نظر گرفته باشیم. پرسش هایی وجود دارند که ما در تمامی برنامه های امدادرسانی که برای سال های متمادی انجام می دهیم، از خود می پرسیم تا مطمئن شویم که بهترین مشارکت را انجام می دهیم و کمک هایی قابل استفاده ارائه می کنیم.
بنابراین، فکر می کنم اگر ما بتوانیم آنچه را که می خواهیم انجام دهیم به روشنی شرح دهیم -- که حقیقتا چیزی است که مردم پاکستان در طول سال های گذشته و دولت فعلی نیز از ما خواسته اند -- تردیدی در این باره وجود نخواهد داشت که ما به هیچ وجه قصد تحمیل نظرات خود به دولت یا ارتش پاکستان و یا زیر پاگذاشتن تمامیت ارضی این کشور را نداریم و فقط می خواهیم رابطۀ خود را با پاکستان به سطح روابطمان با دیگر کشورها ارتقاء دهیم تا بتوانیم به مردم پاکستان در ساختن آیندۀ خود، کمک کنیم.
پرسش: خوب، گزارش ها و دیدگاه هایی در مورد لایحۀ کری-لوگار وجود دارند و یکی از این نظرها این بود که شاید ایالات متحده با این لایحه تلاش می کند تا برنامۀ هسته ای پاکستان را متوقف کند و این موضوع به ویژه در یکی از بندهای آن که می گوید "اطلاعات یا دسترسی افرادی که در فرآیند دستیابی به مواد هسته ای حضور دارند"، اشاره شده است. بنابراین، مردم پاکستان می گویند که به دست آوردن مواد هسته ای، ارتباطی با گسترش [سلاح های هسته ای] ندارد. ولی، این نکته در لایحه مورد اشاره قرار گرفته بود و آنها اعتقاد دارند که هدف این بند از لایحه توقف گسترش سلاح های هسته ای نیست، بلکه شاید توقف برنامۀ هسته ای پاکستان باشد.
وزیر کلینتون: خوب، این نکته اصلا چیزی نیست که در فرآیند تصویب این قانون در نظر گرفته شده بود. نخست، اجازه دهید به این موضوع اشاره کنم که ما کاملا به دولت پاکستان و ارتش این کشور در تلاش برای محافظت از زرادخانۀ هسته ای پاکستان اعتماد داریم. ما هیچ دلیلی برای تردید در مورد اقدامات جدی و مهمی که پاکستان تاکنون انجام داده است، نداریم.
ولی ما در مورد گسترش سلاح های هسته ای نگران هستیم و من فکر می کنم پاکستان نیز باید در این مورد نگران باشد. اگر تروریست ها به نقطۀ دیگری از جهان رفته به موادی جهت منفجر کردن بمبی که دارای مواد هسته ای است، دست یابند، چه اتفاقی رخ می دهد؟ چه این اتفاق در پاکستان بیفتد، چه در افغانستان، خاورمیانه، اروپا یا ایالات متحده، اتفاقی ویران کننده خواهد بود. من فکر می کنم همۀ افرادی که اهمیت این نکته را می دانند که چنین موادی نباید به دست افراد ناصالح برسد، با ما موافق هستند، ولی این موضوع هیچ ارتباطی به اعتماد ما نسبت به برنامۀ پاکستان ندارد.
(پایان گزیدۀ اظهارات)
پايان رونوشت
